장음표시 사용
361쪽
Mice , quanti optima studia facis, quae tibi facienda sunt plurimi quandoquidem ab iis tuae
laudes emanarunt; tantam adhibe in te curando diligentiam uides enim, neminem fere 4be, qui, i quid tibi acciderit humanitus, rudem barbariem ci latinae linguae finibus arcere possit Plautum, quem a me petis, dabo ope r.im ut cum his ad te litteris mittam sed, ut eum in multiplici meorum librorum congerie statim reperians si erare uix audeo. Ego, ut scis, hanc satis grauem prouinciam suscepi. tenui conditione, inquies fateor sed ne tua quidem si tuarum uirtutum meritis')eZIentur, satis opimi quid agas j his temporibus anguste uirtus habitat bene tamen desuis ci-v:bus mereri, praeclarum est Vale. Veneths.
SILENT II mei, quo tecum diu satis usus sum, non exponam hic tibi caussam pluribus uerbis ne si id faciam, uidearis tibi ipse qui nihil hactenus ad me scripsisti, eandem qualii legem imponere itaque hanc partem praetermittam in quasi peccatum est, utrius ique certe est ego autem stero me posthac
362쪽
beneuolentiam tibi meam, O diligentiam hoc genere vicij probaturum modo ne litteras e legantes quales uidelicet Pataui , a summis ingenis elaboratae, tibi ostenduntur, a me expectes ita scribam, non modo ut quod in mentem sed plane quidquid in buccam uenerit, in epistolam conusciam non enim is sum, qui tinumquodque uerbum ad trutinam, ut dicitur, reuocare uelsioleam , uel possim aliorum isa supersitio sit, mea quidem non erit, presertim in epistolis quae sit, ut ab ille, nihil habent simile neque iudicio , neque concioni; quid refert, utrum dichorae conclusus, an aliter , uerborum ambitus in sati Splendidior, inquiunt nec paulo aptior ad mouendum, si numerosius desinat, oratio uidetur. Recte: nec ego secus existimo uerum, quem tu tanti facis, eum ego magictrum sequ0r quid igi
nempe, quὸd iis negligentia qiLedam, cum ad familiare siribitur, etiam ornamento sit. Ita igitur tecum agam, ut si essemus una: et,que- admodum praesentes quacunque de re sermo nesfamiliariterserere solemus sic inscribendo, nulla certa proposita sententia ibertatem illam, O quasi negligentiam imitabor quod si reprehenderis, tacitum non fieres praeflatenim
363쪽
enim male scribere, quim omnino, quo id te fieri uideo, nihilsci ιbere: cum hoc uoluntatis fortasse uitium sit, istud ingenis, quod ipsi no bis singere non posset mus. Vale. Venetiis, M. D. XXXI II, Kal. Quinct qui mihiprim is dies es anni XXI.
vi me uides praeter institistum meum litteras ad te non tam 9pe, et Em solebam, mittere; nimirum, etiam me tacente, quὰm sim occupatus, intelligis. Ternas te dedisse scribis. Omnes accepi nihil amabilius his autem recentioribus etiam nihil elegantius. sic enim censeo, recte cisi,2, latine scribere, non qui pauca multis uerbis, sed qui multa paucis quo ego in genere aliquando posse cupio tu, ut uideo, iam potes tribiι enim uersiculis quid noco licteris 'tuam narras in scribendo diligentiam , meam obiurgas negligentiam de meorum librorum instauratione tecte me a rnones, ille tuorum uenditione aperte denique octo si nihil est fienteritiae numero prope, quot herba: ut mihi, quemadmodum promisieras, gygumentum satis superq; dederis. Sed meae
ce ationis caussam, ut dixi, conjcis ipse per
364쪽
lx libros autem meos, prope adest, cum editu
mi in de tuis egi diligenter, est ago quaeris, quid pro iecerim nihil adhuc scd 'em nun abieci quanquam incredibile es, qui in discite ii ab His pecuniam exprimere quem
cuculum res habitura sit, ignoro a me nihilo mittitur, quo minus is sententia conficiatur, O quamcitissime .. Vale. Venetiy. E M, Patauium. P fore , ut ego te abeuntem litteris pro equereri non tu id quidem unquam conuenerat enim, ut argumentum a te expedIare. argumentum igitur potest expectare meus in te amor quo nibi uberius nec G, nec unquamsuit itaquestatim, ubi tu profectus es, cum me repentina quaedam uoluntas excitas set, arripui calamum, neque sum ueritus, ut mescribentemsententia de cerit hui, quimmulta iam nunc mihi ueniunt in metem sunt, quae possim cribere, leuitates amat0riae qu0rum, inquis ' mecum habebo neque tibi, neque cuida in edam uolo enim parcere amicitiae, qua mihi uni coniunIIi, qui tam suauiter, ut ini putant, uiuunt, ut ego sientio, de' lirant sunt item σκιαμα, e quaedam ,
militaria munerapopulo data, taurorum lienationes,
365쪽
nationes, saltatorum lusus personatorum ineptiae quid quaeri sexcenta quae mihi beneuolentia nostrasuppeditat, o familiaritas permittit ut scribam quia tamen leuiora sunt, omitto, ne grauem philosophum offendam. Porro, de meis rebus quod expectes , nihil est. mutationem nullam secerunt a discessu tuo. De te, quae scire uelim, haec sunt, quo modo te
redeuntem amrci illi tui, libri scilicet, acceperint, num eo ipso die ad eorum consuetudinem te dederis an potius dum hae bacchationes deseruescant, in hortis cum Epicuro, quam ing3mnor cum Artotele iselis uiuere. Et, cum haec sicripseris, adde uerbum, he annas, de pugiunculo illo tuo quo ego te impcditum , alligatum eis cum uidi disicedere, non Gnui risum ac uolui pungere te diIIo;sed ueritus sum, ne tu rustice megladio Epi totam habes iocationis plenam qua te esse delectatum cognoueri, si miseris inepleniorem. Vale.
o, facile dixerim, plus ne uoluptatis an doloris ex pisola tua su ceperim o enim ibi
gratissimum, cum med te amari , te amore in te meo delectari perlicio ex quo fit,
366쪽
ut litteras tuas, beneuolentiae plenissimas, O si ij, iucundissine legam. Cum uero te uel angi uideo, uel aliquid triste cogitare; sic as-cior, ut acerbi me uiuam sed utinam, quanti ego consilium tuum semper feci tanti item ipse meum fecisses profecto in has molestias,
in quibus hodie uersaris, non incidisses. at, inquies, illa perpeti, malum erat Malum, nisi, Hos ferre longe peius sit quorum quidem iniurias tum ex eorum, qui linc ueniunt femmonibus tum ex litteris tuis facile cognoui. Quae quo magis intolerabilia sunt, eo clarius tuae prudentiae lumen ostendas oportet neque committas , ut invidorum , malevolorumq; peruersitas plus apud te, quam existimationis tuae ratio, ualuisse uideatur. Quanquam ego,
cum haecscribebam , satis intellectam, quis ad quem sed amorem meum, qui tibi praesen
ti pers ecti mus fulset, etiam apud absente,
quoquo modo licuit, testatum esse cupiebam. Atque hoc loco mihi ueniunt in mentem, qlis tibi proficiscentifutura praedixerim quae ego, non aliquam somniorum imaginem, aut alitis cantum fecutus, augurabar sed quod istiusmodi hominum naturae plus etiam, quam,cllem, exploratae mihi erant, iccirco, ne illa accidercnt, quae nunc euenissse audio timebam. Sed uteris, ut spero, tortitudine animi tui, ,
367쪽
quae iniqui ad ignominiam tuam comminiscuntur , ita feres , ut non solum in uetere optimorum rediorum cursu fraedus animo, ne consilitas sed uehementius etiam uerae gloriae cupiditate incitatus,propositum tibi decus as equare. Me in omni fortuna tui amav ij mlim, tuaeq; laudis aut0rem atque adeo, liantum in me erit a diluatorem habebis. Vale. Venetijs.
o M a te nunc esse, in ea urbe, ubi multoruamorem, ac studium tua tibi iam antea uirtus peperit, tantum abest, ut doleam, ut etiam summe gratuler nec enim dubito, quj sedem ullus tuis non modo commodam,uerum etiam honori cam, adnitentibus amicis tuis, facillime consequaris. Me quoque, ut ille inquit, mirum desiderium tenet urbii uerum di erfantur multa quae si Deus aliquando susulerit, accurram statim ad uos, ea spe, ut in uestra benevolentia, in consuetudine, ac sermone conquiesicam. Saluta interim amicos, Octauium nostrum, Sirletum, illium, Thaernum nam
368쪽
gnos in latinis litteris processu 2 disicessu tuost cit is cum mihi perse carus est, tum eo magis, quΘd de te sepe loquitur amantissime, iliamq; ergase patremq; uum, insigni probitate, atque do Irina uirum, perpetuam benignitatem sic in ore habet , ut eius memoriam nunquam sinat intermitti. Vale.
vi insummis molestijs, quibus me fortasse
immerentemfortuna uexat, quae quidem tibi satis notae sunt, unicum mihisolatium fuerit beneuolentia tua, quam opinabar me ingulari quadam ac perpetua erga te obstruantia, ctudio quodam incredibili consecutum eo mesolatio magna ex parte priuatum esse, ex eo ferm0ne, quem habuit mecum proxime Drusus tuus uehementer doleo quod quidem eo patior acerbius, quia, si possiet augeri amor in me tisus augeri potius debere pro mea in te egregia uoluntate, maximisq; sudjs, existimabam quid enim, 2 quo primum tempore aditus mihi patuit ad amicitiam tuam, de te
senserim, ipse mihi optime sium conscius quid ueros dicauerim, testes habeo, non leuissimos bomines, sed praefantes uiros , osq; mini
369쪽
me pauc0s, qu0rum auctoritas, O probata uita uel sine iureiurando facile demfacere possit quae cum recordor, magnam ex ossicio meo uoluptatem capio: propterea quὸd nihil unquamihi grati animi memoria iucundius nec es, nec unquam erit et quanquam animum tuum non nihil immutatum Drusi uerba significabant cum ego perpetuitatem amoris tu expectauerim eamq; tanti fecerim, ut ex omnibus rebus humani nibi pene pluris aestimauerim tamen , non ut animatus nunc in me sis, sed ut antea fueris, in omni mea uita iucundissime cogitabo quaeq; in amicitia colenda a doctissimis uisis constantiae tributa laus est, eam ut omnino consequar, enitar quantum in me erit non quθd tua uirtus cuiusquam hominis laudationem, uel tua fortuna cuiusquam opes,
aut merita desideret sed profecto apud sapientissimos homines, quem Noete in numertim refero significatio bonae uoluntatis, etiamsi merita non habet, pro meritis tamen est. Te uero, Principem egregium, omniumq; uirtutuapud omnes homines, maximeq; apud omnes Principes opinione florentem praeterea ista ornatum dignitate, qua ad omnem laudem tacita quadam cohortatione uidetur impellere, g- mentis commoueri hominum improbissimoru,
alienisfortasse bonis inuidentium prorsus
370쪽
aequum non est avid enim in an ego tam prauus esse possim, ut optimo uiro coner unquam in sermone detraheret an tam ultus, ut, qui1nibi multis rebus prode se, multis etiam obeis
se post eum indignissimis lacessam iniurijs
an tam ingratus, ut, curus erga me summam
humanitatem, ac benignitatem senserim, de eo quidquam cogitem, aut etiam loquar iniquius fui id honor meus in an apud me nullius es ponderis ille uero mihi uel ipsa uita carior hactenus fuit, eritq; in posterum ita sum a puero ediscatus, ita natus ita etjam didio ab exemplis maiorum meorum an igitur honor meus tantam ferre posset inconstantiam ille certe cum omnes maculas, tum hanc quae turpissima est leuitatis in intemperantiae, re-stuit ac reformidat. Quare, si peccarem in te, magne Princeps simili in me ipsum peccarem .sitorum alterum ab ollicio meo, ait rum duolutate nimis abhorreret. Quod igitur neque committere debeo, neque possum; id mirarer equidem dis credi; si plane, qme ad me delata sunt, uera omnia putarem. sed primum haud libenter id credo, quod iniucunditatem, ac solicitudinem asser animo meo: deinde, quod indignum uidetur bonitate tua , quam eg0, ut maxime omnium habeo cognitam, ita maxime omnium esserre laudibus ubiquesoleo: