Dionysii Catonis Disticha de moribus ad filium, praeter sedulam variantis lectionis per omnia conlationem, lectissimis etiam adornata Flosculis poeticis. Una cum singulis adposita Distichis, binorum quoque versuum, idiomatum vero diversorum, interpre

111쪽

LIBER SECUNDUS. MFLOSCULI POETICLHie non divitias nigrantibus abdidit antris,

Nec tenebris damnavit opes: Sed largior imbre Sueverat innumeras hominum ditare caremas. Quippe velut densos currentia munera nimbos ruere semper erat : Populis undare rinates; Assiduos intrare inopes; remeare beatoS. Praeceps illa manus fluvios superabat Iberos,

Aurea dona Vomens. - - - CLA DIA Nus in Consul. Probini. λ 6 .

Non, mihi centenis resonent si vocibus ora, Multifidusque ruat centum per pectora Phoebus, Acta Probi narrare queam, quos in ordine gentes

Rexerit. - - -

Qua res, qua ratio suaderet, quaque modeste Munificum ella licet, vellet bonus atque benignus Esse: Darei quantum solis esset, nee si H damno

Nullus argento color es , avaris Abditae terris inimice lamnae, Crispe Sallusti, uisi temperato Splodeat usu.

-rea quid prosunt, si n- Pandantur in usum. Atque Dranx miseris subsidiumque mallis Non ego delicias reputo, nec munera rara, Condita sint, imis si lateantque locis.

ra bono hospite atque amico quaestus est quod sin- sumium

i Frugi eonvenit esse hominem, pectus cui sipit.

Naturae humanae uu aptius , & .ibu i Dignius est homine, ut perhibet sthola docta Sophorum, esuam prodesse homini, & socio succurrere lapis. At nunc, O morest O tristia temporal prorsua

113쪽

LIBER SECUNDUS. 93

FLOSCULI POETICI.

ΣΙ μντος ει , βελτισ1 , Καὶ φρονε .Μ NAN Ε . quem nos ita Latinum esse iubemus . contentientem Nostro t

MORTALIs Es: MORTALIUM CUR As gere. - aeternis minorem

Consiliis animum fatigas I

CURENT MORTALES, QUAE SUNT MORTAL A: MITTANT, Quae Superum : Ne, si contendant altius aequo Scandere, praecipitent Potius moveantque cachinnum. Ut, si forte velit summa de rupe volare Bos gravis, aut asinus citharam Pulsare canoram.

Hie situs est Phaethon, currus auriga paterni, Quem si non tenuit ; maguis tamen excidis ausis.

Dum petis infirmis nimium sublimia pennis Icarus, Icarias nomine fecit aquas.

Nam fiereta Dei quis novis p uis fuit unquam In coelo, rediitque iterum, potuitque referre λ u ranti est mortale genas r mens nostra labascit In rebus summis, nec spectat noctua solem.

Rom. XL aQ. Lemma quondam Ras. Stephani

Nam sperare Deum penitus cognosicere, nutat Fas hominum, coelis obita vis morte recepto.

114쪽

οι DION Y S. CATONIS DISTICH.

IaNQUE METUM LETI: NAM STULTUM EST, TEMPORE IN OMNIDUM MORTEM METUAS, AMITTERE GAUDIAvITAE.

115쪽

LIBER SECUNDUS. 9sFLOSCULI POETICI, Districtus issis cui super impia

Cervice pendes, non Siculae dapes Dulcem elaborabunt saporem; Non avium citharaeque cantus

Is demum vere vivit, qui mente serena Et nitido laetos exuit ore dies. At qui perpetuis torques s. auoribus, hunc non Vivere, sed lensa morte perire puro.

Dum mortem vitare sudet, vitamque tueri , Se toto vitae tempore rorquet, homor Bruta bouis fruitur Praesentis bestia vitae; Dum vivit, vivit; Cum moritur, moritur.

Si non laetaris vivens, laetabere numquam.

Uum fata 1inunt, Hυite laeti et Properat cursu Vita citato , volucrique die Rota praecipitis vertitur anni. Durae peragunt pensa sorores, Nec sua retro fila revolvunt.

At gens hominum fertur rapidis 'Obvia fatis, incerta sui: Stygias ultro quaerimus undas.

Quid tantos juvat racitare motus, Et propria situm fodi citare manu Si mortem peritis, propinquat isto SponIe sua, volucrα, nec remoratur equos.

116쪽

IRATUS, DE RE INCERTA CONTENDERE NOLI: INPEDIΤ IRA ANIMUM, NE POSSIT CERNEREvERUM.

117쪽

LIBER SECUNDUS. 97

FLOSCULI POETICI.

Me miserum, vix sum compos arimi, ita ardeo irae dia

In A. mRost brevis est : ANIMUM rege. Qui, nisi paret. Imperat: Hunc frenis, hunc tu compesce catena.

Ille monet: Ne frena animo permitte eatenti. Da spatium, tenuemque moram: male cuncta ministras Impetus. HOC, Oro, munus Concede Parenti.

Nunc face iupposita fervescis sanguis, & ira Scintillans oeuli: Dicisque, facisque, quos ipse,Non sani esse hominis, non sanus juret Orestes.

Da adeo mentem confundit, ut, ebria bile Ferventi, nequeat inno cere, quid sit agendum, Fudicii*ue expers scelerumque Per avia tendat.

Nox dolor atque pudor iacta inconsulta sequuntur

Consilium praeceps sequitur plerumque ruina: IRA quoque est valde NOXIA CONSILIO.

Lai temere & praereps rabidas exarsis in iras ἰExcedet semper limina justitiae.

Nescit obesse suis faνον hostibus : Emat ab icta Consiliique inpos in sua damna ruit.

ANDREAa ALC Tus, Emblim. CLXXV. ris. Inlani gladius.

EO BANU HEssu . .e yssis ramere vorem. Pauciores habent , quos secutus tamen videtur essis Ieriverius.

118쪽

FAC sUMTUM PROPERE, QUUM RES DESIDERAT IPSA: DANDUM ETENIM EST ALIQUID, QUUM ΤEMPUS POSTULAT AUT RES.

119쪽

LIBER SECUNDUS. 99

F I. Ο S C U L I P Ο Ε Τ Ι C LAucem quando concinnavit aream, offundit cibum. Aves assuescunt. Necesse est FACERE SUM TUM, qui quaerit lucrum: Saepe edunt: semel si sun captae, rem solvunt aucupi.

Non ego omnino lucrum Omne esse utile homini existimo. Scio ego, multos jam lucrum luculentos homines reddidit. Est etiam , abi profecto damnum praestra facere, quam luἰrum. Odi ego aurum: multa multis saepe suasit perperam.

Pecuviam IN LOCO negligere, maximum interdum est Dorum.

Prodigus & stultus donat , quae spernit & Odit: Haec seges ingratos tulit & feret omnibus annis. -& sapiens duris ait esse paratum, Nec tamen ignorat, quid distent aera lupinis.

Crede mihi, Res est ingeniosa, dare.

mu stultos, qui se invisos fecere negando sMagnus enim, qui dat, si capit inde nihil.

Munera qui mittit, sperat majora remitti :Nemo suas gratis perdere vellet opes.

120쪽

ioo DIONYS. CATONIS DISTIC R

QUOD NIMIUM EST FUGITO : PARVO GAUDERE MEMENTO. TUTA M AG E EST PUPPIS, MODICO QUAE FLUMINE FERTUR.