장음표시 사용
221쪽
intem. Cum enim tot annos in hac post hominum memoriam Elarissima rep. summa cum gloria versatus sRcumcis dignitatis pretantia quam plurimis sem per an erisaeommunis iuris equabilitatem transisti numquam, ac ne cogitasti quidem . quin etiam memini enim me de hoc ipsis BF M B o saepe audire cum tua te virtus multos ia ab hinc annos ad summam amplitudinem perduceret; tuaq; praeclarissima patria ad istum honoris gradum , quem unum altissimum habet, ipsa te tollere cuperet, atque adniter tur, deque tua gloria Qllicita esset: liberasti tu eam omni cura, atque aliis quibusdam , in istum locum magna quadam properatione festinantibus,cum anteuertere posses. vltro cessisti . magnifica vero laus, honorem, tantum p sertim,cuius cupiditate ceteri inflammentur, tam modice concupiscere. sed eadem tamen ipsa resp. simul ac data sacultas est, iamdudum tibi debitam, tibique roseruatam dignitatem istam ad te scilicet eundem cupulissime detulit. neque tamen, ne sic quidem, aequabilitatem animi tuitu illam veterem amisisti . atque hoc ipse in honore maximo Rerendo, cum grauitatem ac dignitatem sic adhibeas quasi reip. humanitatem, sicilitatemque, ut tuam, retines. ita nec ciuitatis maxime clarissimaeque maiestasdesideranda est; nec optimi, praestantissimique ciuis humanitas requirenda Quid, quod duarum maxime insignium vi tutum , integritatis, ac prudentiae tuae, duos esse certissumos testes videmus, 'paupertatem alterius, summam ait rius tuam apud nes gratiam,atque auctorita tem 'quo quidem ex testimonio intelligere omnes necesse est, ita te in rep. admini stranda alo tuagesimum Vsque annum: aetatem conuiuisse, ut publicas res sic procurares,Vt tuas;
sic autem,bus manus abstineres, ut ab aliqnis: ita factum esse, ut, cum tu sipanimvminduxisses tuum,ut bono ciuigratis rei p. seruiendum esse statueres ; illa con tr Uregiae tuae erga se voluntatis tibi premium, quod habuerit praeclarisiimum, laudis & gloris tribuere cupierit . . Ac nul i
222쪽
I, o A N N i ε , C a m A aquidem in te intuenti verum omnino videri illud silet,
quod a sapientibus traditum est . aiunt enim homines surreis alios, alios qreis,quosdam argenteis animis gigni: esse etiam paucos illos quidem, sed tamen nonnullos, quibus aurea animorum natura data est, iisque seorsum regendarum ciuitatum munus a Deo adsignatum:illos alios,quo sua quemque aut duritia, aut vilitas im pellat, serri: at vos ex illo aureo genere natura ipses per vos locupletes atque honoratos,ad salutem ciuium , populorum queincolumitatem, Vitamque omnium quietam ct beatam orios, ne honores concupiscere,& diuitias contemnere,& generosarum volucrum ritu,caelum modospectare,ubi vobis uitatum rectoribus, ac conseruatoribus certum locum , ac diffinitum esse teneatis. Quae cum ita seseliabeant sttam praeclari hominum maximorum coetus atque conci iij instituta;tam diuturnae rei p. moderationem , tam eximis ciuitatis mauistratuum descriptionem , opes&c pias, tum ros velitias domi bellique gestas, a populis genti busque alijs audiri , manareque ad posteros, non iam ad vestram modo gloriam pertinet, sed etiam ad eandem ipsam,in qua versamini atque exercemini ; hominum salutis curam: habebunt enim exterae nationes non modo,
quod magnopere laudent, quodque admirentur plummum , sed etiam quod imitari cupiant, undeque exemplum petere possint,qualem esseoptimam,firmissimamque rem publicam , ac stilum ciuitatis maxime diuturnu,
maximeque expetendum, porteat. Quare rerum V
strarum historia hec quam Petrus Ninus Cardinalis viridem elarissimus, idem scriptor unus omnium politissimus Grips merito&ssagitata iam pridem a multis est,&expectata semperab omnibus. quia enim aut ad delecta tionem iucundius,aut addisciplinam est enim historia vitae magistra grauius cori stantiusve esse possit, quam ciuitatis omnium prudentissimae leges,mores,institura,con silla,magnarum variarumque rerum casus atque eulata, a
223쪽
t 4' o A N' M I s CAs AEde omnium dulcisiimo elegantisiimoque auctore audire; eoque i pse nec in mendacio gratiam quaerente,nec in v titate simultatem extimescente i suit enim Bembi non stilus modo purus & elegans, sed animus etiam si neerus inprimis ac simplex. qui cum summa iam senectute patrie vos rq rogatu, vel iussu potius , res vestras gestas scribere
aggrederetur,neque ad hanc etatem, memoriamque nostram perue re se se seribendo poste confideret; sepe mecmn lisutus est,& quidem crebro te appellans cum perinmoleste ferret excludi se se tempore a tuarum laudum, tuique smilium commemoratione . qua nos recommoticiendum nobis esse duximus, ut eius historiam ad te potatissimum mitteremus optimi scilicet senis virique claris simi, atque hominis disertissimi plenas grauitatis, plenas auctoritatis, plenas dignitatis lucubrationes; ad salactissi mum itidem, e germanoque illo Platonis auro senem , in Elarissima post homines natos re p. principem, ciuemque unum omnium facundisΩmum. Accipies igitur tu illam, non a nobis quidem,sed a Bembo per nos tibi missam: patriaeque tuae utrumque gratulabcre: eadem enim res maxime scriptione, ac memoria dignas ad historiam suppeditavit eadem grauissimum luculentissimumq, suarum rerum gestarum scriptorem,ac testem peperit. ou
ON eram equidem nescius, eum iam in locum progressam esse virtutem tuam σv t amplisiimo isto honoris ac dignitatis ' praemio diutius care re non posset Cum enim superioribus mensibus, permurutos dies ut tecum essem, mihi contigiR se sitae, praefestim id curans atque attendens, intellige
224쪽
re virtutis si uuus, Oosque, praeter statem ipsim, plenos atqu e uberes. liaque non cubitabam, quin Paulus Pont. M ax. qui eo usque virtuti semper fiuit, ut eam in alienis vltro tam tape hominibus illustrauerit, passurus non sset, uti illa in suis inornata iaceret. Sed, quamquam ex ploratum tu quidem meritumque ac prope debitum, summum istum honorem assequutus es; tamen .vel hoc
ipse nomine, quod istud honoris insigne, Virtutis prae inium citius, .quam aut tui, hominis sanctissimi, in te beneficium omnes dixerint, tibi plurimum gratulor, ineque cuiquam concedo ; quamquam omnium bon
rum flagrare in te studia & voluntates , certo scio: uti
plus me voluptatis ac laetitiae ex ea re ceperit. id, quod iego tametsi pro mea in . te, fratremque tuum, virum. maxime illustrem, Cardinalem Farnesium, clarissimam que in similiam vestram obseruantia, mea ipse spontes issem, tamen coetiam non equidcm magis, sed n scio. quomodo , libentius facto , . quod excitarunt me litterae lup quibus nihil excogitari potest humanius: invitas enim. me non ad gratulandum modo tibi dignit tem tuam, sed etiam ad vim tecum una fruendam; in quo ego ciam suauissimos tuos mores, maximequς in me ; ropensam voluntatem.auam agnosco, tum dupliciter aetor , & quod tantum patrocinium, quantum in tua eL
se auctoritate&gratia par est, promptum mihi para umque esse intelligo ; & quod de tua bonitate atque hum nitate, tanta dignitatis accessione, nihil diminutum esse perstucio, tametsi numquam, id quidem aliter iore putaui. Sed ad illud redeo; ut non modo istam tibi dignita. rem gratuler plurimum, magnotereque gaudeam,ne ser. tunam quidem honori tuo defuisse, sed multo etiam ma- sis ea rς laeter, beatumque esse te praedicem:
ων ανηρ-.' Sic enim est profecto. nam ,
225쪽
bet δε plausum; iis proborum autem, alit inanimm hominum, di miseritras inuidia est comes. Quo mae gerenitendum tibi es omnique cura,sbidio,labor indita Drficiendum, ut hominum summam de te expectation quam prima tua isti, caetas, tam vario lauciis genere si mei stamquam versuturam anni ubertatem ostendere sese sti: excitaui non modo expleas, sed etiam saperes.Perge igitur, qua coepisti ,eadem ceseritate & cursit ad virtutem contendete: neque de tuo pris orsa re, assiduitate; disgentia industria, quicquam remiseris: breui enim S: obtrectatorum voculas, si quae concitais sunt, comprimes, & Pons. Max. amplisimique collegii vestri, in te eosptando, iudi m Eonciam,iobabis sesum, sed etiam illustrabis;perficiesque ventillum esse tam nouum, tamque exquisitum honorem, qui in amplificanda dignitate tua extraordinarius videri positi, omnes de intelligant & fateantur. Qua quidem in re, pro eo quanti te iacio, sipe multumque de te cogitans,grauem tibi constitutam esse aduersariam video: in mi non ineptiarum inodo, sed vitiorum etiam muni procreatrix assentatio: ea igitur aninium tuum,qui & natura firmus educatior c disciplina corro ratus,quamquam est ista quidem temeraria atque imprudens, fortasse nonnihil verebitur. Sed eadem tamen,aetat quae tua lubrica est ac periculosi,tum potentia,quae selet esse licentior, freta,adoriri te minime dubitabit. quae cum & siliendi &impellendi omnes vias nouerit,omnium temporum m menta teneat, omniaque ad voluntatem loquatur, Omnes autem cupiditates exsuscitet, eadem ijs ministret omnia,semouenda tibi a te est,proculque ab animo,atque auribus tuis eius prostigiq& quasi cantiones, remouendae. Quod risi quidem facile saM erit i est enim una simple que cautio. etenim, si eos audies, si iis aures tuas dedetis,
quorum monitis ac pr ceptis animus tuus excultus, tam
quam astrum, enitet ac splendet , si eos, qui tibi hactenus
226쪽
irer monsburiuit, Dc 'bebis, nihil remiis, amuead virtutem,quam quam μακρὸς τἐ καὶ ΨΘ ο ρος επ τυο, quam celerrime peruenies. Verum sentiome ab eoAEucabis litteris propositum Grat,aberrasse lanius: iseculaqueinselenum, qui te,ineosera serrimon 'u gratulatione magis vitai uruit, cohqrisui . . ausissim. Sed dabis mihi prosinO -- . i' ruam , inafflaudis ac gloriae studiis . meense, si sim aruentius sor
227쪽
V i alias quasdam ad te scribendi oeci sonos omisi, ne te in magnis Reipublicae rebus*ehementer occupatum, magis in pedirem, diuque mihi ab hoc officii genere temperaui: nunc quum casullulerit , ut tecum communicare aliquid debeam de iis quae ad studia iliterarum pertinent, quibus te scio valde, atque ex animo delectari: sacere non potui, quin statim ad teepistolam hanc exararim . Hoc autem si aliquis fortasse hoc tempore factum reprehendet, atque ineptum putabis,te non omnino quae tua est humanitas contempturum confido. Quin contra let potius varietis rerum oblectare, 'adcanimum sessum aerauioribus curis,assidui uocogitationibus huiuscemodi aliquis sermo e sinu mularum promptus, reficere, atq; recreare. Quiam igitvnhic adolesuntibus nostris, qui G raecet linguae perdiscendae studiosi sunt, Orestem sabu- lam Euripidis interpretarer, veni ad eum locum,ubi H lena persuasa ab Electra, filiae Hermion parteis illas imponit portandi comam suam, ea de causa clsa ceteraq, , ovibus moris erat ea qtate mortuos munerari ; ad sepul-' cnrum Clytemnestri: ut honorem eum serori hab-t,scque magno dolore affectam esse ex aerebo illius interitu significaret. Post quae verba,quuin Electra, plena admirationis, exclamet : naturaeque vim incredibilem esse in utramque partem affirmet,sive boni aliquid, siue iliab initio vitae illa hominibus dilargitur, ac statim. , quod in uniuersump rotulerat,illi ipsi rei, de qua agebatur, 3ς
228쪽
ne Helenae: quam tantam suisse os dere vult, q uemadmodum sime omnium sermone illa serebatur , v t facto hoc, quod unum maxime corrumpere ipsam ac labesa rure potuit,violata nulla ex parte sit: adiunxique , in cammentem venisse poetam, eruditum valde atque i ngeniosum virum, magnopere verisimile essς,ut quum in mani bus Helenq per1bnam haberet, induceretque illam sucis. se , quod rationibus ipsiuS- magnopere contrarium erat, deprauareque poterat id bonum, quo illa ceteris muliς- ribus antecellebat : cogitarit, an ipsi contigisIet, quodali)s, minore pulchritudine prεditis, necessario euenisset. : idque nullo modo factum esse ostendere voluerit : quod multum valet ad famam peruulgatam de illa, confirmandam a constantique omnium opinioni de eximia specie corporis ipsius respondet simulque commemoraui, non me tallere , Grecas declaratiuncula& aliter locum capere, ct ab hac sententia discrepare, quarum tamen auctoritas
apud me nulla forct, quum multis signis intelligi possit, ipsi, alicuius esse,Hi plurimum potius, qui superiore state vixerint, quum extinctae iam ita in Graecia bonae artes essent i vix scintius aliquae vetςris eruditionis in ipsa restarent Nam quod ille patavit hoc Electram protuli L se, quia pristinam ct innatain malitiam in animo Helene manere adhuc ex facto illo cognouit: leue admodum qc nugatorium me illud existimare ostendi, ad indicandamnatarς ipsius prauitatem,que multis atquς insignibus sa- cinoribus notata erat, i, namq ς, qu*d interpres arguit ipsam secisse, eo animo ac consilio Helena secisset, in tς- .ntare illa peccasset, nec satis iustam causam exclamandi. Electra habuisset. Neque enim decet eam valde mirλ- ri, quum usitatum aliquid quotidianumque sit: nec vocem eo temporo testere oportet. Assinis enim tunc Hς- ι lena illi culpetassςx, cui omnes mulieres vulgo osὰqxiae: suo cunctae namqu* so me sue oonsurgandae vehemen-
229쪽
riam illam suam imminuat. Vt autem hod infrinum admodum argumentum eius rei demonstrandae fuisset,
ita quod ipse cogitaui, magni momenti esse ad id signa fi- candum affirmaui: quod etiam inde perspici poster, quia
Terentius in Phormione, quum inducerct seruum admirabilem quandam ac nouam pulchritudinem Virginis cuiusdam commemorantem, sicit illum his signis ipsam declarare: exponit enim cam inuentam fuisse huiuscemodi quodam habitu. corporis,vestituque, qui tamen ipsam maculare nullo pacto potuit: comicus enim hic quoque eadem ratione instam a natura, ct ingentem suisse pul- chritudinem illam significare voluit rinquit igitur apud eum Geta. Virgo pulchra,&,quo magis diceres, nihil a - derat adiumenti ad pulchritudinem e.capillus p. assus, nudus pes,ipsa horridae lacrum , vestitus turpis:. et ni vis boni inissa intactsorma, haec sermam extinguerent. Sed quid dico Terentium, studeoque i hoc, testimonio etiam illius comprobares qui sane. non omnino eodem arg mento utitur , quum vetuyipsius interpres Donatus ara dat Apollodorum, unde sabulam hanc verut Terentius, secisie tonsorem ipsum, nuntium, non adolestentem, qua sorte in tronstrinam venisiet: i qui tonser pud eum dijiceret, se nuper:puer comam obructum abstulisse:totum que se effunderet, verisimile est in eam ipulchritudinem
celebrandam , quam sin illo, malimeinimico pulchris
tudini non vidit immutatam. Addit autem idem eruditus Grammaticus, varietatis huius rationem reddens, se scire, hoc Texentium mutasse: ndiexternis moribus spem torem Romanum offenderet. Nam quot videtur'Huc meosententiae aduenari in Graecis verbis: docui aliter capiendum esse, atque interpres ille Graecu accepisset: intelligo,inquam, quod apud poetam est πραν cin ιος Valet enim 'παρ αν ας, proper partem
illam capillorum, quae capin hqret, tamquam Elinradi
230쪽
xerit, ad cutem Helenam coinaui totondissed quem magnum ornatum muliebris corporis quum peuitus, pia
ti seruiens, sibi dempsisset, non tamen ipsam inde turpem redditam. Nec existimari debere hoc in i cns esse,quod poeta vocarit suin mos capillos parte m illam,quq q uasi radix ipseru est e qui enim tondere cortem in cipiunt, ad eam partem postremo perueniunt: pr cipueque in muliebri coma, quς prolixa est valde,3tque pPDde tu vertice,
videtur ipsa recte summa appellari potuisse, Addidi stiam, me arbitrari, si poeta diuersa ratione ultimam paristem capillorum intelligere voluisset, ipsam praepositi nem παρὰ additurum non fuisse: quae sertast e causa se rit auctori eius scholij, ut erraret, ' ui hoc non animaia
uertisset, & magis communem V litatamque notionem eius nominis secutus esset. Cumque molestum pretereast, quod sequitur, ες γυνὴ qui enim quempiam eundem esse ait, qui olim fuerit, &naturam ipsi
us moresque, & formam, essigiemque .corporis in eo conseruatam esse intelligere potest: grauissimusque scriptor ac magnae in ter recos auctoritatis , contrariam in partem usurpet hanc vocem: consessus sum, huc me ma-
ius perturbare: Plutarchus enim, status saepe locis ill eriri Dus poetarum senses suos explicare, in Alcibiadis vita, institutisque connumerandis, ubi narrat, quomodo ilite Laced mone vixerit, ac, quemadmodum ingenium suu M.tempus versarix, quum ostendisse quid pronun. tiari de ipse potuerit, siquis tantum, quae extra posita in . eo forent, quaeque ille,simularet,spectasset. addidit,squis contra mentem adhibuisset ad veros ipsius animi motusso sectaque , exclamari recte potuisse, is ν η G Ac Mil. Quam uis. enimiumma arte cesasset sua vitiari ceruperant. tamen illa nonullis in rebus, ct idem,sui Assienis buerasi. improbissimum scilicet χc flagitiosissimus iuuenis , illic quoque esse Alcibiades intelligebatur, iΗuiuscemodi ta