Epistolarum Pauli Manutij libri 4. Eiusdem quæ præfationes appellantur.

발행: 1560년

분량: 507페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

311쪽

homines augurentur, intelligis Perge, mi Rom de , Udem itineribus ad decus magnasunt bene agentibus prismia constituta quam tu facultatem quando habes maximam, noli contemnere me paulo post , amissam , fructra

queraris haec enim, quae nunc habemus, quis

scit, quam diu siimus habiturii uides, ut auo lentiorae, quaeq; nobis commoda, terlabentes auferant. Itaque opportunitates , dum adsunt, ita debemus, amplecti quasi non eae dem semper affuturae sint qua in sententia te quoque existimo esse cupi quidem certe. ut cum expecIationi de te concitatae, tum fratris tui summi uiri iudibus aliquando respondeas. quod acile consequeris, ste ne cossi-ges , , quo consilio Patauium accesseeris, quam urbem cis habitam 'nper esse doctrinae domicilium assidue cogitabis. quanquam non dubito, quin memoria bona sis tamen , quoniam haec posterior epi ola tua , quam ad me xv. hal. misisti, culta', ΙΙΙΙ.re 'ondi , non tam et luculenter scripta quim uellem, uel potius multo minus, quam uellem; vereor, ne tibi illa,quae ego tecum olim de latinae linguae obsieruatione um locutus,

quaeq; ipse mihi te esse fallurum pollicitus es,

penitus exciderint quae, si putas e re tua esse, ut a me iterentur; excurre ad nos, ct hoc quidem

312쪽

dem animo, ut , iam diu Venetis futurus es, 'vio autem, ut diuti sim uelis apud

me diuerseris. noli; ereri, ne ego te Patauium crudiorem remittam non ita de no-sris hospitibus ale meremur. Cense erunt, qua re rutilia delentare , non quae copia possiit ondere quae quidem in primis siermone bono, perfamiliari condientur . qu0 tuq rumifacias ignoro ego quidem huic Iucunditati nullam aut ono. Vale.

VINCENTIO GILIANO,

Venetias. Α' multa non modo contra uoluntatem, uerum etiam praeter opinionem homin contingimi nunquam putaui fore , ut humanitatem tuam nequirerem adeo mihi O multa,

Operissumis sudi erga me tui dederas argumenta nunc, aliis me quotidie salutantibus, Qui certe consolatorias in meo casu , opemq; pollicentes litteras mittentibus , ipse tamen neque scribis quidquam, neque mecum habendisermonis facultatem quaeris quod utris nobilissimi concessi, tibi, pro multis ingenii tui suavitatibus proq; nostra non nuper instituta sed iam inueterata uec tudine nunquam denegassem Optavi, iugules sed optantipudor

313쪽

dor obstitit. Agnosco modes Lim tuam, nec mediocriter probo: uer tamen decet aliqua ortam a uirtute amrcitiam confidentia. Erant autem , cur me conuentum clipercs, caussae minime uulgares primum Iasonis mei do ore , uiri 0ynmum, quo in ita nouerim,

optimi, atque hamam simi, reditus in hanc urbem, deinde Dauilae nitii, quem ego quanti

faciam , tu, omnes pene iam norunt, aegrotatio: luae cum hesterno die cognouerim;

cupio tamen certius abs te aliquid significari. uarie enim a ficior, O amicissimi hominis aduentu cuius in consuetudine plurimam mihi statuo iucunditatem O eius uiri morbo, cui debere omnia uideor, quia, quod in ipsi fuit, operam dedit, ut me ibi non exiguo propinquitatis uinculo in perpetuum obstringeret neque enim,li et mutuam utriusque uoluntatem frustrata fortunasit, iccirco tantam in me beneuolentiae igni catione parui pendendam existimo animus mihi pro re erit meq; ille fui memorem beneficu sic enim apprilare debeo I aliquando sentiet. Haec sunt, mi Vincenti, cur te Him accedit illud Asfines suos Cardinalis Carpen is, qui de studiis meis non pessime existimat, cupit elegantibus i

teris expoliri opima conditis vec minus honor ca itaque flatim de te cogitaui quem excultum

314쪽

in liberali do trina, moribus emedatis, come, O facilem in conuictu cognoui nec tamen audeo 'erare urbis enim Venetae tranquillitate nimis amas , O octo libenter rueris erudito. stasia te non impetro; odorare saltem, indaga , se quem eo loco dignum alicunde licet eruere inibit d Cardinali gratia non uulgaris: de quo tibi hoc affirmo patronum esse

bonarum artium hisperditis temporibuspropesingularem . quis, ut augurantur plurimi, ad illa summa peruenerit; redibunt, mihi crede aurea tempora , debita litteris praemia persoluentur . : Vale.

FRANCISCO MORANDO,

Veronam.

ualeam, itaq; tecum uiuam, quod utrunque pariter exopto, ut Odovit tua nihil hactenus gustauisuauius, uersibus autem, quos una misisti, nihil unquam legi purius, nihil Ornatius quare gratiam habeo tibi quidem, ut debeo, maximam, aliquam tamen etiam imperito artifici superioris anni, cuius culpam, de qua tecum eram questus, lucro meo non mediocri tua compensavit humanitas. qu)dsi artifex idem est, quemadmodum verba tua significant non ab eius ingenio, sed ab

a more

315쪽

umore in me tu nouum genus artificii , noua fluxit industria itaque magnam ad osciter a me tua quotidie fieri accessonem intelligo. ex quo uolt ptatem quidem capi tantam, quantam eius, qui dos Irina, ingenio, omni denique laude libero bomine digna excellat, peri secta beneuolentia assci re maa imam potest: uerunta me, Ma me prorsus omnis in summa remunerandi uoluntate facultas deficit angor nonnunquam intimis se ibus, iniucunde

uiuo . scd neque futurum des ero, ut, quo in te sum animo, re ipsa aliquando persticias: , ρarum optatis meis, ut fere consitieuit for tuna responderit, memoria; altem, perpetuoq; erga te Iudio, noni scis modo erga me tuis, sed uirtutibus etiam eximus debito, cumulate mihi satisfaciam. De tua ualetudine, quae mihi perinde ac mea curae es , E patre tuo, prudenti uiro, quae cupiebam, fere cognoui desii iij ex te ino, id es ex litteris tuis, quarum legantia mirifice dele lor, aliquid cupio si ire Orationem in funere habitam doctiis mi , ac nobili mi hominis, Ludovici Noga

rota, cuius obriu non mediocriter dolui, audio laudari sunt etiam , qui tuam existiment quod libenter credo hic enim faue i gloriae, ut fratribus fortasse tuis, praeterea

quidem concedam nemini. Vale. Laevino

316쪽

LAEVINO TO RRENTIO,

Leodium.' tibi molestum iam esse dentium me-- at mihi silenti caussa longe molestior.

nam toto fere biennio neque corpor ualetudo, nec animo quies contigit ita, qui abientes amicos litteris saltem colere consueui iucundi is mam mihi co uetudinem intermittere, et

in scu cursu languere sium coactus quod si secus exictimas nec tibi mea Memfacit Fr-matio testes habeo sudus erga te mei non equidem ualde locupletes sed eos tamen, qui bus tu libenter credas , probos uiros , communes amicos id quibus . quae tum ess aliquando , me mandante, de tuo flatu O, cum id, quod avebam naxime , cognouissem , esse rem oculis eo tensii Episcopo optimo , , demq; Principi eximio, auctum esse commodis 'rnatum dignitate fas tum est , quod ignorare te arbitror, ut leuationem malorum meoru in tuis bonis no mediocrem inuenerim.

Atque equidem reuocare me ad institutu meu, et aliquid ad escribere cogitabam , cum tuae me litterae op resseruiit quibus commendas

inibi modoli1 imos, ummae pes adolesicen tes, Ioannis Cauchi filios, doctissimi O inge nis i simi

317쪽

nio 1smi hominis, ut equidem sentio, tuo primum tectimonio, deinde scriptis illius suae qui legerit, nullius praeterea testimonium requirat quo libentius operam meam filijs eius pollicitus sum, o detuli qui cum ad me adeuiit te smul intueor, O impello magis

ad omnem humanitatem memoria tui: nec po

test esse quidquam iucundius, quάm ut eorum Iudi s , commodisq; seruiam O, si praesabo aliquid, ita latabor, quasi beneficium acceperim in officio meo. Erat in iisdem litteris tacita quaedam admonitio promissorum meorum quae si non perfluo; mihi crede, tanti uiri uirtute,tanti Principis dignitate deterreor. nam, ut egregium aliquid conemur, consiequi tamen neque per ingenii nostri tenuitatem , neque per fortunam licet hanc excusationem probari a te cupio, nec omnino dei ero sin urgere pergis, auctore te aggrediar, utcunque cadat potest enim feri, ut, quemadmodum multa, contra quam eramus, item hocfortasse, contra quam timemus , eueniat quod quid offenderimus; primum, illud fore non dubito, tua nos ut subleuet auctoritas; deinde, te ipso culpae socio feram leuius haec mihi cautio placit, utinam tibi; sed, sit mihi in amore restondes, tibi quoque de quo tuas litteras expecto. Vale. Venellis. Laurentio

318쪽

LAURENTI GAM BARAE,

Patauium. B II Zanchi poetasummi hominisq; non uulgariter eruditi, miserabilis indignissimus interitus hilaritatem mihi prorsus omnem eripuit quem enim donare summis praemus ob excellentem uirtutem , decorare honoribus ob singularem integritatem, atque

innocentiam aequumsuit, eum tam ignominisse uexatum, tam acerbe, tam crudeliter

extinfitum, qui non ferat iniquissimei equi dem, ut audiui, etiam dolore tuo maximopere dolui nam uixistis una semper coniundiissime, alter alteri egregie carus: et fuit uterque uestrum ad poeticam facultatem natura propensus, ac mire factus ingenio uero ita pares, ut, cum nemo tam bonus poeta sit, quin uobis primas in componendis uersibus partes tribuat, quam confessionem etiam ab inuitis exprimit poematum comparati , uter tamen utri praestet, nondum satis iudicare qui quampo sit magnam igitur, planeq; fraternam inter uos tum ingeniorum similitudo, tum sudiorum communi benet olentiam excitarat nec dubito, quin te, licet humanae conditionis minime rudem, obitus eius valde perturbarit,

319쪽

animumq; tuum ita deiecerit, ut extolli fortasse ad aequitatem neque celeriter, nequefactie possit quo grauius morte illius asticior, ut omnia mente pervestigem, nullam tamen inire doloris allevandi rationem queo unica

opinor , illa consolatio super si quam tibi quoquefore gratissimam scio, ut, sit conuictu perpetuo priuamur, tamen inter nos ita crebro colloquamur, ut hanc maeroris acerbitatem,

qua pariter assigimur, quotidanae consiuetudinis , mutuaeq; beneuolentiae suauitate leniamusq; quod ut quammaturrime cosequamur, tu pro tui, ego pro mea parte diligenter operam dabo. Vale. Venetis.

NICOLA NATHANAELO,

VenetiaS.pERCvLERA me grauiter acerbus ille nuncius de naui a piratis abdunta, qua uehebatur in Cretam exquisita, multorumq; num morum bibliotheca parentis tui: cum ex eo casu iacturae plurimum tulisse res fortunas uestras intelligerem . nunc me prorsus ab eo maerore quem mihi uestra calamitas attule rat, ad latitiam incredibilem reuocarunt litterae tuae scribis, enim erudiendi cura, adolescen

tis nobilissimi Al si iocenici, tibi esse de

320쪽

mandatam in quo Iane,pro ea qua te fum complexus beneuolentia , multu nominibus tibi gratulor primum , quod eum , qui facile possit illustrare disciplinam tuam , ocelientis ingenu adolescentem, mirifica, ut audio, uirtutis indole praeditum sapientiorem etiam, q'am aetasserat, nactus sis deinde, quod ab eius patre, Leonarii Mocenico,Equite clarissimo, quo nullum in hac urbe uel prudentis,uel liberalitatis, uel omnium demque uirtutum, quae nobilem uirum deceant, exemplum habemus illustrius, rudium diligentiae tuae minime uulgarem potes expectare postremo quod in ea domo uiues, in qua omnia, uetere ma.9-rum norma ad honestum, ad dignitatem referuntur quo p stantes usu magnarurerum, doctrina uiri quotidie confluunt, unde prudentiam, unde optime uiuendi rationem petes Persequi omnia, quae tibi dutina benignitas obtulit, di cile eis sed mihi crede, que tua caussa uelle, tuisq; Iauere commodis non uu0ras nihil illo munere ne ngi quidem a te

potuit aut fortunis tuis utilius, aut studus accommodatius . itaque, si me audies, omnia,

quae frustra spe expetuntur , bona in una

Leonarii Mocenici beneuolentia conssilues: cuius tibι comparand. cave tempus amittas

SEARCH

MENU NAVIGATION