Dionysii Catonis Disticha de moribus ad filium, praeter sedulam variantis lectionis per omnia conlationem, lectissimis etiam adornata Flosculis poeticis. Una cum singulis adposita Distichis, binorum quoque versuum, idiomatum vero diversorum, interpre

81쪽

QUAE CULPARE SOLES, EA TU NE FECERI sIPSE: TURPE EST DOCTORI, CUM CULPA REDARGUIT IPSUM.

V AR Ns Lae*Io. caepara voles. serivet. it. pro voluntate sua lub tuque.

82쪽

FLOSCULI POETICLSic agitur censura, & sic exempla Parantur: Cum juaex, alios quod monet, ipse facis.

In commune iubes si quid, censerve tenendum, Primus jussa fiebi; tunc obse rvantior aequi Fit populus, Nec ferre negat, cum viderit ipsum

Cum fueris tensor, primum te crimine pWga, μι itia re damneni facta nefanda Teum.

Adspiciat lucem, qui vult damnare tenebras: Lui carpit mores , D sine labe prias.

Hi mihi Doc Ton Es semper placuere, docenda Lui faciant, plus quam, qui facienda docent.

Ut decuit docuit, qui re sua verba probavit: Plus male tacta nocent, quam bene dicta docent.

Discite vos prius, in e aliis osseudite rectam , Vivendi larmam, & sanctos inducite mores.

QU Ag vitare jubes alios. NE FEcERIS IPSE: TURPE EST, DOCTOREM CUM sua CULPA notat.

TURPE EsT Cexsori, si se non iussicet I PsΕ :Aut se , non alios, labe carere Putet.

Quaelibet ex fructu proprio Cognoscitur aruere. D O c T O R erit magnus, factis qui, quod doret, implit

XXXI.

83쪽

QUOD IUSTUM EST, PETITO, VEL QUOD VIDEATUR HONESTUM: NAM SΤULTUM EST PETERE ID, QUOD POSSIT IURE NEGARI.

cessita

VARIANS LECT O. Porore. qtiaci p. i. n. scriv. re ex M s s. novissima AmtZ. M veto retinuit di nobiseum Parisin. Analica: Nam fiat. parare est.

84쪽

FLOSCULI POETICL

Ah nimium est, quia, amice, petis: moderatius opta 'Et voti, quaesis, contrahe vela tui.

At tu, funesti ne sim tibi muneris autor, Nate, cave; dum resque sinit, tua corrige vota.

Poste thonorum aliquid : nullam patiere reputram. Deprecor hoc unum, quod, Vero nomine, poena Non honor est: poenam, Phaethon, pro munere positas

Dissuadere licet: non est tua tuta voluntas. Magna petis, Phaethon. & quae non viribus istis Munera conveniunt, nec tam Puerilibus annis. Sors tua mortalis: non est mortale, quod optas. Plus etiam, quam, quod superis contingere fas est,

Est quodam prodire tenus, si non datur ultra

In avi sapiens uomen ferat, aequus iniqui, Ultra, qsam satis est, virtutem si petas ipsam

Utere Pomprio Grospho, &, s quid petet, utim

vefer: nil Grosphus, nis verum orabis & aequum.

Jam rem & facilem esse oratum a vobis volo, Nam juste ab Iustis iustus sum orator datus. Nam injusta ab Tussis impetrare non deces: Iusta autem ab Injustis petere, insipientia est.

Negat sibi ipse, qui, quod dissicile est, petit.

E XXXII.

85쪽

66 DIONYS. CATONIS DISTICH. XXXII.

IGNOTUM TIBI TU NOLI PRAEPONEREM NOTIS:

COGNITA JUDICIO CONSTANT, INCOGNITA CASU,

86쪽

LIBER PRIMUS.

Quod latet, ignotum est: unoti nulla expido. Fructus abest, facies cum bona teste caret. Tu licet & Thamyram superes, atque OrPhea cantu et Non erit ignotae gratia magna lyrae. Si Venerem Cous. nunquam pinxisset Apelles; Mersa isti aequoreis illa lateret aquis.

Luae miseros hominum cepit dementia sensus, Deerta ut certis sint redimenda bonis λSpem, pretio, nunquam tibi pollicearis egenam rSolvitur in fumum quidquid ineptus agit.

ει levibus, quaeso, firmam ne ponito laudem.

In tutis igitur spemque decusque loea.

optio si fallat, plumbum ut pro divite eoeeus Arripias auro: Quis tibi caussa mali est

Incerta pro De non munera certa relinque; Ne rursus quaeras, forte nec invenias. Ava a Mus, sub finem Fabulae XX..-ι-- Decepta aviditas

Et quem tenebat ore dimisi cibum . Nec, quem petebat adeo potuit adtingere.

Hoc admonere simplices etiam potest, Opinione alterius ne quid ponderent. Ambitio namque dissidens mortalium Aut gratiae subscribit, aut odio suo.

XXXIII.

87쪽

68 DIONYS. CATONIS DISTICH.

XXXIII.

QUUM DUBIA IN CERTIS UERSETUR v I ΤΑ PERICLIS, PRO LUCRO TIBI PONE DIEM, QUOCUM UELABORAS.

88쪽

FLOSCULI POETICI.

optima quaeque DIE s miseris mortalibus aevi Prima fugit: Nubeunt morbi, tristisque senectus, Et labor se durae rapit inclementia mortis.

Inter stem curamque, timores inter & iras, omnem crede DIEM tibi diluxisse supremum.

Quid sit futurum cras fuge quaerere: & quem fors DIERUM eunque dabit, LUCRO APPONE.

- - - Ille potens sui Laetusque deget, cui licet IN DIEM Dixit Ie : v I x I. Cras vel atra Nube polum Pater occupato, HI sole puro: non tamen irritum Quodcunque retro est, efficiet, neque Distinget, insectumque reddet, Quod fugiens semel hora vexit.

Hus velut rapto, fugitivaque gaudia carpe : .

Perdiderit nullum vita reversa DIEM. MARTIAL. Iibr U. I. Dio XLVII. sub sa.

Dum licet amplemr: numquam sortasse licebit Amplius. IN LUCRO est, quae datur HORA miti.

Dum varios flexus, dum multiplices Labyrinthi Conspicis errores, innumerasque vias: Te v ITAL humanae cursum, seriemque laborum. Et tristes curas Cemere, cuncta, puta. Sic cunti laetitiaque, metu, spe, Cumque dolore Optima quaeque D IEs, & mala quaeque, fugit. Flexibus ex illis quaeris, qui evadere pollit Z Silva Academiae quem lavet, ille potest.

Mors CERT A est, INCERTA DIE s, hora agnita nulli: Enremam quare quamlibet esse puta.

Ea XXXIV.

89쪽

l o DIONYS. CATONIS DISTICH.

VINCERE QUUM POSSIS, INTERDUM CEDE SODALI: OB SE UIO QUONIAM DULCES RΕΤINENTUR AMICI,

90쪽

PLOSCULI POETICI. Turpe quidem contendere erat; sed cedere visum.

o v I navia, mam. Lur. r. v. 31ensu mutat

, Sit procul omne nefas : at ameris amabilis esto.

Perfer & obdura : Postmodo mitis erit. Flectitur obsequio curvatus ab arbore ramus τFranges ; si vires experiere tuas. Obsequio transnantur aquae: nee vincere possis Flumna ; si contra, quam rapit unda, nates, Obsequium tinresque domas tumidosque leones.

Sic vita erat, facile omnes perferre ac pati, cum quibus erat cumque una, iis sese dedere, Eorum obsequi studiis ; advorsus nemini :Nunquam praeponens st illis: Da Deillume Sine invidia laudem invenias, & amicos pares.

Utile Consilium, teloque potentius omni robsequio mentes flectere velle feras.

L. o a M a v x B. Gis. III. da nat , Non furor aut rabies virtute potentior ulla est.

Quod truculenta nequit, Bons haec praestabit amica: Obsequium, non vis, pectora dura trahit. .

XXXV.