Exetasis in epistolam Scipionis Maffeji Marchionis ad Gisbertum Cuperum, de fabula equestris ordinis constantiniani M.L.

발행: 1725년

분량: 99페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

81쪽

tempori tribuebantur, ad illa, quae ad recentiora tempora pertinent, est progrediendum . Quo argumento Massejus noster sallitatis incusat Votum Sacra II mana Rotae . Penes me ejusdem exemplar genuinum servatur, cuius inspicere optanti copiam faciam. Nec ex eo, quod a Maikjo Sententia vocetur , livo- alio titulo indigitetur, aliquid fidei, vel auctoritatis amittet et Quae si pr Irio Romanae Curiae nomine appelletur, Votum nuncupabitur. De hoc P. Daninus in Censura contra Marisum ita et usa etiam Romana Rota, tanquam iudicandi nescia , pro hoc ordine cunctis utrimque perpensis rationibus , Votum olim d/disset irridendum. De Voti existentia a Dandino non dubitatur : Maia sejus ncgat et Qua fronte, nescio. De Donatione anni I 6 o. , tum de sentenisti a Clarisi. I. Cti Prosperi Farinaceii satis abunde ad te scripsi superioribus meis Litteris; ut facile cognoscere possis, nullo veritatis examine praemisso, libi nice a Ma5jo propolitum or i. instiari. Quod ad Bullas Pontificias perti net , si Bullarum autographa quaerit, apud Anylos, vigente eorum familia, steterunt : Sed omnem removent suspicionem MIutiones cast a Camerae Ap stolicae Thesaurariis iuxta providas Bullarum largitiones Angelis factae, adeo ut stultum esset de ipsis dubitare. Miror, accuratum hunc Censorem, in errorem palmarem incidisse, permiscendo Bullam Paulli III. cum ejusdem Pontificis Motu Trvrio ; cum prius earum dignoscendarum canonem instituisset. Haec sunt Censoris verba. έbὶ Bulla exhibetur pag. 88. s in lib. Privilegiorum famiIiae Angelae Bulla Paulli III. J qua eos adactos dicit, ut vix vitam fustentare valeant : pag. 76. alia eiu em Pontificis ostenditur, qua potestatem ipsis Iargitur tradendi equesria insignia. Hoc vero documentum ad pag. 76. est Motus

Proprius ejusdem summi Pontificis, & ab Alexandro Riario Judici,& Mandatorum Pontificium Executori, fulminatorio Instrumento executioni mandatur.Vide, Clariis. Vir, quo vultu modo omnia negare, modo rerum nomina mutare conetur, non veritatem assequuturus , sed eam misere foedaturus , e Non

es iam lenitati locus, severitatem res usa flagitat. Quid falsi in Bullis finx runt Angeli λ Interpolarunt veteratores. Quid Z Bullas ne, an editiones Non loquitur certe de Bullis , quas petit visendas λ si de illarum editionibus i siquae minoris momenti per amanuensium , vel typographorum incuriam omissa sunt, ex aliis editionibus supplere licebit. Titulorum repugnantia : Quaenam amabo p Quam notat noster castigator λ In Bulla co adacti dicuntur , ut vix vitam sustentare valeant: In alia ejusdem Pontificis potestatem ostendunt m netas aureas , & aTcnicas cudendi. Haec ebriosis , & dormientibus trudat :Nobis rem integram exponat, non mutilam, diminutam , ut alium intellectum capiat; sic enim in Paulli III. Bulla legitur. dὶ Fide dignorum rei tionibus intelleximus , ex illus ri Imperatorum familia originem ducitis , aenequeatis non iuxta Vestrae riuilitatis gradum , sed taηquam privatos , σ

Solutiones Camera . inclicae.

Masse,s g. ia ad finem .

Cicero in Catil. 2.

82쪽

fauperes vimere, vixque virum substentare valeatis . Quid si in hae qui dam exemptionibus donantur, non potuerint in Motu Proprio ejusdem tificis aliquibus p erogativis ornari λ Equo animo ferre non possum Bullas irrisas, tanquam stultitiis plenas I tantis, tamque insidiosis artibus Angeia larum nomen, decusque circumventum s veritatem in tenebris actam. Quod monumentum, quae auctoritas, quae fides salva esse poterit Z Mirum prose cito est , quo Criticos audacia pervenerit , ut quietam sint tam aversi a vero, tamque rigidi in judicando, ut quasi negent ea omnia, quae oculis via demus . Rideat, Se suavissime, si placet, aὶ eum inter domestici tabularioli membranas Privilegia sua magnifice exornata , titulis , dignitatibus , longa vaque nobilitate' tumentia inspicit 3 aliena veneretur r Non enim tibique parratio. Quid singula percurro . Satius sit ad hominis malevoIentiam sui leniori utar verbo J deoperiendam , & ad dignoscendum, qualis sit , qui errorum tenebras b discutere , ae rem litterariam, transacto faculo maximis quibusdam miris nequicquam obtinentibus, tam luctuos in Italia prolapsam conse

tur pro viribus resiluere, atque Italica ingenia ad proavorum nostrorum i rem remotare. Non dieam de hoc homine , quae abhorrent a meis moribus ;

sed aliqua tantum retuli, ut intelligas, quid cle illius censura sentiendum sit . Non possum oblivisci, hominem hune alienis indutum pennis , adeo ingentem eruditionis vim iactare . Quibus si spolies, ut reddas unicuique suum, eoru ui instar PE sopici , turpi nigredine horrificum conspicias e Ipsius enim propria sunt maledicta, reliqua auctoribus ingeniosissimis arripuit . Credidit D Fresiane, vir magni nominis, Angelis nostris , imperatorium genus minime concedendum . Hanc ultro opinionem amplexus cst Masejus, eamque non tanquam a Magistro mutuatam , sed veluti propriam mercem vendendam exposuit .

Docuit Papebrochius e nul Ium ante XII. saeculum Militarium Religionum principium. Ejus doctrinam in suam transtulit Epistolam d eamque sibi adoptavit. Docti quidam viri arbitrati sunt, Militaris dignitatis originem,& ritus ex more Germanorum fluxisse , e quibusdam I aciti verbis hane eorum senten tiam conjectantes, inter quos memini e Pereatum , & f γDu-Fresne, ut alios omittam. Hujus sententiae auctorem semetipsum facit Massejus g . Et mirum profecto est, si ipsum aut cultemus, in quot nugas abierint scriptores, Equesris dignitatis originem tradentes . Mirum praeque , quod in Libris, de Scientia, quam Equestrem vocant , innuit a nemine fere inter Militiam , er Equestres Ordines , sive Religiones , ut appellant , probe

disinctum esse . Mirum iterum, si ob oculos non posuisset de Scientia Eque-

84쪽

IOANNEM ANTONIUM

Nob. , G Clarisi. V. C. I. R.

S. P. D.

AUDEO, id te mihi suadere, quod ego mea sponte pridem facere decreveram. Nam hominis illius, qua ex Palaeologa gente originem mentitur, mihi non erat ignota condatio: Et Librum illum legeram, quem Possonii anno I 22. Laurentius Vigilius de Niecillis Tridentinus edidit, in quo quidem tam absurda ex rantur , & salsa, ut pudor illi periisse videatur. Ejuscemodi hominum in regnorum eversione frequens numerus, qui Datria, laribusque profugi, ambitiosius in majorum celsitudine gloriantur, ut ma or eorum inso tunii nos subeat miseratio. Sed tribus paene saeculis ab orientalis Imperii vastatione elapsis, suod novus homo e latebris, & caeno erumpat, qui ungulis Impetialium semiliarum cognominibus sibi adscitis , se Principem , ac Magnum Equestris ordinis Constantiniani Magistrum, ineptissimis historiolis , fallisque genealogiis in vulgum sparsis, adeo felici successu se iactet , ut Magnos Prin-eipes ludere possit, nemo non mirabitur. Hoc me sulpicionibus adeo implet, ut eum Plautino Charmide non verear dicere: a Nunquam aedeροι temere tinniit tintinnabulum ; si qui illum tractat, aut movet, mutxm tacet ἰ

85쪽

Profusa sane ad contexendas imposturas Graeculorum licentia aliquando vitae fuit, Constantinopolitano Imperio maxime subverso. Sed illorum amentiae, noelatius in dies serperet, qui resisteret, nemo inventus est. Si qui tamen imperatorio Sanguine vere florentes inventi sunt, qui cos oppugnarent, non desuere t immo ut illos opprimerent, atque ex eorum dignitate penitus deficerent, mangonibus istis auxilium nonnunquam malignantes praestiterunt. Huiuscem di aerumnas Angeli aliquando experti sunt. Res tamen insecta remansit , ne bulones detecti, audaciae occursum. Sed quid temporibus ullis audacius factum pQuae impostura confidentius consuta Malus praestigiator impudentissima imp dentia vcnit ultro irrisum totum terrarum orbem, Si quae neque est e possunt, neque fando unquam accepit quisquam, profert mendax. Se summo genere natum praedicat, Se proavorum longam seriem libi fabricavit. Hos inquisitos non omittam , & nisi umbratiles halce Iarvas detegam , me Iulisse operam dices. Embolium in hae ridiculorum scena faciunt Emanuel II. Palaeologus Imperator, & Theodorus ejus filius t reliqui, qui in scenam prodeunt, Uiri Princiapes, aut ex Palaeologa gente non sunt, aut personae omnino fictae videbuntur a in Ut deceptoris fraudes deoperiam, imposturas cum impol uris conferam , alienos surculos in falsi hujus Palaeologi arborem insitos ostendam , ut de

illa diei possit EMiraturarue novas frondes , o , non sua poma.

Sie plagiarii inverecundia in subtrahendo ex alienis familiis , tum documenta , tum gentem ipsam, melius palam omnibus fiat . Circa initia decimi septimi saeculi Venetiis degebat quidam Aloysius Blancus, qui Numeratoris operam

Magistratui, qui meretum ex Urbe egressui praesidet au'.cio deli' scita

scaestabat. Huic filius fuit Vincentius , quem res magnas animo versantem, alaeologi illustre cognomen ex pluribus publicis b documentis, ex quibus paternum genus, quale fuerit , dignoscitur , usurpasse constat τ Imaginariam genesim cssinxit, progeniem suam alioqui humilem, S despectam ab Emanuele Imperatore Palaeologo ducens, Diplomata consecit, quae Priderico III. & Maximiliano II. Imperatoribus Germanorum tribuit, atque typis dedit Venetiis una simuI cum quibusdam aliis falsis paginis, quibus tota haec machina in hanc, quam ad te mitto arborem e erceia fuit. Non dubito, quin statim mireris , atque stomacheris, arborem utramque inspiciens , stultumque nugatorcm ridebis, qui fraudes tam apertas diu latere putaverit . Utramque genesim si conseras, deceptiones per se deoperientur: Et magis conspicuae fient, ii in documenta , quae adferuntur, inquiramus. Non in singula inquisitio sit, quae vel nulla sunt, vel omnino falsa, vel aliis surrepta ; quaedam so immodo perser tari contentus. Quod apprime desideratur, ad fidem de Emanuele Petro sa

Δ9. SeNembris. In buni. Venditoris Vincentii I 623. 2 . 'Dur. In im CGonis Lucretiae Vncentii Matris I 622. 24. Octobr. s.

86쪽

tiendam, tanquam fabricae hujus sundamentum, umbratile est, & merum fidimentum t Quo cadente totum Blancorum Palaeologorum genus eodem tempore evanescit. Theodorus enim Selubriae Despota uxorem nabuit Cleope , Ru-

perti Mala testae filiam , cum qua Helenam Ioannis II. Regis Cypri uxorem genuit. Hac fato functa anno 69 I. nempe et 33. ab Incarnatione Dominica, aliam duxisse fertur, nomine Bartholomaeam, tiliam Neri Acciaioli , ex qua nullis , praeter Helenam , filiis relictis , ex peste obiit Selybriae anno I 38. a P, eum longe antea ditiones omnes suas, de oppida resignasset fratri Comstantino, habitumque Monachi induisset. Itaque Theodoro Se lubriae Despotae , qui etiam cum Theodoro PorphΠogenito ejus Patruo inscienter confunditur in DipIomate, quod Friderieo III. tribuitur, filius Emanuel Petrus , utriusque genealogiae communis, & eommentitia radix , supponitur. Hic Aloysii , VLctoris, εe alterius Theodori Pater fingitur a Vincentio Blanco , ac pro testia monio recitatur Frideri III. Romanorum Imp. Privilegium, pridie Icius octobris 1 9 l. datum; In quo Comes, & Magnus Peloponnesi Despota Aloysius

ille vocatur r Emanuel Petrus Palaeologus , cognomento Blancus , Pater tuus , quem Nos inter earioreszNostras habuimus amicos, Dux fuit , cr comes Didauri , Dynas sue Macedonia, em Valaebia s haec adeo ridicula sunt auditu , ut referre pudeat J qui Venetias ex .aula Serenis: Ioannis II. Ruis curi profectus , Elisabetham Pollum, summo loco , atque adeo summo Patre natam , Cain sareis nostris auspiciis uxorem duxit , ortus ex Theodoro Piaaologo Porphγrogenito, frenuo, fortissmoque Peloponnes Principe ,er filio quarto Emanuelis Imp. XCVm. Orientis , duorumque Caesarum fratre . O ineptum dolorum architectorem, qui tot mendacia brevi compendio indocte nimium cumulavit λ Hoc eodem Diplomate modo utitur Ioannes Antonius , falso Lascares Palaeologus

b ad genesm suam eonsuendam. Satis dolose : Quid tum inde λ Aloysio

nullus filius datus: Theodoro supponitur Ioannes Theodorus et huic Georgius rGeorgio Demetrius, quos omnes a Romano Senatu , quasi de ipse di itate imposturam probasset, tanquam Palaeologos habitos adserit. Haee ridiculissi ma, S inanissima, credo, videbuntur; Sed iisdem ineptiis secata, fraudis, Bastultitiae plenissima omnia eognosces , si ad reliqua animum addjicies. Pergit Blancus genealogiam suam exarare, atque ex Αιoysio Hieronymum , ex Hi ronymo alterum Aloysium genitum ostendit , atque Maximiliani II. Privilegium, anno Is 76. Kal. Augusti datum, in testimonium adducit; in quo Aloysius Hieronymi filius, atque alterius Aloysii nepos vocatur in hisce verbis tDilecte Comes Alusit, euius bilis, egregiusque Pater com. Hieronymus Blameus Falaotitus serenis. Ferdinando Caesari , Genitori et ostro , Nybisque , er' irii proteribus se semper dignum fuis maioribus, atque adeo incliti Emanue- Iis II. constantinvolitani IN. digniorem ABNEPOTEM p abuit e Hinc Privilegia confirmantur, & praelertim quae a reeol. Mem. Divo Friderico III. Lintes

anno

s a ) vhransetes lib. 2. cap. 3. I p.

87쪽

aano MIDLXXXXI. concessa olim Com. Alosio Blanco Palae oleo, Magno Peloponnesi Despotae, ejus AVO, fuere. Quid adfert fictus hie alter Palaeolosus p Impri dcntia labitur malus dolorum faber . Hoc idem Maximiliani II. Diploma allegau i r Demetrio filium Hieronymum tribuit, & Hieronymo liberos tres; alislcrum nempe Hieronymum, Alexium Arianitum, & Aloylium Blancum. Ce

io, si sanus suisset, probationem aliam praeter Maximiliani Diploma ad fidem adstiuendam, adhibuisset. Nonne Romanum illud Diploma, quod pag. 7. illius Libelli, a Laurentio Vigilio de Nicollis elucubrati, quem Joannes Antonius Possonii typis dedit anno I 712. , fraudibus suis magis concinnum fiat L set Sed quoniam opportuno insperato modo res accidit , fallacia alia fallaciam trudat. Vix satis oculis meis credidi, cum Maximiliani Diploma iterum legens, inspexi, Hieronymum Blancum Emauuelis II. abnepotem vocari, & in amore Ioannis Antonii inter Hieronymum , de Emanuelem II. septem gradus intercedere. Lepidius factum a Blanco, qui ut vero construeret similiorem ge-nclim , Patrem Emanuelem constituit, Theodorum filium , alterum Emanuc lem Petrum nepotem, Aloysium pronepotem , cui substituit Hieronymum , ut recte Emanuelis Imp. Abnepos appellari posset. Sed forsan putavit ille Laurentius de Nicollis, abnepotis nomen adeo latum esse, ut omnibus descendentibus commune emi r Substulit tamen nomen AVI, quod in Privilegio eodem, Venetiis typis dato a Vincencio BIaneo, legitur : Ubi de eonfirmandis Privilegiis agitur, quae olim concessa sucre a Friderico III. Linto anno MIDLXXXXI.

concessa olim Co: Aluso Blanco Palaeologo , M. Peloponnesi Destola TUO AVO, nempe avo secundi Alovsii. Vah quam doctis modis nobis ludos faciunt . Non negabis, utrumque comoedice astutiam perseeisse suam . Sed aliud scitum syngraphum scriptit Palaeologus hic noster scripsisse dico , quantum cx ipso coniecturam facio. J Haud difficile enim est noscere , ipso impulsore

hoc commentum factum , cum in Privilegio Incolpius a Caneellario Regni Hungarici dato, anno I 72o. memoranda non veniant, quae in illo narrantur:

Nec aliud limite visum sit , in quo de natalium splendore , ac genere supplicantis adeo diserte disseratur. Heu nugator impudenter impudens , illuxit tamdem tibi pessimus dies, ut offucias o truci is condias , nobisque oggeras. Haec in plateis, & triviis magnidicis mendaciis vcnditent circulatores , non nobis has tenebras obtrudant. Potuit ne quicquam stultius excogitare audacia λ Ii posturas novas vct cribus imposturis atrexuit , ut tota illa genesis ex gente ficticia, & commenticia conflata usque ad ipsum impostorem coalesceret. Mirum est , si ad hanc amentiam natura quosdam homines peperit , voluntas cxcrcuit, ut nisi falsa cogitent, ac exequantur. Cui melius illud Plautinum' Hae tabellae te arguunt, quas attulisti. Potuit ne stultius ineptiri λ Ex una parte temeritas pugnat: ex altera audacia: Hine amentia r illine deliria. In hujuscemodi deceptorum certamine , ac pr lio victor videbitur, qui magis fraudatione pollebit , qui spoliorum grandi rcm praedam reportabit, qui uberiorem quaestum ex hoc novo aucupii genere perceperit. Eruserat circa annum I 626. vincentius ille Alo, si Blanchi filius, qui Venetiis discedens, patriamque deserens , ubi innotuerat , Romam clamrcti erat, seque Palaeologum simul verat , beneficium aliquod sub Palaeologi specie

88쪽

eche aueupaturus. Se8 Keili negotio larva illa detecta , audacem inceptum, conatumque perficere non potuit, nihil plurium Chartarum falsarum, ae Privilegiorum Friderici. 8e Massimiliani adminiculis adiuvantibus . Ieci reo Vintentium hune ex sua genealogia eliminavit Ioannes Antonius, ratus, fraudem melius latere potuisse, famoso illo, Se veteri impostore praetermissor Reliquos Blancos hue illae dispersos voluit, ut deleret priscae vestigia fraudis. Haec tamen perturbatio , & immixtio incauto veteratori minime presuit; Fraus enim omnis tandem patere debuit. Sed erat progrediendum, atque eamdem des rum viam insistendum. Secundo Hieronymo a Joannes Andreas, & Petrus Angelus tributi r Huie filius adsignatus Angelus Maria. Tres istos e familia Angela in hane fictitiam, & chimaericam translatos , nec ab ipsis unquam Palaeologorum cognomen usurpatum, seias. Quod demonstrant tum Feroinandi II. . tum Leopoldi ejus Nepotis Impp. Diplomata , annis Isso. , Ma 67 i. ipsis concessa, & a stultissimo nebulone impressa pag. 99., & Io . A gelum Mariam, qui fuerat Michaelis Angeli. Petri filium recit . 8e ex Petro Patre, de Ioanne Andrea filio duos fratres sociavit i Nec Angeli cognomen, quod tum sit , eum plagii erimine absolutum sinet. Privilegia ipsa b pe Irgenda ad te mitto , ut facilius ab istis technis me expediam . His evertis , de deiectis inanissimis fundamentis. Romanae illae Testimoniales Litterae, quae pagina 47. leguntur, eum omnium istarum fabularum , ac maiorum compendium sint, omnino cadunt. Haec de documentis, quae fallo enuneiantur dicta susticiant. Nihil interim de Rocco Petro Avo, deque Francisco, Joannis A

tonii Patre, sollicitus sis, eum dolos dolis, fallacias fallaciis , plagia plagiis

continuo implicita. insita , eonvoluta videas : Nec operae pretium putem , cujus gentis sit quaerere. In qua exploranda alii otium terant. Non tamen me piget, quae in Libello quodam, Intimeliorum typis dato anno I72 ., excerpsi, a a te scribere. Dum compostis mendaciis vcrsipellis iste Joannes Antonius , M. Magistri Militiae Constant in ianae imaginem gestaturus, genere suo , moribus, vultu, habituque positis, Palaeologorum, Lascarorum, aliaque illustria e gnomina , alios mores, habitusque, aliosque vultus sumebat a suo damno Sycophantae odor ad Joannem Paullum Lalcarem Inti meliorum Comitem pervenit, qui ut maximam hanc molestiam a se, Se a familia sua averteret, liberulum Carolo VI. Romanorum Imperatori obtulit, in quo hominis genus, m res, astusque delineantur e Deinde supplici modo Caesar rogatur, ut malo huie occurrat , & ludificatorem istum Cruce , de cruciatu mactet , ne diuinultus omnes ludificet. Qua data occasione ostenditur, gentem Laχier vilissimam esse, & semper in oppido Periensi, quod est Ducatus Augustae Prael riae, vitam inopem, & aratro inservientem egisse. Haec omnia plenis prόbationibus firmantur, ut luce meridiana clariora videntur . Mirari itaque non debemus, si impuriis iste fraudum machinator inventa haec vanissima summis

89쪽

Diploma subrepserit. Omnia enim falsa sunt, quae jactantur. Quid mem rem , istos de La Eier, recognitos ab universali Ecelesia t.inquam descendentes ab Imperiali, Regalique Familia Palaeologorum, de heredes a Constantini Magni , cr iure sanguinis b perpetuos M. Magistros Angeliei ordinis Eatis tum S. Georgii , de non interrupta successione Imperii , ω Praefecturae iura a majoribus accepta , ac incohata dimino favore e ab ἔnetire comstantino Maximo, ad heredes suos transmisisse λ Quid Leonis 3 Quid Et ellip Quid Miehaelis Palaeologi Diplomata Quid Calixti III., Pii II. . Sixti IV., Innocencii VIII., Pauli III., Marcelli II., Pauli IR, Sixti V. Bullas, Constantinianae Militiae regulas, & instituta adprobantes 3 Quid de auctoritate creandi , er admittendi d , seu creari , er admittI faciendi

sanctissmo, er Angelieo crucis Ordini Equites sub titulo S. Georgii ere. , a Patriarchis, Episcopis, Archiepiscopis, tum Gracis , tum Armeniae is , moriacis latissime eo testata λ Haee , & istis suaviora in Testimonialibus A ehivii Romani Litteris leguntur. Nec taciti omnino Intimeliorum Comitem, qui Se ipse Constantianae Militiae administrator iure , ut Puto , Crenaticae successionis, haberi vult, sequemur. Haec tibi ridiculi caussa , me j o dicere putabis . Sed nec ego unquam usquam tam ridicula me audivisse fateor . Nosti, Inti meliorum Comites Lascaricae familiae cognomen adsumpsisse , postquam Eudocia e , seu Irenes Lasearis a Michaele HIaeologo uxor data est Guillielmo Inti meliorum in Liguria Comiti. Hate filia fuit The dori Valatres , cognomento Lascares propter maternam originem 3 nam Ualatharum gens Adrianopoli natales suos debet . Cum imperasset The dorus annos III., menses decem , fato functus est anno Ias9. Liberos quosdam ex Helena Bulgara reliquit: Ioannem, Irenem, Mariam, Theod

mam, de Eudociam, ut Gregoras, seu Irenem, ut Surita . Ioannes nonum , ut Pachymeres , aetatis annum attigerat, cum Pater obiit e a quo Musalonis

Protovestiarii tutelae relictus est . At Mutilone in aede sacra Michaelis Palaeologi Magni Dominici factione interemto , Michael imperium usurpavit, pupillo Ioanne paullo post excaecato. Irenes primogenito Constantino Techo Bulgariae Regi nuptum data r Maria Nicephoro Angelo Comneno, AEtoliae Del potae, Michaelis Despotae filio: Themora Mathaeo de Valaineourt Gauio e Et Eudoeia Guillelmo Inti meliorum Comiti nupta fuit . Hune Gullielmum quidam mercaturae operam navasse aiunt. Ut ut sit, ex hoe matrim

nio illustris prodiit familia , splendorem , e Lascarica gente non exiguum mutuata. Ex his vides, quale jus Inti meliorum Comiti , tum in Constantinopolitano Imperio, tum in Militia Constantiniana competat. Haee ossa hos

omnes

90쪽

omnes movit; Vos itaque inter vos partite Lascaricae , Se Palaeoloeticae Ee tis propagines inclitae , de hanc Imperii, di Militiae Constantinianae spem di vidite. Haec. ad te scripsi, Clariss Vir, ut impostorum fraudes aliquo modo dignosceres; Quoniam tollendum est omne mendacium, ne ultro ab istis falsi-Ioquis ludificemur. Plura scriberem, si tempus pateretur , & nisi ad te haec apta nimis multa essent. Vale.

SEARCH

MENU NAVIGATION