De Dionysio Halicarnasseo historico, praecipuo historiae juris romani fonte ...

21쪽

De Fide historica. Fide Dionysius historiam sacram Sse Pronunciat, De huc histi Iussi c. . . a.

Epist. L ad Ammaeum. . . P. 22. V. 6, 7. Episti ad Cn. Pompei. c. l. p. 752. . . Antiquitati Rom. L . . . . . . p. 19. neque minus tamen amplificandae utriae gloriae. Cf. CreuZe l. l. ag. Osi, ais. ss ori histor. V. 5, 9, 11, 8.

22쪽

, μι Un ἔγραψε, πλείσον Hὲν παρασκευὴν εἰς ταυτα παρεσκευασμνος, μεγίστας δὲ δαπανας εἰς την συναγωγὴν αιτων τετελεκως. . προς τουτοις πολλεμὲ, ου πτης γεγενημένος, πολλοῖς δ' εἰς μιλίαν εὐ- αγλαισι τόις τοτε πρωτευουσι κώστρατηγοῖς δημαγωγοῖς τε σο φιλοσοφοις την συγγραφὴν τῆς

Idem in Iud de huc hist. c. s. p. 821 8sa de Thucydide haec habet:

Praeclarum hoc est de Thucydidis fide historica testimonium,

23쪽

tantoque pluris faciendum, quanto minus caeterum Dionysius eum in deliciis habuit. Cf. Creugera l. pag. 266. Voss. Art. hist. RP. . Optime Noster hanc legem statuit, ut nemo praejudicata opinione captus ad historiam scribendam accedat. Qua de re ipsius haec sunt verba in Epist ad Cn. Pompei. c. 3. P. 774. 775.:

Gravis profecto criminatio, nec sati congruens iis, quae Di nysius ali, loco, ut modo diximus. de praeclara Thucydidisside historica MSeverat. Xenophontem e contrario hanc in partem summis laudibus extulit Dionysius in Epist ad Cn. Pompei. c. . . 78.:-ηθος ε ἐπιδείκνυται Θεοσεβὲς καὶ δίκαιον, καὶ καρτερμον,

Quamquam Xenophontem potiori jure quam Thucydidem, ni mi in Lacedaemonios studii damnari, inter mue constat. Cf. Cretine l. L Pag. 292. Voss. Art. histor eaP. 18. Philistum Dionysius in Episti ad Cn. Pomp. α 5. P. 78ο notat ut adulatorem tyrannorumque studiosum.

24쪽

De delectu historico.

g. 1.

Iam Dionysius Epist ad Cn. Pompei. . . . 767 - 769-Jussi de huc hist. C. 5- 7. prae caeteris, inquit, id necessarium est historiarum scriptori, ut materiam scribendi sibi sumat pulchram et jucundam; quod multo melius Herodotus, Issam Thucydides, assecutus esse videtur. Quippe ille opere suo universas Graecorum barbarorumque re grata complexus est hic unum tantum idque intestinum atque civile Graecorum bellum, quod Vel nunquam gerendum, 2 oblivioni penitus tradendum fuit. Neque necessitate coactus Thucydides hanc materiam elegit, ne, caeteris omni hiis iam ab aliis autoribus elaboratis, ipse iis describendis operam ludere Contra in prooemio res sua aetate gestas multo pulchriores atque admiratione digniores esse contendit, quam antiquas, de quibus vel detrahere conatur; unde eum hoc argumentum solummodo ob illius pulchritudinem atque magnificentiam elegisse appare Praeterea etiam ante Herodotum multi de eodem argumento quod is elaboravit, scripserant, eamque

25쪽

summam csse illius laudem constat, quod istos superaverit atque pulchrius quid eadem de re in medium attulerit. Primus Herodotus universnna rerum gestarum historiam describendam animo complexus est remque arduam et difficilem ita persecit, ut perenne Sui nomini monomentum posteris reliquerit. Nec vero hucydidi vitio dandum esse urbitror, quod minus jucundam materiam sibi tractandam elegerit. Qui multo sane luben tius florentis civitatis suae , quam cadentis, tempora descripsisset, priscaque illa mente repetendo a conSpectu Praesentium malorum animum avertisset. Sed vidit ille, etiam ex suis tristissimis temporibus magnam utilitatem cives Suo omnesque homines a turos, neminemque Praeter Se Sse, qui ea describere tum posset, tum vellet, tantoque amplioribus laudibus prosequendus est, quanto generosius Sua Studia seque ipsum Patriae atque universi

generis humani utilitati devovisse existimandus est. Quae etiam Taciti summa laus. Id quidem certum, poeticum illud, quomc-rodotus excellit, apud Thucydidem minus in argumenti electione atque dispositione, quam in iugularum ejus partium elaboratione

cerni.

Cf. Creine l. l. ag. 27 - 272 28 sqq. Ia3. Nieb r. Rom. Geschichie. Berol. 8ia. tom. II pag. 1. Philistum Dionysius in Epist ad Cn. Pompei. c. 5. P. 78o reprehendit quod etiam hac in re hucydidem Potius, quam Herodotum, sequutu Sit.,,οιπα γαρ υχτι Θεσιν ειληφε πολυωφε 1 cs vis, ad hane Voc. m. d. λ καὶ κοινὸν, ως του Θουκυδίδης, ἄλλας μίαν καὶ

Theopompus secundum Dionysium Epist ad Cn. Pompei. i. P. 782 783.

26쪽

At vero Athenis eversis alter ex duobus Graeciae oculis erutus est Philippus acedo Graecorum libertatem subvertit. Xenophontem Diomsius Episi ad Cn. Pompei. - - Ρ. 777, 78. materiam elegisse Pulchram et magnificam Viroque sapienti convenientem praedicat Cyropaedia boni ortunatique regis ima ginem exhiberi Anabasin imprimis aptam esse ad Graeci nomia uis gloriam amplificandam Hellenicis contineri Thrasybuli in patriam reditum Cononisque erga cives suos munificentiam Iisdem tamen Xenophontis libris, ut historia hucydidea, multa etiam, quae Graecis male cesserint iisque dedecori potius, quam honori fuerint, continevi, neminem fugiet. s. s.

se Deinde, ut ipsius Dion1 si verbis utar, Epist ad Cn. Pompei. c. . . 769 - 77l. ἡ historicus in id curam intendere debet, ut historiam iusto loco incipiat atque finiat. Etiam hac in parte Thucydidem superavit Herodotus quippe Herodotus principio Sumto a primis injuriis, quas barbari Graecis secerunt, usque ad justam debitamque poenam ab iis repetitam progressus est Thucydides ab eo tempore, quo Graeci a prisca Virtute degenerare coeperunt, initium sumsit, ac ne bellum quidem Peloponnesiacum, licet illi ab initio ad sinem usque intersuisse se dicat, universum narravit; ο-

27쪽

tra auspicanda ab Atheniensium clarissimis iacinoribus post betalum ersicum editis, producendaque erat historia ad patriam a Thrasybulo in libertatem restitutam usque Imprimis initium hi storiae hucydideae vituperandum est, quod scilicet Thocydides, cum duas belli eloponnesiaci causas proposuiSSet, alteram Veram, invidiosam Atheniensium potentiam, alteram fictam, res circa Epidamnum et Ρotidaeam gestas, millime in iis exponendis temporis ordinem sequutus est, sed primum de belli praetextu rebus ad Epidamnum gestis desumto, deinde do incrementis Atheniensium exposuit.

Iud de huc misi. c. m.

Equidem non ideo, quare neceSSe Sit, prior Semper P teri ribus , vera falsis prius narrari. Omnino vero Thucydides veram belli eloponnesiaci causam minime post fictam demum attigisse videtur, sed, quae de rebus ad Epidamnum et Potidaeam gestis ab eo reseruntur, Atheniensium insolentiam atque importunitatem declarant, eoque modo verae belli origini illustrandae νῶ maxime inserviunti

28쪽

Deinde, ut taceam, incertum esse, utrum Thucydides ad Thrasybuli reditum usque in vivis suerit, an prius decesserit, id solum voluit, ut belli eloponnesiaci descriptionem accuratissimam ac per partes explicatam Posteris relinqueret; nec igitur necesse habuit, de prioribus vel posterioribus temporibus disserere. Quominus vero Peloponnesiaci belli historiam ad finem perduxerit, raemnturam iΡSiu mortem in causa suisse existimo; adeo nec octavo historine suae libro Supremam manum imposuisse videtur. CL Iud de huc hist. C. 6. In principio operis diserte asseverat, se Per universum bellum res maxime memoranda in eo geSta in commentarios suos retulisse , quantumque igitur in ipso fuit, Promissa praestitit. Cf. Voss. Art. hisv RP. l.

Xenophontem Dionysius . ad Cn. Pompei. c. . . 78.eollaudat, quod juxta Herodoti exemplum libros suos iusto ini tio et fine comprehenderiti Tamen teneas velim, Cyropaediae initium nec minus finem rei ipsius ratione praescriptum fuisse; a baseos finem a multi ut Parum apte institutum vituperari; CL Creuzer l. l. Pag. 297 - 299. Hellenica denique proficisci tristissimo mi Peloponnesiaci tempore, finiri Epaminondae morte, Post quam, ut ipsius X nophontis verbis utar, ακριAαι δὲ καὶ ταραχὴ ἔτι πλήμ ἐγένετο, α πρόβεν, ἐν PE unu.

29쪽

Sedulo etiam expendendum est historico, quid referre, quid Silentio praeterire conveniat. Dion. E ad Cn. Pompei. e. 3. P. 771, 77a-

Revera Herodotus in eo imprimis ad oetam similitudinem a cessit, quod, ad Graecorum ingenium historiam dirigendo, id semper spectavit, ut Volupta etiam aliqua ex ejus lectione per ciperetur. Quo pertinent episodia frequenter apud eum obvia. CL Cre e l. l. pag. 46 sqq. Pag. 55. noti

Thucydidem Dionysius, Episti ad Cn. Pompei. c. 3. P. 774.

odio in patriam Propter exilium conjecto, Suorum irium peccata accuratissime troSequutum, pracclara eorum acinora aut silentio praeteriisse, aut vix eorum mentionem fecisse irimi

30쪽

,,οτι δε - περὶ τὰς εξεργασίας τῶν κεφαλαί- ηττον επι αελής ε ν, ' πλείονας του δεοντος πους απροισους si ελαττονων δεομένοις, ἡ ραθυμοτερον πιτμχων τοι εομενα πλείονος ξεργασίας πολλοὶ τεκμιηρίοις βεβαιωσαι δυνατμιενος, ολίγοις αμ- σομιαι Jud de huc hist. c. 13. P. 839. Proelia navalia inter Athenienses et Ρeloponnesios initio belli conmmissa a Thucydide copiosius exponi dicit, quod Athoniensium virtus minori cum splendore in iis eluxerit gloriosissimam vero pugnam, qua Cimon apud Eurymedontem Persas devicerit, ab eodem vix commemorari. Sed hucydides solius belli Peloponnesiaci historiam scrip sit, deque prioribus temporibus ea tantum referre necesse habuit, quae ad illius originem causasque perciΡienda necessaria viderentur. Res circa Pylum e Suhacteriam geStas, quamquam parvi momenti, a hucydide diligenter et curiose tractari quae vero Nicias, magno cum Xercitu PeloPonnesum circumvectus, Pra clara facinora ediderit, cursim atque obiter attingi Dionysius notat. At res circa Pylum gestas parvi ad totius belli eventumni omenti fuisse negavcrim. Prima haec fuit clades, qua Lacedaemonii affecti sunt; παρα γνωμον τ δε μαλι στοι Thucyd. IV. 4ο0 τῶν κατα τον πολε κον τουτο 372 λλησιν γένετο τους γαρ Λακεδαιμονίους υτ λιμε, υτ αναρος ουοεμια ηξίουν τα ἔπλα παρασουνα αλλα ἔχοντας, η, μαχοMνους ac δυναιντο αποΘνησκειν. - Quid δquod hac una clade Lacedaemoniorum animi usque adeo amicti Sunt, ut legatos Athenas miserint, qui pacis conditiones ab Atheniensibus peterent.