장음표시 사용
41쪽
In Vcneto exercitu primum meruit b postmodum in Pontificio : Ab Julio Papa III. Sanet e Sedis Mutifer, de Familiaris appellatur e P. Huic ex Ursula conjuge Iiberi aliquot superstites silere dὶ . Tandem Jo: Demetrius filiorum Petri numerum claudit, qui Franciscam Magnam, Bartholomaei Magni, N
bilis Veneti, filiam uxorem duxit, ex qua filium unum Petrum suscepit. Hisce tribus Fratribus, AnΤreete , Hieronymo, de Joanni jus-patronatus eligendi, x praesentandi parochum, quo ipsa fruebatur, anno Is o. Communitas Bria nae donavit. Quam donationem postea confirmavit , scu jus hoc patronatus A noelis iterum concessit Julius Papa III. co quia & ruinam minitantem repararunt Ecclesiam, & pauperem dotarunt; ut ex Apostolicis Litteris anni r. decim quarto Kalendas Novembres dignoscitur. Ecclesiae dotem denuo auxit Hieronymus anno Is 73. 26. Septembri π e . Sed donationem hane falsam improbat Maikjus. Audiamus igitur novum hunc peritum juris hominem, at que esus exquisitam, & reconditam doctrinam f . Guaenam nova hae Veneti iuris requia, ut Communitas donare possit ' Quam legem attulit Quod is stimonium' adduxit ' Unde Veneti juris hanc regulam sumsit λ Erubeleat sine lege loqui, nec omnem rationem in vaniloquio ponat. Non moleste feram, si donaetionis falsitatem cxplicabit z Nam caussa cognita , quod obiiciet erimen dilui poterit ; incognita quidem, se sitatis condemnari non potest. In quo e go hane fusitatis notam rcperit Z An in eo , quod Communitas donare non potuisset λ Et hoc contra ius, de justitiam factum dicere dcbuisset; aliud enim est injustum, aliud falsum esse. An quia falsa sim, quae enunciantur Nee hoe licere potest; quin immo, quod vera sint, concessit. An eo quia Instrumentum hoc vere confectum non Herit λ Et in hoc eum mendacii arguam, si donationis Instrumentum proferam, ex quo locum, ubi factum fuit, leget ; Notarii , qui scripsit, nomen videbit, ut facili negotio Protocollum si e Codex ille v eatur, in quo acta publica se antur J reperire poterit. Sed haec omnia vidit,& ut 'notatione digna observare debuisset , fle tum falsi crimen objicere , cum Instrumeatum ma invenisset. Mihi tamen auctographum reperire contigit, in
quo a uel. Porthiar. I 626. lib. s. cap. s. mg. I l. . b Ex Mod.uo is 34. 3. Octobris, ct alio II M. 2s. Septembris. c Bulla Julii III. 13M. Iq. Kal. No d Fides Nuptiaram I 7s. 8. Februarii. e Instrum. i 37r. 26. Septembris; Pagiua IF73. Is . Octobris i Domito I ἡ .
42쪽
quo Demetrius solummodo de Francis appellatur, nullo superaddito cognomine. Quapropter errorem in Malvetii editionem impsiste dicas, in qua Deme trius de Angelis, alias de Franeis dicitur. Quid respondere poterit Massejus Nunc ipsum adiuvo . Post annos centum jus, quod donaverat, ab Angelis repetere enixa est Communitas: Hine contentio oborta inter Angelos, de Communitatem, eui etiam interfuit Tarvilinus Episcopus. Quid putas Θ Falsi querellam intentatam 3 nequaquam ; Sed coram Excellentissimo Collegio anno Is s. pridie Kalendas Aprilis, iuri patronatus caulla agitata fuit inter Tarvi sinum Episcopum, Angelum Mariam , de Marcum stat res Angelos , & incolas Bri-annae, in qua actor videtur Episcopus , qui beneficii collationem ab ipso factam cuidam Nicolao Viviano, tamquam jure factam, adprobari petebat. E ceptiones dabant Angeli ,&Communitas , jusque omnes repetebant suum. Cun.ctis suffragiis rejecta fuit Episcopi petitio : Inter Angelos, Se Communitatem quae intercedebat, adhue suo juaice lis est, a tribus sufagiis Angelorum petitioni adstipulantibus, uno tantum Communitati favente. Age vero, si quid restat, objiciat : Nam, si quid impudentia potest, facile vincet. En pulchem rimam , quam sibi statuit, Critiees legem: Omnia inficiari, si quae ipsi minus placent. Sed quod ridiculosissimum est auditu , male sibi morigerus ii e Criticus , ab iliacm se abstinere vitiis non potest, in quibus alios reprehendere post se putat. Dum fallacias nimia severitudine improbat, in offucias incidit: Dum fallarios falso praedicat, falsimonias non vitat : Dum nodos in Scirpo quaerit, in plagas sese impcdit. Quis obsecro, objurgatorem hunc ferat, qui in vitio, quod in aliis reprehendere profitetur, ipse deprehenditur Z Quis conviciatorem hunc patiatur , qui tot innocentibus contumelias dixit 8 Adulterare res o nes : Veteratores : Nebulones: Mangoncs: Impostores : Falsarios ; & parum
abfuit, quin perditos , nefarios , scelestosque ilixerit. Qiis ipsum defendere posset, si haec eadem ipsi objicerentur λ iis hominem hunc laudare poterit,
qui in accusando, non virtute, non innocentia , non pudore, non comitate est
usus p Verum cum haec ex dictis probe cognblcere pol sis; ex eis, quae dicenda sunt, melius perspicies et Nune igitur proficiscamur ad reliqua. Ioannes Demetrius , cujus meminimus, unum filium habuit Petrum, quem a Patruo Andrea heredem institutum audisti. Hic anno Is 9 I. Apostolicae Camerae Iudicio obtianuit b γ, ne quidam Ioannes Georgius de Cephalaenia inquisitus, ut Crimiana listarum verbis utar, & processatus pro usurpata iurisdictione Militiae Constantinianae, cujus inscribebatur M. Magister sub Privilegiis a Summis Pontificibus Andreae Angelo concessis. De hac sententia loquitur etiam Pater Pape-hrochius e γ. Invenitur Sententia magni illius Iuris-eonsulti Prosperi Farinacei cuius multa Decisiones postea in lucem prodierunt 2 tum sub Camillo Burghesio , Camera Apostolicae Auditore , Vicarii in Criminalibus, luta in Ioannem
s a in Sententia Excellentissimi Collegii iras. 31. Martii.
43쪽
Gobuium de Cephalonia, qui se falso iactaverat huius iuris heredem eontra Petrum Angelum, Ioannis Andrea Angeli Patrem. Qua Sententia cum a Farin reo pronunciata esset anno Domini IS9 I. postmodum anno Is 9 . a per Pompeium Molillam , Francisci Aldobrandini , a Clemente VIII. ad hane quasionem specialiter deputati, Vicarium confirmata es. Fuit autem gravis admodum Semrentia , ut scilicet damnaretur dictκs Cephalonius ex filio perpetuo, nec unquam ei liceret accedere propius ad Pontificias ditiones , sed reliquam omnem vitam in tria remibus ageret . Neque lata tantum , sed σ perlata, er executioni data Semtentia est; mansitque in triremibus miser Cephalonius inque ad annum Is 97. tum enim , grandioris aetatis reverentia , exsolutus sentitio es ; ea tamen lege, ut
capitali funiitio obnoxius foret , E Mη1ηam alias praesumeret creare Equites. Aliter de nac Sententia sensit Mais us b Papcbrochium , qui sententiae fidem habuit, irridens. Negat Sententiam hanc Romae reperiri, quam ipse non exiguo taedio, in labore frustra perquilivit : Sed solummodo invenisse assirmat in Archimio Auditoris Camera aEla quaedam huius caussa in Brollardo s ita a I rum libros appellant J Iebii Potarii ab anno 1 I9O. ad Is 97. er ex iis fraudemefecit ; ita ut litem hane ad fidem aliquam ab impinore inceptam , mel nullo contradicente , vel prae Vicatore sbi apposito, facili crediderit; adversarii με uidem nulla extant acta, in e-. Sententia , quae exhibetur , XIII. Octobris promulgata ditatur, in iis actis Decembri mense adhuc ad Sententiam citatur. Canem esse, quam aliam bestiam, hunc quidem magis par fuit, qui nasum adeo sagacem habet, ut cito fraudem olfecerit. Si tamen iubeas, ut ipsi credamus, Sententiam non invenisse, lubens credo. Sententia nisi lominus ingratiis, atque invito Mactio extat. Si vero supposititiam asserit Sententiam hanc Clarissimi Icti Prosperi Farinaeei ; quare non negat Mntentiam anni Is 9 . diei et s. Maii latam a Locumtenente e in Criminalibus, in hae caussa Iudice Commissario a Santiss. Domino Nostro Clement. VIII. specialiter deputato; qua F rinacei Sententia executioni mandatur Sed cum hanc infitiari nequeat, nee primam , quae a secunda confirmatur, falsam credas . Me non latet, cur non sustit ausus secundi illius Iudicii mentionem sacere. Allegabat Georgius de Ce phalaenia Sententiam illam, quam Petrus Caballus ἡ recitat, a Valerio Pinia tocco contra Joannem Andream, Petri filium, latam snam tunc temporis Petrus objerat J ; Quod infelici Georgio nihil profuit, eum judex sibi examen re servaverit super muliditate, er invaliditate Sententiae per Dominum Valerium. Pinχoccum contra Joannem Andream abscentem latae . Cum hoc animadvertisset Maskius, secundam Scntentiam Callide praeteriit, quae in vulgato PriviI siorum Libello ad paginam I9s. typis data fuerat anno I 626. e Quoniam si hujus meminisset, vel erat neganea , quod non poterat , quin in Scopulum offende- a Sententia is M. Mail. b ) Masseius Epiriolia sua F. I 2. c o Sententia Is . Maii. d Caballus Resu. Criminat. Casu I76 e b L ber Privileg. i526. Henetus Opis Evangelista Deucbino pag. I' .
44쪽
offenderet, eum de Sententia Valerii Pura co esset locuturus e qua lieet damnatus exsilio Ioannes Andreas, nihilo minus anno sequenti in Urbe degens, &huie Juditio praesens occurrebat: Vel erat concedenda, quod multo minus p terat, cum primam negaverit, quae ab hac postrema executioni mandatur. Tu, Clarissime Vir, antidhae, haec acta genuina esse, eognosti, sed Maseianax in ptias forsitan non credidisti. At in hoc genere impudentiae , multo etiam com fidentius versatus est, de Ioanne Andrea, Petri ex Lucretia Bevulca Mediolanensi filio, loquens. Hunc enim eriminaliter inquisitum, & Lege Cornelia de falsis Romae damnatum fuisse contendit. Petrum Caballum citat, qui Resolutionum Criminalium Librum seripsit , in quo ad casum I 76. Sententiam quamdam, cujus paullo ante memini, in Urbe Roma contra Joannem Andream i tam recenset, ipsamque iterum reeitat Masejus : Et ne aliquod malev lentiae argumentum aeesset , sententiae liaec verba subdit i Splendidum sane iminentibus speeiaculum Q. , Serenismum sum Remigem s Joannem Andream intelligit 2 ad amitum Imperium, ut commendas inde, in Prioratus ampli symos in siris δενοι, plena manu profunderet, totis humeris natigantem. Non sple didum, sed tu osum , ω flebile honesto viro spectaculum esse debuisset , si quae improbe, nequiter,& falso memorantur, Clarissimo illi Viro aceidissent. Sed Sententiam ipsam repetere placet , cujus oceasione , quae animadversione digna sunt, notabimus. Titulus in Libro Petri CabaIli est, de paena adferemtii sese falso Militem , seu Equitem alicuius Religionis , Doctorem , Clericum me. , & in Capite nono hare leguntur e Audi υi a magnis criminali sis quod alii a tale delibum fuerunt missi per loca publica Civitatis mitrati, insidentes
asino, er insuper condemnati ad triremes , in eum alias quidam Ioannes Amdreas Angelus, false ex Flavia Familia , Principem , in Magnum Magistrum adferta Religionis S. Georgii se merbo, er scriptis palam , in pubtice adfer ret, em Equites sub dicto pratenso titulo S. Georgii de facto , uti adfertus M.
Magister dicta praetensa Religionis erearet, in per diversas mundi partes , etiam Bltra montes, potestatem aliis dictos adfertos Equites creandi concederet, inflante Illustri, em Excellenti Domino Ioanne Iacobo Nerotto , Procuratore Fiseati in
Urbe ; sc etiam requirentibus MINISTRIS SACRAE , E T ILLUSTRISS.
RELIGIONIS, ET MILITIAE DIVI STEPHANI , OB CRUCEM, QUAM DICTI, FALSO CREATI MILITES DEFEREBANT, OMNIMODAM SIMILITUDINEM HABENTEM CUM EA , QUA EJUS VERI, ET INSIGNES EQUITES UTUNTUR , fuit in Urbe lata Sententia anno Is 93. die octava Augusi per admodum Magnificum , in Excelle tem Dominum Valerium Pinet cum L. T. in criminalibus Illustris: er Remerendissmi Domini Hearii Generatis Sanctis. D. 2, . P. Clem. VIII. per quam dictus Ioannes Andreas, tune in Urbe degens, fuit condemnatus in poena perpetui ex Hιii ab ipsa Urbe , em toto flatu Ecclesiassico , confiscationis omnium bonorum , ubi libet exi flentium, privationis omnium , Q suorumcumque adsertorum Privilegiorum s
45쪽
I Arum, si qua Obt neb.it, in Dabilitatis ad alia is posterum obtinendum, in
triremium ad arbitrium, seu beneplacitum. Qua Sententia mox de anno IS9l. die 26. Septembris confirmata fuit per aliam Sententiam , instante eodem Nerot
to Proturatore, cr aliis VICE , ET NOMINE DICTAE SACRATISSIMAE RELIGIONIS S. STEPHANI pro Omnis suo iure, in interesse, latam
per admodum Magnificum, in Excellentem Dominum Aurelium de Domο Spole tinum L. T. Criminalem Illustrissimi, cr Re verendismi Domini Gubernatopii di-tIae alma Vrbis . Haec Sententia ingentem maledictorum materiam malevolenti subministrat, crescit vis ingenii, eamque cum clamore, plausu excipit. Irium quoque auscultemus t Quid reponent innumeri , ae percelebres sacrae Constantinianae, Angelica , Imterialis , .auausa , Aureatae Militiae propugnatores ea uid hi risi i si, qui eiusdem illius hominis effigiem imperiali paludamento ,
gemmisque , atque auro coruscantem nobis exhibent e Pon me fugit anno I 6I I. Libellum quemdam ab Angelis mulgatum, in quo gratis pro more adseritur , Seωtentias illas pin annos aliquot remoratus fuisse e Verba sunt sa , em merae nuga. Errant igitur, nugantur, vigilantes Minniant, insaniunt λ Quid, si ostendam, non nugari, non somniare, non insanire, sed imponere, mentiri Maia flumὸ Quomodo igitur hoc assequar, ut haec tibi inaniicsto exponam λ Non ex Libello anni Iis II. , in quo An Ios mentitos esse credas, nisi veritatem,
quae in Libello ipso, nullis conspersa scis, exhibetur, aliunde demonstravero. Audisti, cum Maiseji Epistolam aliquando legisses, Joannem Sorantium a Maia kjo citatum inter Scriptores illos, qui a Confantiniana Militia insigne deo
pectum , er a prudentioribus odio abitum noverunt, & Sorantii paginam 66. margini appostam observasti. Hie ex illis unus eii, qui Mast ejo unice favet. Tu igitur il Ilus verba diligenter examina b in . Ab Tquli;Ius consantia; Imperatoris exorὸium sumens , dico , principes fulse, qui purpurea Cruce sibi pectus
Agnarent, cuius sines in formam LGLIO RUM desinebant; Crux tota erat ex holoserico milloso rubro , auroque circumdata. Crux haec ab illo Sant1o Imperatore instituta fuit in honorem illius, quam a Caelo accepit: er quidam autumant, eam acmuom cono feιise , ut ab .angelo ei traditum fuit. Tutant alii, Diminam Elenam ,
a se inventa Crucis veneratione, ro
furono i primi , ehe si segnassero il
46쪽
eo, preghi , the it figliolo nn Ordine prem ordinem inflaueret. Ut ut sit. di Camateria instituisce; come Asia, Crux a Graecis siιmmo colebatur obiata croce e fata sempre in grandis' sequio , sitque Magnates cruce dema sima appresso i Greci, ne se da- aorabantur . me cruce gnandi s
nia ad altri , the a gran Signori . cultas ad Macedonia Principes tran- Taso Paultorita di dispensaraa nei fit , qui optimi illius Imperatoris Trincipi di Macedonia, come quelli, genuinos Successores es profiteban-ehe hanno professato di essere vera rur, magnusue veneratione Cruce serita di queli' ottimo Imperato- gnarunt, usquequo G rccia universa ,re , e ι' hanno se re dispensata con innumerabilium peccatorum onere presegran menerarione in o at temo , D, sub Turearum tyra idem ceci- .he la Greeia tutia , grave di mille ait. Vidi Romae quemdam mirum , peccati, diienne schidia delia Tt- qui Macedonia Principem appellari rannide otiomana. IIo meiluto io que- volebat, Crueem hane in pedore ge-fla Crete in F yma net petra di nn , flantem , qui infante MAGNO
ehe s fa chlamare Priae Ue di Ma- ETRURIAE DUCE CARCE-eedonia, IL QUALE FU FAT- BIBUS TRADITUS FUIT INTO PORRE P R I G I O N E IN TURRI N O N A , eum printer
IOR RE DI NON AD AL tur , quod indebite crucem illam GRAN DUCA DI FOSCANA, ginaret , er merentibus disribue
pretendendo, che non domesse portar ret, quella Croce , non ebe disribui Ha ai
Recordare verba sententiae anni Is 93. quam supra retulimus , In qua dicitur, requirentibus Militibus Sacra, er Illuserisma Religionis, in Militiae Dimi Stephani, Ob Crucem, quam dicti, falso ereati Militeι deferebant, omnimodam Amilitudinem baιentem eum ea, qua eius veri, er insignes Equites utuntur. Quae de Militiae illius institutione tradit, pro nihilo habe t in reliquis testem cer tissimum habemus, qui omnibus intersuit, & quae resert , vidit , dum Romaeellet, nec Sententiam negare, nec testem rejicere possemus. Si quid praeterea velit addere adversarii nostri testis, est audiendus. a in Ma Qti promo , che era Iegitimo dis sed ille probavit, se crutem illam I pensatore dι quella , e che percio a gitime disribuere , atque ideo inique torto flata carcerato . Onde beni θῖ- carceri aetineri. Quapropter rite ma effaminatu la causa delia sua recte suae captimitaris edura exagit
pruionia, D tratio di pragione . ta, e cus odia liber mi s fuit. Quid reponet Masejus , quem teste suo vici λ verba iterum , & nugas esse pSed credo, testem suum negaturum: turpis enim est consessio. Ouid nunc respondere paratus, si ab ipso sciscitabor, odii adeo acris, de infesti eaussam, a
47쪽
quo In Angelos tam nefaria convicia excitata, quo impellente tot iniquas contumelias emisas, tot spurcissima mendacia in nobili ismos, clarosque viros, quae tantum dolorem cineribus, atque ossibus mortuorum inurerente Libellum anni 6r 1. viderat, Sorantium legerat; quin immo testem adducit , & adhuc eo demnatoriam illam Sententiam , Joanne Andrea absente , nullo servato iuris ordine pronunciatam , immo revocatam opponere ausus fuit. Non repetam,
quae P. Dandini a oculatus testis, & omni fide dignissimus, atque in Romana Curia versatissimus, de hac Sententia prodit. Unum mihi reliquum est testimonium, ex quo & annullatas Sententias annorum Is 93. & Is 93. perspicue conjicere possis. Romae quaesitum fuit de iure Joannis Andreae, & in quaesti ne voeatum, an potestatem haberet Equites creandi , qui Crucem rubram gestarent, illi simillimam, quam Equites S. Stephani deserebant, nempe LILIATAM , ut ait Sorantius. Accusabant Equites S. Stephani, seu ut idem Sorantius adserit , instabat Magnus Etruriae Dux . Lata est Sententia in Joannem
Andream anno IS93. Ar anno IS9 . confirmata fuit. Hanc eonfirmatoriam Se tentiam ad perpetuam memoriam recenset Petrus Catallus , qui pro M. Etruriae Duce unietvrsarum militarium legionum Auditor, Sacra vligionis Equitum
Dimi Stephani P Udens inscribitur in fronte Libri sui , quem Ferdinando M dices M. Duei Etruriae III. dieat. Hanc ipsam repetit Ma&jus , damnatumque triremi Ioannem Andream praedicat : se tamen Crucis figuram mutant D. Stephani Equites, atque adinstar victorum, Joanni Andreae cedeotes, liliatam dimittunt, & alterius figurae, qualem nunc gestant, sumunt. Sorantii verba iterum non recito , sed Colimi IV. imaginem visendam ad te mitto, a celebri Κiliano Augustae Vindelicorum anno MDCIX. excussam , in qua Crux illa Liliata, quam Cosmus Magnus Magister gestabat, conspicitur. Modo ex te ipso praevides ex quanam officina proa ierint istae malae merces , quarum solus
opifex existimari cupit. Nuper legi epistolam quamdam mense Maio datam anni 17oo. celebri viro, Antonio Maglia cchio scriptam, qua Criticas quasdam observationes eirca Militiam Constantinianam ipsi mittebantur, e quibus suam inbibit cogitatam, doenam, facundam, venustam , & salsam Epistolam Mas jus. Harum observationum Scriptor paullo ante , vel circa Maiolini Bin saccioni aetatem vixisse videtuν , eum ipsius responsum insipidum , inlulsumque legerim. Solum in ipsis deesse notavi, quibus suam ubique conspersit Maseius Epistolam, turpes contumelias in Angelos , & genus corum , impudentes sales, quibus Parmensis Serenissimi Ducis gloria inuritur , & irrisiones , quas passim in ejus Equites jaculat. Haec sunt, quae scitus hie Architectus alienis aedificiis fabricatus est, quae non solum ferre quisquam, sed nec aequo animo audire poterit. Tot enim sunt in una Epistola maledictorum gradus, ut si singulis insistere velim, progredi non possim. Quid ego, eum in hanc partem me impinxerit Ma&jus, omnes laqueos non detegam, quibus Angeli vel dclinei te decim sexto , vel incipiente decim septimo siculo circumsepti undique
50쪽
suere. Vetitum fuit In Hispaniis, & in Germania , ne a quoeumque Equiteserearentur, neve aliquis muram Crucem gestaret . qui a Magno Etruriae Duce hoe insigni non fuisset decoratus. Hoc idem Venetus Senatus a Equi titibus Divi Stephani annuens, anno I 6 II. quinto Idus Februarii decrevit. Verum eum Patres illi sacile concesserint, quod neminem laederet, vicissim aliorum jura sancte, & religiose servarunt. Obstupui, cum hanc familiam tot aerumnis, non secus ae navim mediis in fluctibus huc illuc actam , & saepius ad idem saxum allisam, conspexi, quae tamen & fluctus, SP vada, & scopulos super ret. omnes enim angustiae, quibus Mee familia , & hujus Militiae Principes premebantur, viam tandem ipsi patefecerunt illustrem, & latam: Sententiae illae revocatae r Caballus ubique proscriptus . Testimonia de Sententia audisti, de qua eum dubitare non possis, infitiatoris inlignem impudentiam cognosces, qui nustas esse praedicat. Caballi liber Venetiis typis datus t Res ad Advocatorem delata, qui statim acriter prohibuit, ne iterum imprimeretur, jussitque Sententiam expungi, atque Revocatoriam anni Is 97. ad finem apponi b . Sed si omnia diligenti examine disquirerem , & summo iure cum Matsejo agerem ,
quot mendacia, quot fallacias aperirem, quas longum esset, Se minus necessarium commemorare. Quasdam solummodo detegere arbitratus sum, ut extra Italiam in aliis Regnis , quo forte Maiseji Epistola pervenisset , sentiant omnes, unius Maskil hoe facinus esse, non totius Italae gentis , quae ejus acres ,& non aequas eriminationes non adprobavit. Haec cum ad veritatem dixerim,& re multo melius, quam verbis maledicentiam refellerim , ad reliquam A gelorum progeniem redeo. Tenes igitur, quinque ex Petro natos liberos, Α- s ηε ε 33 4 lexium, Paullum, Ioannem Demetrium, Andream, S Hieronymum. Horum
duo filios susceperunt, Demetrius, ex quo natus est Petrus, Ior Andreae Pater,
in quo linea illa desiit, de Hieronymus, militari virtute conspicuus. Huic ex
Ursula Conjuge e Iiberi quattuor fuere, Michael, Leo , Petrus , qui a
Duclangio omittitur, & quartus Andreas. Michaelis meminit Patruelis Petrus in Testamento d , eumque substituit Ioanni Andreae filio . Uxorem Mi-
chael duxit Luciam e ex Nobili apud Venetos Michaelensi familia, cum