장음표시 사용
21쪽
ue. Quinta suis Gentilium a Fratre Gentili Fulginate. Is anno a 332. a Clemente VL obtinuit loca quatuor cum facultate alendi in eis duodecim solummodo fratres ad illum e R ligione accedentes, vel a saeculo aduentantes, de hac nulluhabemus progressum, statim igitur expirauit. Arbor Seraph. Chron. P. Marci p. 3. fol. I. & p. a. lib. s. cap. I a. & I3. 6. Sexta, quae & celebris euasit, & in ordinem plenum a cta est, & accrevir, fuit Fratrum de Familia, dicti postea Regularis, seu Strictae obseruantiae, qui anno i 368. Fratre Pauis luccio Vagnotio,seu Trincio duce,origine tua a Conuetualibus duxerunt in loco S. Bartholomaei Brulliani, concedente recessum F. Thoma Frignano tunc Ministro Ordinis Minoris Generali. Rodulph. lib. a. sol. I a. Chron. V lysip. p. a. lib. s. cap 26. BI. I . & 3. p. lib.p. cap. P. Bl. 2. Arbor Seraph. M alij, ut dicetur cap. P. & 6. 7. Septima fuit Coletanorum findante B. Coleta sub Beneia dicto XlII. anno et o6. durauit usque ad Leonem X. anno 33r7. Rodulph. citat. sol. x s. Arbor Seraph. Chrones. Bl. 89. Vuading. tom. anno 138o. n. 12. Orb. Seraptato. p. fol. 634 ad 63r.
g. Octava fuit Amadeorum a B. Amadeo Lusitano incepta, ut Assisi, in numero cooptatus Laicorum, Sacerdotio dehinc
ecoratus,anno a 6O. in Conuentu B. Mariae de Pace Medi lani , ut ex Bulla Stati Quarti Pasoris auris. Romae r 7 r. huius Congregationis meruit esse A uctor. Vuading. to ε. I 472. n. 26. Orb. Seraph. to. p. sol. 63 . lib. I. exierunt a
Conventualibus, & sub ijsdem traduxerunt obedientiae iugu: ut ex cit. Bulla, & alijs, deuotionis augmentum i 8a. & h die dilectis fili js i 8a. Rodulph. lib. a. sol. 336. Vlysip. in
Chron. p. 3. lib. o. cap. 3o. Vuading. to. 7. I 8 a. n. 66. dc67. ad annum x i7. usque perdurarunt.
tio, inter Conventuales laurea donat anno x oa. habuit in
familia sua B. Petrum Regalado,& primum pedem posuit in latitudine inter oppida Tondillae, di Pennatueri, ad deuotissimar
22쪽
simam Ediculam B. Mariae Virginis de Saliceto in H spania
Dioecesi Burgensi. Durat adhuc diffusa in Indiarum oris. Chron. Vlysip. p. 3. lib. p. cap. x. ubi de B. Petro Regalado. Vuading. to. q. 2376. n. I9. & tO. S. I 2 2. n. p. ibid. I o . n. l . & I4 8. n. 7. orb. Seraph. to. p. lib. I. sol. 637. Vide quae dicemus cap. 6. concl. a. fine prob. primae. ro. Decima suit Neutralium, quae insurrexit anno r463. sic appellata, quasi mediaret inter Conventuales, & obierua tes, parumve durauit. Vuading. t . o. ad ann. I 463. n. 2 I. orb. Seraph. 3. p. lib. s. sol. 639.rt. Undecima fuit Capriolorum a Fratre Petro Capriolo cepta , ut inquit Sixtus Quartus in Bulla Saperioribus diebusio a. Romae lata; habuit initium anno I467. Vuading. to. s. ad annu I467. n. s. Orb. Seraph. to. p. iOl. 639. sub e- clientia Minorum Conventualium in Territorijs Brixiensi, Bergomensi, de Cremensi, durauit usque ad annum I go. Rodulph. lib. a. sol. a 37. Chronol. Seraph. sol. x o. licet in ipsis sit error, cum vel mi incςptam anno r 77. Fab. in Arb. ra. Duodecima suit Fratrum de Sancto Euangelio, seu de Caputio, vel D: scalceatorum ,& Recolectorum, quos sub diuersis nominibus eandem suisse Congregationem autumat P. Arturus in addit. ad Martyrol. Francis. sol. 6 r. col. p. R
aro. Cit. a Chrori l. SCraph. sol. 3 et s. initium sumpsit anno
is o o. Auctore Fratre Ioanne de Guada lupe prope Trugillum in Prouincia Extremadure sub Alexandro VI.& Egidio Delia phino Minist ro ordinis Generali: durat adhuc lub obedientia Patrum Obseruantium, cum olim fuerint subditi Conuen- tualibus. Chron. P. Vlysip. 3. p. lib. 7. cap. 37. q. p. lib. P. a primo ad undecimum cap. Arbor Seraph. 23. Tertiadecima suit Palcha litarum a Ioanne Pa squali, Fratris Ioannis de Guada lupe discipulo, &fideli ismo Socio,inuenta,&in Gallicia findata auctoritate Pauli III. anno et I i. anno septimo sui Pontificatus fuit ex Min. Conuen. , ut testa- εtur praefatus Pontifex Exponi Nobis , cte. Romae is s. orb. Seraph. tO. P. lib. I. sol. 6sq. quo mortuo, Conuentus ab eo
23쪽
erecti uniti fuerunt alijs a S. Petro de Alcantara exedificatis.& instituta Prouincia S. Ioseph sub Obedientia Ministri Generalis Conventualium tempore Pij IV. Gonzag. in Chron. p. a. BL ri 3 i. de Prouincia S. Ioseph. Oib. Seraph. to. p. lib. I. fol. 664. 34. Quartadecima Congregatio Insignis suit Patrum Capuccinorum Auctore Fratre Matth de Basso Regularis Obsem uantiae alumno, qui anno is et s. obtinuit a Clemente VII. vi- vocis oraculo Facultatem deferendi Habitum Capuccinorum, Frater vero Ludovicus Tenaglia a ForoSempronij. &μ. Raphael eiusde sanguinis Frater, cum essent ipsi quoque ascetς Patrum Regul. Obser. obtinuerunt Diploma ab eodem Pontifice 28. Maij rsa 6. serendi praestibatum indumentum , illudque alijs concedendit Verum instantibus P P. de obseruantia, idem Pontifex annui Iato diplomate, prohibuit suta anathematis laqueo deserti posse acuminatum Caputium,un de his permotus Fri Matthaeus, deposito habitu,ae Capucci ad Obseruantes redi9, & Veneti js excessit e vita. Fratres Ludovicus, & Raphael inter ConventuaIes se receperunt, cum quibus Per tempus conuiuentes anno is 28. 3. Iulij de Licentia Ministrorum Conventualium ab eodem Summo Pastore obtinuerunt aliud Breue t Religionis yelus, M. quo illis data est facultas eundem Habitum, Caputium idem, itemque
Barbam deserendi sub eremitica vita, & alios ad idem Inisse tutum recipiendi, sub obedientia tamen Ministrorum Comuentualium; unde & illos hac de causa Conventuales fuisse,& ab ipsis exijsse comprobatur. Bullar. Rom. to. p. sol. I 89. Paulus postea Tertius in Bulla Exponi Nobis, ut in Bullar. cit. fol. 632. ad Religionem evexit. ChronOl. Seraph. sol. α 3 9. id scribit. Idem etiam PaulusV.anno I 6I7.per Bullam, quae exorditur, Pactoralis σcν, M. concedit Capuccinis Fratribus, ut possint in Processionibus propriam deferre Crucem ,& sic a se ipsis Corpus Religionis ebormare; prius enim Patrum Conventualium Crucem, a quibus traxerant originem, ut supr a, in Processionibus sequebantur. Chron. Vlysip. P. 3. lib.
24쪽
P. 3. lib. s. a cap. II. Arb. Seraph. is. Quintadecima fuit Reformatorum obseruantium: origi
nem, atque progressum eorum describit Chronol. Seraph. l. a I. Circa hac tempora, inquit, initium sumsit Reformatorum Fratrum in Ordine Minorum proficuum , arque laudabile Insilutum, quod licti anno x et s. stabile in t um posiverat, attamen ab anno x 78. per varios successuum anfractus eo rusiare emit . Auctor eorum agnoscitur P. Marianus de
Florentia, precipuus saltem. Chron. Vlysip. 4. p. lib. 8 acap. 36. anno Is 23. Fabr. in Speculo sol. I 8, ac in Arb.cum Chronicis cis. agnoscit eorum initium armo a 632. quando obtinuerunt confirmationem a Clemente VII. Congregationem Hieronymi Lanzae Eremitarum anno is s. a Iulio III. Summo Pontifice approbatam, & confirmatam, Exponi Nobis, Orc. 24. Maij isso. cum Minoriticis asserit iungenda Orb. Seraph. to. p. lib. 6. sol. 663.; sed cum Auctor eius Rcularis, & uxoratus fuerit, utriusq: Iuris Docti ab illis dimouenda est; reliquerat is prima nuptiarum nocte intactam Sponsam , & torum, ut se Eremiticae vite donaret. Iplo defuncto, Pij IV. decreto circa annum i 362. extincta fuit, Prosessores eius adstricti conuolare ad aliquam ex V-
bit . Vnde occasionem , se Originem traxife dicerem , qui Patrum Conventuatium Reriormatorum Congregationem postea
introduxerant ; sed de hac mox dicemus.16. Sextadecima Congregatio suit Resormatorum Conue tualium approbata, & confirmata a Sixto V. anno II 87. de qua Faber in Speculo sol. 18. scribit haec , Τandem anno 3387. aliqui Reformati obseruames, nonnulli Eremitae,&Tertiarij prodierunt, quos Sixtus Quintus in unam redegit Congregationem sub Nomine Resormatorum Conventuat tu, eamq: Ministris Conventualibus subiecit; unde hac de causa Resormatos Conventuales appellatos iudico, non quia ex ipsis exierint, sed quia durante eoru Congregatione, in antea
di post approbationem, & confirmationem supradictam, sub
25쪽
iugo obedientiae Conventualium iugiter vixerunt, quod manilestum est ex Bulla Sixti V. penes Roder. Q. a. buli. Bulla 3 Sixti V. sel. 483. in qua ipsos collectos in unam Congregationem ex Obseruantibus, Eremitis, Tertiarιjs, acalijs, qui se voto vitae Quadragesimalis obligauerant, sed postea extincti suere Hi autem, qui se tali voto obstrinxerunt, &postea confestim aboliti sunt, fuere Eremitae Hieronymi L Eae , auctore P. Dominico de Gubernat. in Orb. Seraph. cit. testatur idem Pontifex in Diplomate cit. mcip. Apso ei mu neris solicitudo, sec. Romae I 87. idib. Octob. anno 3. Pon rific. siquidem n. 4. haec habet Pontifex. godest Prouincia in eis residere debeam idest domubus Vrbis, & Conuetibus, ac Ciuitatis Neapolitanς, ut dixerat n. 3. elias alia ui Eremiticam, aliqui sub obedientia Fra-νrum Minorum de Obsereuantia nuacupatorum s suisse aute prius
expresse professos asserit initio Bullae alij vero tamqua Temnari' , aut alias aliam vitam duxerint, ses voto vita ras dragesimalis obligauerint, ae etiam si postea aboliti fuerint; a quibus omnibus votis, ct professionibus, quatenus opus sit, eos so illorum singulos plena ie absoluimus, ct liberamus. Ab Urbano octavo, in Const. Romanus Pontinx, M.
edita Romae die 5. Febr. anno anno 3. deleti fuerunt, ac reliquiae eorum omnino rescissae a Clemente IX. Bulla imcip. Debitam Pastoralis o j. Romae 36. Sept. I 567. anno
primo, ut in Bull. Rom. to. s. Bulla 8. Clem. IX. & altera , Incip. Ex iniuncto . Romae s. Martis r 669. ut in cit. Mil. Bulla 3 a. Clem. IX.
Has igitur Congregationes habes amice Lector in A
bore dispositas iuxta earum originem,& tempora, ut quae antiquiores sunt, inseriorem locum teneant ad radices Arboris, quae minus antiquae, medium, & postremae, caput,
omnibus appositus est numerus, iuxta quem, & primatum originis, & eius exegesim in uniuersali hac declaratione ca pere valebis.
26쪽
In antissutoritate P. Fortunati a Sospitello Lessi Theo in Ordine strictioris Obser. Minorum.
Dialecticus in Epistola ad Lectorem, . S De Antiquioritate : At in hoc Conventuatium Nomine Dira aqui uocatio fallacia organum . .
ESERATVR error manifestus. Si squi-
uocatio est fallaciae organum, ergo non erit essentialiter fallacia, eontra omnes Summulistas, & Principem Dialecticorii,& Peripateticorum, qui primo Elench. c. 3. initio diuidens fallacias indictione, de extra dictione, inter illas enumerat squi- uocationem; ait enim. Modi autem redarguendi sunt duo rnam al, quidem sunt propter dictionem, alij vero extra dictio nem , sunt autem ea qu1dem, qua propter dictionem faciuηι phantasiam. ex numero. -- gugaeum sum: Atauiuocaisso, M. Co. sequentia probatur, nam organum non est id, cui in serisust, ut organum: patet de organo musicali inseruiente ad coacentum Musicorum, & ad sonum, nam neque est concentus, neque sonus, de corpore organico respectu animae; unde caAristoteles a. de Anima cap. r. lex. 6. definit animam, ait r de Anima est actus primus eorporis naturalis potentia Uran habentis, tale autem, quod utique At instrumentiae. Corpus autem naturale, seu phisicum instrumentale, seu organicum,
ideo in obliquo ponitur in dissinitione anime, quia non est de illius quidditate , imo ab ea realiter distinctum ; quod ab
Aristotele ibidem i. 4. docetur illis verbis. Maoniam aurem est corpus huiusemodi, vitam enim habens, non utique erit eo pus anima , non enim es eorum, qua in subiecto; magis autem Diuitigod by Cooste
27쪽
ssi ut subiectum , se miseria , necesse est ergo animam subis sanitam esse scut formam corporis naturalis, potentia vitam habentis . Potentiae animae ex Scot. q. d. a O. q. T. A, & d. qq. q. a. A. & d. 4 . q. 3, M. aliae sunt inorganicae, quae in suis operationibus non dependent ab organo, ut sunt intellectus,& voluntas, aliae sunt organicς, ut sunt omnes potentis animae vegetatiuae, & sensitivae, imo & rationalis, quae gradus sensitivae, & vegetatiuae virtualiter includit; quae potentis siue accipiantur pro facultate completa resultante ex organo,& persectione, siω facultate animae, siue pro ipsa sola facultate animae, semper distinguuntur realiter ab organo, ut patet de potentia visiva, auditiua, &e. Tandem aliae sunt facultates organicae, aliae inorganics , istae sunt Physica, Meta. physica, Theologia ; illae uti Logica, Scriptoria, Pictoria. Medicina, omnes tamen a suo subiecto distinguuntur realithr.&organicae ab instrumento, quod considerant, igitur si aequivocatio est organum fallaciae. non erit fallacia, sed erit eius Instrumentum , nam organum Gretch, idem est, quod LatinE Instrumentum, ex Calepino, verbo organum.
Dialecticus in eadem Epistola. Eod. S. Perpendas ereo, Lector amice , adiectivum hoc Comuentuale multa sub antiva ct m vario. o m multu itifensiu denominare. Dicitur namque Missa Conventualis, Ecclesia Conventuatis , Capitulum Conventuare , Prior Conventuatis , Monachus , seὼ Frater Conventuatis, ct Fra. ter mare Conuenturiis .PR O hoc Errore aperiendo aduertere oportet, hunc te minum fignificativum Conuentus habere proportionem cum hoc alio, Ciuitas, nam sicut se habent Ciues in Ciuit te, ita proportionaliter habitantes Religiosi in Conuentu, Ciuitas autem secundum Aristotelem lib. p. Polit. cap. a. definitur, Diuitiaco by Corale
28쪽
I Initur, quod sit ex pluribus pagis Societas constituta quidem gratia vivendi , existens autem bene visenda; & iterum 3. Polit. cap. 6. fine, Ciuitas autem es generum, pagorumque societas vita per fictae , ac persu entis , hoc ea sis viximus Phene , ac beate vivere. Fene igitur agendi gratia ponenaeum est es ciuilem societatem, non autem gratia simul misendi. Rutius lib. 7. Polit. cap. Io. Ciuitas autem, inquit, comm
nia quadam es similiam gratia visa , ut maxime fieri potes optima . ubi etiam assignans illa, quae sunt simpliciter necessaria ad Civitatem constituendam, inter ea, inquit , min-rum , ac primum, circa rem Diuinam euisus, quod vocam, S
erimium ι Sextum, quod est omnium summe necessarium, Imdicium pro mutitate , est rustitia contrahentium . Tandem lib. p. Oeconomic. cap. r. Ciuitas quidem, inquit, es multitudo domorum, agro , sex petim,s sulficienter abbundans M. bene vivendum ἔ quae postrema verba innuunt sermale Ciuutatis, prima uero, materiale, quod docuerat p. Polit. cap. a. illis verbis . Et certe fecundum naturam prius est Ciuitas, quam domus, est quam singuti nostrum. Nam totum prius esse quam part m, nece farium est, perempto enim toto , non erit pes , nec manus , nisi equivoce . & 3. Polit. cap. 6. ubi post multa ad id docendum concIudit . Ex cus pater, suod Criuitas non ess tommunicatio ici, est non iniurianssi Mi ipsis, ct enmmercis gratia , sed tua quindem vi assint, necessanum est, Amdem futura sit Ciuitas, nec tamen si ista asint omnia, Ciuitas adhuc erit . t benei vivendi societas , O d
mibus , se generibus, vita perfectae gratia, est perses cieris. Ex tradita autem di finitione Ciuitatis, quae per varias differentias contrahitur, docet idem Aristoteles diuersificari specie Civitates, ita differendo lib. 7. Politi cap. X. Cum v re sit felicitas optimum, ipsa autem virtutis operario, est usquidam perfictus, contingat autem ita τι aliqui illius recipiar participationem, alij parum, aut nihil, mamsessum es, quod hae es causa, quare Ciuitatis species , se H Ferentia existunt, puresque rerumpublicarum forma , per alium enim modum,
29쪽
se alijs vidis singuli hoc appetentes alios visendi modos ri cerunt , ct alias Reipublica disciplinas. Disserunt ergo specie ills Cmitates, & Reipublicae, quae varios bene vivendi modos, variasque disciplinas essentialiter differentes sibipsis praescripserunt Obseruandas. Ciuitas ergo cum sit quoddam totum habens formale, ac materiale, & materiale remotum sint saxa, domus, &c. proximum homines aetate prouecti ratione utentes in unum congregati a formale erit societas ad recth vivendum, & honeste propter felicitatem, quae ratio formalis est quid secundae i tentionis, cum dependeat a puro actu voluntatis, nec sit,' nisi dependenter ab illo; hanc autem rationem formalem non incongruum censeo nuncupare Civilitatem, que sit abstractu Ciuitatis, & Ciuitas la eius concretum: a Ciuitate fit Ciuis, a Ciue adiectivum Civilis Ciuile ,&c. Ciuis autem est nomeconcretum, inadequatum tamen Ciuitatis,nam unus Quis est Pars tantum Ciuitatis,& omnes Ciues totum materiale Ciuitatis . Ciuis , quia est pars Ciuitatis, participat suo modo de ratione formali eius, quia est ille, qui societatem habet ad recte, & honeste vivendum propter felicitatem, & adiectivum Civile, importabit pro forma ciuilitatem, & cum sit adiectivum accidentale secundae intentionis, denominabit accidentalithr subiecta de quibus prςdicabitur . sed semper uniformiter significando rationem sormalam in omnibus, licet non uni uoce praedicatam, sed ut praedicatum univocum ; sic locus dicitur Civilis, domus ciuilis, habitatio Ciuilis, Homo Ciuilis. &c. sed semper ly Ciuile importat relationem rationis Ciuilitatis, locus enim, domus, habitatio, & homo eate nus dicuntur ciuiles, quia sunt aliquid de societate, quae dicitur ciuilitas,& ad illam constituendam suo modo concurrunt materialiter.
. Applicando modo dicta de Ciuitate ad Conuentum, sicut Ciuitas habet unum quid essentialiter, ac Brmaliter illam costituens, habet Q im finem, species, abstracta, concreta, de
30쪽
vel proximam, c formam; ita Conuentus:diffiniri ergo potest
Conuentus,quod sit Societas multoruVirorum,uel Mulierum in eodem loco congregator u ad recte,sanctEq; viuudum iuxta regulam praescriptam, a bummo Pontifice approbatam, ad aeternam selicitatem adipiscendam. Dicitur Societas, loco generis, nam etiam Civitas, ac Respublica sunt Societates multorum Virorum, ac Mulierum in eodem loco, dicitur etiam multorum,ad di&rentiam eremitoriorum, que sunt loca paucorum remota; dicitur in eodem loco, quia ut constituatur Conuentus, necessaria est cohabitatio ι dicitur ad sancte vivendum, &c. ad diiarentiam Societatum purε naturalium rIn hac autem dissitatione explicantur omnes quatuor causae, nam dicitur Virorum, ac Mulierum in eodem loco,& exprimitur causa materialis, dicitur Societas, exprimiturque causa formalis; dichur ad sancth, Scc. ad aeternam felicitatem,&c. & finalis causa indicatur, tandem iuxta Regulam , M. &indicatur causa efficiens. Sicut autem omnis dissinitio traditur dedissinuo in esse signato, que applicatur in esse exercito contentis essentialiter subdimnito, ita praelatae dissinitiones Ciuitatis, & Conum tus traduntur in esse signato, applicantur postea exercite diffiniendo contenta sub illis; abstractum Conuentus, est Conuentualitas , conuentus est concrctum, cle ninans est Conuentualitas, denominatiuum est Conventualis Conventuale
adiectivum, nam hic conventualis est aliud concretum substantivum, denominata, sunt locus, Ecclesia, Capitulum, M. de materia, ac de serma iam dictum est, Diuersitas specimo Conventuum sumitur a diuersitate Regularum . Advertere secundo necessh est, denominatiua dimiri ab
Aristotele in antepr dicamentis cap. p. hoc modo, Denomia nativa vero dicuntur, quacunque ab aliquo, disserentia eas secun-m nomen habent appellationem, τι is grammatica gra-maticus a Kortitudine fortis . quam dimitionem explicans Scotus q. I 6. uniuers. ad primum, & q. 28. ad 3. docet,
disserentiam easu intelligi debere de sola differetia casu, id est