장음표시 사용
161쪽
de S. Pater Franciscus a quinque Iustris humanum pensum
soluens, ad coelestia regna euolasset, sessurus in ea , a qua Lucifer sede parata, ceciderat ut pie creditur. Salua tamen veritate bullae, ut diximus, fieri potuit, ut caderet error in relatione facti Amanuensium, scribentium annum Iara . pro anno ra si . , & addentium, ad supplicationem B. Francisci. pro B. Ioanne Parmensi. De hac nuncupatione Originem ducente a constitutione Innocentij IV. testis factus est etiam Miranda in Manuali Praefat. q. II. art. p. concl. 3. cuius auctoritatem vide in Franch. lach. 7. num. 7., dc velit nolit P. Fortunatus num. Iet . cit. id assirmat Miranda, quidquid aliud dGConventualibus eructet. Probatur 6. auctoritatibus Constitutionum editarum tempore Pij IV. de anno Is6s.&Vrbani VIII. de anno x 628 quas adduximus errore a. S ex his conficitur. P. Franchinus
seel. 7. cit. num. IO. euidentissimum testimonium agnominationis Conventualium pro secundo Religionis Rculo vigentis Pro anno r392. adducit. Estque cuiusdam Tabellionis Cota tonensis, dantis publicas ,& authenticas tabulas occasion cuiusdam obligationis impositi sororibus cuiusdam Monast rij eiusdem Civitatis , & donationis editae ab eiusdem V his Communitati, Populo, & Ciuibus in fauorem Minorum;& quia testimonium dignum est, ut fidem veritati, qua insistimus, praestet, transcribimus verba. Sorores dιeri Monasteri, prouidere dignentur debeant perpetuo de uictu, Onsitu in eorum necessatibus Fratribas Conventuatibus dicti
Ordinis in dicta Ecclesia. & hoc quo obligationem : subdit
quoad donationem. Tradentes, concedentes, se commitentes dicto Ordini Fratrum Minorum Conventualium, in hac parte t
taliter omnes eorum, se dicti Communis, se Populi, o Cimum Ciuitatis Cortona, in praedictis, o quolibet praedictorum uices, ct uoces, sec. supplicantes Venerabili Retitioso Fr. Merigo Mamrini de Massa ordinis Minorum dignissimo Magistro, Prouinciali,
Ministro dicti ordinis, in hac Prouincia TBusicia, se in dicto Consilio personaliter constituto, quatenus irae, or dictus ordo digneor
162쪽
dioitur praedicra acceptare. Neque hic acccipiuntur Conuen tuales, pro deputatis, vel deputandis de Familia in illo Con uentu Cortonensi, ut placuit eXponere P. Fortunato nu. I 3 3. quis enim, vel parum grammaticas institutiones callens, audiens , vel percurrens illa praecisa verba: Fratribus Conuenia tualibus dicti ordinis, meditabitur construi debere cum Ecclesia Conventuali, vel cum Conuentus Familia Ecclesiae, dum enim dicitur, dicri ordinis . referendum id, quis construendo dicet ad Conventualium ordinem, non ad Ecclesiam, vel Conventualem Familiam, si recte construere velit, de hoc euidentius conuincitur ex ali js subiectis verbis. Tradentes , concedentes , committentes dicto Ordini Fratrum Min rum Conventualium, non ait Fratribus Minoribus Conventualibus, sed quia vult concessionem exprimere factam in perpetuum ordini, nedum illis Fratribus, qui tunc temporis in illo Conuentu degebant, & inpolterum commoraturi erant, manifestat quis sit ordo ille , & de quo Ordine loquatur, & cui Ordini sit faeta concessio: cui ergo dicto Ordini, inquit Fratrum Minorum Conventualium, non ordini S. P. Dominici, S. P. Augustini, sed ordini S. P. Francisci, qui tunc vocabatur ordo Minorum Conventualium.
Probatur septimo auctoritate Clementis Quarti, qui *liciter gubernavit Ecclesiam ab anno i 26 S. Vsque ad annum ret 68. post Innocentium IV. annis i t. hic enim Pontifex inia stituendo quosdam Perusinos Syndicos Minorum, expresso hos vocat Conventuales. Tenor breuis allati a Vuadingo tom. 2. anno I 26 . in reg. bulla 7. & a Patre Dominico do Gubernatis tomo p. Orbis Seraphici lib. 3. solio si a. est su
163쪽
Dilectis Filijs Barcilioni Petri , Benteuennae Troua-
Iero,& Ortandino Bonaventurae Perusinis. CVM Dilecti FH, Fratres Minares ex pro sonis sua isto
adeo se submiserimpavenati, τι nec Husem, nec cominmuniter aliquid reprν valeant obtinere, sed omnia, quausis in eoenrasinam erogantur ineu atias eorum contemplatione prouenrunt, dominio, se proprietati Ecclesia Romana ex usorum in is in tutis acerescant, ac per hoc ad nos Procuratorem ι stituere in bonis huiusinia, pertinere nostinas. Nos de de v flea , o circam operitionis sedicitudine plenam fiduciam istanenus , Vos, ct unumquemque 3UDdum, ita quod non sit meliorieonditio occupamis,rn omnibus benis misitisus, ct immobilibus, ae se moaemibus Romana Helesia diuerorum stiorum Fratrum norum Prouincia S. Francisci contemplatione costatis, or tvo- seram eonferendis, se omnibus, qua 18si Romana Ecclesia ira rum intuitu ex mintutis dicri Oraeims prouenerum, se prouenient infusarum, Procuratores, negotiorum sessores, SIndicos inruamas, o actores, daxus vob/s , o unicuique me uisu ἀMotidum, a masurandiis danda, donaxis, agendi, defendaemdi in iudicio Ecclesiastico, ct saeculari coram ordinarys, ct De legatis Iudicibus, Arbitras, Arbitratoribus, o deferendo Dominis, transeundi quoque in ransis omnibus, taciscendi, or,arandi de calumnsa in lite, or de veritate dicenda, ct iu randum, etiam defendendi , repetendi etiam, or recipiendι quacumque bona Usorum contemplatione , qua applicaιa, vel deputata eorum usibus quaecumque modo illicrto detenta, vel occupatastint
hactenus , or inposterum occupari, Pu tiners contigerit, ac omnia faciendi , qua in rudicio requIruntur. Procurasores praurea, unum, vel plures ad pradicia omnia constituendi, ad in
sinuationem MINISTRI, CUSTODUM, GUARDIANG
164쪽
RU CONVEN ALIVM dicta Prouincia seu i arunias
Vicariorum ,seu alterias eorumdem,pissa auctoritare prasentιam eoncedimus Lacultatem; ita tamen Pod de praedictis, aut circapradicta in iudicio , ves extra, vos, vel aliquis vectrum , sim avosis Procuratores dati, nihil ρaenitus peraeuis, nisi praedicto
VENTUALIVM dicI a Prouincia ,seu ipsorum Vicariorum , seu alterias eorumdem, requisito consilio, se obtento conssensu , ore. Darum Perusi, octauo Kal. Augusti Pontificarus nostri anna
Placuit hoe breue ex integro hic inserere propter multa meditamenta, quae necessario inde proueniunt agenda. Priamum , quod Minores Prouinciae S. P. Francisci anno ra53. ab origine, & institutione Religionis quinquagesimo septimo, a stelici transitu S. Patris Francisci trigesimo nono, a Conm tutione Innocentij Quarti superius allata tertiodecimo , vel quartodecimo, appellabantur Conventuales; Ministri vide licet, Custodes, & Guardiani, qui non dicuntur, nec sunt de Familia Conventuum, sed Patres, & Capita omnium Familiarum Prouinciae. Custodiarum, & huius, vel illius Conuentus, dicebantur Conventuales, & Fratres ipsi omnes. nam Iν Conventuatium, non appellat Ministros, Custodes, & Gua Gdianos immediath, sed Fratrum corpus; unde autem taIes diiscebantur ὸ certe non nisi originative ab Innocenti j IV. constiis tutione, vel si aliundε, hoc habeo ratum . primo saeculo Religionis , sub ortu sere ipsius, Conventualium nomen prolatum ab ore etiam Pontificum, & Minores appellatos Conventuales in Prouincia S. P. Francisci, quaecum fuerit merito antesignana, caput, & exemplar aliarum, & totius Religionis, aliud meditari nemo valet,quam Conventualium nomen, Omnibus in Prouincijs incolatum reperisse, Omnesque earum alumnos nominasse. Secundum est, quod anno ra63. legabantur Minoribus bona mobilia, immobilia, ac semouentia: ibi enim dicitur. In omnibus bonis mobilibus, ct immobilibus, ac sem
uentibus, oc. quae dominium, & proprietatem non ipsis in Κ a noribus,
165쪽
aoribus, sed S. Romanae Ecelefiae, accrescebant; fructus t men pro ipsis stabant, subministrandi a Syndicis, qui ha bant quidem amplam facultatem administrandi, dandi, donandi , &c. sed de consensu Superiorum Conue iuualium, ex quo liquet verba constitutionum piarum in praefatione post medium usurpo quod quasi a principio surgentis Relisionis,
Fratres Minores caeperunt habere usum, non tantum mobilium, sed immobilium ex liberalitate Sedis Apostolica, qua usorum bonorum ius, ct dom niam apud se recipiebat, usum vero Fratriabus concedebat, quomodo hactenus ante Tridentι nam Synodum
nobiscum se gessit. Tertium meditamentum est, quod breuo hoc roborat veritatem concessionis alias saetae Minoribus Conventualibus ab eodem Pontifice succedendi in bonis, quς ipsis obuenissent, si fuissent in saeculo, &c. cuius breue incipit. Obtenta Diuini Nominis, M. quod habetur penes Consertium solio I 3. latum a Pontifice Perusij secundo idus Februari, anno primo sui Pontificatus, quinque mensibus. & amplius ante hoc de quo agimus, per quod obtunditur negatio, & impugnatio huius bullae a Patre Fortunato facta num. I 3 o. , &r I. contra quem stabimus inserius cap. sequenti. Quartum meditamentum est, has praenominatas constitutiones editas fuisse tempore Generalatus Seraphici S. Bonaventurae, ipso enim anno raue 6. Minister Generalis totius ordinis Minorum electus, regnauit annis decem, & octo, ut resert Rodulphius lib. a. folio I 8 I. column. 2. Tandem. Nullus ex Scriptoribus negat Patres de Fami- Iia , seu Regularis Obseruantiae antiquam suscepisse denominationem Soccolantium, a calepodijs, quae calceare coeperunt exemplo B. Paulucij, qui in Eremitorio Bruliani illorum usum accepit, & docuit socios, obtenta prius facultate a Ministro Generali tunc temporis regnante,ut legitur in Chronol. Seraph. sol. 86. V uading. tom. q. anno I 368. num. I 2.; unde P. Marc. Vlysip. 3. p. Chron. lib. p. cap. q. historiam narrat , haec scribendo B., & C. E perche quei di Erusiano , eri uel Monti, gener almente et fano at portar i Zoccoli, questo Seruo
166쪽
di Dio Frare nolo, ct i Compagni cominei ono a portarii an Peis, non tanto per aspreae Ca , come per dispreet et o loro, e per mai
num illico irrepsit in Italia denominatio illa communis etiam saeculo, ti Parii Zoccolanti, vixque pedes Minorum in alijs Prouincijs calones tetigerunt, sortiti sunt idem agnomen, Patres de nuncupata Obseruantia, & accepto a Pontifice diplomate , quod vocentur Ecclesiae Minorum, Conventuales, Minores ipsi nuncupari non valuerunt Conventuales Θ Calcei lignei aridi, & sicci tam feraces euaserunt, ut confestim baiulos suos denominauerint Zoccolanti , & Ecclesiae adhaerentes Conuentibus, Conventuales appellatς, infecunde, inaccolas suos derivare nequiuerunt proprium agnomenὸ proh insoris tunium s alias paritates conuincentes adducit P. Franchinus de appellationibus ab indumentis, &c. statim emanantibus sect. 7. num. II. & II., totumque ordinem assicientibus, v ta Rocheto, Rochetini, ab acuminato Capuccio, Capuccini,&c. quas negat sine ulla ratione P. Fortunatus, & in alijs Religionibus hoc fuisse necessarium affirmat ad distinguendum
illas ab alijs, secus in Ordine Minorum ante diuisionem ; nam distinctio Rochetinorum , & Capuccinorum a Rocheto, & puccio, est mere accidentalis, & per priora poterat desumi,ab eorum videlicet Institutore, sicut factum est in alijs Religionibus , Dominicani enim dicti sunt a S. P. Dominico eorum Patre, ac Patriarcha, sic nos Franciscant a S. Patre, ac Patriarcha Francisco, &c. sic Patres obseruantes alicubi Ber- nardini a S. Bernardino, eorum Protouicario Generali, &c.& tamen a Rocheto, & Capuccio satae illae denominationes Rochetinorum , & Capuccinorum millenarium dederunt stu-ctum , & usque in fines saeculorum dabunt, igitur, &c. Tum quia,& si non sit necessaria denominatio noua alicui subiecto,
forma tamen recenter adueniente, quis valet huius effectum
formalem , qui est denominare , impedire, cum nec Deus
167쪽
possit effectum sormalem primarium sermς retinere hoc quiadem in impedibile est in sormis accidentalibus etiam, politis recenter in subiectis physice loquendo, & moraliter, & sumus
in moralibus ;& Pater Fortunatus valebit impedire effectum formalem Conventualitatis ρ sed non se impedire, ait, cum Ecclesiae ubi sunt Conuentus ex ore Pontificis sint Conuen- tuales appellandae,& tales appellatae sint, negare vero distensionem, seu distractionem ad Fratres Minores, cum non constet de concessione Pontificis:sterilescit ergo sola haec forisma Conventualitatis, ut non valeat denominare Religionem ad cuius usum erecti erant Conuentus, & ad obsequium E clesiae λ cum serascant caeterae formae nouiter aduenientes, ut diximus, & repetimus.
Haec de nomine ConventuaIlum dicta sint satis & Iicet lis de nomine sit , omnino tamen Bit necessarium illam pertractare, quia ignorato quid nominis de subiecto, deficit una praecognitio prior omnibus, ac ab aIijs praesupposita, & sino qua nequit haberi cognitio quidditatis subiere i ut enim sciamus quod homo sit, & quid sit, imo etiam qualis sit, & prointer quod sit, debemus praecognoscere, quid importetur per hoc nomen , homo ; sic ignorato hoc nomine, Conventualis, imo in deteriorem partem accepto, ut fit ab aliquibus, ne- ceta est Ignorare qui dditatem subiecti Conventualis, qualis, sit, & propter quio sit; ysorbitent igitur, qui velint, & male habeant audire veritatem, nos pro veritate pugnamus, & V ritatem propugnamus, ut attendamus Spiritui Sancto, qui
Prou. 22., ait. Melius es nomen bonum, quam diuitia multae, idem repetenti Eceles. 7. I. Melius est nomen bonum, quam unguenta ρretiosa. Ex his etiam poterit P. Fortunatus a mercurio se liberare, ut non amplius errabundus quaerat num. I 36. ante I noeentium ubi erant Conventuatis, vivente S. Francisimo in us Regula institutione, atque con matione ubi erant Conueniuales ' post Innocentium non Conventuales quomodo vo cabantur i nullibi legitur, de seu Fratrum Misorum titulo reperimus εῖ & post. Ulterius: ergo nomen Conventualium ab Inn
168쪽
emiis ad istis distinguenaeos is appositum. qui reticto postea primario Regula Franci sicanarandamento. nrmirum areri ima paupertate, mitrgat tua prau/ιe a, de nouo fuerunt amplexata ' nego
consequentiam, sec. I licet enim ex benignitate Sedis Apostolicae fuerit pro ipsis mitigata paupertas Regulae Minorum, nunquam tamen defecerunt a primario Regulae sundamento vi alias dictum est errore sexto. Ante Innocentium igitur, erant Minores capaces nominis Apostolici Conventualium, in ipsa Regulae institutione, vivente S. Patre Francisco, erant Conventuales specificatiue, Minores videlicet, qui nominandi erant Conuentu ales non post iacula taculorum , sed necdum transacto medio taculo, erant initiatiue, erant substantialiter; Minores enim tunc temporis vivebant uno cord , habentes uniformem animum, unamque vitae Communitatem , quod est res significata a nomine, Conventualis; Post Innocentium autem cςpit ex ore etiam Pontificis Clementis IV. audiri agnomen idem, bis Apostolicum. cx Innocentio IV., & Clemente IV., ut ostendimus probatione septim . Neque ullus ex Conventualibus somniauit ab Innocentio I v. Minores locupletatos fuisse agnomine Conuentu alium, ad iulos significandos, qui priuilegia suscepturi erat l,& ad illos distinguendos ab alijs, qui rigorem paupertatis suscitaturi erant ; Agnomen enim illud ad praesens, de existens significandum datum fuit, non ad possibile, & futurum contingens, quia de isto teste Aristotele lib. primo de interpretatione cap.vit.,
non datur determinata veritas. Non erant tunc distinguendi Minores, cum essent unum corpus, nec membra haberent separata: non ergo Innocentius IV. Minores dilfinxit, nec ut
postea distinguerentur Conventualium agnomen Ecclesijs, &deductive Minoribus, indulsit, sed ut aliarum Ecclesiarum indultis fruerentur. Non Conventuales autem post Innocentium varijs in Congregationibus a Conventualibus separati viventes. varia nomina sunt sortiti, Clarenorum, Amade rum, Coletanorum, dic. de suo tempore Fratres Minores, de Familia prius nuncupati, non multo post, auctoritate S. Conin
169쪽
eilii Constantiensis anno x x ., vel et s. firmum, ae stabile susceperunt agnomen, Minorum de Obseruantia. i Ex dictis etiam satis manifestum puto primum Ministrum Generalem , qui potuerit assumere agnomen Ministri ordinis Minorum Conventualium,non fuisse Gulielmum Casalensem, ut asserit P. Fortunatus num. 2 o. , & alibi saepe, nam ab ipso retrocendo, ad usque Innocentium I V., longa series Ministrorum praecesserat, rexit enim ordinem de anno x 43o. tempore Martini V., & Innocentius dederat priuilegium ia v. circiter, ab huius igitur priuilegi j exi stentia, primus omnium, qui se nominare valuit Minister ordinis Minorum Conuem tualium, suit B. Ioannes Parmensis, quia tunc temporis, ut diximus, moderabatur ordinem, post ipsum autem Seraphucus Doctor S. Bonaventura, ex quo patet cum maxima veritatis luce, S. Bonaventuram a Scriptoribus fuisse appellatum Conventualem, opponat licet nulliter, nullaque ratione t tus , P. Fortunatus num. 66. contra Laertium Cherubinum,
qui hac de causa afirmare motus suit bullas loqui de Conuen- tualibus, & S. Doctorem Conuentu alem fuisse: Quod si ante
B. Ioannem Parmensem nominamus Ministros enerales, Conventualium Ministros, patet id non fieri inepte, quod ad eandem seriem Ministrorum attinent, & substantiue, ut dictum est, Conventu ales erant. Dico a. ante Eugenium Quartum in Ordine Minorum hoc agnomen Conventualium inualuisse in uniuersa Religi ne , ac retentum fuisse, etiam separatis ab Ordinis Communitate Congregationibus. . Prima pars patet. Quia Eugenius Quartus electus suit Pontifex anno 1 31., ct Innocentius Quartus, a quo habuit originem titulus Conventualium, renunciatus suit I 24s., Vnde si erant Eugenij tempore initio sui Pontificatus sere duo saecula. Secunda pars, quod inualuerit in toto ordine, dc affece- rit totum corpus , probatum est in primo capite, in quo no mea Communitatis, dictum est, idem fuisse, ac nomen Co uentualitatis,
170쪽
ventualitatis, & solos Conventuales venisse nomine Communitatis , & in superiori conclusione, in qua demonstratum est. primis duobus saeculis Religionis, Minores nuncupatos
Tertia etiam patet ex dictis, primo eapite, conclusione secunda, in qua plobatum est, omnes Congregationes, siue collective, siue disiunctive sumptas, separatas fuisse a Communitate , idest a Conventualibus,& initio capitis s. primo conficitur, ubi ostendimus, nomen Communitatis incoepisse sub tenera aetate Religionis, & durasse usque ad Leonem X., di si fuerint multiplicatae Congregationes, igitur, etiam stante
separatione , ab Ordinis Communitate, Congregationum, retentum est nomen Conventualium; Tum quia Congregationes omnes propria nomina sibi ipsis asciscebant, Caesarenor uin, Clarenorum, &c. Ergo tunc vigebat nomen Communitatis, & Conventualium , ad distinctionem enim Communitatis nomina propria sumebant. Dices, diximus cap. p. S. primo conficitur, nomine Cominmunitatis in Ordine Minorum semper venisse Conventuales ,
quod & hic repetimus P & ulterius nomen Communitatis incoepisse in Ordine Minorum anno II 3 6. quando apparuit Caesarenorum Congregatio sub Helia Generali:in hoc autem capite toti fuimus intenti ad probandam originem agnominis Conventualium ab anno rasr, vel sa , quando Innocentius IV. dedit constitutionem allatam initio capitis, igitur, vel non fuit Communitas idem, ac Conventualitas, vel damus in
Respondetur intentum nostrum fuisse probare a die conccessionis Innocenti j Quarti quae sub initio fere Religionis pro- dijt , Communitatem ordinis alios Minores non clausiste in suo sinu, quam Conventuales, quia igitur sub exordio Reiugionis, Conventualitas apparuit praedicata a tunc temporis, ad usque haec tempora per integra quatuor secula, & amplius de Fratribus de Communitate,diximus semper nomine Communitatis intellectos fuisse Conventuales 3 sexdecim enim anni