장음표시 사용
591쪽
DE VERBO DERIVAT. ACTIV. CAP. XVIII. 53'plici formatur, accusativum habere agentis , Perintinae scilicet visitantis, et nominativum Causae Temotae, personae scilicet personam visitautem consti tuentis : at quando eX ΝOmine formatur, vim habere Verbi simplicis, cuius rei causa ex ibi dictis facile percipitur. Diximus enim hoc Verbo exprimi, quod aliquis efficit, ut re, aliqua suo officio fungatur, hoc est, ut usum suum actu habeat. Quando igitur hoc Verbum ex Verbo simplici formatur, tum significat, quod aliquis efficit, ut causa efficiens, sive id, quod per Verbitam Activi, quam Neutrius Nominativum intelligimus , usum suum actu habeat; sed quando ex Nomine formatur, tum nihil aliud significat, quam quod aliquis re simplioiter utitur. Atque hinc fit, ut non semper hoc Verbum Accusativum habeat agentem, sed ut Verba primae formae tam Activa sint, quam Neutra, ut supra multis exemplis synςstendimus. Hujus autem Infinitivi formulae sunt NI , II ' , et I sp etc. Ex quibus formantur tempora hoc modo Praeteritum.
592쪽
characi ristica huius est ri . nec unquam in mmutatur, ut ΡJ erique Grammatici putant textu illo' a Osyliae cap. 11. V. 3. decepti. Nnm 'o , ut Moses Khimphius ') recte sentit, Nomen est, et Nominativus sequentis Verbi r ' : Jod autem fi-f 'J nate paxagogicum est, quodque saepe Nominibus eleganter additur. Nam sicut ex fit Amin, et eX fit in I sic ex 'nam etiam fit a 'r ' et significat foeminam , quae nueros docet ut nissuefc t ambulare . loqui, etc. Qui aliud sentiunt, textum plane ignorant. Credunt praeterea Grammatici huius Verbi characteristicam mutari etiamin nempe Esaiae cap. 63. 3. Sed puto hujus rei nullum in Scriptura dari exemplum ; nec tamen id licere nego. N am Verbum cujuS CharaCte-ristica est solet ' in es, et glii velth in . mutare, qud de re Vide Cap. QO.
593쪽
DE VEnno DERIV. PASSIV. CAP. XIX. C A P V T XIX. Dp Ve, bo Derivato Possivo. Huius Insinitivi formulae et r et credo, quod etiam fuerit Per I hibuis enim, et L humeis gliatupli hujus Passivum ab Activo di .stinguitur: unde Praeteritum.
594쪽
DE VEREO RECIPR. ACTIV. Huius Verbi Ιmperativus rarissimus est, repe
gogico, et Jobi Cap. a1. V. u. Et videtur significare, sal, ut visteris , ut illud EZech. descende, et sat , ut debeas iacere cum incircumcisis. Caeterum eius significatio in praeterito, et futuro facile cognoscitur ex significatione activa, quam satis prolixe explicui. Quod autem plerique aiunt, haec Verba Imperativo carere, quia scilicet nemo alicui imperare potest, quod ab alteri US actione pendet, propulsatur facile : nam Ιmperativus modus tam significat iubere , quam velle ;cum Deus Mo y si ait, morere in hoc monte, non ei sane imperat, ut moriatur; sed tantum suum decretum et sententiam de vita Moysis exprimit. Casuae XX. De Verbo Retiproeo ActiUo. Vocavimus hoc Verbum Reciprocum, quia, ut iam diximus, eodem exprimimus, quod agenS a se ipso patitur, Vel potius, quia casus post Verbum non est rei diversae ab ejus Nominativo, ut quod
homo fe iistat , recreat, quod Ibi precatur, quod sibi cavet, etc. Vel quod homo se constituit visitantem a ferum, quod se applicat ad ambulandum, ad intelligendum, etC.
Est itaque hujus Verbi duplex significatio,
quarum una Verbum et altera Verbum
respicit. Nam quoniam significat, quod aliquis alterum visitat , alio opus fuit Verbo, quo significari posset, quod aliquis se ipsum visitat; et quoniam significat, quod aliquis alterum visitantem consiluit, opus similiter fuit Verbo, quo significari Posset, quod aliquis se ipsum con tuit visitantem.
595쪽
CAP. XX. Cognoscitur hoc Vorbum ex syllaba formulis et praeposita, mi Π NI se Nisitare, veI
pter characteristicas temporum tolli et per da-gesch compensari, ut mox ostendam. Deinde si prima sit una ' dentium, videt. o vel tum D transponitur; si autem I vel A non tantum transponitur, sed instiper propter i in η, et Propter X in E mutatur. Nam ex Um c odiri sit
3 3 om fmuldigeri, et denique eX mi rem aliquam tempestive 'arare sit nimi se Usum tempeste parare. Denique in re, et consequenter ghirehit in lagoi mutare licet, ut 'ungit e pro 'na . Sunt itaque hujus Insinitivi formulae UT I vra et mmi, quibus non dubito, quin etiam formula addenda sit. Nam hujus Verbi praeteritum iri ghirehi, etiam de
sinere constat , Vide LeV. CAP. . . . . Et EZeCh. 38. V.
t ult. Adde, quod, quandoquidem eius prima significatio Verbum Nn vel M' respicit; secunda au- tem Verbum non minus in glilaetiti, quani pathagh, via isere terminari debuit. Praeferitum. . f. m
596쪽
nofationes. Quod ultimum is re in pathagh transeat, id 3habet hoc Verbum cum simplici et intensivo Commune; at ghirehh retinetur, nec ut in Pamthagh, secundis scilicet et primis personis, muta tur. ΕZeCh. enim 38. v. ult. habetur magnum me constitui, me longi tui Janctum et LeVit. Cap. II. V. 44. et Cap. zo. V. 7. Ni et consituite vos sanctos. Pathagh etiam ubique tam in Praeterito, quam in Imperati Vo et Futuro retinetur, praeteTqu'm quando accentum habet athnagli, vel siluLh. Nam
Verba deinde, quorum prIma est , Vel vel ' characteris cam amittunt, quae Per da' gesch compensatur, ut mann puriscavit Ic PV
In futuro autem propter personarum characte xisticas, negligitur omnino n; at n per dages Ch
597쪽
nauΜ REcIPnc. ΡΛ8sIV. CAP. XXL 543 eompensare .licet, ut rara loco raram consitura fe Prophetam, quod in Praeterito etiam fit, ut pro Traram me Prophetam consitui, vel ad prophet aandum applicui. Caeterum quod scheVa mobile propter athnagli, vel siluhh in mutatur, quodque numeris pluralibus in η terminatis et infinitivis, ut et omnibus, quae ut InfinitiVa terminantur, Aeginister ri additur, et denique quod Iuturi tertia persona puralis foeminini generis coincidit cum secunda pluralis nimsculini generis, ut in singulari si , in his Verbis notare neglexi, quia haec cum Verbo sinplici, ubi haec omnia
omnibus, quos novi, Grammaticis hoc Ver-l hum Ignotum videtur, et ideo de eo tacere malui, donec de eodem expresse esset agendum. Il Quamvis significatio Verbi Reciproci Activi, larix Verbum iam respiciat, Passivi tamen nunquam a I ; sed semper res in respicit. Nunquam enim significat vistari a se; sed praebere se vi- standum , vel facere, ut i e vistetur. Huius rei r tio est , ut in Syntaxi ostendam quod Verba Pas
siva apud Hebraeos nunquam ablativum agentis Post se habent. Nam Hebraei non utuntur Pastivis , nisi compendii causa , cum scilicet non opus habent agentem; sed tantum patientem indicare, ut 1 pes, vox mea audita est ; sed quando necesse habent utrumque indicare, ut vox mea nudita est a Deo, tum Verbum significatione activa usurpant, nempe vrris Deus audivit vocem meam. Nam pes a communi loquendi usu abhorre-
598쪽
Deinde hujus etiam ut in Activo, per da-gesch supplere licet, ut m O quam fecit u plogia i ius levaretur. Νota , quod Riaga est in accusativo casu, qua de re in SyntaNi. Deriique loco ri usu are liceae a characteiquis 'J eam irilistri Passivi tam Verbi simplicis, quam intensiud et per daFesch compensare, ut Deut. .ui. v. 8 U ditis hi Ianguis dabit Ise ipsi rexq andavi loco 'a' m. Quare mihi perstiadeo li- Ieram a esse Passivi universalis character Isticam'; sed in omnibus, praeterquam in Hainvo Vrebi simplicis, plerumque negligi, ob rationem Cap. II. allatam. Sunt itaque huius Infinitivi λrmulae in Vel ars Vel a T. Caeterum eius praeteritum, imperati Vus, et futurum in reliquis cum Activo conVeniunt.
599쪽
De Verbis secundae Conjugationis.
Ea secundae Coniugationis diximus esse Veroba , qu e in κ desinunt, in literam scilicet gutturalem, et quiescentem. In quibuS autem a Verbis primae disserant, ex paradigmate constabit.
Paradigma Verbi simplieis Actiui.
600쪽
.543 DE VERBA SECUNEAE CONIUGATIONIA.
Forma in his non datur, et ideo secundum . et isere in reliquis personis retinetur, nec in pathagh transit, ut in Verbis primae Conjugationis. Forma praererea TY N in Praeterito non extat,s ' J nec in usu fuisse credo. Denique in secunda, et tertia formula negligitur saepe , ut rem locon senus junia Imperatius.
Imperativus clam n paragogico non mutat, sic ut in Verbis primae Conjugationis, scheva inglii rekh; sed manet una cum khameis, sitque pro non inveni tu. Atque hoc, et quae circa si de