장음표시 사용
231쪽
m stea celebrabantur, ac vim prouerbiorum obtinebant di ta remqpe, ae longe alio sensu, quam quoprimum editae lorent, pronuntiari selitas in e affirmaui: quod mulύ, huiu, ipsius auctoris exemplis nullo negotio posset comprobari. Id autem huic ipsi loco me arbitrari in nisse, nee sane durum videri debere , a corporis aspecta ad animi vim indicandam hoc Plutar chum transtulisse; in quodab auctore de muliere prolatum fuerat, ipse,iis.
dem verbis retentis, manifesto viro accommodauito qua
reme putare posse, hanc quoque tanti viri au ctoritatem sustineri. Quod vero sistim Electra Helenam execr tur, &inodium Deorum immortalium venireoptat, ut principium maximorum malorum & sibi ipsi ,& seatri, de uniuers Graeciae, videri quoque sententiam meam adiuuare: specie enim corporis, non prauitate animi M. natanta exitia parauerat a Gilamque lacum Luae es. Homerico illi, quum grauisImri senes, qui Priamo inis debant, laudata pulchritudine .eiusdem missieris, atque in caelum testiminio suosviat , intelligerites tamen , quanta incomin in ipsi Troianis hominibus intulisset,
utile rebus suis esse dixerunt, ut illa eo, unde venera rediret, nec apud se diutius, sutura semperipsis, filiisque
detrimento, maneret. Hic mihi tunc, ut alia non nulla huiustemodi occurrerunt , ovibus sententiam meam cM
probarem,ut fit, quum senid aliquis opinionem aliquam
suam de aliqua re amare coepit: tuetur enim eam stu- 'diose,atque omnia Undique ad eam confirmandam rapit. Expositi tamen me nulla alia re tantopere fretum ita asi uerare, quan tum elegantis illius, ac necessarii sensis opportunitate o quam φαντα. seex si poeta reliquisiet, putarem non sine causa in hoc loco acumen ingenij ipsius desiderari potuisie. Ecce autem postridie quidam exsis, - qui me audiunt,ad me veni unt, & cum tabellis quidem , ut Cicero ait, o gnaris, qui docent,tibi longe Miterde hac re videri et asseruntq; epistolamquaodam tuam versi-
232쪽
bus scriptam, in qua manifesto contra me stas. Cohorrui. igitur Hibito atque animo concidi, postquam vidi mihio cum rem suturam, quem nulla in re advorsarium me habiturum umquam putaui e & a cuius iudicio, si id scis. sem 'uumquam distrepasiem. Magna est autem audi ritas tua merito apud hos: atque id & sua sponte ipsi sa-ciunt, ut probent, atque admirentur doctrinam; ct elegantiam ingenii tui, et meis etiam assiduis vocibus ad hoc
incitantur. Quare quomodo me geram in hac re, non facile mecum statuere possum: atque id, quia veritatem huius rei non perspicior neque enim metuerem opini hem meam condemnare,cl palam me in errore Vers tum consteri. Decreui igitur te huius questionis iudicem sumere,atque ha tibi omnem rem examinandam tra dere, ut quum tu rursus, ipsa diliget ter ponderata, osten ii das te in illa tua veteresententia perdurare: pollicear. prorsus me ita quoque firmiter crediturum: . ti i
i . . Vale,&me, quod iam pridem fecisti, ama. , i 4 Florentia Idib. Decemb. a
233쪽
V v M sorte ad quotidianas occupati dirmeas podagra accessisiet sane molestir redditae, mi VICTORI, mihi suntlitterae tuae. Eo sectumest , ut stilus ad eas tibi responderem, quam nostra summa coniuncto postulabat. sed east men stteris eruistionis atque ciegantiε planas: amore autem singulari illo in me tuo etiam redundantes,masia simas, iucundissimasque mihi accidisse scito: Quod . enim viromnium Assimus, atque in iudicando acti . rimus,pe litemptim verecundeqρο dissentire a nobis aggredie re,in re praesertim haud magni apud me ponderis : veterem tuani erga me beneuokntiam, amantissimique animi gratum obtaluium agnescebam. Quod autem Ueruae orationemaliὀrsum , atque ego, aliique multi aceeperamus, interpretabare: idque stilo illo tuo sibilli,atque expressis, qualis eruditorum ho num semmo inter se de studijs litterarum disputatiu esse debet,declarabas: in eo ingeni3, doctrinaeque, & eloquentiae tuaevis,lumenque mihi iampridem cognitum elucebat. Vrrumtamen,quod ad me attinet, omni ego te molestia libero siquidem in eo expeditissima mea ratio est. Nos enim poetarum more uti se res dederit,ita' populi, vel erudi torum hominum sententiam nostro quodam iure sequimur, atque alias si sit opus,aliter de eadem re dicimus.
Quare,mi Victori, optimos adolescentes, mihique iure carissimos, qui apud te erudiuntur in litteris, posthac,
234쪽
o A N l. N I s vG a s camea quidem causa, sententiam tuam ne celaveris: nequo id amiciti et tribues, quod ab amicitia plurimum discrepat, ut expurgare iudicium nostrum non audeas. Atque adeo sic habeto, nihil mihi in litteris tam plane esse exploratum atque compertum, quam quod tu idem pro bes, atque confirmes: quamquam de his quidem Euripidis vertibus nonnulla mihi in mentem veniebant, cum a pristina illa mea interpretatione propemodum perseuerarem: Primo enim vix mihi verisimile fiebat calamitosissimo virgini, in tanto capitis sui , fratrisique sui discrumine, Otium ad contemplandam, ac pra dicandam Hel nar pulchritudinem fuisse, praesertim quam odisset quam .etiam diris statim prosequeretur, cui ciue deos statos a . que insenses optaret: propterea quod se fratremq, suum, totamque Graeciam euertisset. Nam Ita Helenae personam tractare Euripidem par fuit, ut Electre persen , quam in manibus habebat, ne obliuisceretur Deinde
. pulchritudinem, quae nulla ei mulieri sua culpax obtigerat, indigne serentem Elei tham sacere, sertassetiihil attinuit: at lasciuiam , & forme,cultusque importunum illud studium, in sororis caede, Iuctu,in domus, sa' milieque aerumna, atque excidio reprehendere, ac dete-
. stati : id vero cum Electrae persena congruere, nisi te siter arbitrari viderem,plane putassem. Nani quod ait Elς- dira, sus huiuste orationis initiq,ad ingenium naturamos referri mihi utius videbatur, quam ad corpus & pulchritudinem posita sic enim interpretamur . , Quam inamae ingenii sunt, lac naturae in utramquς partem vir : serimur enim natura alii ad pernitiem,alio ad salutem,ut quis ue procliues ad virturem,aut ad viti sumus: pessum de-it ergo Helenam nou serma, sed ingenium. Nam putirum cliti eruerunt: ut ea sententia, quam duobus his versibus complexus Euripidei , vix sutura vera sit, si hoe
235쪽
sint, salutare quiddam habere . at in uerecundum, imp dicumque animi ingenium qui possident is ea res semper calamitati est numquam saluti. Helene quidem certe
non pulchritudo profuit, sed ingenium obfuit. Id igitur mihi aceuserevdebatur infelix Elect a, pannisquetobsita,
torridaque: Helenam inclinata iam qtate meretricium Mnisnum illum pristinum retinere, quum fugat infamiamissari subiisset, propter quam in publicum etiam prodire, non audere ipsa se fiteretur. Castisiima scilicet puella vehementer indignatur, queriturque, eam iam prope anum factam, ne malo quidem doctam, deterreri a lascia uia ac petulantia posse. Ipsum quoque verbum Mulier,
nescio quid vituperationis prςseserre visum olim mihi est, quum illud nescio quid versiculorum lusimus. Est e dem, quς selet: non Helena, inquit, sed mulier . Illud etiam interdum suspicari mihi veniebat in mentem, si ad cutem totondisse Helenam capillum Euripides significaret, dicturum illum fuisse potius . aux taliam Ttare . quod video do his nonnutilis idem placere. Sed haec tu melius scilicet, vel longe potius omnium optime: nam nos quidem vehementer sane occupati, non tam ut aliquid statueremus, quam
ut aliquid rad epistolam tuam rescriberemus, cursim haec ad te exarauimus. Quare ad illud redimus,quod inutio scriptum a me este pro sexcentis mihi auctoritas, iudiciumque tuum rationibus semper erit: eaq; mihi loci
huius, aliorumque omnium interpretatio erit certissima, quana tibi maxime probatam esse intellexero. Vale KI. Calen. Febr.