Dionysii Catonis Disticha de moribus ad filium, praeter sedulam variantis lectionis per omnia conlationem, lectissimis etiam adornata Flosculis poeticis. Una cum singulis adposita Distichis, binorum quoque versuum, idiomatum vero diversorum, interpre

91쪽

NE DUBITES. CUM MAGNA PETAS, INPENDERE PARUA; HIS ET ENIM REBUS CONIUNGIT GRATIA

CARO S.

92쪽

LIBER PRIMUS.

FLOSCULI POETICLAt si condoluit tentatum frigore Corpus, Aut alius casus lecto te affixit, habes qui

Adsideat, fomenta paret, medicum roget, ut te Sulcitet ac reddat natis carisque propinquis. Non uxor salvum te vult, non filius: Omnes Vicini oderunt, noti, pueri atque puellae. Miraris, quum tu argento post omnia ponas, Si nemo praester, quem non merearis, amorem. At si cognatos, nullo natura labore Quos tibi dat, retinere velis, servareque amicos, Infelix operam perdas: ut, si quis asellum In campo doceat parentem currere frenis. Denique sit finis quaerendi: quoque habeas plus, Pauperiem metuas minus , & sinire laborem Incipias, parto, quod avebas. -

Extra fortunam est , quidquid donatur amicis. Suas dederis, solas semper habebis, opes.

Iucundum & cARUM sterilis iacit uxor ΑMIcUM.

Τurpe quidem dictu; sed si modo vera fatemur:

Vulgus amicitias utilitate probat. ' .

Haud secus est quoddam genus ad lucrosa paratum, Quod petit, ac repetit; gratia nulla tamen.

SAMBUCus, p. a 6. tis. Amicit. sordida.

Ex opibus tantis cur nolim parte sodalem, Et notum cana jure levare fide Heu stultos, qui se invisos fecere negando Magnus enim, qui dat, si capit inde nihil.

IDEM , p. m. 69. tit. Divitiae innit Ies.

93쪽

LITEM INFERRE CAVE, CUM QUO TIBI GRATIA IUNCTA EST: IRA ODIUM GENERAT CONCORDIA NUTRIΤ AMOREM.

94쪽

Dextera praecipue capit indulgentia mentes: Asperitar ODIUM saevaque bella movet. Odimus aecipitrem, quia Vivit semper in armis, Et pavidum solitos in pecus ire lupos. At caret insidiis hominum, quia miris hirando est: Quasque colat . turres Chaonis alis habet. Este procul LI T L s , amarae proelia linguae. Dulcibus est verbis mollis ALENDUS AMOR.

Illic d positis habitat coNc ORDIA selis: Illo crede mihi GRATIA nata loco est. Quae modo pugnarunt, jungunt sua rostra Columbae , Quarum blanditias verbaque murmur habet.

Et coelo & terra manibus eor utrinque tenetar: Externa nunquam quae dirimantur ope. Est in AMI cITI A suavis CONCORDIA rerum: Nee potis est fictos, aut violenta pati.

Loripidem sublatum humeris fert lumine eaptus δEt socii haec oculis munera retribuit. Quo caret alteruter C O N c o R s sic praestat UTER QΝ Ε ἔMutuat his oculos; mutuat ille pedes.

Tres Charites Veneri adsistunt, dominamque sequuntur.

GRATIA AMI cITIAs glutinat s IRA fugat.

95쪽

6 DION YS. CATONIS DISTICH.c XXXVII. Ἱ

SERUORUM CULPIS QUUM TE DOLOR URGET IN IRAM, IPSE TIBI MODERARE, TUIS UT PARCERE POSSIS.

96쪽

FLOSCULI POETICI.

Sceptra tenens, mollitque animos & temperat iras.

Regula, peccatis quae renas irroger aequas:

Ne scutica dignum horribili lectere flagello.

- --- Lui non moderabitur irae,

Infectum volet esse. dolor quod suasierit di mens: mm poenas odio per vim festinat inulto. IRA furor brevis est: ANIMUM REGE, qin niu parer, Imperat: hoe frenis, hunc tu compesce catena.

Quo quisque est maior, magis ely Naeabilis irae, Et faciles motus mens generosa Capit.

o. inius, Libri III. Tris. EI. U. υ. 3r.

Vimce animos, iramDe tuam, qui cetera vineis.

Est sapiens, irae qui moderatur, homo.

LAM TER ACHIUM

Fortior est, qui se, quam qui λrtissima vineis Moenia, nec virtus altius ire Potest.

Esto reis faedis: prodest favor ille duobus: IPsE Tui Victor, Victor & hostis eris.

L. DE HETER, Libr. III. de Da.

Aequior ad poenam, iudexque paratior ibis, Pectora cum coeco tota furore vacant. Grande morae pretium: justa pendentia lance Crimina supplicium, quod meruere, ferent

Deituate nihil esse homini melius, neque clementia.

97쪽

13 DIONYS. CATONIS DISTICH. XXXVIII.

QUEM SUPERARE POTES, INTERDUM VINCEFERENDO: MAXIMA ENIM MORUM SEMPER PATIENTIAv1RTUS.

98쪽

LIBER PRIMUS. 79

FLOSCULI POETICI. Cedimus y An subitum luctando accendimus ignem Cedamus: Leve fit, quod bene fertur, onus.

Dum furor in cursu est; currenti cede furori. Difficiles aditus impetus omnis habet. Stultus, ab obliquo qui cum discedere possit, Pugnat m adversas ire natator aquas.

I ti a M . de Remed. Libr. I. v. II s.

Fit victor patiens animus cedendo furori. Insista, VICTOR, hanc viam & re, & nomine.

Num decet irasci Regem, si morio verbis Indignis illum petat λ An contemnere praestat Numquid cum puero decus est pugnare Giganti

Quocirca est solus liber, soluscue profecto Pol et arbitrium, Ratio quem tota gubernat, at assectas omnes superas, fingitque premendo

Eam super adsistens PATIENTIA: v I cIMUS, inquit, lilitiam: Est, rabidas TOLERANDO eπιinguere vires.

nibus una comes virtutibus ad sociatur, Auxiliumque suum fortis PATIENTI A miscet. Nulla anceps certamen init UIRTUTE sine ista VIR Tus: Nam vidua est, quam non PATIENTIA firmast.

. XXXI M

99쪽

8o DIONYS. CATONIS DISTICH.

CONSERVA POTIUS, QUAE SUNT IAM PARTA LABORE: UM LABOR IN DAMNO EST, CRESCIT MORTALIS EGESTAS.

100쪽

FLOSCULI POETICI. Non minor es virtus, quam quaerere, parta tueri: Casus inest illic: hic erit artis opus.

. a---i Plus est servas repertum, Luam quaesisse novum -

Fortunam citius reperias, quam retineas. Qui homo mature quaesivit pecuniam, se eam mature parsis, matWe esurit.

rim deniq- homines nostra intelligimus bona Cum , quae in potestate habuimus, ea amisiimus.

I ructa inopia est, in divitiis cupiditas.

Ploratur lacrumis amissa pecunia veris.

Multis res angusta domi: sed nulla pudorem Paupertatis habet, nec se metitur ad illum, Quem dedit haec posuitque modum: Tamen utile quid sit, Prospiciunt aliquando viri, friguSque famemque,

Formica tandem quidam expavere magistra. Prodiga non sentit pereuntem semina ce um , Ac velut, exhausta redivivus pullulet arca Nummus, & e pleno tollatur semper acervo, Non unquam reputat, quanti sibi gaudia consteπt.

re iectae. piserioribus deinde eogitationibus adstipulatis r se novissimiret Adi. ter. Mart Iaa ereseιt usati Rarior. Sed per omnia consentaevitem habemus it. Patisinum, Ialm n.