장음표시 사용
231쪽
Ex dictis tonet. I. num . . & docet Vivianus, in praxi iuri patronat.
ait. Non dici Iur Parochialis Ecelesia ,seu Curata, nec tanquam talis regulatur illa, quae acta non es e rata sed tantum habitu. Et n. 37. Non dicitur curatam beneficium. nec ιanquam sale regulatur, quod non es actu curatum , sed habita :Abbas in cap. De multa , num. 1 de Praebcnd. Θωesfer in Summa, verbo , Beneficium , q. quast. q. mersa. Haec Viuian. Vide pari. I.
quaest.2. de diuis bene . diuisa.
num. II. ct sequentibas, ubi late probauimus, quodcumst mentio
Cum, simpliciter, de actuali , &non de habituali tantum sit intelligenda; & quod in Ecclesiis unitis ad mensam , cura illarum inhabitu , & in actu resideat penes eos , quibus inueniuntur unitae. Pro quorum probatione ponderari debent, declaratio Rotae, de qua ibi num. I 4. ubi de cura simpliciter loquens, sic fatur. Fuit
ehialis de Stesta , residere penes Abbntem de Oratae. Et sententiae Rotales definitiuae, in eadem causa subsequutae, de vibus numero I . ubi declaratur, praedictum Abbatem, & Praesidentem esse legitimos,-veros Rectores,& illis liceret omnia iura Par Chialia exercere .Quod nihil aliud est, quam esse penes eos cura in
Vltimo probatur Conclu- 3.sio. Ultimus Parochus saecularis Ecclesiae S. Ioannis de Mendauia libere resignauit illam , NI eius beneficium Parochiale, in mani
bus Ordinari, , nihilque illius
apud se retinuit :& sic vacantem,
ordinarius ipse , dictam Ecclesiam Monasterio de Hyrachecum omnibus iuribus suis uni uir, uti apparet ex ipsemet Vmone, spr.se I. I. num . . Ergo relignata est, & unita tota cura animarum dictae Ecclesiae praefato Monasterio, & totaliter. Ergo totaliter illa remanet penes Monasterium, &eius Domnum Abbatem,& Praesidentem. Haec ultima Consequentia patet, quia nulli bi dimissa reperitur illa, aut a Monasterio ablata; imo penes Monasterium conseruari , testantur perceptio decimarum, prouisio Vicariae, beneficiorum, S c. TERTIA CONCLUSIO. Reuerendissimus Domnus Monasterij Hyrachensis Abbas , est
Unicus verus Parochus Ecclesiae
S. Ioannis de Mendauia. Idem dico de Praesidente , & Con
Haec conclusio,suppositis duabus praecedentibus, S utriusque probationibus, notoria omnibus debet osse,& omnino certa. Quia unicae Eccletiae Parochialis, unicus debet esse verus eius PaΓΟ-chus
232쪽
Chus, Vtilate probamus para. 3. Domnus Abbas , & Praesidens quaestione 9.de Iurιbus Parochi,per Monasteri, Hyrachensis sunt veroιAm. E go si Domnus Abbas Hyrachcnus est verus,ic proprius Parochus Ecclesiae Sancti Ioannis
de Mendacia i & non eius Vicarius , Unicus erit Domnus Abbas illius Pa: ochus , nomine Proprio, de sui conuentus.
QI ARTA CONCLvs Io. I. Licet praefato Domno Abbati Hyrachensi , de eiu iacm Monasteris Praesideriti, quotius Volucrint i pii, per se ipsos Sacramenta
omnia Parochianis Sancti Ioannis de Menda uia ministrare: eo rum Matrimonia aut horiZare, dc solemniter benedicere: δί omnia alia iura Parochialia in praefatis Parochia, Sc Parochianis , auctoritate propria nulla praehabita,aut petita licentia ab Ordinario Dio2 et ano aut a vicario dictae Eccle
Procedit haec quaestio , dc lo- eum solum habet , respectu Sacramcntorum, quorum minithia
tio vertis. dc propriis competit P rochis. Et probatur. R. Cui libet vero , S proprio Parocho licet Sacramenta iiiis Pa rochianis illa poscentibus nil nistrare,eorum Matrimonia sua prς. sentia autorizare, illaque benedicere , dc circa ipsos omnia Parochialia iura, nulla ab alio obtenta, aut petita licentia cxcrcere. Sedri, dc propiij Parochi Ecclesiae Sancti loannis de Mendauia, ut
late probatum manci conclus. E.
Ergo Domno Abbati, de Praesi denti praeciis licet Parochianis
dictae Ecclesiae Sacramcnta ministrare,corum Matrimonia aut horizare, dc benedicere , dc alia iura Parochialia excrcere , nulla frae- habita , aut petita ab alio licentia. Maior , ex terminis ipsis nota est , quia omnis verus Parochus iurisdictionem ordinariam , CXossicio, dc ex proprio munere habet ad ministranda Sacramenta suis Parochianis, 3c ad rcliqua iradicla propositione contenta. Qua dodtrina adco vera est , vi dicat
Sa , verbo Parochus, num. 6. Pa- 'rachus habet iure communI a Papa iurisdictionem, quam non potes Episicopus impedire absique causa. Quod etiam docent Hier. Garc. in Politica , pari. 2. tract. s. d/
. dc Card. Lugo, de Poenit. disp.
contendit bapti rare sine licentia proprij Parochi volentis illum baptizare, siue in propria , siue in aliena parochia. Quia , inquit, Scb e, ius alienum invadit, de sibi B b ae usurpat,
233쪽
usurpat, cum notabili Pastoris in- posse valide Matrimoniis contra-iuria. Et addit . praefatus auctor, hendis assisere in Ecclesiu uulgi hoc procedere etiam in extrcma Episcopo, Iedsibi plena iure subie- necessitatc pueri baptizandi, quia Gu n quibus iurisdictioiam Epi haec,nec tollit Parocho proprium copalem habet. Qua conclusione, ius,nec dat licentiam, iustitiae or- plena manu probata , sic secundinem in uertendi. Idemque Trul- dam statuit, dc licet breuiter, effi-lanch, Barbosa,de Potest. Parochi
cent grauiter peccare parentes si prolem suam Parocho alieno absque licentia proprio baptizandam offerant. 4' V trumque prius docuerat Lesi sius,quot.67.de iniuro Baptismι, art. a. ubi postquam asseruit Sacerdotibus pertinere ex proprio officio, Mordinaria potesta-.te officium baptizandi, addit.Requiritur tamen praeterea Iurisdictio, quia soli Pastores Ecclesiae possunt admittere ad Ecclesiam, de populum Sacramentis, & ve bo Dei pascere, vel illi, quibus id ipsi commiservat. Infans ergo o ferri debet Pastori parentum ; hicaenim ratione parentum habet ausin illum. Et in specie de Abbate Regulari, cui unita est Parochi lis Ecclesia , quoad assistentiam Matrimonis, celebris est Abbatis Tamburini Resolutio, tom. 2. de rure Abbat. disp. 8.quaest. I. num. 2. i inquisito , An Abbates. o Sacerdotes Regulares possint Matrimoniis contrahendis assistere ' per duas conclusiones quaesitui resircadet sic. Dico rimo, Abbatem
Caciter tamen Probat. Dico secundo. In Ecclesu, quibud est annexa curn anImarum , etiam quod Ab
bari pleno iure quoad seculares non sinis iectae,potes etiam idem Abbas tamatrimoniu Farochranorum contrahendis intexuenue , tunc
enim se habet tanquam Parochus, ad quem spectat Parochianorum
suorum Matrimoniis interesse, vesatium Sacerdotem ad id delegare. Concilium Tridenimum, loco citato. Videlicet sess. 26. de Rese
sECTIO IV. in qua sit satis contraria
sententia. AD ultimam quaestionis partem deueniendo , per ordinem suum Doctrinae Illustrissimi Domini D. loamais Qucypodo Llano , dc scindamentis suae sentcntiae respondere, & sacisfacere oportet. Dcinde aliis, quae pro cadem magis firmanda iecimus. Quare hanc sectionem in duos diuidam Paragrasos, maioris ci ritatis gra ia.
234쪽
sitiast. LMyIT. De senten. negativa respondetur. 197
Ibidem num. 6. Et si unita non
SEd ut prius certa ab incertis
separemus , aduel tere duxi, aliquas cx propositionibus a praefato Illustrissimo Episcopo D. Ioanne Q ypo de Liano,in actu
sua: visitationis assertas,uci istimas omnino esse, & a nobis admissas. De quarum numero sunt I. L.&6.quaesecr. 2 sub num. 8. 9. c, II. Si tamen suppresso, & extinctio, quae in sexta referuntur, intelligantur secundum Communem Doctoriam sensum e nimirum quod per unionem accessoriam supprimatur, de cxcinguatur titulus , S ius benefici; uniti , non absoluto , cum transferatur in principalem cui fit unio , sed tam tum respectu uniti. Ita ut post unionem Ecclesiae aut beneficij Parochialis de Mendauia, non liceat dicere in Mendauia est Pa- rochiale beneficium; sed benedici debet, Parochiale beneficium de Mendauia, in Monasterio est
Hyrachensi : quia omnia emolum ra,omnesque actioneS,& iura Ecclesiae unitar, de si pereant in illa ; transeunt tamen ad matrem, cui unitu ut dictum est para. 2.q. 6.num. s. Et si non intituletur vialus in Ecclesia unita; intitulatur
tamen in matre, seu in principali.
ccnsetur curam habere animarum;censetur illam habere Praelatus illius, cui fuit annexa, ubi Q. pra num. T. Ibi plures cumulauimus authoritates,quod hic intendimus,probantes. Ad tertiam propositionem reia 2.
pondeo distinguendo illam. Parochus saxu laris Ecclesiae Sancti Ioannis de Mendauia non habebat iurisdictionem contentiosam ad illam visitandam : Transeat; non habebat iurisdictioncm ad illam visitandam , Sanctissimum
Sacramentum, nec Fontem ba tisinalem, sine iurisdictione contentiosa , sed cum iurisdictione propria Parochi, iuxta ea , quae fct. s.concl. 2. n. 23. 5c seqq. nego illam:& nego in code sensu quartam propositionem. Quia quilibet Parochus ex proprio munere, dc ossicio,vt illud bene, & laud biliter adimpleat,& impune, pOtest,& tenetur frequenter inspicerei, ω recensere Ecclesiam suam, Satacti stima Sacramenta, vasa, Mornamenta Sacra in illa existentia:na requens recognitio nec 1mpunitatis spem, nee peeeandi locum praebet , ut bene dixit Colum. lib.
II .cap. I. apud Passeratium verb. Recognitio. Notentur verba actus .
Visitationis de Luquin , relatanum. 23. quia multum praeiudicant Domino Episcopo, cum ibi declaretur tam possessio Monasteri, in visitando , & quidem Bb 3 antiqua,
235쪽
antiqua, quam obligatio. Neque obstat dicere, visitationem illam, Se decretum factum a Domino Episcopo non fuisse,sed a Vicario Generali, de sic Episcopali Dignitati praeiudicium generare non potuisse. Quia cum ipsi unum, Midem constituant Tribunal , factum unius, reputatur factum alterius. Rota in Ianuen. Parochialis, I9. Aprilis I 627. Coram Vbaiado, num. Iq. Adelt infra Ia 3. Ux- de La ym n p. 3. q. I O. num. 2. Cir tum ub expicile docet Vicarium Abb ci de cius tu is dctioni , ac vili attoni cile subiectum.
3 Quinta propositio Domini Qucyi o, asic iit, usurpationem Iurisdictionis visitandi, prohibitam, non solum so cularibus, sed etiam Ecescsiasticis personis esse, per Sacros. Canones , Tridentinum, dc Bullam Coenae. Et quia . dem,si sub nomine , seu voce hac urpatio intellexit sua Illustrissima Dominatio, actum vilitandi, immerito asseruit esse prohibitam aliis, quam Domnis Episcopis,&eorum Visitatoribus, cum potius fit etiam inferioribus Praelatis permissa,vel concessa, non solum visitatio,quq non Iurisdictionalis, sed etiam quae iurisdictionalis,seu Contentiosa sit. Vide Glossam in
Extrau. E vecratilis, verb. Visitare 6c verb. de eon uetudine la A. de Praebend. - Et ut verum fatear, in Decro
is , quamuis illud mediocri cum diligentia, legendo percurrerim,
prohibitionem huiusmodi nullam inueni; inueni tam n,in Cap. Perlectis , I. iuncta Glossa vet, Cum iusso, e et s. distinct. munus Archidiaconi esse visitare Par chias. In decretalibus id etiam expressum inuenio, in Cap. Maudamiti de ibi Glolia 6. de Officio Archidiaconi , dc in Tridentino Concit fus et . eap . Pa Iraarchae , cxpressissimis verbis definitur,quod Archidiaconi, Decani,ctauidi infriores , in iis Ecclesiis , ubi
hactenus visitationem exercere
legitime eonsueuerunt , debeant quidem sumpto P starIo, de consensu Episcopi, deinceps per se ipsos, tantum, ibidem visitare. Et tandem,licet Bulla in C a Do
mini, excommunicatione I .im g nere excommunicet usurpantes
iurisdictiones ad personas Ecclesiasticas pertinentes , non comprehendit exercentes visiitati nem Ecclesiarum , quas ex Com
possunt visitare. Ius enim visitan
di Ecclesias, etiam iurisdictionaliter, seu contentiosh, non solum cumulatiue, sed etiam priuatiue quoad Episcopum Dic cosanum, praescriptibile est, uti docet GloDfa in Cap. Cum satis, verbo. Consuetudinis, A. de osse. Axchidine. Batb. de Potest. Episcop. pari. 3.
236쪽
o si alius contra eum prascrabere posset utramque visitationem .sci licet,& procurationem: quae vcr-ba aperto significant, admitti praescriptionem, per quam transfertur,aut acoimulatur visitati,quq non est quidem contra vilitationem huiusmodi praescriptio , sed Contra Praelatum cui incumbebat ex iuris dispositione, vilitatio, &Cui ipsemet praescriptio praeiudi-Cat,ut bene Barbosa dictum caput cxpendit Imo ex Tridentino lo-Co citato, satis approbata manet consuetudo visitandi per Praelatos inferiores introducta. Quod iura Episcopalia possint Abbatos, de alij Praelati insertorcs praescribere, docet Tambur. tom. I. disp. I9.quaest. I. ct tom. 3 ex scribit Rotae decisionem. I Derauen. I 3. April. X F8q. coram Orano , id decidentem , cst la 4o .in Ordine. 1. Idem Barbosa, dicto num. I 2.eX Rotae decilione, quam habet Fa
fra ta 6. in ordine, docet, quod consuetudo visitandi in praeiudicium Episcopi, debet esse praescripta, saltem spatio quadraginta annorum. Quod adnotare libuit, pro ad.rquata responsione, ad quintam Illustrissimi Que3pode Liano propositionem. Pro qua etiam facit actus visitationis
factae dictae Ecclesiae de Menda-
uia,vigesima Aprilis,de anno millesimo, quingentesimo , trigesimo nono , per Domnum Hyrachensem Abbatem, Rectorem, Madministiatorem illius Ecclesiae, tam in spiritualibus,quam in temporalibus, de quo , dc de alio actuvi litationis eiusdem Ecclesiae, factae per Domnum Abbatem, anno millesimo, sexcentesimo, trigesimo tertio , diximus sectione I .num. 8. ct 9. Si igitur quadraginta annorum consuetudo vis
tandi, sussicit ad praescribendum Contra Episcopum , ita ut ab eo
auferatur ius visitandi Contentiose Ecclesiam, de transferatur in praescribentem,qUare praescriptio immemorabilis , stalis enim rC- putatur, quae attingit ccntum an nos Rota in una Lucana Iurispa-ιron. IO. Ianu. l6qI. coram Glii silerio,5 cst apud iuian. deIUrc-patr. la I 43.& apud Dianam parte 8. la I. ita n. 7. MInus potes
dubitari de secundo fundamento
decisionu,quod praesentat Iones continuatae perspatium I OO annorum. probent immemorabilem , υbi de ruitio contrario non constat quta , tunc cenIenaria, ipsa concludit ad Immemorabilem , cum contineat temp ω,quod exciait homInum memoriam , ut per Rotam decisi 83. Num. T. est seqq. pari. 6 diuers. Sic ibi. Fauci Rebus . in prax. Bene
237쪽
sis. Abbas , visitandi Ecclesiam Sancti Ioannis de Mendauia, non sussiciet ad demerendam censuram Illustrissimi Domini. Queypo, adeo rigidam , ne dicam parum legi diuinae,& humanae COnsonam. Vtraque enim dictat,contra inauditam partem , iudicium non debere proferii. Si igitus sua Illusti illima Dominatio non audiuit Monachos Hyrachenses , imo neque citavit,quo pacto quo iure,quaue ratione, proh dolor)potuit in iis c ve. ba prorumperet Sin fundamento pretenden los Religiosos la visita arraba dicha. TelpreIender .urpar la Iuradiciondet Obispo con graue pecado , I es
es Dyo, ni perienexe,nipuede perienezer. Sed de hoc satis , tum quia praefitus illustrissimus Dominus Patri familias uniuei forum Sc integerrimo omnium iudicerationem suae iam villicationis reddidit: tum etiam quia Illustris- sinus Dominus D. Franciscus de Alarcon , immediatus in Episco patu successor, qui nunc scdet & ad multos annos in altiori sedc sedeat, actum visitationis praefatae Domini Queypo, reuocauit, in Concordia quadam cum Monasterio ficta anno Domini 16SI. a
legato a latere Sedis Apostolicae confiimara Idibus Ianuari, anni
6. Septi imae propositioni fit sotis,si
illi tantum opponamus Script ram unionis, de quassectione I. n. .ibi enim, non solum ius peiciapiendi decimas fuit unitum , Mincorporatum , SI annexum in
perpetuum Monasterio , sed de ipsa Parochialis Ecclesia sicut vacabat, cum omnibus iuribus,& pertinentiis suis. Ex quibus eui deus omnino fit,Voluntarie coarctari unionem praefatam , ad solum , dc unicum effectum iuris percipiendi decimas. Octava propositio , tamquam Tvetissima a nobis amplectitur. quatenus asserit, Beneficium de Mendauia, poli unionem Mona sterio factam , pro ut in Mendalaia , remanere non Beneficium, sed tamquam piaedium Monasteris, non aliter ac si vinea aggi eg ta illi fuisset; sed quatcnus vult in Monastello non remanere postvnionem beneficium ipsum quod fuerat in Mendavia , non solum
quoad ius percipiendi fructus decimales illius, sed quoad omnia
iura, Omne S praerogatiuas, qualitates , dc priuilegia, imo dc naturam ipsam , quae ante unioncm habebat in Mendauia,Omnino I Iicitur, tamquam noua , & communi sententiae Doctorum contraria. Nihil enim, ita uniuersali applausu reccptum , & sinc controuersia est in re beneficiaria, sicut hoc, quod Beneficium accos sorte unitum alicri, maxime ad auensam illius , remaneat pel Cf.
238쪽
principalem cui fuit unitum, pleno iure quoad spiritualia, & temporalia : & sic quoad omnia iura,
omnes praerogatiuas , qualitates, priuilegia & naturam ipsam beneficis. Quocirca videantur dicta a nobiS, ex communi Doct
rum, parte 2.q. L. num. 6.9. II. I L.
I I S. XI. Ib. I9. o 2 O. es quae s. 6. Num. 3. q. S. 6. ct T. quod iterum hic recensere, non tam prolixum, quam importunum quid esset. s. Nona item propositio, similiter rciicitur: quia cum vnio Ecclesiae de Mond. uita non a Parocho saeculari facta fuerit Monasterio , sed ab Ordinario , habente quidem ampliorem potestatem S m-risdictionem, i met Parocho Sca Papa confirmata bene potuit praefata Ecclesia in Monasterium transferri amplioribus iuribus, S
priuilegiis praedita : de de facto
sitit transata in illud cura animarum die hae Ecclesiae, cum omni bus iuribus suis , uti decidit Rota in Aquis a decimarum , 28. Marti j I 6 I. coram Vbaldo , quam exscripsit Tamburi n. de Iure Abbat. rom. 3. inter decis laio2. in ordane. Vide illam nam. I.
quia in simili decisa fuit. s. Decimae propolitioni, latissime fuit infectione 3. pcr totam satiS-
factum. In prima namque conclusione , plena manu fuit ostensum, totum ius parochiale Ecclesiae de Mendauia nullo modo penes Vicarium csse , scd nudum
tantum illius exercitium,cum dependentia omnimoda a voluntate Reuerendissimi Domni Abb tis Praesidentis Monasterii Hyrachensis , non solum in fieri, ut ita loquar, sed &in ccnservari. In Secunda, non minus plene, dc Cia ficacitcr manet probatum, praefatos Domnos Abbatem, & Pi .. 1identem esse veros,& proprios Parochos , S penes quos residet rorum ius Parochiale , seu Cura dictae Ecclesiae tam in habitu,quam in actu,& sic priuatiue quoad V i- carium. Visum etiam cst dictum Vicarium ab Illustristimo Domino Episcopo, solum obtinere approbationem , pro idoneitate, Mcommissionem, pro exercitio Curae, illi a Domno Abbate, seu Praesidente delegato. In tertia item conclusione fuit i Q. fuis probatum. Praefatos Domnum Abbatem, de Praesidentes
elle unicos veros Parochos Ecclesiae de Menda uia. 5 in quarta, Illis licere,quolics voluerint, per se ipsos omnia Sacramenta Parochianis de M cndauia ministrare,dQ alia iura parochialia exercere, nulla praehabita, aut petita licen tia a Vicario, nequc ab Ordinario. Ex quibus conuincitur ius concionandi, de Sacramenta mi nistrandi non penes Vicarium residere priuatiuri ut in contrarium
asicritur. sed penes Domnum A batem , de Praesidentem , vi fuit decisum in causa ipsorum S Ioan-C c nis
239쪽
nis. de Stella,infra quast. 9 num. 9.o M. Io. In Undecima propositione dicit Illustrissim. Dominus QSeypo, Matrimonium in Parochia de Mendauia coram Abbate Hyrachensi celebratum nullum esse ob defectum praesentiae Parochi. Sed quia falso nititur , uti vidimus , fundamento , quis mirari nequaquam debet: nec nos in ulteriori satisfactione praestanda , nouum tempus impendere debemus , cum validissimis probationibus demonstrauerimus, Donum Abbatem esse verum , pr prium,& unicum Parochum praefatae Parochiae , & consequenter authorizare, & benedicere posse. matrimonia illius.
II . Duodecima propositio , quae idem fundamentum habet, quod
municationem Papalem, Abbatem ministrantem Eucharistiam, aut extremam unctionem in dicta Parochia. Sed&ipsam propositionem omnino negamus. Quia Clement. illa Religiose, administrationem prohibet, non Abb tibus, qui nomine Monachorum, aut Religiosorum in odiosis non - Veniunt, uti docet Tho Del-bene , de Immunit. pari. 2. cap. I dubio s.fect. ynum. T. ex Glos insin.de Simon. & ibi Abbas , num. a. de Cardin sed Religiolis. Secundo, quia praesumentes ministrare
sine Parochialis presbyteri, idest
Parochi, licentia, excommUnicat Clementina. Ergo non comprehendit Religiosum , qui tanto
cum fundamento,ut VidimuS, tenet se verum , proprium, dc vnI-
cum presbyteium Parochialem Ecclesiae de Mendauia esse.Et da- , & non concesto, quod re ipsa Domnus Abbas, aut Praesidens Monasteris Hyrachensis,veru S,&proprius Parochus dictae Ecclesiae non esset, licut re vera est, bc ii cui ipse credit esse , nullo modo
reret Clementinae,administrando Eucharistiae, & Extremae unctiΟ-nis Sacramenta, aut Matrimonia authorizando : quia solum illa .
ponitur cXCommunicatio contra praesumentes : excommunicatio
autem contra praesumentes posita non ligat cos, qui aliqua probabili ratione, se contra illam defendunt i imo , quod magi S est, nec eos, qui ex ignorantia etiam culpabili contra prohibitionem censurae facerent, sicut docent 'Vidat,
in Arca Vitali tit. de Eucharistianam. 39. LeZana in Summa, tom. . verbo Eucharistia quoad Regulares, num. 3 ex Nauar. in Manua l. V. 27. num. Io 2. 5c Faguia deZ,in 3. praecepi. Eccle .lib., cap. 2-num. ι . PelliZarius, in Manua
li , tom. I. t cf. 6. cap. L. num. 9.
240쪽
gibus tom. I. lib. q. contr. q. Num. IS.& Bona cina tom. 3 .disp. I. q. L.
punct. q. num. 9. Et quod magis est , delinquens per ignorantiam vincibilem humanarum legum, seu praeceptor um , dummodo aia sectata non sit, excusatur a peccato in sententia RaggiJ Cent. i. p. 3 .dub. I s. conclus. 3. Bailaei, verb. Ignorantia num. II. Dianae p. q. tract. q. resol. 3 s. qui bene limi tat,& restringit ad leges, & praecepta humana,& respectu peccati mori.
rL. Tertiae-decimae propositioni Domini Ioannis Ru cypo de Lia-no,iam supra satis responsum manet cum ostensum sit, Domnum Abbatem, & Praesidentem Monasterii esse veros , dc unicos Ecelasiae de Mendauia Parochos, S in illa omnes , S singillos actus Parochiales exercere posse, nulla obtenta, aut petita quidem ab li Iustrissimo Episcopo, aut a Vicatio licentia.
Stiluuntur argumenta pro eou- Iraria adducti sententia. t C Ed prius aduertere , RQ adn tatare oportet iurita ea , quae supra tradidimus parte X. quaest. a. de disi beneficior. ditis. 2. a num. R. usque ad 2 o. incusue, aliud esse Vicarium Parocmalis Ecclesiae , pcrpetuum csic , dc aliud , curam dictae Ecclesiae penes ipsum Vicacium rcmanere excluso principali,cuius Vicarius cxistit, aut cui unita maneat Ecclesia. Non enim ex uno necessario insertur aliud. Quo unico adnotato, fere omnia argumenta pro sententia contraria facta, soluta manciat, cum solum probare intendant Vicarios debere esse perpetuos. Quare ad singula in particulari soluenda ,
Ad primum, ex Cap. de atinachis , respondeo cum Flores de Mena, Practicar. quaestion.Gro I. quae i. io. art. z. ct 9 2. num. 29. Alois. Raecio, in Praxi variar. Re- sol. Resol 29 3. vers. Ad rex. dc
Barbo a de Potest. E se. pari. 3.
lum non loqui de Vicariis Ecclesiarum pleno iure ad Monachos, de Monasteri spectantium,& sic quoad spiritualia simul, 5 temporalia, cu quoad mensam, iuxta Ca,quae diximus pari. I.quast.2. de diuis benes diuis. I .num. 67. Sed de Vicariis Ecclesiarum, quae non pleno iure ad illos pcrtinent, sed solum quoad Titulum, administrationem, & emolumenta remporalia. In his cnim Ecclesiis solum , habet locum praesentatio Monachorum, Zc Episcopi institutio,quae sicut S Collatio, pcrp tuitatem in Vicariam influit. In Vicariis vero Ecclesiarum, plens C c α iuro