Petri Pauli Livirani patricii Faventini advocati urbani odae

42쪽

les, supremi qui solium Iovis

Iuxta coruscis nubibus accubat Iramque flammantis ministrat Fulminis omnipotensque Sceptrum, Solis sereno lumine perfrui Gaudens, nivalis trans Boreae vias Trans desides nimbos silente Impavidus spatiatur aethra. Innixa penna sic mea praepete Contendit altum . scandere Verticem Mens, unde ΤΤrrhenos beatum

In populos jubar alma regis Virtus recludit. Te sonat aureo , Dux inclytorum Lotharid i genus, Pimplea plectro: te parentem Divitis urbs veneratur Arni;

43쪽

Tu templa sanctis extruis artibus, Dignisque fulget Pallas honorihus, Nec sordidam neglecta Virtus, Principe te, patitur repulsam. Per te protervae fraena licentiae Injecta, per te vindice territum Crimen flagello, faustitasque Paxque tuas beat alma gentes. Te rege, non vis non furor impiis Fraterna suasit funera dexteris, Non ira bacchantlim quietas Eumenidum laceravit urbes. Τu flectis alpes, et pecori Vago Vix nota quondam per juga, saltu bus Mirantibus, donas rotarum

Ire sonum Volucremque lapsum.

Qua pigra late torpuerat Palus, Nunc laeta aratrum jugera sentiunt, Glebaeque non mendacis u herVota avidi superat coloni; Regnat salubri mensibus haud suis Ver molle caelo, jam procul avolat Squalens egestas febriumque Atra cohors comitesque morbi. O qui beatae laetus Etruriae Princeps, avitis artibus imperi Torques habenas, et minoris Consiliis animoque sceptri

44쪽

- 41 Nunc sorte gaudes, non sine dis viges Regnasque. Fatum te vocat altius, Volvuntque si non falsa vati Arcitenens mihi monstrat augur, Si non inanes spes Italom cadent in Majora Parcae. O optime principum, Non fama te multique fasti,

Non memores sileant Camoenae. Duiliroo by Corale

45쪽

II. ive, qui laetos, merita decorus Infula, Myrae populos regebas,

Nuncque stellanti superum choreis Interes aula , Duui tibi, doctae studiis palestrae Dedita, ad festas operatur aras Auspici pubes, tua Vise sacra Dexter ab alto. Tu puer, moestas Lyciae per urbes Dum lues late populata saevit Et ferox vulgo tu Venum Senumque Funera densat,

Nobili spernens pietate vitam Suhlevas aegros ope; splendideque Prodigum largis hilarata donis

Sensit egestaS.

46쪽

- 43 Τe decus eastae Fidei tuentem

Voce, Nicaeni stupuere Patres; Arius cessit domitus disertae Fulmine linguae. Fana subvertis celebresque cultu Impio lucos; simulacra coeno Foeda raptantur, siluere falsi Oracula Phoebi. Tu prece et nutu rabiem tumentoni Fluctuum placas, juvenes a ctro Evocas Orco superaque donas Vescier aurci. Qui tuas sumit celebrare laudes, Debili immensum rate tentat aequor. Barium felixi ubi sancta Magni' ossa quiescunt cOSSA, quae curVis Venerantur alis Praepetes venti, Vitrei vagantes

Ob maris ripam, placidique blando

Murmure fluctuS.

47쪽

44 Ilia Dum tu paterna longius heu i domo

Carisque amicis, utilis hospitis Abes Sabinis, vimque Parcae

Paeoniis opibus moraris ;Felix apricis villula collibus, Frequens amoenis villula saltibus Qui saxa Brasgelae cubantis Despiciunt humilemque vallem, Tuto beatum me tenet otio. Iucunda parvum pax habitat larem, Nec moeror hic laevum cubile,

Nec vigiles posuere curae. Illectus auri nauta cupidine Remis avarum sollicitet mare,

Atque impetum Arcturi cadentis Palleat horrisonosque nimbos ;

48쪽

Martis sequatur castra micantia Signis et acris evigilet tubae Exterritus clangore miles: Hic vacuo mihi Phoebus adsit. Caelum procellis contrahat et nive Hybernus agros dupiter obruat; Congesta non deerunt crepanti Ligna foco cyathisque Vina. Voluptuosum proterat ignea

Ver et furentis sidere saeviat Leonis aestas; lenta stratum

Herba dabit, patulaque longum Solabor aestum sub platano iacens: Umbras amici dum Zephyri movent, Dum garrulis vicina lymphis

Sylva sonat Volucrumque Caiatu.

Hic, Vel suavis membra quies mihi Ultro irrigabit, corda Virum quies Agrestium mulcere lenis Et thalamis inimica regum; Vel Musa tendet barbiton , et nigram Dicet virentis caesariem Chloes Dulcemque risum, et teIa blandis Ex oculis iaculantem Amorem.

49쪽

IV. Lux bona, quae dant glaciales advehis idus, Non Erato te grata silebit Indictamve mihi sol aequore condet Ibero. Tu mihi primo in limine vitae Affuisti, infandis tunc cum laniata duellis Infelix Europa quievit, Victrices aquilas jamjam visura brevique

Compressum male fulmen ab Ilva Ingruere heul populis iterumque accendere Martem. Vagitus o conscia nostri Lux, tene extremum I Unc cerno, an forte redire Fata sinent p Nunc candida rides, Nec juveni immerito casus portendis iniquos.

Jana magnum sol aureus orbem

Ter caelo explevit; nitidum caligine tristi Tecta caput heu, anxia luctu

50쪽

Mens refugit l) vigiles curas morbumque minacem Ducebas gelidumque Pa Vorem. Quam pene in furvo luctantem gurgite cymbam Et pallentes vidimus umbras Et fletus sontum et vatum Ioca laeta piorum lΑeternis loca laeta choreis Et cantu, quae purpureo ver lumine vestit.

Sed Clarii tutela potentis, Qui volueri horrendum domuit Pythona sagitta

Et sinuosa volumina solvit, Faucibus eripuit me lethi, et supplice vicit Aversam testudine Parcam. Phoebe, tuum est, si iucundo mihi lumine caeli, Si terrae fas munere Vesci: Semper ades; colui teneris te semper ab annis, Teque colam dum vita manebit.