Jo. Alberti Fabricii SS. Theol. D. & Prof. Publ. Bibliographia antiquaria, sive, Introductio in notitiam scriptorum, qui antiquitates hebraicas, graecas, romanas et christianas scriptis illustraverunt

311쪽

An. II98. Homobonin Cremonensis. Cherubinus i. c. p. 8 I. An. ΙΣΟΙ. nigundis, Imperatoris Henrici S. Conjux. Surius 3. Mart. p. 46. Acta Sanctor. T. I. Martii p. 28 seq. .i2 26. Laurentius Dublinensis. Cherubinus i. c. p. 96. M. I 2ῆO. Franciscus sundatorFranciscant Ordinis. Surius, ψ.Octobr. p. 6 . Cherubinu S l. c. P 99. An. 12s R. Antonim de Padua. Cherubinus i. c. p. IOO.M. I 2 ψq. Dominicus, conditor Dominicam ordinis. Surius, sἰ Aug. p. 83. CherubinuS l. c. p. IO3. . VΣ . Elisabetha, Andreae Regis IIungariae filia it Ludovici Land gravit Thuringiae coniux. Cherubinus i c. p. Ios. . I 2q7. EMmuMus, Archiepiscopus Cantuariensis. Cherubinus i. c. P. I O M. Petrus, Episcopus Veronensis. Cherubinus I c. p. ἈλAn. eod. Manistam Cracoviensis Cherubinus i. c. P. I 23'.

An. IΣfς. Clam Assisiensis. Cherub. l. c. p IJ I. M. I 26O. Richardus, Episcopus Cisterciensis. Idem i. c. p. IΑ9.M. I 267. μῶπga, Princeps Polonica. Id. l. c. p. I 66. An. I 297. Ludovicin IX. Rex Galliae. Id. l. c. p. ΣΟΙ. . IJl3. Petrus de Morono. Id l. c. p. 2Iq.

312쪽

27 2 CAP. V SANCTI CANONI SATI.M. 16OI. Romu tu de Pennasorii. Cherubinus i. c. Tom. 3 P. m. Surius, 7. Jan. P HO. An. 16O8. ncissa, Congregationis Montis Oliveti. Cherubi. nus'. c. p. 2ῖI. Acta Sanctor. T. 2. Martii 9. p.2O6. M. I6IO. Carolin Borromaeo, Archiepiscopus Mediolanensis. Id. l. c. P. ἶ-An. 16s .paucistra Verius. Id. l.C. p 37O.&TOm. IV. P. IS. M. 1621. Ueresia, sundatrix ordinis discalceatarum Carmelitarum. Id. l. c. Tom. δ. p. Φ q. M. I622. Petrus de Alcannam, ordinis Minorum strictioris ob. servantiae discalceatorum. Id. l. z. P. I9. An. 1623. Misinus Neris , Auctor Congregationis Clericorum Secularium oratorii. Id. l. c. Tom. q. P. F. M. eod. unatiuo Lbola, Conditor Societatis Iesu. Id. l. c. p. II. . eod. Isidort Agricola. Id. l. c. An.I62 Iacobus deMarchia, ordinis Fratrum Minorum S.Fram cisti de Observantia. Id. l. c. p. Sy. An. 162s. AndreM de aere lino, Theatinensis Monachus. Cherubinus i. c. P. 87 An. 1629. Caietantu Uienaein, Fundator Clericorum Regularium Theatinorum. Id. l. c. P. I 62. . I6s8. nomas a ratamπa, Ordinis Eremitarum S. Augustini. Id. l. c. Tom. V. P. 27q.M. 1663. Franciscin de Sates, Episcopus Genevensis. Theatri Europ. T. X. p. 8s. N Diar. Europ. contin. XI. p. F II. M. I668. Maria Magdalena de Patris, Florentina: Rosa de Lima, Peuvian. N Ludovicus Bestrandu , seu Beleramu . Diar. Europ. contin. XVIII. p. 296. Bremeri Hist. An. 166I. adi672, P. 22. . I671. Serdinandus Catholicus Rex Hispaniae, Casem ι ord. Theatinorum Generalis & Philippvi Eenitis , Servitarum Praepositus. Diar. Europ contin. XXIII. p. sq. Bre er. l. c. P. 28. M. I679. Torrebis, Archiepiscopus Limensis. Theatri Europ. T. XII. p. II . N Diar. Europ. contin. Αο. p. III. An. 169O.I6. Octobr. Laurentiu Justiniani, Patriarcha Venetus defunctus A. I ss. Johannes de Capi ano Ord. Minorum, desunctus A. f6. Jobannes de S. Faronis Hispanus, Monachus Augustinianus, de-

iunctus A. I67I. Iohannes di Dio, Lusitanus, auctor Ordinis Monastici Fate

313쪽

Fate ben Fratelli, defunctus A. Io dc Paschalis Bolon ex fratribus Minoris observantiae, defunctus A. IFΟΣ. A. iroi. mense Iunio agitatum de canonisatione Andreae de ADLMo, citharinae Bononiensis, S cardinalis atque Episcopi Neapolitani

Andreae Durale.

A. I70. die Festo SS. Trin. 22. Maji Santas adscripti solenniter Plaι V. Pontifex Max. Felix de Cantalicio, Capucinus, Andreas de Adiellino Monachus Theatinus dam A. I623 . beatificatus sive beatis adscriptus Bononiensis. Ritus canonisationis, quae vox ante seculum XII. vix audita, petendi sunt eκ Actis Canoni sationum, qualia sunt Asta Canonisationis Thomae a Villanova, edita ab Andrea Aetnar, Rom. I63 8. . Sanctorum Petri de Alcantara& Mariae Magdalenae de Paetetis, quae Clementi IX. diis icata a Dominico Capetis lucem adspexere Romae 1669. q. ubi inter alia p. 3Σα videmus expensas in hanc canonisationem lactas 6 COO. ' scutatorum: Relatione deli' apparato fatio in S. Pietro, S delle ceremonte per la Canonisatione de cinq ve santi, in Roma A. I69O. Ut vero dignus aliquis consortio Sanctorum habeatur , solennis praecedit inquisitio 3c formalis scilicet de fide, moribus, vita, fama S miraculis. ConserBalu-etium de Papis Aventonensibus m.2. pag.7. 66. Confisendus insuper Bollandus, Henschenius S Papebrachius, qui inActis Sanctorum etiam passim agunt de eorundem canonisatione: Ceremoniale Romanum 1 tisere VI. Angelis Roccha de Canonisatione Sanctorum Rom. I6Io. q. utFe litem Conteurium, Troilum Maloeaetium aliosque Cangio glossar. latin. in nonifatio, & Lipenio T. I. Biblioth. Theolog. p. 2i9. 8c Rev. Joh. Francisco Buddeop. 637. syntagm. dis . Theol. laudatos, SimonemM olum dier. canicular. f. 5 82. R. & Fortunatum Scacchum libris VII. de beatificatione & Canonisatione omittam. Breviter etiam ritus Canonisationis exponit Nagensellius Tomo postremo Perae librorum juvenilium pag. M m II O9.

314쪽

Eio9. seq. N in libroGermanice edito de educatione Principis juvenis pq x81. seq. Videnda etiam Collectio Epistolarum Historico Politicarum quae Germanice prodiit sub titulo des neu bes tenAgentens T. 2.p 9Oo. sqq. Etiam in colloquiis menstruis TentZelianis A. yL P. Mi. ritus ex novissimo usu strictim recensentur. Inserior quidam minusque solennis gradus & Canonisatione

minor vocatur cum ad sepulchrum honos anniversarius alicui habetur ut beato, vel accensis ille luminaribus aut appensis anathematis vel alia ejuscemodi ratione colitur. Vide Acta Sanctorum T. r.

Iunii p. 36I. F. 8t Hadriani BailletidissertationemVitis Sanctorum Gallice editis praemissam P. 197. R. . SoletqVeplerumq ve beatificatio praemitti, donec sedes Romana interiecto FO. vel plurium pauciorumve annorum spatio definit de canonisatione. Sic Maria Magdalena de Paetetis Florentina quae A. i6O7. diem obiit, beatificata est ab Urbano VIII. A. 1616 sed canoni sata a Clemente lX. A. I669. Vide Acta Sanctor. T. 6. Mai. p. sis. 326. Singulare est quod peculiares etiam Monachorum oris dines genus eiusmodi canoni sationis sibi arrogant. Vide si placet quae de Octavia Melchiorrica a Dominicanis ob legatam 'ipsis 7OOO. thaletorum summam singularibus cerimoniis consecrata Petrus Balius in resp. ad quaestiones hominis provincialis T. I. p. 43O. sqq. Pontificem in canoni sationis decreto non posse errare disputant Dominicus Gravina Neapolitanus in Catholicis praescriptionibus adversus haereses quaest. V. In Jo. Thomae de Rocaberti Bibliotheca maximaPontificia, sive collectione voluminosa et r.enim tomi sunt scriptorum potestatem Pontificis defendentium Rom. I 699. l.) Tomo VIII. Augustinus Triumphus de potestate Ecclesiastica p. 98. Castro Palao T. r p. 3ῖ8. aliique Ecclesiae Romanae socii. Sed non ausi sunt hoc sibi sumere ipsi Pontifices, qui ante actum Canonisationis olim usi sunt Ienni protestationis formula quam ex Christophori Marcelli lib. I. de EcclesRom. ritibus squi opus suum Leoni X.inscripsit&Romae A. Is Issi edidit) pluribus locis Epistolarum suarum ut p. 26. N Π.edit. Lond. repetit Jo. Launrius, observat etiam plenariae Synodi assensu simul,non

solius Pontificis auctoritate opus fuisse ut Sanctis aliquis accenseretur. Formula protestationis haec est : Antequam ad pronunriationem veniamus. protestamur publice apud vos praesentes, quod per hunc aίium Canonisationis non

intendiis . Spectat hue Carthusani dictum ad Philippum C ineum lib. 7. memor. nosu Vpe om

315쪽

istendimis aliquid facere quod J covi fidem, aut Catholicam Ecclesiam, 'e honorem DEL Uide etiam qVar idem Launo us p.79.sq. deCanonisatione Ludovici Alamandi, praesidis Basileensis Concilii, a quo depositus fuit Eugenius IV. o qVae adversus fidem consecrationum in Rom. Ecclesia disputant B. Lumerus scripto contra novum Idolum Mimense Benn nem 'Episcopum T. 2. Attenburg. p. 78O. seq. Hospinianus de sestis Christianor. c.6. Balthasar dius notis ad dispp.Taboriticas p.IFO. q. εc I Dallaeus de objecto cultus religiosi lib. III. c. 2I. In Orientali Ecclesia Graeca paullo rarius obtinet hic Consecrationis ritus, Patriarchae N plenae synodi auctoritate S millenorum testium de canonizandi miraculis testantium fide constans. Causam raritatis exponit illustrisPaulusRicautus inHistoria status praesentisEces

sae Graecae cap. VI. pag. I6 . seqq. La regis de la Canonisation des Minures conservee dans lae sege Patriarcsal G Constantinopo. E es υνο que leMenologue es si eis, que con a esse force de merare iux ou trois Salvis enuujour: Mais avec cela, asin que les bonnes ames, qui font sirares en ce monis, is quire ivent de Dira leur recompense en Potre Pis,neperden Oint ce que les hommessone capabies, ae ac corder a leur piete, os Grecs canonisententare apresent,reo qui ont este celebres, par Dura Minucles, spar lasaintne de lora maeura. Il fauetoutefois, avant que ren Penis la, que milis temoins, qui aurant uu ces actions, ou qui tes auroni apprises, depersonnes irrepracbabies, en donnent des aussurances solemnestes e ti faut encore que o Patriarche es les eques ensem informe tres- exactement, dans unplein Synode. Aors iapersonne, iam on recherche la vis, es resue dans te calendrier; Onmarque unisurpou a Sem: Et ous les ans,on cel bre sis memoire : On dit une Messe reson honneur: On te quelques omnes a sis Duange o On Γι une relation deses miractes s de m bonnes aeuores et Oninsere ensin D rie, dans le Synaxarion, ou livre des Suinis. Mais maintenamque les Canonifations nes ont passans degranssifrais, elles sont molas en usiam. S les Greci e sant ae ordina ire paupres ou mechans,ils ntrooepeu,qui solent asset gens de bien,pour meriter unsigraiahonneur, ou qui a ne des Parens ripa pieuxis assea riches,pour os Dire metire dans la Liste des Mints s des Martyri.

XXVI. Angelorum nomine pro bonis spiritibus usi sunt,ne de Imdaeis ac Chalcidio p. Σχs.sq. Christiano scriptore) dicam Alex. Aphrodiseus in Topica p. i86. Aristides T. I. p.I9. Labeo apud Augustin IX. x9. de Civ. DEI, Ammonjus inΡrophyrii Isagog.PorphyriusdamblichusMm et de

316쪽

276 CAP. VIII. ANGELORUM de Mysteriis aegyptior. Simplicius, Marcianus Capella, di praecipue

Hierocles qui p. δ7. ἀγγελ κον Θεῶν γεν memorat, atque inter DEum Λαγὸν di hominem tria ait intercedere Deos immortales, Heroas dedaemonas terrenos. Confer Dan. Heinsium ad Maximum Tyrium p.

m. Notat idem Hierocles p. AI. Heroas qvi ημPεοι Hesiodo ab aliis

dici δαίμονας αγαΘους ως δαημον- imς ημονας τὼς Θειων νομο . Ab aliis ἀγγε ς ώς εκφοήνοντας s/αγγέλοντας ηρον τους προς έυ υίαν κα- νονας. Alios vero cum Platone inter DEum lchominem ponere angelos, daemones icheroes. Conser Origenem 3. contraCelium p. I,3. Aliis

hos omnes uno eodemqVe nomine venire angelorum vel heroum vel daemonum. At per daemoneS terrenos Hierocles non intelligit malos

spiritus siv ἀς εναντιας δυνάμεις quas vocat Plato X. de legib. p. 6O8. sed vero animos hominum D plentia praestantium, quos ἰσοδαμιονας &Dαγγελους appellat p. 46. quemadmodum aliis άγαθοὶ λωμονες dicti Diogenes it Crates Philosophi, de qVibus Menag. ad Laertium p. 2 2.α6Σ atque de eiusmodi viro sapiente Arrianus III ΣΣ. Epictetear. dig. . δεν - οτι αγγελ ro F Διος απεταλται προς τους ἀνθρωπους usia ἀγαΘῶν κακῶν. Neque Socratis DEus siveDaemon alius intelligendus quam providus eius animus ac perspicax, uti Xenocrati apud Aristotelem Σ. Topic. λωμων ἐκα- η ψυχη, unde ille ἰυλύμονα appellabat cui bona mens contig siet: & Euripides Socratis amicus apud Theonem p. 6O. progymnasm.Τ- - ἐμων εκ ου dixit esse Θειν. Angeli in Oraculis Zoroastri tributis v. 293 . vocantur ἁγνοὶ Δούμονες. H φυ ς σανου τους δαίμονας ἀγνους. Meminit Angelorum etiam Pseudoorpheus ' apud Clementem Alex. V. Strom. p 6O8. Σῶ γ θρον' πυροενὶι παρετῶσιν πολύμοχΘοι

γελοι οσι γοεριηλε βροτοῖς ώς παντα τελειτα .Hostanes apud Cyprianum deIdolor. vanitate p. I . Magorum praejuus Hostanes s tormam veri DEI negat conssici posse,qAngelos veros sedium dicit assistere. In sacris literis Angelorum nomen absolute ponitur nunquam pro malis Daemonibus, uti vicissim Daemonum nunquam pro

bono Angelo, ut notavit Theodorus Hackspanius in sylloge disputati. Theolog. N Philolog. pag. 2 4. E contrario apud Ethnicos scriptores Daemonum vocabulum saepius pro bonis spiritibus ponitur, ac pro Deo

In Orphei hymnis Mereurius dicitur ἔγγε - - , ut apudPuton.A. de LM.

317쪽

ipse, vide PolIueem Onomastici lib. I. c. I. atque negari nequit multa eorum q vae de Daemonibus bonis illi tradiderunt, cum doctrinaIudaeorum& Christianorum de Angelis satis bene conspirare. Tonser Hugonem Grotium ad Matthaei I. ΣΟ. Eugubinum de perenni Philosophia libro VIII. & Ηuetii Alneian. quaest lib. 2. c. q. Ordinum Angelisorum nomina in sacris literis obvia ex ossiciis Imperii Persici, sub quo Hebraei aliquando vixerunti d*sumta esse notant Hugo Grotius ad Rom. VIII. Judaei decem gradus sive ordines colligunt, Christiani plerique post Pseudo Dionysium Areopagitam ' no-Vem, incerta utri que conjectura. De Judaeis vide Maimonidem defundamentis Legis p. 18. seq. N ibi notas Guil. Vorstii: Immanuelem A-boab inNomologia edita Hispanice p. in. Menasseh ben Israel problem.

22. de creatione, Gilb. Gaulminum lib. et . not. ad lib de Vita Moysis c.4. Buxtorsum Lex Talmudi c. p. 2339. Hackspanium de Angelorum Daemonumque nominibus in Sylloge p. 234.242.23 2. D. Martin Geterum

in consormitateJudaeo Papistica, Loco de Angelis c.χ. D.SebasLSchmiadium in senario Angelico sive diatri bis de Cherubim, Seraphim, Principatibus, thronis Sc. Brunsvic. i696.iΣ. Iacobum Capellum notis ad Hebr. I. ulti Κircherum Tom. Σ. Oedipissi gyptiaci pari. I. P. 2Iq. 23 f. ec petavium lib. Σ. de Angelis cap. i. g. ult. De Christianorum veterum

sententia praeter eundem Petavium, S Pseudo Dionysii de Hierarchia caelesti interpretes, consulendus Jo.Morinus de sacris Ecclesiae ordinationibus p. q9 I. seq. qui inter alia ostendit multos Dionysio posteriores ab ejus sententia circa descriptionem Angelicae Hierarchiae discedere, ut illum vel non Iegerint vel certe neglexerint: Jo. Dallaeus de scriptis Dionysio S Ignatio tributis l. r. c.ῖ. Sui cerus in αγγελ , Cotelerius ad Constitui. Apostol. VIII. IE. et T. g. monument. Ecclesiae Graecae P. 3 3 8. seq. & Michael le Qvien ad Jo. Damasceni lib. 2. de Fide orthodoxa c.I. T. 1. P. IS 7. I 8. Videndi etiam e veteribus Cyrillus Hierosol. V. Catechesi Mystagog. c. s. Joh. Philoponus lib. I. c. IO. de creatione, Isidorus Hisp. VII. s. Orig., de ordine Creaturarum c. Σ. Rabanus Maurus

de laudibus S. Crucis lib. I. figura 3. Mich. Glycas lib. I. Annalium f. 76. seq. Philippus in Dioptra III. 1. p. ii 3. S Michael Syncellus laudatione

' Trahunt hue nonnulli voea Ium de novies repetitum in quibusdam Codd. Apo calypseoS IV.8. ad quem locum conser Vallam. Repetitur etiam vocabulum

318쪽

1 3 CAP. VUL ANGELORUM ORDINRS.

P. Is 26. seq. Sc. De noVem ord i num Angelorum templo CPoli & de novem ordinum Anselorum festo quod Graeci celebrant VIII. Novem. bris, adi Cangit CPolin Christianam lib. q. p. I88. De novem ordinibus malorum Angelorum ex Rob. Fluddi sententia vide Gassendum T. 3. Opp. pag. 223. N Fluddum ipsium in Historia Macrocosmi pag. 1O8. &c. Atque gradus quidem inter malos perinde ac bonos spiritus etiam Ethnici agnoUerunt, γιγνονται is εν ἀδρωπο.ι κω λωμο ν ἀρGlης διαφοραὶ κ/η κακίας, inquit Plutarchus de Iside & oliri atque lib. de desectu ora

culor. Praeclare Thomas Galeus notis ad Iamblichum de Mysteriis imgyptiorum p.2O8. observatas.Paulo Apostolo EphesH. per λας, κοσμοκράτορος, nomina a Philosophis venditata potestates adversarias intelligi. HMeant igitur, inquit, ne quid errent, qui eadem cabula

adpotestates cetustes transferunt. Pa us haec non tam ponere, quam ex haretia

corumsermonibin accepta oblique inducere ridetur. Dclamblichi, Procli, Hermiae, Damascii N aliorum Platonicorum recentiorum Hierarchia atque

ordinibus AnSelorum multa erudite idemGaleus p.2o6.seq. Uidendi quoque Eugubinus VIII. IO. ad 18. Theophilus Raynaudus T. f. Opp. p. 72. seq. Stillingfleetus responsione ad Cressium Anglice edita p.r29. 13o. Κircherus T. z. oediei parte L. P. qO7. seq. 23. 626. Ac Radulphus Cudruorthus in Systemate intelligibili Universi, edito Anglice p.ss3.R.

In Chaldaica Theologia,notante ad vitam Moysis lib.2. q. Gaulmino, tres quom inDivinis triades,prima πέρ,δυναμις,ra ,secunda οι νοεροὶ θεοὶ, οιοι μυκοί. Tertia ο ἀρχαγγελ κο ,οια γνα ι -πιοι. In Mu-hamedis Alcor no XXXVII. I. seq. DEus iurat per tres ordines Ange-Iorum, ordinantes, agitantes, & legentesAlcoranum. Conser Suratam LXXIX. i.seq. Deseptem molis principibu septem Archangeli vocamtur in Theologumenis Arithmeticae p. q. praeter interpretes Apocalypseos videndi Martinus Roa in singularibus S. Scripturae T. 2. p. qqq. seq. Hugo Grotius ad Matthaei XVIII, IO. Petavius de Angelis p.I28.R. ChristophorusSandius in problemate paradoXo de Spiritu S. p. I9. seq.di contra Sandium B. D. Schomerus noster p. 92. seq. N Wittichi us pag. xs6. seq. Praeterea Theologi Argentoratenses celedratissimi Dorscheus in pentadecade p. FI6. N Seb. Schmidius in Mysterio Gratiae Divinae p. so.seq. s6q. seq. qvibus addendus D. Abraham. Hinckelmannus ό -καφιτης in Detectione sandamenti Bolimiani p. 18. seq. disputans contra Fluddum c .macrocosmi&Jac.Baehmium donderinnaden, GahlLχε.

Tho. G leus notis eruditissimis ad Iamblichum de Mysteriis Egypti

319쪽

GENII, LARES , PENATES &e.

p. 2O6. qui Ethnicis non mimis quam Judaeis probatum de Archangelis dogma fuisse ostendit: q vanq vam in sacris literis unius tantum Archangeli occurrit mentio, unde totum illud quod de ordine vel septenario vel ut Eusebii vocabulo ex orati de laudibus Constantini p. 6O . utar, de ' λατοις fertur, commentis adscribere non dubitavit Reu.D. Gethardus Melerus, Hamburgensis tum Gymnasii Prosesibr, hodie Bremensis Ecclesiae Superintendens celeberrimus in paradoxo de Archangelis Enthymemate, Hamburg. 169f. q. Septem Angelis bonis principibus totidem malos ac seductores vitiorumque ac scelerum praesides oppositos esse statuerunt veteres quidam e Judaeis&Christianis, ut constat e testamento Ruben c. 2. S testimoniis priscorum Ecclesiae doctorum quae adduxitCotelerius ad Hermae Pastorem lib. 2. mandati a. De cultu Angelorum apud Judaeos adiri possunt Bartoloccius T. L Bibliothecae Rabbinicae p. 292. seq. N Jo. Sau-hertus in pallastra dissp. 3I. seq. XXVII. Singulis hominibus statim a tempore quo in lucem eduntur adesse bonum genium sive Angelum, nec minus malum, multi olim senserunt e veteribus Christianis, ut docent Cotelerius ad Hermae pastoris lib. 2. mandat. 6. c. a. &Ηuetius in origenianis lib. Σ. quaeius.

Videndus Spetavius dogm Theol. de Angelis p. a 3I. seq. Joh. Rivius de familiari cujusque gemo, seu de praesidio Angelico &Joh Clodius de spiritu familiari: Atq ve Judaeorum eandem fuisse sententiam disputant

eruditi interpretes ad Matth. XVIII. io. dc Actor. XII. Is. De M ame danis quoque notat 1 homas Smithus Epist. i. do moribus Turcarum p. 39. eos inter orandum caput ad alterutrum humerum motitare, angelos custodes quos humeris ad dere credunt, oratione ita salutantes. Eadem

de geniis tutelaribus sententi ampridem Ethnicis quom persuasa suit,

ut prolixe declarat idem Fluetius Alneian. quaest. lib. 2. cap. q. g. 3. ubi multa de Diis praestitibus, geniisque custodibus ac tutelaribus & μυςαγωγοῖς F βίου ut vocantur Menandro apud Ammianum Marcellin.XXLIq. ubi conferatur Linde brogius: tum Menagius adLaertii lib.VII.se LIFI Eugubinus VII Σφ. seq.& ir. O. de perenni Philosophia di Tobias Psan rus in Theologia Gentilip igo.' Maribus appositos Romani genios appellabant, scemini s Iunones, de quo Li psius adSenecae Epistolam

' Minus bene vir doctissi Valesius vertit : Angelorum re Archangelorum in merabile μῶnea, nam in Graeco est ;i nnum. rabi is Angelorum musti Ado, concilia Arct g lorum 2 fave rum chori spmmum.

320쪽

Iam uo. Harduinus ad Plinii T. I p. Iεῖ. Peculiariter culti Genii principum, per qVos etiam juratum,ut notarunt docti ad Curtium Q. tr. 18. Christoph. Cellarius ad Minucium Felicem p. ΠΣ. Cangius ad Zonaram p. 18. N ad Cinnamum p. q83. Conser Henrici Dodwelli praelectionem secundam Cambdenianam ad Hadrianum Spartiani, quae est de fortuna Imperii it genio tutelari Principis, Oxon. I692. 8. nec minus Bernardi Ludovici Mollenbecii de genio Principis dissertationem , recusam in syntagmate secundo dissertationum Philologicarum in Belgio iunctim editarum A. I7OO. 8. EtiamLocis, urbibus tributi genii. UideLindebrogium ad Ammiani XX. s. & q vae Clariss Rubeus in memoriis Brixianis Italice editis p I8 . ubi de Genio Romae, Antiochiae, Brixiaeque S p. 11s. de Genio paganico. De Genio sive populi Romani adeundus Laur. Begerus in thesauro Brandenburgico T. 2. p. s so. S Clarissimi Philippi Olearii diss de sortuna Romana,Lips I7I3. Habemus etiam in antiquis numis Genios exercitus S Genium Senatus, Geniumque publicum. De τυχ' CPoleos vide Chronicon Paschale p. 284. 183 6c Codini Origines CPolitanas num. 68 Sso. Templum quod genio cujusque Urbis consecrabatur, dictum fuisse Τυχειον, observat Valesius ad Eusebium de Martyribus Palaestinae p. 3 1. 6 Sozomeni V.4. De Angelis ἐθνάρ ς & Geniis Gentium tutelaribus jam supra dicere me memini: interim praeter jam laudatos a me, conssili poterunt quae de Geniis, Ethnicorum P circa eorum naturam, ossicia & cultum opinionibus, superstitionibusq3 notarunt synaldus Syntagm. XV. de Diis, Georg. Imma indinsertationibus de Geniis, quae primum in lucem editae sunt Iense I663. recusaeque postea inSyntagmate secundo Dissertationum Philologicarum,

paullo ante a me memorato. Henricu Lindenbrogiis adCensorinum de die

Natali: Cisse. Barthim ad Rutilii versum 327. S Adversar. Lib. LII. c. ΙΣ. D. TUnus de ludis secularibus cap. I3. Tomo VIII. Thesauri Antiquit. Roman. p. Iἶ2.R. I sLi s Lib. I. physiol. Stoic. c. I9. Matthias Zimis inermannus in AnalectisMiscellaneis p. s4αsqq.& in florilegio p. 374. sq. quibus addatur Andreas Traquesius ad Alexandrum abAlexandro Lib.V1. Geniat dierum c. . EtMartinusRoa in libro de die natali sacro S profano T. r. singularium S Scripturae. Animalibus etiam Sc plantis praesidere certos Angelos,persuaserunt sibi quidam interpretesApocalyps. IX. Ir. &Christiani veteres,quorum testimonia collegitCotelerius ad Hermae Pastoris lib. I. visionem q.

De Lemuribus, Laribus familiaribus & Larvis, Diisque Manibus videndus Danetus in Dictionario Antiquitatum &JulianusFloridus ad

라틴어 텍스트