장음표시 사용
241쪽
s pectantium, non datur regulari ter institutio , quia principalis ti . tutus est penes ipsum Monas hctium, Cui unitae sunt Ecclesiae, pro quarum seruitio, deputare potest Vicarios ad nutum amouabiles. Quare quod in textu statuitur, non comprehendit in ullo Vic
eium Ecclesiae de Mendauia,cum illa quoad mensam , &sic pleno iure Parochiali unita sit Monasterio de Hyrache, uti vidimus saepe,& rursus modo videbimus. ε 1. Ad secundum ex Cap. Exsirpanda, respondeo cum Mena n. O.Riccio,vers. Edd. g.& AZora. pari. tib. 6. cap. 2'. quas. I. non
loqui ius illud de Ecclesiis ad
Mensam unitis , ac per consequens loquitur de unitis solum quoad, temporalia. Quocirca Trullench tract.de Parocho, cap. a. num. 2. Caput illud, scilicet Extirpanda,intelligit de illo Vicario, qui Curam Parochialem nomine suo,exercet, & non alieno. Vnde est non procedere in nostro casu, quia Vicarius de Mendauia exercet nomine Monasterij, dc nousto proprio.
6. Ad tertium,ex CV. In Latera nensi. in ex Cap. Cum er plantare, dico illa capita nobis non nocere, sed pro omnibus contrariis argumentis soluendis , multum prodesse. Faciunt enim distincti nem inter Ecclesias, quae pleno i e perimpant ad Regulares, Δ Ecclesias quae pleno iure ad eos non pertineant: qua facta diit1nctione statuunt , quod in Ecclesiis , quae pleno iure ad eos noupertineant, repraesentent Episcopo Vicarios, quos illo inconsulto, remouet e non audeant. Ex qua dispositione colligitur, contrarium velle Pontificem fieri in Ecclesiis, quae pleno iure ad Regulares per- 'inenti alias uniuersaliter, vel indefinite definiret pro omnibus eorum Ecclesiis, dc non exprimeret eas, quae ad eos pleno iure non pertinent. Vnum hic admoneo per ius plenum in his iuribus non venire ius plenum pro viroque foro contentioso,& poenitentiali, sed ius plenum , quatenus per has voces exprimuntur iusipirituale , & ius temporale. Ita glosia verb. Pleno iure, indictum p. Cum Cr plantare, dc in Cap.
eo .lIt.de Priuic Sed audias illam priori loco ; sic enim ibi fatur , inprobationem eorum, quae a nobis dicta sunt. Pleno iure , id es τινο-que iure,quoad Jirituati cr temporalia. Et addit. Sed a tontrario videtur, quodsi utroque iure pe
tineat ad istos scilicet Religiosos quod Episcopus nihil possit Artentare in sitis: quod verum est, s ita institutio, est destitutro quoad te ι- .poralia, ct spiritualia ad ipsos pertinet. Quid pro nobis clarius Ad quartum respondctur WX- II
tum illum, solum loqui de Ecclesiis
242쪽
ssus. I. Sect. IV. Senten. negativa respondetur. Eos
siis quarum Patronatus , seu ius *uιdam etiam, de excessib. Pratat. praesentandi earum Rectores , Rocb.de rarepatr. verbo competens, ad Religiosos pertinet, non Verode illis,quarum ipsi Religiosi sunt Veri Rectores, quia ad ipsos illa: pertinent Vtroque iure , quoad spiritualia scilicet, & temporalia: quod inspicienti textum, cuidens fiet. Quare nihil aduersus nostrasrcsolutiones concludit, imo neque conducit. 8. Ad quintum ex cap. Presbyteri, respondeo cum Flores de Mena, loco citato , num. 18. & cum Ricc. Resol. 293. cit. vers. Et hanc, non
agi ibi, quod debeat in omnibus
Ecclessis Monachorum, pro ea rum Cura perpetuus Vicarius deputari ; sed solum , quod quando
Vicaria confertur ad praesentationem Monachorum, S instituti nem Episcopi, non potest remO-ucri Vicarius, quia institutio, sicut,& collatio, matrimonium spirituale denotat,quod sicut Sc ca nate perpetuum esse debet, ut ibi notat Glossa verb. Perpetui. Vnde
bene docuit Barbosa, de potes.
Episcopi, part . astegat. 72. numero Ι 8 8. cap. Presbyteri, praefatum , debete intelligi, de Ecclesiis , quae non sunt pleno iure Monastellis subiectae, id est quoad spiritualia, & temporalia, Vtidiximus, In Ecclesiis, qua pie'no iure R eligiosi obiiciuntur ait
tutio, ut probat text.iu Clement. I.
Vers diutiam praeterea, o vers
Cochier de iuri .in exempto1, p. q. quaesi.8o. Haec ille. Ad sextum ex Clement. Evia I9, Regulares , respondeo ex illius Gloila . verb. De mensa , ceXtum solum loqui de Ecclesiis vacantibus. Et lic, cum Ecclesiae mense unitae nunquam vacent , Ut i eo probatum est pa t. 2. quant. 6.num. Io. 9 I . 6c saepe alibi, non proccdit Clementina praefata cΟ-tra nostram resolutionem,quae cst
de Ecclesia mensae Abbatis , dc
Et quod haec mens Clementia ' sit, ex ipsius contextu cui denter apparet, ibi. Eadem quoque au- .cIoritate Larciam subsulti, nullo modo permittant, quod iidem Praelati, Prioratur, Ecclesias, administrationes,aut beneficia huiusmodi, applicent mensis suis. Si ergo prae cipit Clemens Papa Episcopis, ne permittant, quod Regulares Praelati applicent suis mensis, Ecclesias de quibus in illa agit Constitutionc , supponit illas non esse UnitaS. Et ex aliis verbis fit citam notum , agere de Ecclesiis , quae regi consueuerunt pcr Rectores perpetuos cum collatione, Sc institutione, Λ consequenter de iis, in quibus praefati Praelati nullum ius spirituale habent, sed solum Patronatum. Et quod non procc
243쪽
dat haec Clement. nec sit intelli- mero I. ct F. o decis I . num. t. genda de Ecclcsiis unitis mensae, docet Bassaeus , Verb. Paupertas Religiosa, n. IS. a. I. Ad septimum argumentum ex Clement. de incio Vicari', respO detur illam Clementinam non agere de omni icaria, sed de perpetua , & de vicario, qui nomine p oprio, dc non alieno C ram exercet. ita Trullcncli , in
tract. de Parocho, cap. 2. num. 24
Flores de Mena, num. RicC. Vers. Ad leuesum.Huiusmodi enim Vicarius aequiparatur Vero , &propito Curato: Vnde incompatibilis est cum alia Vicaria perpetua, dignitate, personatu, aut beneficio : de qui illam obtinuerit, debet Ly. annos habere, & intra annum ordinari, seu ad Sacerdo tium promoueri, a tempore adeptae possessionis illius, computandum Nihil tamen de Vicario decernit temporali, aut de eo , qui non proprio nomine, sed sui principalis curam exercet, Cuius gC-neris est Vicarius Ecclesiae Parochialis de Mendauia, Cum CX natura Vicariae temporalis sit,& nomine Monasterij Hyrachensis curam exerceat, de in ipsum haec non sit transsata , iuxta ea , quae
sepius in hac diximus quaestione;& quoad transationem nondum in Vicarium factam , ulterius fiet manifestu, ex decisonibus Rotae infra exscribendis , praecipue ex T. num. 8. O 2. IO. decis'. nu-
Ad octauum ex Clem. Ne in L 2. agro. Respondent Flores de Mena , num. 32. oc Aloys Riccius, vers. Ad text. tu d. illam mentionem non facere, nec exprimere
an Vicarius sit perpetuus , Vel temporalis: neutrumque de Prio xibus declarare : neque si isti ha beant curam, vel non : sed loqui de Prioribus habentibus nudam 'commissionem. Sed meo videri, expresse agit de Prioribus curam habentibus, animarum, quam ut Sper Vicarium iacularem exercendam , uti contigit in Priore S. Petri de Stella, S. Ioannis de laPena , B cnedicti no Monacho. Non tamen declarat an Vicarius pro cxercitio curae deputandus, sit ab Episcopo instituendus , aut non. An perpetuus, aut temporalis. Nec de Vicarii aetate, aUt Ordinatione , vllum prorsus disponit verbum Solum enim dicit, quod Prior habens curam,quam uis illa per se ipsum non sit ex μcenda , siue talis Prior ad Prior tum assumatur per commissionem, ut fit in nostra Hispana Benedictina Congregatione , siue per Collationem , ut in praefato S. Ioannis Monasterio , debea habere 2 o. annos aetatis , & quod debeat ad Sacerdotium promo ueri infra vige limum quintum.
Quod autem definit de promotione ad Sacerdotium insta an
244쪽
num a tempore commissionis fa- nostri;sed de illis tantum, quae ad ictae , de possessionis adeptae, de eos pleno iure non pertinebant, Priore conventuali intelligen- sed solum quoad temporalia. Vt
dum venit, non vero de alio Curam animarum habente , siqui- , dum pro illius assumptione requirit aetatem 2 s. annorum i pro
illius vero solum viginti. Quare non est verosimile voluisse ilium
Sacerdotium assumere in aetatea. I. annorum. Quapropter cum
distributione accommoda verba Clementinae accipienda si int, de tribuenda sunt singula singulis.1 3. Nec ex hac Clcm. colligi licet, quod Praefatus Prior habens curam , per semetipsum illam non
possit exercere; imo oppositum ex ea infertur. Primo, quia si ad actu non posset curam reducere , non dicerct Clementina curam auia marum habentes , quia, flustra illam haberent : frustra enim cst potentia , quae non potest reduci ad actsim. Secundo,.quia posse Priores curam exorcere, supponit textus ibi : Ets cura ipsa pers-culares habeat Presbyteros exemcer I. Ly enim , etsi , ut ibi glossa, idem est quod quamuis , vox autem quamuis , necessitatem non dcnotat,sed facultatem, aut denique indiffercntiam. 24. Ad nonum argumentum , ex Cap.Sane,dc Cap. Statuendum , 6.
ct r. I 6.quaest. r. ibi Vrbanum secundum, illa non statuisse in unia uersum de omnibus Ecclesiis, quas tenebant Monachi sui , S: bene Glossa quae autem ista sint temporalia , ipsi et exprimicglossa, in Cap. Sane, verbo, Gmporalibus , dicens quod sit census impositus super fructibus,aut redditibus Ecclesiae ad Monachos pertinentis, ipsi soluendus: ac per consequens loquitur de Ecclesiis
non unitis mensae Sc sic pleno iure: ratione cuius unionis, fructus, non partialiter per modum Census super redditibus, sed integre ad ipsam pertinent, stipendium V icario pro seruitio soluit, sed de Ecclesiis a Monachis in propriis
praediis aedificatis, ex quibus cen- .sum illum percipere debent tamquam Patroni: In quo Monachi alios Ecclesiarum Patronos exce- dunt iuxta eandem Glossam, verbo, ad cant, ibi. Et ita pinguiustus habent Monachi in Ecclesis
fundaι is in solo suo , quam laici fundatis in suo.
Et ita conciliat noster Gratia- 2I. nus , post finem capitis Statuendum , Urbanum Secundum in eo, de praecedenti capite Sane , cua Papa Ioanne in cap. Visis, i ead. Ecce inquit Gratianus ὶ Vrbanus Papa prohibet inusituras Paro-ehialium Ecclesiarum per Monachos fieri, quas Ioannes Papa eis
concessit. Sed illud Ioannis Papa intelligendum est de illis capellis, qua cum omni iure suo in eo sensu Diuitia by GOrale
245쪽
quo dixit f. 2. quaest. 2. num. Vicariae, cum sit quid facti, nonia. dc alias saepe in ab Episcopis, praesumitur , sed probati debet ,
Monachis conceduntur I istud au- nec sufficit ad probationem viti rem Urbani , inreligitur de tuis, mus status quia fuerit collata tan- quas Abbatest in propriis praediis quam Vicaria perpetua ; niti pro- ad cant in Viliis,vel Cattru Hu- betur spatio w.annorum. cusque Gratianus.16. Ad decimum argumentum ex Cenc. D Id. respondeo, quicquid
sit de facultate per illud decretum Domnis Epis copis facta , nondum illam iei pectu Vicatiae de Mendauia Illustiissimum Pa pilonensem exercuisse quoad perpetuitatem intentam , imo non
solum post praes tum Tridcntinum, sed N post Constitutionem
Planam de hac re editam anno Is 67. oppositum de Vicario remouibili ad nutum, a Illustrissima dominatio approbauit anno I F77. confirmans Concordiam, de qua supra Iect. I. num. I s. imo in Ecclesiis Monasteriis vestis, non potest constitui Vicarius perpetuus , nec illas in vicarias erigi
lum. 2.dere benefic. lib. 9. yit. I. n.
683. quinum. 48y. docet, respe-ini aliarum Ecclesiarum,non posise institui vicarios perpetuos,nisi antea Episcopus illas crexerit in Vicarias perpetuas, ex declarat. Sacrae. Congreg. quam eX Garc.
refert ipse , & Barbos in Collect. Decis. Apostol. Collect. 7 9. est n. 486. etiam docet, quod erectio Secundo, dico, quod si Domi- 27. nus Epscopus V icariam de Mendauia perpetuam faceret, posset Monasterium de huiusmodi erectione appellare , iuxta id quod docet Barbosa de Potest Episco
quia ut suppon deficeret iusta id faciendi causa. Vide etiam Iordanum num. 68o. , seqq. Tertio, respondeo dispositi nem Concilij, ω Pianam de Viacariis perpetuis, non habere t cum in vicatia do Mendauia. Tum quia in eadem Constitutione statuit Pius v. quod in Parochialibus Mouasteriis Monachorum , aut Menescantium Vnitis, possint corum Superiores nominare ex ipsis Monachis,& Fratribus Vicarios amouibiles ad proprium nutum, approbatos tamen
ab Ordinario , vel eius vicario Generali , & idoneos ad Curam
Et Clemens Papa VIII. Con- ΣP. stitutione. Vt ea, quae, in fauorem eiusde Monastcri3,& totius Congregationis Benedictinae Hispanae die 2. Augusti, de anno IS96. statuit ut in Parochialibus Eeel bivitigod by COOste
246쪽
bus per saeculares Sacerdotes , se cordiam ab Apostolica Sede con- Ministros deseruitur, eum examen firmatam deputentur, semper si- per concursum minime instituen- ne concursu deputari debent; se dum sit, in ipsis unitis Ecclesiis con- cus vero in Eccletiis , quae non situi oporaere Vicainios idoneos er- sitiat ita unitae , sed de iure patro-petuos, vel ad nutum amouibiles natus & ratio disparitatis est, qua ab Episcopo approbandos , a Praefectis Monolexiorum nominandos. Et infra. Iu illis vero Parochialibus eccistis , quibus per Regulares Monachos deseruitur, Monachum eisdem Ecclesiis Vicarium pro tempore praesciendum, non alo ter constitui debere, quam ad nutum suorum SuperIorum, amouihIlem , ab Ordinario tamen praemo examIue
approbatum. Et infra. In tyIs autem Parochinalibus Ecclesius non vultis, quae sunt Iuris Patronatus Ecclesiaster, examen usi per concursum esse peragendum, liberumque esse vulcmque, etiam a Patrono non nomInato, examini sesubiicere , orsi institutio ad Episcopum
pertIneat, elecIio magis idonei ex approbatis, ad Patronum Ecclesia
pertineat ad alium,electio tune ad
Episcopum pertinet. o. Acinotanda venit distinctio Clementinae , inter Ecclesias Monasteriis unitas, & non uni ras , sed quae tui spatronatus illo pum sint , facta. In unitis enim Vicaris , siue , uti Vnio, saltim ad mensam, ex natura sua postulat, amouibiles deputentur siue perpetui , ob aliquam specialem dispositionem, aut Co pari. I. quaest. 1.de diuisione beneficio.diui 2. m. I Do Ι6. ct p. 2.
quaest.2.dedius. Unionis, num. 28. tradidimus : quia per Unione in ad mensam, omnia iura tam spiritualia,quam temporalia , tranS- lata sunt ad Monasterium , ira Ut penes ipsum sit cura animarum Ecclesiae unitae; respcctu vero Ec-Clesiae, cuius patronatum habet Monasterium , Cura non penes ipsum, sed penes Rectorem, aut Vicarium ab co praesentatum rC-sidet, S: hac de cauta per concUrsum est deputandus. In hoc enim
Casu vacat cura mortuo Rectore. Ad undecimum argumentum S
respondeo , admittendo , quod quando Patronus merus laicu S, concedit Monasterio Ecclesiam, non plus iuris acquirat Monasterium ex dicta concessione praeci- se,circa dictam Ecclesiam , quam habebat dator. Ex quo nihil contra nos sequitur, cum non asseramus, Monasterium Hvrachense a Rege C trolo Tertio, iura spiritualia Ecclesiae S. Ioannis de Mendauia accepiste , sed solum cius Patronatum , laicum quidena in dante, & Ecclesiasticum in accipiente iuxta dictaearte I .quaest. 3.nμm. D ct 4. et 1. Sed quod iura D d spiritualia
247쪽
spiritualia, NI ius plenum, dictum Monasterium in praefata Eccletia habeat, ratione unionis istius ad illius mensam factae per Ordin 1ium loci, &confirmatae per P pam, quemlibet ipsorum spiritu . lia, Zc temporalia dictae Ecclesiae, cum potestate illa omnia in Monasterium transferendi. 3 2. Notanter dixi merus, dc praeci se. Quia saepe contingit, salaularem habete, ultra ius patronatus spiritualia Ecclesiarum conferre,
cx priuilegio Apostolico. De quo videnda, quae dicimus quas. 9.
33. Ex dictis constat ad confirmationem, desumptam ex Regula:
3 . Ad duodecimum , nego Monachos incapaces esse beneficiorum parochialium saecularium ;imo capaces ad illa , ex iuris existere dispositionc, incunctanter assero , ita ut nulla Episcopi, aut
Papae dispensatione. sed solum sui
Regularis Praelati licentia indigeant. Ita doctis limus Lezana
Consulto go. a num. 6. Lessius, de Ius. 9 Iuretib. 2. cap. qa esub. II. n. 99. Glos in c. quod Dei tim rem. D. de flatu Monachor. Tam buri n. de iure Abbat.lom. 3. dro. 9. quas. 3. a num. L Vincentius Parentius in Consi l. loco citato a Tam bur. exscripto , vers. Alia quoque, & VeisHactenus. Palaus, art. a. tracta Dd . i. punia. 3. g. L num. II. Iq. Vide etiam Benedictum Haestenum. Disquisit. Monasti c. lib. I. tracr. 7.dVquisit. I . n.
sunt incapaces ratione profectionis Monasticae, nulla enim ratione id probari potest, uti bene ait
Si cupis et D I 6. qu.63. I. In primo enim dicit D Hieron. Monachus non docentis , sed plangeniis habet officium. In secundo ait ad Paulinum Monachum, Epis. I s. Si cupis esse quod diceris, Monaehus, id est sim, quid facis in urbibin, qua vitque nonsunt suram habriacula ,sed multorum ρ Non inquam obstant, quia S. iste Doctor m primo capite non dicit. Core esse contra professionem , dc institutum Monasticum , ac per consequens neque habere curam animarum, contra illud esse; sed quod asserit est, statum Monachi planctum per se primo peterC, non doctrinam. Non tamen ab illo excludit istam ; alias ipsemet Sanctus uniam ex duobus omcium dimitterct , ne aliis praedicans , ipse reprobus emceretur tneutrum tamen nisi simul cum vita dimisit.. Et confirmatur exemplo alio- 3 6 rum Sanctissimorum Monach rum,qui simul cum summa obser- Mantia Monastica amplexi sunt
docendi ossicium. De Basilio , Magnos Distigoo by Coos
248쪽
Magno, Monachorum Orientis Patriarcha , sic ait Ecclesia. Ita
Monachorum in titutum temperauit, ut solitariae , atque actuas vitae utilitates praeclare ut foniungeret. Multa erudite scripsit, dcc. Dc eodem testatur Grego
laudibus , apud Baronium, Anno 366. ab eremo fuisse reuocatum
in patriam, & omnimodam Episcopatus Caesareae Cappadociae administrationem , pro Eusebiocius Episcopo, habuisse. Et contra Arianos bellum disputationibus, & concionibus suis, gessisse Basilium , post Monachatum stili, testatur ibi Baronius. Quod etiam de se ipso dicit praefatus Greg Tus , Epist. ΙΑ. ad Eoishor. 9
alogra I. 37. De beatisiuno Parente nostro Monachorum Occidentis Patriarcha Benedicto, nonnulla audiamus testimonia , ex ptu ibus' per Benedictum Hacfienum cotilectis, in vita eiusdem S. Patriarchae , pag. lib. 2. tract. 3.disquisit. I. super Regulam , pag. i3 passim alibi. Rupcrius Abbas Tulliensis,lib. in Regul. ωιm
ctissimi Benedi D, quod eam vere per mentem eius di posuisset,er peros eius locutus fuisset Spiratus-SAn-EZm, quotis plenin fuit. S. Petrus Venerabilis, tib 4. Epis. IT. Audia ius Regulae dictatorem .θIrisum
Sanctum. S. Petrus Damiani, Opusc. 2I. cap. l. Infarlix non illud ad memoriam reuocans, quod pcr os Beata Benedim Spiritus Sanctus terribiliter clamat : ui susipit animas regendas , Praeparet se ad rationem reddendam. Goti idus Vindoc .serm.de S. Benedimo. IuRegula inuenitur omnis perfecIio, quam dictante Spiritu-Sane Iosera-
vixit, quam docuit. S. Πdcgard. in vita D odi, cap. II. ct I 2. Is enim Sanctus P. Benedictus Regulam, quae spirituatibus hominibus esset accommodata Sanctθ- Iritu docenIe, o ostendente condiderat. Et lib. 2. vis. F. Per dulcedInem inseirmionis SpiriIus-Sancti
discret am , se planam viam fecit. Et in privsatione super Regulam.
ba secundi testimoni; istius Sanctae, a Patre aeterno ad ipsam facta sunt. Et a Dei para ad S. Bir-gitta in tib. 3. Reuelat.cap. a. o. qua sequuntur. Composuit Regulam de Spiritu Dei,per quam multi perferiri factisunt ,sicut Benedictus.
Conc. Duziacense, Cap. 8. Beatus gratia , se nomine Benedictas S. Spiritu inspuatus consona Sacris Scripturis , Hr aliorum orthodoxorum Patrum praedicationibus in Regula sua dicit. Et Sanctus-vir rus per Beatum Benedictum,eodem Spiritu, quo se Sacri Canones condisi sἄt,Reeula Monachoru edidit.
249쪽
Et ne aliquis dicat S. P. Benedictum fecisse Regulam in Mon
sterio , non tamen extra claustra Doctorum,& Praedicasorem egis. se , audiat D. Gregorium Magnum,contrarium expresse testan-.tem 2. DIAug. lib.cap. 8. Istuc itaque vir Deιρerueniens Montem scilicet Cassinum coniriuit Idolum, subuertit Aram , succendit tu cos , atque in templo Apollivis oraculum B. Amrtini, ubi vero ara Apollinis fuit, S. Ioannis oraculum construxιι , ct commorantem ci cumquaque multitudinem, praedi-eatione continua adfidem vocabat. Et cap. I9.ita fatur. Non longe autem a Monasterio vicus erat , in quo non minima multitudo homi num ad Mem Dei ab Idolorum euia tu Benedicti fuerat exhortatione conuersa. Et ut ostendat non per
suos, Praedicationis munus exemcuisse,sic prosequitur. Ibi quoque
quadam Sactimoniales femina inerant, ct crebro illuc pro exhortam dis animabus fratres suos mittere Benedictus Dei famalus curabat.
Quod praedicationis officium , cum ingenti audientium fractu, adhuc adolesces immo puer S. P.
tarcta noster exercuit, fic etiam D. Gregoris c. L. citati libri testan
pore s quo scilicet in arctissimo pecu Subiacensi degebat a m tis frequentari carpisse , qui eum ei
cibum asserrent corporιs, ab eius
ore in suo pectore istimenta ferebant vitae. Si igitur Benedictus ita, ut vidimus, praedicauit di docuit, in Monasterio,, & extra, Cum tamen plangentis ossicium, non dimiserit, ut videre licet capite pes-mo,octauo,dc decimo septimo ipsius vitae apud Gregorium, de eodem dicentem. cap. 36. pote' in eadem institutione Regula omnes Magiseri, illius actus muenfrm. quia Sanctus vir nutio modo potuit aliter docer quam vixit: Quis fanae mentis dicere audeat, alienum a Monachi esse professione, Praedicatoris, Doctoris, aut Parochi munus agere Idem Gregorius Ecclesiae Do- 38-ctor, Angliae, a venerabili Beda Iib. 2. cap. I 3. degesis Anglorum, vocatus Apostolus , quia per Augustinum, Mellitum & alios disicipulos prouinciam illam ad fidem Catholicam , ab infidelitate reduxit, Monachus fuit. Monachi etiam vitam egerunt ipsa Beda, Augustinus, Mcllitus, oceorum Socij, Lanfrancus & A selmus Cantuarienses , Bonis cius Germaniae Apostolus, Alcvinus, Rabanus Maurus . Vmalafridus Strabo, S. Petrus Dami nus,Petrus Venerabilis Rupertus
Tulliensis, Isidorus Hispalensis
Hispaniarum Doctor egregius,Iudephonsus Toletanus , Berna
dus, de alij quam plurimi, Benz-
250쪽
dicti ni instituti, simul ac Doctrinae, dc Praedicationis sectatores veri extiterunt. Sed Angelicum Doctorem audiamus,hac de re sicidissercntem, Opus u. I 8. de perfectione vitae pirituata,cap. 26.Sunt nonnulti nullo dogmate fulti, audacissimo qusdem zelo magis amaritudinis,quam diu IIonis in m-mati , asserentes Monachos , quia mundo mortui sunt , o Deo vivunt, Sacerdotalis Offici' potentia indignos, neque parnItentIam , neque Christianitatem largiri, nec
absoluere posse per Sacerdotalis officis diuinitussibi iniunctam poIesalem: sed omnino labuntur. Neque enim Beatus Benedictus Gamonachorum praeceptor almificus, huiuscemodi rei aliquo modo extitit interdictor. In quo etIam notan
dum est , id sum Religiosis esse 1l
ocitum , quod eis eis secundumstatuta suae Regulae interdictum. Haec omnia D. Thomas. Audiamus Rc Tiostrum Cardinalem , D. Petrum Damiani,
tom. 3 .Opusc. 28 .cap. I. dicentem. Sed ne longius toxica illius veneni serpant , manifeste ostendimus, antecesseribus nostris prae omnibus Clericis hae Sacramentatuita fuisse contingere , o dispensare; sicuti
in vita B. incartim legitur, quod de vino a quodam Anachoreta consecrato, a maxImis, o venerab tibus viris pro benedictione ex8ectabatur: ante cuius fresi deo
Episcopi , o Comites benedictionis
gratia pernoctarunt. Thelesphorus denique Apostolicus ex Anachor tis fuisse comprobatur : Dion usetiam,se Adeo tus, ac Stephanus nuper defunctus,ex Monachis fuisse leguntur, qui tamen Apostolι- eam Sedem gloriosis e gubernarunt. Gregorius ex Monasterio raptus bac violent er infulatus , non δε-
tam suas protulit , sed etiam difpositiones aliorum meliorare suduit. NJm etiam Martinum Turonensem omittendum putatis, cusastanti Sacramento diuino globus igneus apparuit ' Forsan ex istorum manibus quae Monachi fuerunt, percipere Sacramenta diurna
quisquam insanus prohibuit e Absit. Haec ibi.
Et cap. 2. sic eadem Purpura, sub lemmate isto : IDod Sacramentorum admInsratio , Monachis , prae omnibus Gericis, licita
fuerit fatur. Sed quia nimis pericula sum est obmutescere velle , introducimus, o alios testes, Ba humscilicet, Athanasium, o B.
Augustinum, nec non σ me v-mum Sacra legis interpretem, Marinianum quoque Rauennalem
piscopum, or Augusinum Anglo- um Praesulem , quos nulti dubium est,sonachos fuisse. Numquid nam Romani Praesules,quos praediximus, Oel si quos nunc rerutimus, quia Monachi fuerunt minus laudabiles habiti sunt ' Non utique. Forsitan
Episcopos, Presbyteros , Diaconos Non ordinarunt, quis infavus --