장음표시 사용
61쪽
mitibus Mpurigerii Tentetae eollati fuerint ; Quod in Historiis aevi eiterioris
erebro factitatum a C. Ρ nis Augustis legimus. Circa hoe nomen multa hariolati sunt Byzantinae Historiae Scholiastes , quae suo loco videbimus. M gnum mihi argumentum est ita interpretandi , , tum quae inserius dicam , tum quod Codinus a inter officia Constantinopolitanae aulae Καβαλλαρι ς collocet, ejusque interpres vertat Eques, cui male Scholiastes addit Cataphractus reum desit vox Κατάφρακτος : licet recte sentiat , Caballarii officium exponens , quem Satellitio Imperatoris deputatum adserit. Sed textus , quos attulit, tum Annae in Alexiade, tum Leonis in Tacticis, non probant: in utroque enim addita vox Καταφρακτον. Amborum verba audiamus . b γ A επει res' τοῖς τείχοις δια πελτατων δορυφὸρων καταφρακτων ανδρον , scilicet , Peltis insνuctis, in Cataphractis Satellitibus murum invadere tentabant : Nec aliter Leonis c ἰξι, λισον δέ τον μεν καταφρακτων Καβαλλαριον , απιτον τε το ιππαριον αυτυ , Cataphractum Equitem, in Equum eius armis
instrue. Melius quidem, sed non omnino recte scribit Scholiastes Joannis Camtacurent in explanatione dignitatum , ad eamdem vocem Καβαλλάριας, quam ex Italico ductam affirmat, & , Καβαλλα ριου , Equestrem Imperatoris Comiatatum ex Curopalata, & huιus Comitatus Praefectum , Caballarium' dici. Quis vero magis accomodata interpretatione Καβαλλαριοι vocem explanavit aptiusquam doctissimus Goarius in suis ad Theophanem adnotationibus NoscivΚαβαλλαριοι appellationem a Caballo Latina dictione derivatam , 8e Καβαλ-λεμωρες Equites torquatos esse, & Sacra Militia allictos. Addere Iubet alium Am ae textum in lib. I. pag. II. sub littera B: Q μέν &τταλιας ανδρες
ι Imrs c νς μοίρα τὶς τον amo της ετρυρίας cuκ ενπς : accedebant Equites e Thessalia; tum pars quadam eo um, ροι de Societate diei solent; Ego vembum ετωρίας verterem de sodalitio, seu de Comitatu Imperatoris r Nec aliter Du-Freine ad Annam in verbo ETAIPIAT. Militabant illa in Palatio ad Imperatoris eusodiam . Cinnamus quoque lib. s. num. 8. Γεωργίου ια- ουν, ἔς ετεμι ας τω τοτε hia o τῆς βα λαη ς e Georgium igitur cohortis Imperatoris tune emporis Praefectum : Ex h. apparet , Imperialem Sodalitatem ETAIPIAΣ nuncupatam, & Satellites illos Italica nomenclatione non raro Caballarios vocatos. Altera insuper praerogativa ornatos invenio hosce Milites, quae Sententiam nostram vchementer confirmare videtur , ut ex Eusebio colligimus d H δη δε μ' αυτων των ο τλων, τὸ του σωτηρίου τρπιτ υσυuβολον κατασημαίνεσΘω εποίει , του τε δελτλου ρατά προπομπτευειν , χρυσων a co . ea'. a. mm c. pag. V b ) .anna Alexiaris a.
62쪽
vii των μεν αγαλματων , οποι α προτερον αυτοις οῦν , το μώ - . μονον δ ὸ το σωτιμον τροπαιον. a io exi m s ex versione Valesii J in ini, a mis, salutaris tropa signum iussi e gi; Utrue ante instrucIum armis exercitum , non aurea signa, em simulacra , ut antea moris erat , sed flum ciueis tropaeum praeferretur mandavit . a Erit ne adhuc dissicile probatu , illustrem Militiam pio muneri designatam, religiosoque ornatu decoram , & Imperatori tuendo, & Labaro custodiendo, & Cruci in scutis , armisque gesta dae, a Constantino institutam λ Non erunt haec mihi petenda a Cassiodorio , vel a Prudentio, quorum auctoritas multa, quando testem oculatum habemus . Nee ideo, suae Cassiodorius,& Prudentius adserunt, contemnemus, cum pra eipue Eusebii testimonio fulciantur. Ita Cassiodorus et b si escens autem milites, ut sicut ipse Deum colaret, signo crucis eorum arma signabat. Nonne videtur ad exitum venisse quaestio Θ Nonne superfluum omnia congerere , quae ad rem pertinent Quid profitetur Maskjus p Nullam ante expeditionem iulam , quae ab Urbano II. coacta fuit, eui Crueiatae nomen inditum, Religi nis ad rem bellicam institutae spectem usquam terrarum in hominum mentes i repsisse. Hanc igitur Religiosam Militiam, Cruc signatam, quo nomine arpellabimus p Si Masejo nomen minus arridet, libenter adsentior, ut placentiori nomine utatur : Sed mihi concedat, volo, Equestres Religiones originem, aenormam a sancto, pioque Constantini .instituto accepisse , ipsasque Cruciatas Constantini exemplo inuitutas, atque ex oriente hunc morem Crue signandi milites in occidentem. fluxisse. Non omittam Prudentii carmina, Constantini victoriam canentis, etiamsi iterum ridere vellet Masseius. e risis chrifieola Dueἰs agmentant;s in Urbem
M lvius, exceptum Taberina in stagna Tarannum Praecipitans, quanam victricia viderit arma missare regi : Quia segnum dextera lingen Pr tulerie r Quali radiarint flemmate pila. Chri ius purpureum gemmanti textus in auro signa ta stat Milesius ad verba , -' ἀπων νων ἔπλων : Idem scribere Solome-
nomine Scuta intelligo , in quibus Salutare Crucis signum depingi jusserat Constantinus. Certe in notitia Imperii Romani hujusmodi Scuta visuntur , in uuibus signum Crucis diverila modis expressum est. Sed & Prudentius in libro contra Symmachum idem testatur his versibus.
christus purpureum stellanti textus in auro Strabat Labarum : Copeorum insignia Christus
b casis. in Hist. Tripari. lib. I. eap. 9. sub sit. I. . . c Aurelius Prudentius contra Symmachum. De Potentia crucis. 0gr. Im
63쪽
Signabat Labarum , Clypeorum insignia Christis Scripserat, ardebat summis crux addita cristis.
Tune ille Senatus Militia ultricis titulum , Chrsique verendum omen adoravit, quod collucebat in armis.
Liceat mihi & Lactantii a testimonium proferre , quo Prudentii earmina
clariora fiant. Commonitus es in quiete Constantinus, ut caeleste signum Dei notaret in Scutis, atqNe ita praelium eommitteret. Fecit, ut iussus es, em transemersa X littera summo capite eircumflexo Christum in Scutis notat . uno signo armatus exercitus capit ferrum. Hoc illud signum est, quod conspicimus in figurationibus nummorum, & imaginum, ut testantur hactenus ejus nummi, &imagines hoe signo decoratae. Crucem simul , & Christi Salvatoris nostri nomen hoc signum designat per initiales litteras X, & Ρ : ω modo figurabantur capite litterae X circumflexo, ut supra notavimus, modo P littera inserta Utrumque signum in imaginibus, & nummis conspicuum est. Sed quae Conia stantinus instituit , a plurimis successoribus Imperatoribus , Apostata aliquo demto, asservata sunt. Exhibet clarus vir Alemanus b in Tabulam ex Musi-Vo, quam Ravennae extitisse, ait, in qua imaso Imperatoris Iustiniani milia pera Antistiti offerentis ostenditur, post cujus dexteram stant armati Protect res, quorum primus in Parma Constantinianam gerit tesseram X , gemmis , ut videtur , ornatam, & circumdatam; reliquorum vero non sunt conspicua scuta. Adhuc ne Fabula erit Militia illa illustris, de religiosa λ Licebit ne illam, justa Massejum, eastrensem Religionem appellare ρ Haec nobis vera, venera daque sint, & ad fabulas rejiciamus, quae de magno illo Imperatore Clucas e narrat, quae etiamsi ridenda , dicere non piget , ut quae sincera sunt , clarius eniteant. G μέγας Κωνιταντινος πικα , κατα Motξενσιου ματευσε , τοτε ει δεν εν o aω τον τίμιον ταυρο, , ε δ' co νενικηαεν . E ιτα ραΘυι-- σας , η κατ ἐχχων ορμήσας , ἡττάτου , κ, ράΘυMησας υπνωσε , κατ' οναρ i mὸ πβδου πληττετα τους μυκτῆρας. Κακει Θεν cu ua εξιὸν , τὸν ταυρον ενο Θom . Taυτα ιδων s μῆτάμῆλος ἐμ si πραγματι γεγονὼς κ; αυθις τοὐς εο ροῖς αυτου . Quo tempore Constantinus Magnus
copias contra Anxentium ducebat Ii nunt me. ι randa Crucis in aere conspexit,
indeque eum hoste congressus victor decessit . Tum mero negligentior factus , ubi rursus in hinem prorupi et , victus est. Quo detrimento ascepto , quemdam in maerorem incidit, em consopitus es. Hinc per quietem visus est sibi nares virga quadam verberari : moxque de naribus sanguis promanans, in veste linea notam crucis pressit. Qua re est pecta , poenitudine sui delicti ἀηclus es , ideoque rursus a Lactant. Lib. de Mortibus Persecutorum ea .4q. b J Ex notis Nicolai .Alema i in II: riam Arcancm Procopii pag. I qc. c Miebati Gbcas en natium par. q. pag. 247.
64쪽
rursus hostibus fuis superior emadit. Mirum est . quot sabulosis narrationibus scateant recentiores Graeculi. Quid dicam etiam de docto quodam , & magni nominis viro, & in Graecis litteris eruditissimo , qui nititur adstruere , Crocem a Constantino caelitus vitam , Paretium fuisse λ Si homini de Catholi ea doctrina perperam sentienti fides praestanda esset, nonne omne Constantinianorum fundamentum rueret 8 Haec quidem Se a veritate & a Christiana pietate
aliena sunt et attamen, ut finem tuum adseqireretur, a Masses O non erant pro
tereunda a γ. Sed s ut ad Militiam nostram redeamus J passim apud Gra
eos Historicos hornm Protectorum s ut vocabulo minus suspecto utar J me tionem aliquam haberi videmus , qta etiam Dominica Cruce simati longe a niste Cruciatae expeditionem occurrunt. Apposivis fortassis est aa hanc rem demonstrandam Annae Comnenae locus, quae scribens Comnenorum suorum suspectam apud Nicephorum Boloniatcm Imperatorem auctoritatem, potentiam, Scfidem , atque eorum e Constantinopoli fugam ., tum Matronarum Com nae domus in asylum Templi secesium, tum Boloniatis ad Senatum de Comenis querellas, ait, ad illas missos Domesticos Imperatoris duos, quemdam Strab romanum, & alium Euphemianum nomine , qui ipsas ad Palatium ducerent. Sed per viam Templum ingressa Comenorum Mater; b in mρίτε αυτα πουσα εισόδια του ιέρου βμματος πελασασα γδ γοκυκλισιας δω ποmσαμ ε , ωερὶ τὴν τρι- κα ΘεσΘάσα χαμαε , Nir των αγιων ε ετο Θυράν , ιβοωχμεm ιλ ει μησας χώρας α νοτι Θειη, ουκ' G του ιέρου τεμίως, εἰ μιη τον του βασιλέως α περ Hyγγυον της σωτ ιας ais ταυρον. M ψαλ- δε ὁ Στροβορωμανος, δνπερ επεφ- το ταυρὸν εγκολ--ον ελλι ι Cum ad ipsum ingressium Sacri Bematis processifer , genuflexioniabus duabus faelis, in tertia subsedit humi, saeris ne portis validissime arreptis . audacter elamabat, se , nisi manus abscinderentur , nulla unquam vi dimove dam Sancto Leo, nee Templo Aiscessuram , quoad promissar ab Mugum salutis pignus accepisset crucem. Straboromantis , hae audiens , QUAM DE REBAT
4N MNU CRUCEM DE COLLO SUSPENSAM rebat . In hanc pH-tem quoque trahi posset Canta uni locus, quamvis Cruciatis posterioris, ubi Andronici Junioris contra Orcanem bellicum apparatum , ac pietatem innuit, cujus milites, ταυρώ τε καλπλι αυτες εαυτοις , Suao Crucis obarmati, in hostem processerunt. Ad quem locum Pontanus t credo etiam hos milites fuisse memores illius , quod in vita Conflantim testimus, IN HOC SIGNO VINCES. In quo tamen non persisto; Res enim aveo perspicua mihi videtur , ut nullis con)ecturis, vel argumentis indigeat . Nec adeo sententiae meae tenax ero , ut
Maedo, si insit probaverit, Annae locum ad haec non pertinere, libenter non H adsen- έ a De chriaeti Monogrammate longe aliter fretis narduinus: nihil enim in il
videt mater ἰiteram T littera P Iubiectam, ut intelugatur, tributum primum et Sed haec referre refellere est, inquit Banduri. b Ama coirena flexiados lib. a. pag. 34. lin. c b canta d. tib. 2. cap. 6. min. 2 3.
65쪽
adsentiar. Dubitare saeit Du-Frelatus, qui ταυρὸν , eri in Eneoti
tum, a Graecis appellari vult illas Cruces, Samiorum reliquias , aut vivifica crueis particulas continentes , quas eatenulis de collo ad pe tua pendenter gesta bant. Atque auxiliarem Auctorum cohortem, opinioni suae suppetiaas teren
tem, dueit. Sed mihi aliter sentire videtur , mihi adstipulante illa Auctorum phalange, & praecipue Anastasio Bibliothecario, qui ad Actionem s. Synodi
octavae adnotat , Encolpium esse, quod in sinu portatur, κολπος enim orace asinus Latine dicitur. Hinc Encolpionestictum, addita particulariquae in Latine significat; & vulgus res sacras quascumque, quae ad sinum pendentes gestirentur , Encolpia vocabat. Ita Encolpia diei possunt Episcoporum, & Praenbyterorum Cruces, Reliquias Sanctorum continentes, quas nune .ad sinum , neollo suspensas ferunt. Hunc Graecorum Imperatoris morem fuisse indicat Anastasius, & quid fuerint illa Encolpia exponit . Encolpia nuncupatae quaecumque imagines Sacrae ante pectus suspensae ; Ee quidquid in sinu gestaretur, Encolpium dictum. Sed res clarior siet ex Pachvmere Iib. . cap. 6. qui scribit,
Sullanem misisse ad Imperatorem, qui eum rogarent, ad se mittere non gram vetur quaedam ex suis Sacris amulatis , qua vulgaris fermo vocat Encolpia, .cunculas iidelicet gestari de eollo pendentes ad sinum Religionis caussa folitas. Observat doctus Possinus , eiusmodi Religiosa gesamina εγκολπια vocata equod nimirum e collo apta in sinum penderent. Ea re Annae placitum, non universitatis vocabulo εγκολ πίον tantum scribere, per quod Crucem, aut aliquod
aliud saerum pietatis caussa in sinu pendens significatur , sed adjecto ταυρον et Quod quid aliud est, quam Crux; de ἐγκολπίον latiori vocabulo sumtum,
quid aliud demonstrat, quam locum, nempe sinum, ad quem Crux non tam tum ut pietatis, ac Religionis symbolum, sed veluti honorarium, aut milit re quoddam signum pendebat. Quapropter lib. Io. pag. 28 . stirpentem A nam audimus, dum occiduorum populorum innumeras acies gregatim consoci tas ad Jerosolymorum expeditionem properantes intueretur, quorum snguli imdiscriminatim, νωrς φερον η-επ' e μων, γύναα τε η τεκνα των σφων ε'ξεληλυΘοτα χωροον , coccineat in humeris gestabant cruces : id quasi insigne , ac tessera militiae. Notandum hic est obiter, ejusmodi Sacra Encolpia ,& Cruces aliquando missa, aut adhibita fidei faciendae , sive juramenti cust diendi, ut passim apud Byzantinos Scriptores reperitur. Insignis cst Cantacu-zeni locus in cap. I7. lib. 3. quem seribere non piget. Haec ubi Patriarcha Ii- boni audivit , er Apocauchum fui e se sudiosum constantius eredidit , paucade Uinitate collocuti , κατα το Pωμαων-δV εγκολπίων ἐμπεδω-
σαυτες τm πραξιν, α more Romano Encolpiis, s non autem pronubis monilibus , ut vertit c us Interpres J acta confirmantes, Apocaucho in super caput suum horrendis execrationibus demovente , nisi sincerus si Cre. In quo duas iurandi formulas observes, unam Sacrarum gentium, nempe per rem sacram, seu Pa-- triarcale Encolpium, alteram profanarum , nempe caput suum cxecrationibus
devovendo, quales leguntur apud Livium, Polybium , Festum, & alios, ex: gri s sciens fallo, ita me Diespiter eiiciat, ut ego hunc lapidem. In idem recidunt, quae in aliis Constantinopolitanis Historicis leguntur, qui a D Fresilio longo
66쪽
ngo ordine ei tantur. His positis Crucis signum eerte in Oriente in usu fuit s& a Clarissimis Viris qua belli, qua domi gestatum vidimus, tanquam Relisionis simul, & dignitatis indicem, eum nondum in occidente Cruciatae ei lent
nventae. Hanc adeo piam, sanctamque institutionem , Orientalium exemplo, in Oceidentem migrasse pro certo est tenendum: Constratinum Auctorem Cr ce-signandi milites , de legiones oeedendum et Nobilissimis Viris Crueis hon rem , veluti dignitatis specimen concessum apud Orientales fuisse: me adora do Schemate Praepositos illos, quibus Labari protectio demandata erat, quiaque Imperatoris Comitatu decorabantur, signatos: Straboromanum, qui Crucem , quam e collo suspensam ferebat, Comnenae obtulerat, tanquam Imperatoriae fidei pignus, ex numero istorum fuisse: Hosce Satellites, seu mavis ML lites, vel Principis Protectores ad usque extrema orientalis Imperii tempora ab Imperatoribus Graecis servatos : Ad eos tum ritum aliquem , tum nomen, ob commercium, quod cum Italis, & Gallis Graecanicae gentes habuere , a cessisse : Et ne Mamii doctrinam, si sua est , omnino proscribere videamur :Cum Principum Satellites, a Milites olim nominatim voearentur , ubi id
muneris Italice nominandum Die., vorem Miles in Cavaluere conversam , & Militiam Caiatiariam nuncupatam t Hinc Catallarii nomen a Graecis fuit usum
patum ad insignem Militem, seu Equitem significandum, rejecta notissima illa , ω Propria ἴτροπιυς, quae gregarium equitem , seu militem denotat equo insidentem. Sed Crucis signaculo non tantum usam Constantinianam Militiam , sed ut firmissimo in proeliis praesidio, arma, & scuta aliquando munivisse alias Orientales gentes, constat. Legimus apud Nicetam in vita Joannis Comnenide quodam Constantino Armeno, oui in oblidione cuiusdam Armeniae oppidia milite quodam Macedonico , Eustratio nomine , verbis lacessitus , fulguris
instar , nubibus emicantis , aut montaneae Capreae , e sevcticibus exilientis b in τώ Eωρατιω προσρηγνυτου , ουτω μεν τηλιMMς το του σώματσς μεγεΘος ιον, αδτω-Θ παλεος πολεμsm, απιτιδα V βίλη ἄμος ισχνσταντοΘεν κρυ Mimis , χἀραγ- ταυρικὸν πτερι τὸ μέσον εχ ris, E stratium adgreditur , bellarer er ingenti eorpore , em animo confidenti , alueo clypeo munitus, undique aquali, euius umboni crux insculpta erat . De hoe more Crucis gestandae, vel e colIo pendentis, vel in armis depictae & a Latianis e γ, Fe a Graecis Auctoribus plura accepimus, quae ut superocanea omittimus, eum abunde argumento nostro satisfecisse putem. Ex his , quae enam
ravimus, tenes , Clariissime Vir , quae fuerit Militiae Religiosae origo , quae omnibus Equestribus Religionibus, & ordinibus norma fuit, & per quam diagnitatum ornatus evasit Crux, quae prius supplicii, ac dedecoris nota fueratrUt Crucis praerogativa Protectores suos ornaverit Constantinus: Ad quam celsi-H 1 tudinem
67쪽
tudinem ipsos evexerit Theodosius : Ut belle congruat Aureata haee , da Religiosa Militia eum Equestribus ordinibus , qui ad illius imaginem post
Cruciatas in occidente emerserunt . Haec tuus secum tractans animus ,ru cogitans , cognoscat oportet , falsam Marisi doctrinam, qui ante Cr ciatas nullam religiosam Midit iam agnoseit , Sc de Constantiniana ita sci tit , quasi de Melitensi loqueretur . Non enim Fabulam dicere debuisset . eoquia nugatoriae sint Regulae , quae Isaacio tribuuntur r Falsa Epist i , quae genuina Sancti Leonis putabatur : Supposititium , quod a Micnaelerrimo Palaeologo datum, adseretiatur diploma. Omnia pridem aequa lance ipsi libranda erant, & exquisite examinanda, & tune iis rejectis , quae Veritatis candorem coinquinabant, ipsius iura religiose servare debuisset. Melior profecto, Fc aequior Pambrochii sententia mini videtur , licet eam omnino non probem. Nam cum adserit, Constantinum nonnis oer meram fictionem
tactari auctorem Militia Saera , quatim ordines Hospitalariorum , ac Templariorum profitentur, recte judicat : Certa res est. Sed cum opinatur , ps Latinorum e Constantinopoli eiectionem , siacadentes iis Imperatores Graco AEli' id tale imitatos , qui tamen, ne vel in hoe Primus cedere viderentur Lati-ni3 , maluerint Gregorianae, eiusdemque constantiniana Militiae , non tam infixutoreo, quam instauratores videmi ; in hoc elarum illum hominem deceptum udico. Nec in hanc partem trahi polliint , qtrae sevibit Caruacuaenus , ut ad
Ordinem aliquem peculiarem reserantur r Immo Maskji doctrinam in hac parte sequi malo, non ea ratione adductus, b quod proprium nomen habuitsex, Ma a Canta Eeno non supprimeretur; Sed quia Καβαλλάριων uiurpatur ad exprimendam Equestrem dignitatem; non vero specialis Ordinis Militem, cujusmodi erant Hierosolumitant , qui a Niceta , Se a Canta reno e εριων sFreres vocabantur; ut δe illo Equite Fratre Petro de Piniolo, qui a Canta xeno Καβαλλαριον φραμαέρ ν τεμπ αλ nominatur Camiliarius Fra Petrus de Tiniosi, ut obtervat Moliastes. Hoc solum notatione dignum est , quod cum Latinis quibusdam Equestrem dignitatem , auspice , de protectore Divo Georgio Equite, contulisset, Italicos ritus servavit, qui forsitan inter Gr eos tune temporis irrepserant, & ab Angelis Nostris, eum in Italiam migrassent, custodιti filere , locorum moribus sese aptantes & Militiam hanc ex horrida illa antiquitate ad praesentem usum flexere. Camatureni verba e haec sunt : M,ν δε τρν εὐφημαν ra ς γενομενος ἡ βασιλευς , κ, των ἀμων
Γεωργίου του Παλαιοκα του προσαγορευο αενον - την προσκυ-ιν μεδὶμ - τισι τοῖς εκ τλοῦ Λατι νικώς τρατι&ς , τήν Καβαλαρίων παράχε τιμῶν , παντα ἔπ' αυτοiς τα μ' Θαμανα ατρα rciis. Post applausum equo insidens Imperator L Cantacueenus J aliis ue omnibus , quotquot erant, in equis roseque tibus, Templum Magni Martaris Georgii Palaocastrita perivit, e Iue precibus
68쪽
neratus, gratias egit : Et qui, tam de Latinis auxiliis, eum silerita earia monia, Eruorem dignitatem contulit : Seu, ut placet Papebrochio, cavillariorum tantulit dignitatem, euncta faciendo, qua pro talibus facienda sunt: Sive, ut Goarius vertit a P er quibustam de Latinis auxiliis , eum sit mniearimonia Equesbem, patrio eorum more servato, dignitatem contulit, in templo του πεγάλουμάρτυρος Γεωργου , ut felicibus eius auspiciis eoronam sum-iisse videretur : non vero quia Equites, quos creaverat, Georginiae Militiae nomen dedissent ; Nam in eodem templo ossicia, dignitatesque alias, coron tionis ritu peracto, distribuit. Meliora quidem affrrre non possum, si verit ii famulari velimus. Hoc solum a Maisso impetrare velim, ut magnum in tyrem Georgium conredat fuisse, quem Equitem vocamus; Nec contra omnia ingenium sutim nimis studiose exarusse, ostendat. Quo impetrato , illius eum pace, integrum Pontani Seholium ad relatum Cantaeumni textum referam . Epitheton παλα-τρίτης s inquit Pontanus J Graeοlatinum Grefero nostra videtur. Nee mirandum , inquit , si παρα τα κωρον , quia in recentioribus Gracis in usu est, formavit κατρίτην , composite rara unκmτρίτην , ωλι
enim hoc in genere non audent noti Graeci. Hine etiam κατροφυλαξ apud Cur palatam. Seὰ Sanctum Georgium Gratis, Latinisique tam celebrem nominari v terem , aut anti=uum militem , eum a Gracii τροπιυοφορος, α aliis honestiori-ιus multis Epithetis ornetur, non placet , quo sit , ut alium Georgium existimem, Q nomen παλαο τριτης 4se nomen eius Patria. Nam Palaoc frum iocatur a recentioribus Graeis, cr ab Italis Palaeocastro Danus Urbs Creta, idemque nomen habet Minoa portus Creta, ut tradit Ortelius in Sanonimis OrtUr ρbicis . Hi ne isum Georgium natum , CV ut ab alio veteri discriminareturm αλαι-a τρίτm ab Hisorico appellatum credo et sicut in alius quidam Georgius Maror nominatur a Gracis Limniora , de quo etiam Martyrologium Romanum x . laurus, . Nihil praeterea de Georgio Talao frita bactenus eomperi. Si quis tamen velit, eelebratum illum apud omnes Georgium Mart rem intelligi a Camraeuatano, cum hoc non eontendam. Hoc enim probabile esse , vel illud es argu mento , quod cantaruunus multos in Me templo Equesri dignitate ornamit , ID rassis tanquam in aede generosi Equitis, Eiuestriumque ordinum Patroni. Nec forsan a vero aberret, qui arbitretur , nomen hoc Pavocastrita venime Sancta
Georgio ab ipso loco, quo Diomotichi tuebatur. Quid enim usitatius, quam n m,na indere Divἰs a locis, in quibus coluntur. Huic opinioni ego quoque se scriberem, nec dubitarem assirmare, Canta aenum de D. Georgio Equite I cutum , eo quia μεγαλομάρτυρος Magnus Maror nuncupatur : Nec me m vel , quod Palaebcorita vocetur, cum indigitare voluerit historieus templum Martyris, quod in veteri castro situm erat: non vero Martyris illius Patriam, ut etiam tenet PapArochius . sic legimus apud Acropolitam Nεοκα - , nempe noυum Corum, de apud eumdem Cantacumnum Θωμἰ τρον , ω li-
69쪽
misa Sed eoncinna, & elegans mi Ei de divo Georgio loquenti occurrit Maruisti a animadverso, qui Equitis nomen D. Georgio proximis tantam De Iis impositum vult; nimium postquam ad significandam invicti Maruris de D
monia victoriam, usum equo infidentem , draconemque lancea perimentem Pictores δε-οIice innueruntia o pulcherrimum inventum Isne solus adeo praeclaram de Daemone victoriam retulit, ut meruerit, Draconem transfigens representari λ E
dem dicemus de Divo Theodoro , ad cujus pedes immanis Draco Martyris lancea. perculsus pingitur : Eadem ad cujuslibet Sancti de insernali hoste victorias exprimendas fingi , necesse fuisset. Nonne graphice facetum se praeberet , qui talia serio adsereret λ Haec cum in gratiam nostri Censoris sese nimis prosecutus fuerim, silentio non feram , quas legi , Dissertationes Historicas, di Criticas de dignitate Equestri, iaculari pariter, & regulari, Parisiis editas anno I 728. Auctore Honorato de S. Mariae Excalceato. Hic dissertatione s. primum ordinem. Equitum a Constantino Magno, occasione Labari sui instia tutum censet. Qua data occasione , Lipsiensium Compilatorum Criticem inhviae Librum recitabo. ι Videtur quidem nobis, inquit Collector Actorum,
hac opinio , aque ut priores repudianda , ineque . ε uctor adduxit plures sibi eo tradicentes. Hi inlominus dissentientes i8sos refutare conatur , simul addueens permultos sua subscribens sententia. Dissertatione Sexta pergit eontexere bis riam ordinis illius constantiniani, Venditque ei prsinum splendorem ab IN vatore Isaaris Angelo fuisse redditum : qnanquam verisimilior es Heboti, Scriptoris ordinum Monasticorum , sententia, contendentis, Angelum illum non tam restaurasse, quam potius instituisse Ordinem constantinianum. Certe ab illo inde tempore semper legimus, viguisse hunc Equitum ordinem , donee , expugnata constantinopoli , Equites huius ordinis deum funt in Italiam . Palma datur H lvoto .. Numquidnam addendum restat E. Pol satis erudite. Sed si Lipsiensibus
non placet, a Constantino ordinem Equestrem fuisse institutum , Iulus est in verbis Certe aliquid instituit Constantinus, ut ex relatis patet, quod vel ordinem Equitum , vel Militiam piam, vel Labarorum Praepositos appellare velint, s rem , quam negare non possunt, concedant , verbis non contendo. Redeat nune illuc, unde sermo noster defluxit. Equestris s ut ante dixi J dignitas in voce Καββαλλάριον designatur; Et ut ea libertate utar, qua veritatis amat rem decet uti, a D Cangio dissentio, oui videtur e hoc velle, ut Cavarularii intelligantur, qui militari cingulo donati sunt. Nam si nominis originem apud Francos, & Italos quaeramus , forsitan a Caballo dictos fuisse, concedam , ut apud Monachum Egolismensem in Carolo Maeno d & apud Uin arum Tomo h. opuscul. s. r Et non semper apud Italos C. Iliere, &apud Gallos cheiulier significat Equitem , sed aliquando quod Latini Scri tores proprio vocabulo Militem nuncupant; cum hoc idem nomen ab Italis, Y r & Fra
70쪽
8e Franeis tandem tractum fuerit ad exprimendum Nobilem aliquem Virum Quod si a Graeeis etiam neotericis usurpatum fuit, non Virum Nobilem signia
ficare voluerunt, non .militem, sed Equitem; ut exemplorum plenae sunt Grae eae historiae , & ut plerumque earum interpretes coriectamni , ut Possinus apud Pachymerem, Pontanus apud Canta zenum, ac alter Scholiastes, & alii. Nee sententiam suam firmat, quem adfert, Cantacuaeni teItus in lib. I. cap. v. , ubi adventum Annae Imperatricis e Sabaudia Byzantium, frequenti , Ss regio virorum, femi remque comitatu, Vin quo multi Καβαλλαριων ,- Σαγυτ .ρίων Caballarii , er Scutarii sequebantur 3 & multo minus ceteri probant. Nam Caballarios, & Scutarios illos, qui in regio Caesareae Feminae comit tu non postremum tenebant locum, gregarios milites non fuisse , certissimum judico. Mitto disquirere, an ex septentrionalium populorum moribus ritus, qui nune in Equitinus creandis servatur, ad Italos manaverit, ut doctis Viris Percato, Du-Cangio, aliisque longe ante Mamium ex notissimo Taciti Ioeo,
visum est, an aliunde, & in Italia inveniri possit; Cum inter Caerimonias ta quites ereandi principem locum obtineat ictus, quem Princeps Equiti infligit,
vel manu, vel lato stadio, eoque quasi adi litiam Equitem accingit. Unde non videtur ab eo adludere veterum Romanorum illa mannmittendi ratio per
rhapismata, & alapas. His praemissis, quaeramus, quid tandem Angelis N stris objiciatur λ Quid subtiliter, quid false, quid eorum posteris utiliter m liti sint λ Maskjus dieit his verbis . Anni Is 76. documentum exhibenes erravit in anno, accepitque annum , quo Litterae astixae publicatae fuerant pro anno, quo datae sunt, scilicet I 37s. J quo inter eetera indultum ipsis a Sumiamo Pontifice ostenilunt ius Milites faciendi, sive Equites Aureatos. Quid induti tum p Num Principibus Viris nimia saeilitate quid concellum p Maisejus re te excusandus , qui attente Litteras illas non perpendit - Quod enim exhiabitum fuit ab Angelis documentum , quo in postessione creandi Equites se
vantur, triginta circiter annorum distantia anteit Litteris anni Is 7s. eum sit
Motus Froprius L ut vocat Romana Curia. J selicis recordationis Paulli III. in quo, non quae Militum Piorum , Lauretanorum , S. S. Petri, & Paulli, ae S. Georgii Collegiis concedebantur, solummodo eo essa sunt: Sed per i sas jura Angelorum servantur , adprobantur, & confirmantur r Et eum susrint in possessione faciendi Milites , seu Muites Aureatos , motu spontaneo Pontificis, & ex mera liberalitate in eodem jure firmantur , hisce verbis , ex eerta Seientia, er de Apostolica potestatis plenitudine , Apostolica auctoritate eonfirmamus, er approbamus, sbique pro potiori cautela eadem singula pramissa de novo eoncedimus, confirmataque , in concessa, ac malua fore , cr esse, erita p.r quoscumque ere. sublata iere. indieari debere irritum me. deeernimωι , m eone edimus. Intelligenti Motus Proprii vim , & effectum non remanet ea villandi locus, cum nec obrepta, nee surrepta dici possint, quae ex mera Primcipum voluntate emanarunt. Sed his omni uus omissis, quis assimaret , Primeipibus Viris, quorum majores Imperii Romani frena tenuerunt , jus Equites creandi