Petri Pauli Livirani patricii Faventini advocati urbani odae

발행: 1847년

분량: 174페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

31쪽

ille, seu densis Philomela ramis Insidens dulces iterare queStu S, Seu vagis ferri per inane pennis Garrula hirundo Visa, narrabat male crimen ultam Regis incesti puerique mensas Conscias caesi miseraeque flenda

Fata sorori S.

Saepe vocalis calami parentem Pana discebam, Dryadumve furta et Naiades lymphis viridique laetasMont Napaeas, Sive Dianam comitesque ΠΥΠ Phas, Quas Cragum lustrare juvat canum vi et Eminus certo iaculo fugaces Figero lyncas. Nunc nefast nunc heul silet os disertum Morte; torpentes oculos tenehris Longa nox urgei gelidisque lethuni Incubat alis. Occidit vates; neque flos juventae et Aurei mores pietasque Divis Grata, non Musae potuistis atram

Flectere Parcam.

O ubi sacri cineres quiescunt pQuae pio soles hyemesque clemens Terra defendit p Stat adire, Clio, Flebile hustum,

32쪽

- 29 Prosequi mutam lacrymis favillam Et queri extinctum patriae decorem rΑudiet forsan tacitaque pulvis Gestiet urna. Laude quem dignum fidibusque sacras, Diva, non omnem Libitina perdit;

Posterum nomen viret impotentis Funeris exsors. Diuitiam by Cooste

33쪽

Lmon te dilectae cariturum munere Musae

Τristibus et lacrΤmis, O animae pars Iane meae, squalentia Ditis Visere templa iubet Impia Persephone fluctusque Acherontis avari. Heu miseri ante diem Aetherei dulces liquisti luminis oras. O dolor, o pietas lVidi ego lethali torpentem frigore miris

Pallida membra modis, Et vitam fato luctantem oculosque natantes Et fugientem animam. Vidi ego discisso lugentes crine sorores Femineo gemitu orbatam resonare domum. Et jam flebile tristes Munus in inferias

34쪽

Solvit amicitia et memori testudine Clio Carminis ossicium. Non tibi flaventem Cererem gratumque LFaeum Rura paterna dabant: Non cedros et Taenariis operosa premebat Saxa recisa iugis Candenti ridens elephanto auroque lacunar. Τe sine Iahe fides, Te patriae non segnis amor pietasque pudorque Sanctaque relligio Indecori turba vulgi secrevit inertis. Praepetis orbe rotae Nixa pedem, transmutat opes transmutat honores Sors vice perpetua; Sed proprium decus et partum Virtute, Superbae Non rapit ira deae.

35쪽

32 XI. C . . in Aoncreti glacie jam fluvii rigent, Jam summis nebulae montibus incubant, Rontanaeque cacumen Denso involvitur stere. Bacchatur viduas frondibus impotens Per sylvas Aquilo frangere pertinax Quercus; arva nivali Late bruma tenet gelu. Tu ventos Volucres in mare uaufragum Et nimbos jubeas cedere, dupiter; Lux haec grata Camoenis Sudo fulgeat aethere. Namque ex hac rutilam Strocchius ordinat Annorum seriem, Pieridum sacer Et virtutis alumnus, Etruscae fidicen lyrae.

36쪽

Lux haec sancta mihi non sine carmine Et volis abeat. Jane, sodalium Adsis prime meorum,

Festivumque libens larem Cum docto subeas, Petre, Bedeschio; Nec te poeniteat cum Zolio pedem Una huc ferre, Camille, Cui blandae Charites linunt

Victura aethereo carmina nectare,

Nec te fide Mari, teque Metelle qui Sollers tradere chartis Antiquum patriae decus Et pugnata atavis praelia, nobile

Moliris monumentum. Ara recentibus

Sertis cincta, Sabaeis Spargi poscit odoribus. Laetis impliciti tempora frondibus Praesenti Genio rite operabimur, Qui producit in aevum Dilecti capitis dies. Latonae soboIes Phoebe, volubiles Annos perpetua qui vice digeris,

O rex maxime Vatum

Qui dulcem strepitum chelys Fraternae niveo pollice temperas: Si quid vota valent, non semel advehas Vate hanc sospite lucem

37쪽

34XII.

'lecta Musis barbitos aviis Ducit sequaces montibus ille es, Mulcetque tigres, amniuInque Sistit aquas celeresque Ventos. Tutum ad profundi moenia Tartari Vates canora pandit iter lyra; Rex manium ultricesque Dirae Et Stygii stupuere fluctu S. Vestro, Camoenae, munere non latet Ustum Pelasgis ignibus Ilium, Non fortis Hector, non Achillei Ira trucis, Stenelusque PugnaX. Vestro, Camoenae, munere sit mihi Obliviosis demere fluctibus Fas, Itala virtute functum,

Aeolioque sacrare cantu Diuitigod by Corale

38쪽

- 35 Heroa: vestro nil sine numine Possunt poetae. Quo rapitis, Deae pΕn obviis adversa signis Agmina stant, et utrinque rauca Strepunt minaci classica murmure: Ignita caedes cum tonitru vomunt Longe aera, que is caelum remugit Et ressuis tremit Ister undis. Hinc arma Τhracum cornuaque impiae Lunae coruscant, pectora liberae Hinc sacra morti pro pudicis Comugibus patriaque certant. Horrendus inter millia fulminat Hasta et cruentis Mars rapitur rotis, Quem terror et lethum minaeque Et volucres comitantur irae. Dum bellicosae robur Etruriae Plorat minaces inter acinaces Saevosque captivum tumultustre Ducem, ruit in superbas Heros cohortes, fulguris Ocyor Alis. Nivosis quantus in alpibus Auster trementes frangit ornos Cum sonitu Veteresque fagos, Aut, turbidis cum fratribus, Adriae Exercet undas et nigra nubila Scindit coruscantem per aethram; Fulmineo metuendus ense

39쪽

Sic cum sequaci milite barbaras Vasto phalanges diruis impetu: Et pube dum Thusca tuoque Sospes equo fugit inter ignes Et tela Princeps, tu pedes hosticos Contundis ictus. Sed numero heu l cadit Oppressa virtus, Italumque Saucius Odrysiis sagittis

Pectus, cruenta strage superjaces Caesis superbus hostibus immori.

Quo fugit heul antiqua virtus Ausonidum p Quid, inane praeter

Nomen, quid usquam nunc manet uali pNunc non sub armis sudat, at extero Marcescit in luxu et probrosis Deliciis inhonora PubeS. Frustra tremendis moenibus alpium Deus beatos muniit Italos,

Frustra aequoris circum sonantis

Indomitos dedit ire fluctus, Dum sic pudendo torpet in otio imbellis aetas, dum Veneri vacant

Et turpibus scenae choreis Immemores ataVlim nepotes.

SEARCH

MENU NAVIGATION