Hieronymi Matranga Panhormitani ... De academia syntagmata 7

211쪽

Uperciliorum seueritas Philosephantium

est insigne . . Ab uno Saturno conter a

ptandi prus inditas, atque ad risum de hila.

. Titatem acclivitas promanare nequeunt. Frons

tabernariam praeferens inepta stud ijs est . . . At dubia , maerens, stilata , nubila, ad Sili. Aernium pronae, animum ad specula.*nes attollit. Risus lucis est soboles, & vpre Rquo coqgenitu , Nympharumque vultibus in- si sed . Utque ait Iamblichus in Protepti

nibus maxim8 a factionis ιs eonhyeste cernitur,samquam qu/d effloresiens , O i lammana πή μιe as adfectas faei m . Adoleidenrum igitur horem, velut aura incundissime εoncutit . , Grauiores Philosophos Atticus iste risus de decet . Ionicas CKoreas , exhedrae abhoria rem . Sophistas . - lato delamque aere Cach uuantes , Riilosophi nomine. indi. gnos putat Philostratus. Rideant molles puellae, dc motus doceri gaudeant Ionicos maturae Virgines , Megaricos lasciuientes

212쪽

tes aemulctur Veneris eo rima quot Η Η xch rusios effundantur comicicto indecorum est i hilolai hos, ac Palladi sau cram militiam apertis buecis caciuntiare. M. -ter Pyth faehisbes Aetia milvi circum se rituria τώ γέλωτι με - . Risu incontinenti', ne concutitor . Atque hominum Sapientiiss-mus Inscitiae comitem cachinnum, effusumq; risum tape lapius appellauit. Sapientiae ege stas vehementioris rasus , ac petulantii verborum abundantiam caussat Pallent mi. Iosophantium ora deeoloratallacces ut labia, rion ijs roseus color, ac sanguinis vigor quo ri. sus esse ruescit. Non tument eorum illa, Recindomita agitatione quassantur . impotentis animi est, splena habenas laxare , ac praecipitem, inque risum elabentem inhibere non posa

Res silentium Irauis, sacra, Cr sobria, Ebi ietas loquax, ideoque amens insipiens, s mali foua. ELiulioris ritus caustini attigit ipse. Vinumque esse, ait, imimodice . haustum, quod etiim sapientem Haeminat, ac graues tilla as baculo in.

cedentes,pene claudicantes ad choreas extimulat, froncemque seueram pet fricat . Subsan natio, Temulentia, Scuri illi aS, Lus, Corriaca

213쪽

υ, ii arlimram constipint . inquehederactis sertis xpelliunt. Q iare Academicis edicti .iunctum fuit, ne in Academia, quis corum deret sed attento, ac graui 'aespectu arcana naturae rimaretur. Academiae lanctissimis L, Bbus iniuriosum putabat, Plato. animum cφchinnis dissolui. Audi Adianum λ iis 3 - λο M3.

qu refert, ne ridinae cisti empoIectate in Arademia fuisse. Nam ab in lai, re animi dissolutione, vel gnauia purum,' inaccessum hunc locum I

Continentia frugalitas. iii ι - .

mes laticibus extincti. Camsu cavila meu ris . terrena Musarum inimica . Veneris

214쪽

ar crem illaἀunt. M ae Diorum cupidinis 3 aridae. Passis

dis arma amorum tela nori metuunt.Caecus laeulator

ros laiculas Ierit. Palatia Plates cupidinem ex Duns, haud Sus. Vits licentiam oder aptenus. Heraesides, O Dibon in Aeademia sapientes . Contra Academiam insurgit ebrieιas. De Polemonis rapiti ae fatur.Academis eantra Ebrinarem defensionen Iutorinentes in Maaemia modest fiunt. Academrei miles a ueti. Pallar mearum inuentrix. Musarum smagInes armata nua'. quam. Mufallacida.

Minerua, atq; Mula disciplinarum Praesi.

des dictat, illa armis potens, istae cantio. nibus celeberrimae,Vtrsq; virgines ,ει castitatis luce nitidae. Mollioribus hς Sirenis deuictis,deo bellatisq; fortiores evasere . Obscaenos amores,lligeia lulas effugit. Cupidinis tela, n5 timet Muta, de veneris faces Permessi laticibus extinguuntur. Camqnς propterea dictae,ut Pompeio placet,quod sint caltet mentis Iocatur Plato e Venerem illam terrenam, vulgaremq; Musis minitantem,labiarumq; morsu de ijs mulctam macninante adducit. Heliconiadibus mox luLfixam rupibus, solutas Virgines obiurgantem. Cui statim illa Martho Venus Marii talia,miis nitare tuus enim inter nos Cupido non volat.

De hac re Epigramma refertur Musicij cuius dam vatis in Anthologia:

215쪽

Caecus ne hic pusio taeniatus Sylviculas, ad-que in nemoribus degentes,errantesque Philo,ruphos serire potis est, et ad Plano peripatςti cos collineare Adeat otiamium Plateas . ac la, sciuientiu urbas, Hyadumq; saltantium clistros, inter eas nullum fine ictu iaculum cadit, nullum a*πςm verberat. Palatia Auis Cupidinem obηjjs excipiunt vinis, non Stoae, arisque Academiarum tornices. Is thalamis ille, atque laquearibus, non in porticibus, ac cellulis, nidulatur i ' . Dediscit quis in Academia vitae licentiam, atque ebrieta ni ac morigeratus statim eua - .

terfecere 1, at postquam Academicis lexibus. M. 7. stibi e re uti testatur Philostratus .a τά, t - -

216쪽

Lucianus in Dialogo Bis aere satus. Iustitiam

arbitram stituit inter Academiam, & Ebrieta tem . Ebrietas contra Academiam libellς dato surrexit, eam incusans, quod Polemonem vi ad suas Diatribas rapuerit. Quae silentio indi, cibita pro se orauit . Polemon interdid cum lasciuia, ac petulantia per medium serum se rebacur, Plaltriam laeta habens, dccantu per ἐstrepem a summo mane, usque ad vesperam semper, & erapulae indulgens, caputque murollis, ac tioribus implicatum g Hens: Post. quam autςm M tares Academiar c Omessabunodus, Δ per lasciuiam illudens aceessisset, perinde ut ad omnes solebat, mancipatum illum,atque e manibus Ebrietatis vi ereptum, &ad sieadductum, aquam bibere, & Bbrium esse docuit, corollasque capiti detractas discerpsit. Ac quoties bibendum, atque accumbendum fuerat , verba quae iam perplexa, & misera, &mu'ta curiositate referta illi tradidit. Quare qui antea estiorescebat, rubore amisso pallidus,&incuruus corpore factus est, & cantilenis illis uniuersis obliuioni mandatis , sine cibo 'interdum , de sitibundus ad mediam usquὸ vesperam. sedet nugando , equali Acadςmiaraugari solet. Ebrit.

217쪽

rietati vero ex aduerso respondit Ac demia. Ego quidem serte quadam , ut conis sueui facere, patentibus foribus ad amicos, qui tum praesentes erant,fermones quosdam de virtute, atque modestia faciebam . me vero Polemon cum tibijs , & coronis adstans principio quidem vociferabatur . At post. quam , mos nullam illius rationem habebvimus, , paulatim resipiscere cςpit ad sermo. nes . Et simul au erebat coronas, & tibici. nem compescebat, S purpuram.erubeascebat. Ae veluti ἡ profundo lamnoexperrectus, seipsum adspiciebat quo pacto orna us

atque adfectus esset, & vitam superiorem,& anteactam damnabat Et rubor ex x molentia toluta cras deflorescebat. Ipse autem prae pudore eorum ό quae fecerat 'verecunda.rbatur . Postremo ab illa effugie hs , ad mertransi jt, neque vocante me, neque impellente,sed ultro volens,& meliora hςc esse credens. Hactenus pro se Academia. Viden Academiae potentiam,quae litterarum stimulis, ac virtutis aculeatis ictibus, lasciuientes adolescentulos ad se trahit ; atque ab immoderatae licentiae uncis

extractos,sibi obtemperantes restituit, ac temperatos. Ita quidem Sapientia amentes, pue. z Dd a ros,

218쪽

3φε imis ostiis tribilo secius, quam vastum quen dam amnem, hinc inde influentes ad augent. Ita lusit quidam. Nexus omnes Amicorum facilἔ dissoluum

tur , atque evanescunt; sola inter sapientes fi miliaritas aurea, quin etiam adamantina est perennis, atque immortalis. Sapientiae comis pedes aureos, atque & aurea vincula Sapientis,

limus Rex appellauir, atq; immorialitatem esse in ipsius acquisitione. Immareelcibilis siquidem est lapientum amicitia,qui aeterno uinculo obstringuntur, indissolubili, atqse inseri, bili nodo . Aesecus amor omnis, qui flaccidus elanguescit. Eodem nomine profanus Amor,

ae hora denotantur . Horaria amicorum

lasciuientium adfectio es , qui vanis conuersa tionibus , ludis, ludibrin familiaritatem con traxere. Perniciose familiaritates sunt istae,serE . ii omnes r in ijs dediscit sapiens, ac sape s pius honoris, vel rei familiaris dispendium , ac iacturam facit. Amicos hosce non φίλοκον ιο non obsequi ossed quaestuosos cupidosa

appella. Sola inter sapientes necessitudo his heralis est,quq amicos omnes suppeditat,quam nulla foedat, aut cupido,aut libido. Per eam resipiscit ignarus, ac semper melior in dies e -- dii

219쪽

dit, atque alter redit Aristbphanes in Rania

. Et nossene evimus, Homines docIos audire, Et aliquam capere loquendi concinnitatem -- Et mentiam . .

. Apollonius ille Tyaneus sui alui miraculum rqui peragratis plurimis regionibus, inexhaustas scientias in Graeciam raesit. Certe Phidiosephos omnes adiit, cumque ijs familiariter tamdiu vivebat, quamdiu posset aliquam sa. pientiae usuram capessere. Utque refert Phlialostratus ad Gades usque, & mox a Indos, . lib. rixis , AEthiope'; peruenit . καὶ γὰρ τι. κώ περ i

aba de .li hilosephia iste degentium hominum audiust , qui etiam magnam de rebas ditimis coingεθιεnιm habebam. Porphyriuas uti de eorum,n pius cum Romam venisset, & in magni di illiusPlotini consuetudinem se insinuases,Valere caeteris Omnibus jussis, ad an citi: m fi

220쪽

mum seientiis explere, & verba tante illo manantia, ac de mentis illius sacrario deprompta haurire a

. . . . ' .. e