Tractatus vnicus veritatum fundamentalium Ordinis minorum conuentualium a fr. Carolo Rainerio Ariminensi eiusdem ordinis ... cui in calce appositæ sunt tres breues dissertationes de Riui Torti cenobio, Assisiensi, & Sanctæ Mariæ Angelorum basilicis.

발행: 1693년

분량: 499페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

171쪽

anni circiter, qui antecesserant ante Innocentianam, in quibus incoeperat Communitatis nomen, officere non debet quatuor saeculis, ut non valeamus asserere semper nomine Comm

nitatis intellectos Conventuales fuisse , & quando diximus suisse identitatem in his nominibus, Communitatis, &Conventualitatis, id intelleximus de lata, non de physica, vel metaphysica, identitate i quia scilicet a die originis Conventualitatis, id nomen suscepit Communitas ordinis,& iugiter

retinuit. iDices a. Si a constitutione Innocentij inarti ordo Minorum appellatus suit ordo Conventualium, cum id acciderit ratione Conventuum inhabitatorum a Minoribus, Ecclesijs eorum coexistentibus, ac unitis, Patres etiam de Oblata uantia, imo, & Capuccini habitantes in Conuentibus coexistentibus Ecclesijs appellandi erunt Conventuales igitur, &c. Respondetur id nos concessuros libenter, quando ostem derint eorum Ecclesias, ubi habent Conuentus , priuilegio Pontificio muniri, sicut, & Conventualium, ut nominentur Conventuales, secus negaturos; Cum igitur Ecclesiae aliorum a Conventualibus non fruantur priuilegio Innocentis arti, quia non fuit pro ipsis latum, ideo agnomen usurpare

nequeunt Conventualium csteri Religiosi: Vide dicta errore secundo S. ex his conficitur.

172쪽

Paupertatem Minorum longe ante Martinum uuintum

a Summis Pontificibus dispensatam fuisse

a suo rigore probatur.

euellant, eradicent, ac destruant Conventualium existentiam priscis temporibus Religionis Minorum , illosque no-uOS , ac recentes faciant , aestimantes agnomen Coventualium significare Minores illos, qui in rigoribus paupertatis sunt a Sancta sede Pontificia dispensati ,& pollunt possessiones adire, legata relicta suscipere, &c. Scriptores nonnulli, negantes datas suisse dispensationes antiquitus, illas suscepisse exordium a Martino Quinto de anno i 3 o. acerrime propugnant; in hunc err rem , iunctis pedibus aequaliter, sponte incidit, & cecidit P. Fortunatus in Epistola ad Lectorem, & nu. 3. 6. I . . & alibi saepe , contra quem aliquid tetigimus cap. a. S. Dices , post tertiam probationem, & licet superius ostenderimus Minores non eatenus dici Conventuales, quia dispensati an pauperi te , ut videre licet errore tertio fine, & toto capite superiori. In quo rectam, ac realem originem agnominis Conventualium venati sumus, ac significatum eius dedimus, unde mi tere possemus laborem ostendendi existentiam priuilegiorum mitigantium rigorem paupertatis Minoriticae longe anto Martiis

173쪽

Martinum Quintum; quia tamen tota fabrica Aduersarii sun data est super hac primae dispensationis inuentione, ideo ad radicem securis ponenda est, & valido ictu secanda, ut ipsa recisa, illico structura omnis se praecipitio committar, hoc autem praestabimus , & Scriptorum testimonio, & tabulis ipsis. seu priuilegijsa Summis Pontificibus editis , sine praeiudicio eorum, quae scripsit P. Franchinus sect. nona suae antiquioritatis, quibus omnino primatum damus, ut nostra haec sint suae Dominae pedissequa. Alphonsus de Casarrubios Hispanus ordinis Minorum nuncupatae obseruantiae, edidit compendium priuilegiorum

Fratrum Minorum, ac aliorum Mendicantium, quod Vene-tijs per Ioannem Antonium, & Fratres de Sabio , anno DO-mini millesimo quin entesimo trigesimo secundo suit culam, in hoc compendio folio io s.,& ro 7. verbo Hsreditas.&H redes, subiecta scribit. Clemens inuartus conrest, quod Fratres Ordinis Praedicatorum , ct Mnorum possint libere succedere in bonis temporalibus, in quibus succederent in faculo exi- sentes, ae bonorum usorum possesonem an bendere, se menis dere libere bona usa, eorumque pretium in utilitatem suam eon- .ertere, prout praelatis dictorum ordinum melius visum fueripexpedire. Bio. 6 ., hoc est, ut declarat in prologo, bulla

est authentica, & habetur in libro Monumenta ordinis primi

impressionis solio σε; σLio. r 7. eonce. 33 a. , hoc est in libro , qui inseribitur Monumenta ordinis secundae impressi nis solio i I. concessione 3 7. ad marginem vero notat. Pro atribas Misoribus, ct Pradicatoribus . Clemens autem Quartus regnabat anno II 63., Martinus Quintus adhuc a

no 143o, igitur,subdit idem Alphonsus sub nomine Collecto ris, ut innuit fine eiusdem prologi. Aduerte, quod huissem ironesio , seu relaxatio, non habet locum in Fratribus Misoribus

Obseruantibus, ut in sequentibus S. Vparebit, praesertim in La. , O q. Pro Conventualibus igitur lata est huiusmodi concesso.

ergo tunc existebant; haec autem annotatio vera est,tum quia,

174쪽

tune non erant Patres nuncupate obseruantie,tum quia quando extiterunt, incapaces fuerunt praelibatae concessionis. Constitutiones Piar pro re ormatione Fratrum Minorum S. Patris Francisci Conventualium editae fuerunt anno i 6 F. in comitijs Generalibus habitis Florentiae Magistro Antonio de Sapientibus ordinem moderante, eodemque anno typi S datae Bononiae apud Ioannem Rossum, suerunt hae constit tiones de mandato Pii Papae Quarti a S. Carolo Borromaeo tunc ordinis vigilantistimo Protectore, ac Eminentisi. Cardinali Simoneta Vice-Protectore, reuisae,& ab ipsis approbate, fuerunt ab eodem Pontifice authentico Diplomate, incipiente . Sedis Apostolicae, M. ut videre licet initio earundem constitutionum P confirmatae: in prologo autem earundem, seu prςsatione post medium, hec verba mecum quisque

I gere poterit. Gemens vero Guartus anno primo θι Pontifcatus, cum ιι m Fratres Minores valde essent propagati, se quotidiana eleemosina ad eos alendos non seu erent, concessi, ut ociιὸ

possent succedere in bonis suorum Parentum , ct mysesones amprehendere , se in suam utilitatem conuertere, se Martinus In ex suis literis idem concesse videtur, eum de Fratribus Mnoribus loquens dicit. Lirim Fratres, qui pro nulla re temporali possunt in iudicio experiri ,- exclusis quibuslibet solicitudinibus, liberius, is quietius diuinis vacent obsequidis, ct oferentium,

donantium, concedentium , aut in ultima voluntate relinquen

tium ordini praedicto , vel Fratribus eiusdem ordinis aliquid propter Deum, ne pia intentio fraude ur, sitque nobi olicitudini, quod praefatus ordo pro suis necessitatibus, quoties ingruerit necestas , vel millitas aderet recurrere ad Romanam Ecclesiam cogeretur, ad quam rerum omnium mobitium, or immobialium , quibus Fratres uti possunt, ius proprietas, se dominium nulla mediospectat, cte. 8c post sex lineas. Ex quo liquet, quod quasi a principio surgentis Reli Ionis Fratres Minores coeperunt habere usum , non tantum mobilium , sed immobIlium ex liberalitate Sedis Apostolica, quae 'sorum bonorum ius, ct dominium apud se recipiebat, usum vero Fratribus concedebat, quomod hactenus

175쪽

hactenus ante Tridentinam onodum nobiscum se gest. Igitur ante Martinum Quintum, &c. Advertat hic Lector, Bullas Clementis IV. ex Consetio. solio mihi decimo tertio priuilegiorum Mendicantium, &Martini inarti ex Roderico tomo primo Bullarum Apostolicarum bulla prima solio mihi Α . , a me hic citatas, & inserius in hoc capite verbatim allatas suisse, ad hunc finem praecise , ut ostendam ante Martinum Quintum extitisse super Minorum paupertate dispensationes,ac mitigationes; unde fit, ut nemo suspicari debeat de veritate bullarum istarum, ac fidelitate ;& si enim Martini bulla alibi reperiatur in aliquibus verbis

variata, substantiam tamen eiusdem, sicut,& alterius, omnes Scriptores seruant, haec igitur accidentalis verborum dissonantia, nec mihi scrupulum ullum obiecit, neque meo ossicit operi, nec quaeso alios ullo modo conturbet. Sed faueat citatos auctores in sente excurrere.

Historiam Seraphicam tribus libris satis erudite concinnatam luci publicae commisit anno et 3 86. Venetijs apud Franciscum de Franciscis Senensem Pater Magister Petrus Rodul-phius Tauscinianensis Minor Conventuatis,ante quem nullus alius ordinis Minorum Scriptor, ita diffuse Religionis memoranda sub oculos posuerat; is lib. a. solio is i. agens dolegitima dispensatione Minorum Conventualium scribit. Hoc

tamen pro certo habeo, quod anno Domini ras 8. Alexander In

Pontificis Greeor ν M. nepos, rigorem Regula nosera in multis mι- sericorditer temperauit, Pontificatus sui anno F., quod fecerunt quoque multi ala, Summi Pontifices, vetati ordinis nostri veri

Parres, τι Innocenἰius IV., viderunt enim Franciscanam Fami

liam Iare mulsiplicatam, o quod prima rerum faciessensim quo-enere, pro temporis volubilitate, hominumque u immutari coit, M. Ibi etiam adducit Rodul-phius sormam, qua antiquitus. & suo tempore prosessionem mittebant Conventuales, quae talis est. Ego Frater. N. v ura, ct promitto Deo omnipotenti, o B. Maria semper Virgini,

P. Francisis, se omnibus Sanctis, o tibi Pater idest o Pater I

176쪽

toto tempore vita mea seruare Regulam Fratrum Misorum per D. Papam Honorium consirmatam, o a pluribus Pontificibus declaratam , Haesertim secundum determInationem Martini inuarii,

ct αοinti, o Clementis Secundi, Eugendi Guarti, Sixti quoque rauarii, se Olexandrι Sexti , Guendo in obedientia e proprio, se in castitate: in hac forma, quae desumpta est a constitutionibus Alexandrinis cap. a. art. p. fine, quamque hoc eodem modo afferunt Chronol. Seraph. solio is t. Rodericus

tom. 3. quaest. reg. q. 3 o. art. vlt., adest error manifestus do Clemente Secundo,nam iste suit Pontifex anno Io 6 &compleuit Pontificatum nouem mensibus cum dimidio, unde prς-

cessit institutionem ordinis Minorum quae suit, ut saepius dia

NimuSanno Ioa 8. annis i 62. ; nec potest intelligi fuisse Clement. III., qui Pontifex electus anno Ii 88. tribus annis, &rribus sere mensibus Ecclesiam gubernauit, & praeivit Ordinem Seraphicum annis r7., nec Clemens Septimus, qui regnauit ab anno is 23. ad I 36., quia ante ipsum anno, ISO Minores Conventuales praelibata forma utebantur, ut patet constitui. Alexandr.editis anno Isoo. , reliquum igitur est, ut inibi poneretur, vel Clemens Quartus, vel Quintus, vel Sextus, non hi duo postremi cum nulla ab ipsis concessa sit

dispensatio, igitur in illa forma legebatur Clemens IV, loco

cuius errore communi Typographi, vel Amanuensium descriptus suit Clemens Secundus. Cum ergo Minores Conuentu ales in ipsius professionis formula, qua Minorum vitam vO-uebant,expresserint dispensationes Clementis Quarti, & Ma tini Quarti, Antecessor es Martini Quinti, indubium erit extitisse Minores Conventuales dispensatos ante Martinui Quintum , illos etiam recenter dispensantem. Pater Hieronymus a Sorbo Capuccinus praelo commisit Neapoli is ys. opus inscriptum Compendium priuilegiorum Fratrum Minorum, & aliorum Mendicantium , in hoc Compendio verbo Hsreditas, & Hςredes rescribit eadem omnino verba A lphonsi de Cafarrubios cum eadem limitatione Collectoris, igitur, dic. folio tamen 388. sub eisdem verbis E.

habetur.

177쪽

habetur. Capuccini annotatio. Cum ergo clare constet exsupradictis priuilegi=s in S. a. ct 4. ex Fratribus Minoribus, Con Bentuales tantum, se non eos, qui Regulam secundum suam puritatem profitentur,posse hareditatum, ct relictorum in testamenis

esse capaces, est proinde sciendum, quodsi 18se incapaces de facto

instituerentur , hareditas ipsa pertineret ad cohaeredem , ore. Cum igitur de facto sint capaces, & primitus virtute concessionis Clementis marti, Conventuales fuerunt dispensatiante Martinum Quintum. Emanuel Rodericus Regularis obseruantiae insignis Scriptor tom. 3. quaest. regul. Venetijs i 6ir. publici iuris secit,& q. 3 . art. q. quaerit. Vtrum cum Fratribus unoribus Conventualibus sit recte dispensium, ut possint habere proprium incommuni ri in hoc articulo supponitur dispensatio, & quaeritur an rite sit facta dispensatio, concludit cum Rodulphio citato contra quendam Ioannem cognomento Petrinum affirmatiue ,& inter alia cum Rodulphio haec habet. Se vrarictus Petrinus debuit aduenere , quod quando Summi Ponti res at quam faciunt siver huiusmodi rebus dispensationem in dubio, credendum es causas talis dispensationis esse satis iust catas, unde

anno Domini r 2 8. Alexander Guartus, Pontificis Gregorij IX. Nepos,rigorem Regula Minorum in multis mssericorditer temperauit Pontificatus sui anno quinto, quod fecerunt quoque mustia* Summi Pontifices velut praHcti Ordinis veri Patres, ut In nocentius rauartus, sec. & in fine articuli haec addit. Vnde, his santibus, error es dicere per eos, qui D. Francisci Regulam iuina Ecclesiae interpretuionem, per Summos Pontifices factam, obseruant, in satu esse damnaIionιs, nam ex hoc Ecclesiam est

re quod absit 2 sequeretur in his, qua M anima salutem spectant; Imo dicebat Nauarrus, quod mallet esse Conuenturiis, seruando Regulam B. Francisci relaxasam A Eolica auctoritaieta, quam Frater de Obseruantia, non seruando illam integram , quam integram vovent Obsernantes iuxta declarationem Nicolai

'TerIV, ct Concili' Viennensis, ex quibus infertur, cum praefatis Conueniualibus esse a Sede Apostolica sanctissime dispensatum . Patet Disitiroo by Cooste

178쪽

Ies I

Patet autem AIexandrum Quartum, & Innocentium Quartum , Martinum Quintum multo tempore praecessisse, igitur Conventuales ante hunc Pontificem fuerant dispensati, & iterum de Roderico paulo inferius j Haec paucis sed virilibus lineis narrauit P.Uuading. tom.

a. annal. impressorum Lugduni x628. solio 286. numer. 2I. Clemens riuartus anno primo II 6 . cVaces decurauit uniuersos Minoritas, ut siccederent licite in bonis Parentum , possessi nes avrahenderent, ct in suam utititatem es θrterent, prout sibi melius videretur expiatre, uniuersas consuras occasione pra- missarum eontra illos latas decernens irritas, or innanes . Obtentu Diuini Nomims a. Idus Februarν . inuod tamen Sixtus

αuartus postea declarauiι de Obseruantibus non inIelligendum . Sed Uuad ingus reprςhenditur a P. Fortunato num. I O.

eo quod asseruerit praefatam bullam suisse a Sixto Quarto declaratum non editam pro obseruantibus, quia tempore concessionis unum erat corpus, Sixtus Quartus nec meminit illius Clementinae. Sed audiat P. Fortunatus: Si tempore conceusionis unum erat corpus, vel hoc erat compactuin ex solis Conventualibus, vel ex solis obseruantibus, vel ex utrisque asi primum, igitur non bene repraehenditur Uuad ingus asserens pro solis Conventualibus suisse datam, si secundum, ergo aliquando obseruantes fuerunt dispensati, tum quia falsum est,

tunc Minores de nuncupata Obseruantia extitilla, ut saepius dictum est, ac inserius ostendetur, si tertium, Conventu ales tunc temporis existebant, quod negat Aduersarius, unum corpus constituebant Conventuales, & Obseruantes, & simul separati erant, quia probatum est cap. p. Congregationes Omnes, & Patres ipsos de Obseruantia suisse a Conueutualibus separatos; 3. quia falsum est eo tempore etiam lac suxisse P tres de nuncupata Obseruantia, erant que solummodo in potentia , & in esse obiectivo ; quod Sixtus Quartus non meminerit expresse illius Clementinae, non curat Uuad ingus, quia intentum eius est significare exceptionem, & declarationem iactam de bulla a se lata. Dumfractas uberes, de iacultate

179쪽

kecedendi inhaereditates ,&c. , in altera Licet nos dudum .erc. non compraehendere Minores Regularis Obseruantiae, cadere ex consequenti super omnes alias bullas eiusdem laporis, cuiusmodi est lata a Clemente IV r Imo Sirius in bullata citata: Liceι nos dud/- , declarat aliorum etiam Pontificum constitutiones circa praefatam materiam haereditatum , &c. non comprςhendere Minores obseruantes: inquit enim: misHaramus mentis, ct intentionis nostrafuisse , ct esse, ut praem-cta nora, ct alia ius titeWa circa successionem haressitatum huiusmodi, ad Fratres Familia de Obseruantiaoe nullatenus exin

stendant. . . . st L .

P. Haroldus Epitomarius Vuadingi dat ipsi manus, icr hendo epit. annal. ad annum o 6 s. sub Clem. 4. tomo primo solio 383. num. 3. Oed instantiam Magisra, ct Fratyum Ordinis Praedicarorum se quod nonraustra omisist Rodr q. , Mnsr Generalis Ordinis unorum, deriaraait mirarique ea aces esse , πιώuccede ent licite in bonis Parentum , Possessiones avrrenaerent , ct in suam utilitatem conuerterent, quod Sixtus Ioartus postea detrauit de Obseruantibus unoritas non se istelligeminaum: hoe est consecutive, & implicite, It diximus pro Vua-dingo ; imo sere explicite, ex verbis Sixti adductis , id decla

fimum edidit Opus Romae Typis Mascardianis anno 26 9., tuod titulo praenotatur Epitome Canonum omnrum, qu n o Iliis Gene alibus, ae Prouincialibus, in decreto Gratιμι, mi Decretalibus, in usolis, ct Constitutionibus Romanorum Ponis 3 cum , usque - Sanasmum D. N. Olexandra Septιmν an--m quartum, continentur; in hac igitur eruditissima Epitomverbo. Fratres S. Francisci g. 3. legitur. Fratres Minores pose

fiunt succedere in bonis, aes essent in faculo. Clemens καartus

Constit. Obtentu . & inferius. Fratrum Minorum Regula eιrca

180쪽

A I T V M.

Mrborem signis is 6 p. Exjst. Nicolaus autem Tertius DI dema recepit anno ia77. & possedit usque ad annum a18o. . igitur ante Martinum V. vivebant priuilegia. Sequitur. Iteram de Iaratur Regula per Clementem V., or habeor in Clement. de Derbarumsignf. cap. exitii de Paradiso, & post multa. Fratres Minores umentes in puritate Regula sine priuile dis, non possuntsuccedere in hareditate, neque in mobili istas , non habere an os rediatus, cte. 9 iridem e i. Si Cleis mens V. vivebat ante Martinum V, Coronam Pontificiam gerens in capite anno a 3 tr. per saeculum, & lustra, igitur 3cc.

Si declaratio Clementis V. fuit facta pro Patribus de Obseruantia, non pro illis, qui fruebantur pitui legijs . qui dubio procul erant Conventuales, pro istis secundum Eminentissumum de Laursa existebant priuilegia ante Martinum V.; de

hoc idem affirmauerat multo prius P. Rodericus nuncupatae obseruantis Scriptor tom. a. qusae reg. q. 8. art. p-his se bis . Utrum Fratribus Minoribus Regularis Obseruantia possis δε- fieret hareditas. Re Jondeo dicendo, quod Clemens divinius e plicans Reguiam P. N. Franea sici, ait, inuod Fratres Misores is

seruantia nus tenus sunt rapaces successionum haereditatam, ac etiam, quod non licet eisdem Fratribus .alorem latium haeredria. rum . uel tantam eorum partem . qua ub modo, Gr forma legati

dimitti sibi Lacere, squod Uum, ροβιι hoc in Aorem fieri uel sic dimi se recipere, quin potius i a sie fieri ab usis Frauibus simpliciter prohιbuit; Vnde concessiones c subdit Rodericus Clementis uarii, se Sixti αuarti concedentes, at possint δε--

cedere Parentibus . non de Fratribus Minoribus de OUersantia . sed de Fratrιbus Conventuatibus sunt accipienda.

Pater Magister Franciscus Bordonus Tertij ordinis Sm- ω Francisci euulgauit tomum quartum suorum operum L gduni anno r66s . .&in eo Theatrum praecedentiae, in quo q.

SEARCH

MENU NAVIGATION