장음표시 사용
341쪽
re id ego, primum, honoris caussa ut te ui*rem, optabam; deinde, ut tuis docti simissermonibus bruerer quantum per humanitatem tuam liceret, per quam certe licuisset plurimum noui enim, quae tua sit cum facilitas , tum in me beneuolentia. sed Ur uoluntates, ut nauigandi usus, quandoque commutentur, necesse eis, nil fortunarum nos rarum feri naufragium uelimus itaque , ut exirem, meas res cum uidi non ferre,mutatii rationem; , quanquam eram occupatus, tamen feci, ut hanc epiolam mitterem, quae te, meam uicem, qua illutaret ea ne hoc osticium loco non praestaret, ad Octauium nostrum, iis litteris, quas ad ipsum dedi, alligatam misi, qui tibi redderet, cum uacuus esses quod ille, qui ct commodissimus, o prudentissimus est, non vereor quin effecerit De meis rebus si quid audire uis: ut in aduersiis, pessime non habent: .e is haberent optime , si pietas esset in iis, in quibus maxima se quid merita ualent, esse debebat Vale. Venellis. E M, errariam.
I viis A tua facit humanitas, ut, etsi me amgumentum deficiat, litteras tamen ad te mittere ne dubitem non enim uereor, ea ne tibi mo
342쪽
les sint quin ita te interpretaturum confido, ut hoc meum sudium ex limes esse non obscurum signum pietatis in te meae cui quidem pietati , quod uix fieri posse credebam, magna sane accessio facta es lectione tuarum littera rv. nam, cum antea pro tuis maximis o sngularibus e a me studus effecisses, ut plus, vim tibi deberem nemini: nunc propemodum es
consecutus, ut ipsi tibi plus quam derio, debere non possim. quanti erum illud, quo epistolam clausini, apud me Use putas 'te non dubitare,
quin ego, omnesq; mei, quanti amorem in te meum, atque doctrinam facias, aliquando mmus intellecturi ego uero iam intelligo neque quiquam es meorum, qui aliter sentiat. sed de amore quod scribis, uere tu quidem facis. est enim is certesumma cum obseruantia singularis de doctrina autem, neque prosus albentio , ne me ipse qua in re minime debeo , nimium uidear amare neque ualde repugno, ne, quod es in me bonorificum stulte reiiciam ut ut tamen est siue tu amoris, O humanitatis abundantia, quod interdum adducor ut credam siue iudicio, quod mihi persuaderi libenter patior; siue utraque re permotus, tantum mihi tribuisti, quantum ego postulare sine rubore non ausim maximas tibi gratias habea,
necesse est quod ad eius ipsius, quam in me es
343쪽
si dicis, doctrinae studium, quὸ antea natura inclinatione propendebam, vehementer me impulisti ita enim usu fere uenire bolet ut, quae
laudes a tui similibus, id est abi s qui ipse
laude uiuunt, proficiscuntur, eae nos, uel simus hebetiores, tu primis acuant, O quasi necessitatem quandam imponant, ut, quales ei se dicimur,tales aliquando studeamus 19e. quod ego , quantum possum, d operam ut cons star a quo studio cur me ulla res debeat abducere, non uide, cunn tu, Isis opibus, i iamplitudine uir, litterato octo hil anteponas. temporibus eniim turbulentissmis, dum plerique fere ambitionum fu Iibus iactati, optare magis, quam fl/erare, tranquillitatem animi possunt securus portu te oblectas uiuisq; iucundisi me in tuis perennibus optimarum amtium sudbjs: in quibus totos dies ita ponis,qua-lsi tibi eae rίs, quibus abundas, O quarum stetu alios excitare ad laudem potes, praemio sint futurae. Quod cum ita sit; cum Io hoc animo sim utantiiquius tuo commodo nihil habeam noli credere, me, cum ad te scribo, tuarum litterarum expectatione id facere quae etsi me incredibiliter deleIIant, texto uerbis elegantissimis plenissimaeq; amoris, suauitatis: tamen ego te mea caussa a Irauissimis sudus ad nugas auocari nolo satis me habere
344쪽
abs te putabo, o meas tibi et se redditas. tibi, ut cupimus, esse intelleaero utrunque Octauius noster, quod tui sudiosissimus est, ct nostri amantissimus, cum libenter , tum diligenter esciet. Vale. Venettse.
yo D V, homo occupatus, prior ad me litteras misi i , hocsane es secutus, ut oscuplus apud te residere confitear illudasequi nequaquam potuisti, ut amoris plus, quὰm in me est, in te et e concedam atque ego ne in ossicio quidem passus essem ut anteuerteres nisii mescribere cupientem non occupatio mea, quae tamen summa est sed cura tuorum mandatorum impedit let Scis, ante quὰm discederes, qua de resermonem inter nos habuimus; ct m tu, ut eam susciperem,ci me petens, ostendisti quantum ita fidei, O diligenti e tribueres meae in quo ego, opinionem tuam ne fallerem, operam dabam itaque, te profecto, cum intelliterem quantum damnifecissem, adempta mihi tuae consuetudinis usura; cumq: id omnino litteris mittendis resarcire uellem; tamen diem ἐdie expetitans, ut aliquid ad te de tuo negocio, musmodi tu uelles, possemscribere, in maxi
345쪽
Modesiderio me silinctam nunc, quoniam
eius rei ne uestigium quidem apparet in epistola tua siue quod , a quo tempore disces si, ut
it ud consilium abjceres, rationes tuae tulerui; tu qu)i, eodem animo cum esses, committeα re tamen litteris nihil uolisti, quod elatum nocere tibi poliet puto me non incommode spe facturum, si, quam tu rem in i is litteris intactum in sei, ego item in mei, lentio prister mittam uuὸd cireuis, rerum mearum flatus hoc tempore quisl ne te multis morer, is es , quem reliquissi, paulo etiam melior,quam reliquit nam ct domesica quaedam sanauimus, eum, de cuius acerbitate queri solebam, ita facilitate quadam nostra, atque ob sequio mitigauimus, ut pene dulcis es e uideatur. De Ciceronis editione, hoc de me pondeas, atque etiam in te recipias licet, ut diligentia confirmes me non esse Uurum multo minore , quam qui in hoc genere laudantur hactenus confido fore ut praestem, O praestabo certe, nihil ultra mihi enim tant lim non arrogo, ne que arrogare debeo, ut, quemadmodum scribi , eas sordes , t ibus ueterum scripta sunt sedata, putem omnes eluere mepospe magni id esset ingenii, magni uidicii quibus ego Obu O indigeo, abundem , sine libris tamen antiquis nihil audeam qui mihi sunt
346쪽
omnino multi,sed neque quo uellem, neqVecuiusmodi coniectu autem, intellexi, ab dici 'udm epesint fallaces neque bonosa, b rc Sulla magis labes inquinauit. quibus nunc in ueterem*lendorem, atque integritatem resiluendis, plurimum mihi est ne ocii, O erit, ut puto post me multis ut inde laudis materies deesse nunquam possit. Te rogo, ut, antiquiorem librumst ubi istic esse resciveris, si prece me, aut pretio non potes, aliorum auferas gratia Litteras autem, quίm ualde me amas, tam epe mittes nam octi puto te babere, quantum uelis; argumentum smoe viventi deesse non potest. nisi utrunque minus est. magnis enim distri Ius occupationibus, temporis adsicribendum non habeo satis: arpumentum autem unde sumam, cum omnium, rei Dicismus, ea ratio sit, ut, rerum nouarum siquid alicunde ad nos puxit de eo nec scribere, nec loqui me graui periculo pos simus 'Belinquitur, ut priuatis de rebus pos inscribere. D 'κ quoquegenus uereor ne me deficiat raro enim olet accidere, quodscriptione dignum Jit, a propter, quoties ita eveniet, ut d ne- oceat dissedere; properabo statim ad epiJiolas quod eo libentius faciam, si tu mihisiententiam scribendi aliquam dabis sim minus, manes tamen potius, quam nullas, mittam.
347쪽
Mediolanum.. in Octavianum Ferrariu mei causidi sunt ueteres sane multae, eaeq; non leues sed a recens haec est grauissima, quod eius opera ui- , de factum esse, ut tu me amares quod ego, non possum satis explicare, quantifaciam certe optatius nihil ac ne utilius quidem potuit accidere. nam me molesa quaedam cogitatio nes exercebant eae fecerant, ut subtrictis esssem hoc malum Ferraru litterae sanarunt eas enim legens, cum uenissem ad eum locum, ubi
ille, quEm tu me diligas, quamq; diligita me cupias, diligenter se ficiost narrat. sensit mihi quiddam instillari, quo planesum exhilara
tus adeo tui milium amisit' augeri gratum est in qua commoditate incommodum tamen illud iness, quὸd mihi ualde sentio este labora n-dum, ut beneuolentia, ct opinione de me tua non indignum me praestem quod utinam posse messicere conabor certe ac ne do ero quidem fore, ut oeciam modo, quod tu iudicium de me habes, id etsi odi ne sit, ut ego ei sondere nullo pacto possim . nam utibi interdum
venit in mentem vereri, ne tu me, Ferrarj
p dicatione commotus, eum limes esse
348쪽
qui nonsum mendax, mi Crucet, mors; nosq; sepissime ita solet asscere, ut in sermone , prout amicorum e re sugeres os, detrabere uera, religio non siit quare Ferrarium , cum de me loquitur, non est quod audias amore uictus , cui repugnare iudicio non uult, ea dicit, quae fortasse non entit. idem de tua uirtute multa in ius litteris habes igitur, dices, eisdem, cui haberi a me non nisi habeo, et quidem maximam mittit enim ingeni tui monimenta, quae nmbi de tuis laudibus, ut illescribit, ita esse probant. Mem0- rem igitur interea me uelim existimes humanitatis tuae gratum cogno sies, cum facultas erit ac uideo me tua cauula non eas res praesta re posse, quas uellem sed quas possum, ita uolo, ut omnes sine ulla exceptione, libenter ad te deferam licet iis arbitratu utaris, atqueetiam abutaris tuo. Vale. Venetiis.
Vos quoque quiddam inaudieram superioribus diebus , sed contempli nunc me moliet quod audies. Artibus ectum est nescio quo rum, de Petro nostro certe uix opinor uiae, autem ἰprorsus non opinor it hic rumorsic pat
349쪽
ta longius primum haec uulgo iactata ferebam: poli etiam ad Carrinalis aures peruenerunt: quod ibi accidit molestissimum nec dubit, quin is iam non idem sit quod si ille eadem cum Episcopi, cuius ingenium praeclare nolit,communicauerit factum est. Me quidem et illa angit citra, quΘduereor ne fama diffluat, Perusina conditio, satis opima satis , honorifica, fortasse in dubium uocetur. Cornelius diligenter, ut uideo fide certe , ct amore singulari. In hac sum sententia sit spes non dubia , ut urgeamus sin, desistamus ab incepto: ne cupiditatem nostram ne stuctu forte etiam cum aliqua ci cede, prodamus. Mitto ad te Grati poema de uenatione, paulo durius, nec omnino cum Petri Barge carmine conferendum, qui hoc argumentum tribus Lbris non minus eleganter quam copiose persecutus est Vale. Venetiis.
Si nostrae necestudinis initia repetas nemo, opinor licen , qui mihi uetustate praestet. .apud te uetuitas pondus non habet; ipsam per se beneuolentiam pendis,nesi quidem iu
350쪽
muxn, cum abesses, memoria colui diligenti; me , tuumq; nomen crebris usurpatum strino nibus ornaui laudibus, quantum in me fuit: deinde, cum de auunculo tu , uir optimo,
tuiq; amantis imo, miseerrimam inseruitutem a barbaris gentibus abrepto cognouissem, ingemui sepe tua caussa, quem orbatum domestico praesidio, maximas in oscultates imme rentem fortuna con ceret pos remo, cum Patauium te aliquando retulisses, ualetudine ita perdita, ut humana uix ope rectitui posse uideretur quam id moleste, quam acerbe tulerim, te sessunt communes amici, quibus et periculum tuum. S eodem tempore d9lorem meum dolori fuisse certo scio. Veni Patauiu aliquanto post utilite is optabam potius quam θ/erabam, habitu corporis non illo quide optimo, emtamen, qui uitae 'em minime dubiam asserret. deinde quotidie meliora,accedente ad remedia medicor temperantia tua quam ita laudant omnes,ut in sudijs tamen paululum eam
de siderent. quo degenere praecipere quidqMam dijcile est, prefertim mihi; qui cum ab eadem culpa longe non absim, tum etiam, nisi priores tibi partes in prudentia concedam, ignorarescilicet uidear utrunque nostrum ueruntamen, cum te penitus philosophia dedideris, ut