장음표시 사용
441쪽
Melahiore Hittorpio editi Colon. I, 68. sol. & per G. Ferrarium Rom. Is 9 i. Paris I 6IO. fol. Cornelius Schultivius in Bibliotheca Ecclesiastica, Colon. Is 99. Liber sacramentorum GregoriiPapae, cum nousHugonis Menardi Paris I6 7. q. 8c In nova operum Gregorii editione, quam Monachis Benedictinis debemus, Paris. I7OS'. sol. T. III. Ejusdem Gregorii missam Graece versam esse a Georg. Codino , Emanuele Chryso lora testatur Leo Allatius de Georgiis p. ;62 sq. Codices sacramento rum 9OO. annis vetustiores Ecclesiae Romanae ic Gallicanae editae a Josepho Mariae Thomasio sive Caro, Rom. I 68O. q. Varii ordines Missae celebrandae, editi ab Edmundo Martene lib. r. de ant q vis Ecclesiae ritibus p. que q. seq. qui de precibus etiam Canoni Missae additis videndus p. tr. seq.ῖψῖ. seq. Caroli M. libellus ad Alcuinum de Sacrificio Misiae & ratione rituum Ecclesiae a Nol angoLazio cum aliis ejusdem argumenti opusculis editus Ant . I 3 6 O. 8. Jo. Bona in libris 2.rerum liturgi carum, quibus subjecit Missam latinam veterem, quam vulgaverat Matthias Flacius Argentinae i3 3 . 8. de qua vide etiam Struvii Bibl. antiqvam A. 7O6. p. 273. R. SEd mundum Marte ne lib. i. de antiq vis Ecclesiae ritibus p. -8i. R. Joh. Mabillonii de Liturgia Gallicana libri 3. 6: Tomus
secundus musti Italici, Commentarius praevius ad Ordinem Romanum Sic. Liber Gallicus Paris i 697. 8. a Grancolasio Doctore Sorbonico editus sub titulo: Veteres Liturgiae cratio missam celebrandi per singula saecula, in Ecclesiis Orientis pariter ic Occidentis. Laetari Andreae Bocqvilloti tractatus historicus de Liturgia Sacra Gallice editus ParisisI oi. Severus Alexandrinus si ve Antiochenus potius) de ritibus sacrae Synaxeos apud φω Christianos receptis Antwerp. Is 77. q. Syriace de Latine. Liturgia Coptica apud Κircherum p. 37. R. Prodromi Copti: Dioscori Liturgia a Jobo Ludolso AEthiopice dc Latine edita in calce Lexici Hthiopici. De ritu Missae in magna Κairo, Hottingerus Tomo RHist. Eccles p. s3 sq. His addendi scriptores de ossiciis Ecclesiasticis Isidorus Hispalensis, Alcvinus, Beda si ve q vis quis auctor scripti de Ossi-
Senonensis nomine edidi) de ritibus Missae Carmen, Radulphus de Rivo, & Missae
expositio brevis ex antiquis libris, quam habes etiam T. i 3. Bibl. Patrum edit. p.7467 o. diversam ab ea quam ante 'oo. annos scriptam vulgavit Edm. Martene lib. I. de antiqvis ritibus p. G i . Liturgiarum Orientalium corpus edere pridem voluit Rich Simon quem vide T. a. Bibi seleme p. i 3. Hodie illud exspectamus a doctissimo Viro Eusebio Renaudolo. De variis Liturgiis consulendus Joannes Bona libro rerum Liturgicarum primo, & Edmundus Martene lib. i. de ritibus pag.
abb. sqq De Graecis notavi nonnulla ad Allatium de libriacclesiactici.Graecorum.
442쪽
ciis q vodTomo VII operum Bedae legitur,quodque pro vix dignis illo
Doctore collectaneis habet Questellus p. Leonem M.)Hugo de S. Victore aliique supra c. IV. A. R. a me laudati & in Hittorpiana aliisque jam a me memoratis collectionibus fere obvii: E recentioribus Cc Vi istie in libro cui titulus: les raisens de l' ossice &ceremontes qui se sonten I Egli se Catholique Apostolique Romaine. Paris I 6 II. . S ROtho magi 1638. 8. Alius nescio quo auctore: traite de la Messe 5c de l' Ossice
Divin, oin'ontrouveune explication literatre des anciennes pratiqVes et desceremontes de P Egli se, appuyeesur l'autori te des Peres Zi des Concites. Caroltu Guietus Jesulta Gallus in Ordine generalis s perpetuo diuini O ii reiatandi fol. Jo. Volsinius quoove opus Liturgicum Σ..vel I.
tomis in solio molitus est teste Rich. Simonio IIJ . Epist select. p. 22 sed lucem quod sciam haud vidit. Quibus auctoribus singulae partes in Missa receptae sint, notat breviter Honorius Augustodunensis in Gemma Animae l. I. c. 86 9 O. T. XX. Bibl. Patrum edit. Lugd.p.iOF8 sq. De coenaeDominicae qualis aChristo ipse post coenam paschalem instituta suit, ritibus Sc serma agunt Iosephin Scaliger libro VI. de emendatione temporum P. 72. sq. Paulus sin ad Targum Onhelos Deuteron.
VIII. ph. Buxto in in diis de comae dominicae primae ritibus 8c forma, ovae extat inter ejus dissertationes Philologico-Theologicas, ubi , Vindiciae hujus diatribes adversusLudovicumCapellum subj iciuntur. Huetius p. 276. R. Alneianarum qVaestionum, Jacobiu Lydius in sacra coena literatorum, Tomo IO. fasciculorum Crenti. Rudolphus Cuduorth in vera sententia sive rectojudicio de caena Domini,libello eruditoAnglice edito, fol. Joh. Olpenu pag. q27. R. Theologumenon Sc Richardis Simon in collatione cerimoniarum Iudaicarum cum Ecclesiasticis, quam Leonis Mutinensis libro de ritibusHebraeorum is subjunxit,lc exGallico Latinexertillo. Valentinus Grosgebauerus. Ritus ac sententiam veteris Ecclesiae circa sacram Eucharistiam persequuntur: E nostratibus Hemicis Riaeiseriis de institutis ac ritibus veterum Christianor um circa S. Euchariniam, di de communione Laica , ' peregrina ac praennstificatorum Helmst.
4eommunione Laica & peregrina Pompeius Sarnelli antiquae Basilicographiae e. 3 o. sq.& Lindebrogius ad Codicem Legum antiquarum p. I 38o. Communionem pere grinam de transpositione Clerici in peregrinum ac deteriorem locum spoenitentur Ufarie hodie vulgo appellant) explicat Philippus Tilemannus Sche k, Prosessor Idarpurgensis in disI. de communione peregrina ejusque apologia adversusJoannis Faes Y μακαριτου obelum pereῖrinitati perefrinae communionis tam . Mar
443쪽
Helmst. ivo. 3673. 4. D. Dorscheus ad diatyposin Concilii Nicami de S. Coena, & in Mysaria Missae: D. ΤΟ. Fechti- in elaborato opere de origine& superstitiorie Missarum in honorem Sanctorum celebratarum Lipsa o7. . pack. Hildebrandin in arte bene moriendi cap. s. ubi de Ench ristia infantibus di morti vicinis data, s. Bebcbus Sec. IV. T. Σ. p. 79I-8χI. E Resormatis scriptoribus c- --s adfersus Baronium Exere. XVI Philippis Mor in it Edmundus Albertinus in libris de Eucharistia, Dais,MBAndedi de Eucharistia Vet. Ecclesiae, Sarravit cura A. I6 O. editus, Dadaeis lib. 3--9. de cultibus religiosis Latinorum, Claudius Sulmo, in
libro de transsubstantiatione , in libro altero sepistola ad Julium P
cium de Hugonis Grotii voto pro pace, qVos utrosque sub larvato Sim plicii Verini nomine vulgavit. Matthain Larroquanus in Historia Eucha ristiae, Gallice edita Amst. I 67I. 8. quae secunda editio melior est & casti gatior, nomeniu auctoris praefixum habens quod in priore desideratur E Romanae Ecclesiae doctoribus denique Ioseph Hicecomes de antiqvis Missae ritibus , apparatu, 2. Vol. Mediolan. I62O. 8 I626. . Theophilus Ronaudis Tomo VLOpp. qui inter alia missam pro defunctis veteri Ecclesiae ignotam, & mortuos nihil juvare disputat: Edmundus μὰν em de ritibus Eccles lib. I. Gabrieltabast in in observationibus Ecclesiasticis
libro I. Fronto Ducaem contra Mornaeum, Perronus a Michaele Faucherooppugnatus. Dc. Bolducin, Capucinus de initio Sc progressu charistiae si Vesactificii panis Eucharistici per totum orbem, Lugd. I 64O. q. Inter veteres ipsos videndi maxime Iustinus Martyr Apolog. I. p. 98. ac Cytillas Hierosol. Catechesi mystago IV. & V. Circa sententiam di ritus
recentiorum Ecclesiarum orientalium, Graecae praecipue, consulenda sunt scripta,quae in utramque partem edita simi ab annis circiter quadraginta a Pontificiis, Antonio Arnali, Nicolis, Azano, Nihusio, Petro incudis eiusque aduersario D. Baptissa Catumorto, Richaris Simone, Einebis Rena
doto, aliisque: & a Protestantibus Joh. Claudis qui opus de perpetuitatae fidei Ecclesiae Catholicae circa Eucharistiam Gallica qua scriptum est linis
gua erudite oppugnavit) abh. Henri Hottingero, Elia Vettio, Thoma Smitti, Joh. Omonio dcc. ut omittam Cortesium Branam Maracaeum de Graecaqet Latinae Missae consense, editum Neapoli I6Oῖ g. Christum ipsim de Eucharistia participasse, ac de pane & vino post benedictionem comedisse ac bibisie, contendit Philippus Iohannes Suhench in oblatione five communione elusque Apologia contra Johan nem Faes το. Pastorem Stadensis Ecclesiae, suadens vehe
444쪽
menter, ut sacerdotes consecrantes etiam ipsi ' communicent, neque a
participatione Eucharistiae quam aliis impertiunt abstineant. Marpurg. x69s. 8. Pro contraria sententia videndus laudatus Faes in Christo incoenato, Brem. I 693. 8.Jus consecrandi Laicis etiam tribuit Rigaltius in libello rarius obvio de quo Rich Simon T. I. Epist. select. 3. Grotius in dissertatione sine nomine edita de coenae administratione ubi Pastores non sunt, & Justus Henningus Baetimerus dissi IX. ad Plinii Epistolam & Tertulliani loca. Pro contraria sententia consilienda Gabrielis Albaspinaei observatio ad locum Tertulliani de exhortatione castitatis c. 7. Dionysii Petavit dissertatio de potestate consecrandi & sacrificandi Sacerdotibus Δ DEO concessa, Jo. Harduini Opera selecta p. 297. R. & Ηenr. Dod inelli Exercitatio de jure Laicorum sacerdotali, Lond. I683 8. Hugonis Grotii dissertationem an semper communicandum
per symbola, examini subjecit Jo toppenburgius, quod & inter selectas ejus dissertationes, ic cum jam disti Dodwelli diatriba, cui Grotii etiam ac Petavii jam dictae exercitationes junctae stat, prodiit.
Missas non privatas modo sed quoque solennes plures eadem die ab uno sacerdote celebrari litas probat Edmundus Martene lib. I. - zi r de antiqvis Ecclesiae ritibus p. 283. 8t Jo. Baptista Thiers in tomo priore libri postumi de superstitione de quo Elias du Pin T. 18. p. 283. R. Idem Thiersius in opere de ι' exposition du S. Sacrament sive de selenni ritu quo S. Eucharistia oculis fidelium exponitur, quod post priorem editionem Anni 16 3, duobus libris auctius lucem vidit Paris 1677.12. inter alia adversus frequentiam Missarum disputat, quam oppugnat etiam auctor Epistolae quae inscribitur: lettre sur P ancienne disicipi ine de l' Eglise tou-chant lacelebration de la Messe, Paris I 7O8.I1. ne dicam quae adversus frequentiam Communicandi scripsit Antonius Arnaldus libro celebratissimo de la frequente Communion. De Matthaei de Cracovia libro rituum expediat & deceat sacerdotes continuare Missas, vel Laicos frequenter communicare, edito Memmingae A. r 9I. vide Eduardi Brown praefationem ad fasciculum rerum expetendarum ac fugiendarum, p. XXXI. De Eucharistiae asservatione S ad absentes transmissione multa Claudius Espencaeus opere postumo de adoratione Eucharistiae libro 2. ubi etiam de communione moribundorum, de Eucharistia data pueris,
sic Roniae olim receptum usu notat Edm.Martene liba. de antiqvis Ecrusiae ritibus p. ΑΙΘ.
445쪽
mortuisque S dereliquiarum Eucharistiae exust ione. Ad ea quae adversus S. Eucharistiae adorationem scripsit Jo. Dallatus libris de objecto cultus religiosi, respondere conatus estJacobus Boi Ieau, libro de adoratione Eucharistiae, Gallice edito Paris I 68L quemadmodum oc idem 6c Bossvetus in libro de communione sub utraque specie, incassum enisi sunt refellere quae tum alii tum praecipue Georgius Calixtus libro de communione sub utraque in medium attulerat. Videndus etiam libellus Hermanni Flamet manni, Francos. Is 7. 8. editus hoc titulo: Cum
Scriptum S. consensus XL. Conciliorum, aliquot Historiarum, s quorundam Hvmnorum Ecclest e, atque omnium fere Patrum qui ante Thomam Aquinatem vix e
runt, in perpetuo utriusque Jeciei Eucharistia cunctis ex aequo sidelibus porrigendae usu contextus adGeorgium Episcopum Mindensem. De Eulogi is ut at ios j ammittam Pompeius Sarnelii in Basilicographia c. 39. De oblatis quibus in
nostra etiam Ecclesia utimur, forma numorum repraesentantium Dominici corporis pretium , exstant singulares dissertationes praestantium Doctorum Jo. Musati, Christiani K ortholii, Andreae Κunadi &Joh. Andreae Schmidii. Vide etiam Edmundum Martene lib. I. de ritibus pHi8. R. 38Σ. . Casparis Calvceriirituale Ecclesiasticum T. I. p. s9s. Latinam Ecclesiam ad Octavum saeculum usque indifferenter azymis & pane sermentato usam esse in Eucharistia, contra Baronium probant Bona lib. I. liturg. c. 23. SSirmondus disquisit. de azymo T. q. Opp. Vide etiam monitionem Bonae liturgicis praemissam, Franciscum Mariam Florentinium disquisitione de antiqvo usu fermentati panis &aetymi, a filio edita: Allatium contra Creyghtonum p. 473 . R. s 67. seq. Edmundum Martene lib. i. de ritibus p. 3O8. seq. Vossit theses Theol. p. 262. R Franciscum Burmannum parte 2. Exerc. pHis q. Tentretii dis . select. T. 2. p. δῖO. Launrii disertationem pro Sirmondi sententia, post auctoris obitum oblatam memorant Ephemerides Parisienses
Sirmondi sententiam impugnantIo. Clampinus in conjecturis
de perpetuo azymorum usu, Franciscus a S. Augustino Macedo in tractatu de quo Leti, Italiae regnantis T. 3. p. 2OO sq. MabilloniuS praefat. ad T. 3 Annal. Benedicti n. it indiss de pane Eucharistico a Zymo ac fermentato, Paris i674. 8. Christianus Lupus &c. Idem tamen Mabillonius T. I. muset Italici p. I; . non dissi etur sermentum per Ecclesias missum fuisse nihil aliud quam Eucharistiam consecratam, non tantum Eulogias ut volebat Baronius. Idem cum Mabillonio fatetur etiam Schel E e e stra-
446쪽
stratenus, C. 7. de disciplina arcani contra Tentaelium: sed improbabili conjectura ait sermentum dictam, non quod ex sermentato pane esset, sed quod veluti sermentum unionis esset massae ac corporiChristianor v. Deinceps azymo solo Latini utuntur, Graecis fermentatum solum constanter tenentibus. Confer Allatium contra Hottingerum P. 122. seq. S de Synodo phot. p 3 26. qui tamen Graecos a Pontifice Rom. permitti sermento uti observat, adeoque tanquam rem indifferentem haberi p. 6. , ΣΙ. libri de aetate in collatione ordinum apud Graecos. A-zymis usi etiam Ebionei a , Apollinaristae U N Jacobitae e) atque etiamnum Armenii fatque Maronitae: uti fermentato Nestoriani Mabessimi, Rum. Azymitae ad traditionem Apostoli Petri provocant, vide Cotelerium III monument. p. 66s. &Christum Eucharistiam cum institueret azymo usum probant Maliger de emendatione temporum p.3 67.&BuX-torfius diss Philologico Theol. p. 296. seq. Pro sermentati e) usu videndus Meletius inter opera Io. Damasceni T. I. edit. Michaelis te Qui eup. 6 7. R. , Maximus Peloponnesius Hiero-monachus in diis de Eucharistia contra Llitinos, cum versione JenkiniThomasii edita inter hujus dissertationes, Alidorfi7iχap 38s R. Pro usu azymi, auctor tractatus contra Graecos in auctario Stevartii p. sis. seq. Barlaamus T.26. Bibl. Patrum Lugd. p. 6. R. Gennadius ibid. p. 3 I. R. Michael Nauin Ecclesiae Rom. Graecaeque emgie, dialogo IX. p. i66. R. Allatius de purgatorio p. 689. R. , de consensu utriusque Ecclesiae p. Π63. R. XXVII. Paenitentiae publicae,cui in veteriEcclesia graviora peccata, idololatria maxime, f) adulterium , homicidium subjiciebatur:
gradus, processus, ritus, relaxationem aliaque ad eandem vel nascentem S confirmatam, vel degenerantem atque exspirantem spectantia praeter
alios omnes suse atque erudite persecutus est Phinorintu Blesensis, g)Congregat. Oratorii presbyter libris X. in opere erudito dolaborioso de sacramento paenitentiae, post primam editionem Paris. I63 O. jam bis excuso
Q S. Epiphanius haeresi I s. B. D. Ittigius de haeresiarchis p. os. si h) Metrophanes Critopulus Consess p. 94. Q Damascenus T. I. p. 647. sed hodie Jacobitae sermentato utuntur, teste Nesrono, Rich.
d) Faustus Natronus in Evoplia fidei Catholicatie) Fermentum recentioribus Graecis π Vide Cangium in havoce. Ex Actor. XV dio. vide Possinum ad s. Nili Epist. a. p. 3 67. g) Rich, .imon Bibl. chorie T. a. c. Io. P. ISI. Q
447쪽
cuso BruxelL I68s. & Venet. I7O2.λL in quo etiam plures veteres poenitentiales libelli tum Orientalis tum occidentalis Ecclesiae exhibentur, nec minus traditur qVid Iudaei de poenitentia, confessione di excommunicatione statuerint. HIS addendae veteres formulae sive Ordines ad dandam Poenitentiam & peccata confitentibus absolutionem in Edmunis di Martene lib. I. parte a. de antiqvis ritibus Ecclesiae p. I. R. Consessio Sacerdotis Misiam facturi, pari. I. p. m. Videndae etiam Joh. Morini Exercitationes Ecclesiasticae, in q vibus potissimum agitur de poenitentia S poenis Clericorum. De q vibus adibis etiam Valesium ad Socratem 88. N observationes Ecclesiasticas Gabrielis Alba spinaei. Initio videtur moechis, homicidia 6c idololatris nulla prorsus concessa fuisse publica paenitentia, quanquam a Deo paenitentes in gratiam recipi posse, & modo vera ac seria poenitentia ducantur, recipi neutiqvam negabant. Mae-ehos primus admisit ad publicam poenitentiam Papa Zephyrinus, Montani discipulis vehementer contra obnitentibus, inque his Tertulliano
cap. s. de pudicitia, ic Catholicis quibusdam in Africa Episcopis. Idololatris sin Idololatriam lapsis paenitentia dari coepta est a Cypriano,tum
mox Romae a Ciero Romano, dum sedes vacaret, & a Cornelio exinde Papa. His acriter obstitere Novatiani, pace dololatris ab Ecclesia dari aut eos ad poenitentiam publicam admitti posse negantes. In Concilio I. Arelatensi, A postatis qui communionem ante non petierint,eam in fine vitae negandam esse decernitur canone 23. Homicidis paenitentia
concessa est canone 2I. 6c 22. Ancyrano. Canon. IJ. NI caenus nemini
in exitu vitae viaticum petenti negandum esse constituit, aliter q vam decretum fuerat in Canonibus Concilii Eliberini quod A. C. 3Oi. celebratum esse contendit illustrissimus Agvirre Tomo 2. Concit. Hispaniae p 8. Constat tamen & hoc, graves peccatores, si post exhibitum viaticum iterum reconvaluissent, non inter fideles statim computatos, sed inter poenitentes denuo reiectos atque adςυγνον ' βῆμα sive αετανοίας de , trusos iterum fuisse. Nunquam vero paenitentia publica eidem homini super peccato repetito bis concessa; & Clerici quicunque in publicam paenitentiam incidissent, per totam vitam a clero exculare jussi sunt, non sane ob paenitentiam,sed ob atrox crimen publicumqVe, cujus causa poenitentiae obnoxii fuerant. Nec juvenibus data paenitentia sed adultis tantum, neque conjugatis nisi ex consensu partium, adde Batur. ad homiliam et. Caesarii Arelatensis Tom. 27. Bibl. Patrum p. 34 I. Ita di scemi-
448쪽
4o4 CAP. XI. nae ad paenitentiam admissae, ut idem ad homiliam I. p. ἶ O. docet. Varii porro poenitentiae gradus ' erantjam ante Concilium Ancyranum A. C. 3i . celebratum usi, recepti, per q vos, in crimina prolapsi si seriae emendationis fidem fecissent, paullatim cum Ecclesia iterum reconciliabantur. Illi gradus ssint, fletus, auditio, substratio, consistentia. Cum scilicet peccator peccata sua coram sacerdote confessus, seriumque super illa dolorem testatus fuisset, in gelu sive primo gradu poenitentiae extra Ecclesiae tectum sub dio conser Christoph. Solantagii Exercitationem de hiemantibin s μοι Θμ ένας Alidorc I7O versantes, barba vel tonsa vel incompta, lugubri habitu, cilicio induti ac cinere conspersi vide Tho. Milles ad Cyrillum Hierosel. pag. 27. ante fores Ecclesiae stabant
flentes, & a fidelibus pacem exorabant. Balua .ad homiliam I. Caesarii Arelat.) Hoc cum per statum tempus secissent, ad δερόοι πιν sive audYtionem admittebantur, qui secundus poenitentiae gradus fuit,quo interCatechumenos, in aditu templi s exteriore parte erat illis orandum ali commorandum. Tertius gradus --i-w subsimiis erat, cum postea liceret ipsis templum ipsum ingredi, sed ita ut retro ambonem sese prosternerent & deinde cumCatechumenis iterum egrederentur. Hoc cum per aliquot annos, menses vel quodcunque tempus definitum fuisset, frequentassent, tunc ad quartum poenitentiae gradum συιpot ν consissentiam admittebantur, qua integrum erat illis inter fideles stare& orare, nondum vero ad μεΘεεν sacrae Synaxeos accedere. Qvpd demum licebat, cum per paenitentiam absolutam Ecclesiae plene reconciliati inter fideles iterum computarentur. Hanc veteris Ecclesiae disciplinam circa paenitentiam illustrant praeter IohannemMorinum in iam laudato praeclaro opere de sacramento paenitentiae, Jacobus Sirmondus in historia paenitentiae
Paris I63 I. 8. Tomo 3. opusculorum atque inter opera junctim editaPatis 1696. sol. Tomo IV. N ad calcem dissertationum IV. D.Bartholi Memribri Theologi Helmst de disciplinaEcclesiastica, Hanov. I7ΟΣ. q. J annes P Artis de Canonica Ecclesiae disciplina circa poenitentiam, Paris 162s. 8. Gabrielaeba aeus Aurelianensis Episcopus in observationibus
Eccleis Cum his gradibus poenitentiae conserunt nonnulli gradus initiationis inMysteriisGentium
de quibus Olympiodorus: δε τοῖς ἱεροῖς ηγοῦντο μεν ' πάνδεμοι καΘαρ-
449쪽
ηος Ecclesiasticis, quae Paris I 623. S curante Gebh. Theodoro Meiero Helmst. 16 1. . prodierunt,& in epitomen etiam reda me notisque illustratae sunt a Jo. Georgio Ketten bellio. Ibid. I63 7. q. D. Silesacus in Syntagmate de poenitentia, Parisiis I6ῖῖ. 8. Pompeius Sumelii in antiqua Basilicographia cap. I 8 sq. Marianus 'Itorius Reatinus idem cujus eruditae in Hieronymum notae exstant, Historia de sacramento Consessionis icde antiqvis poenitentii S. Rom. i62I. 8. Dionysius Peravius ad haeresin s 9.
Epiphanii, & in diatriba de poenitentia S reconciliatione, veteris Ecclesiae moribus recepta, in notis ad Synesium p. 6o. sq. S libris VIII. de paenitentia publica , praeparatione ad Communionem, Gallice paris 16 4. q.& eGallicoLatine inAmstelodamensi editione dogmatum ejusTheologicorum Tom. IV. A. i7OO. JohannesForbesius libro XU.instructionum historico . theologicarum, Sulcerus in μετανοια, υποπιπιαὐσις, προ ιλαυσις&c. ac capite i. observationum sacrarum. Lindebrogius ad Codicem Legum antiqua P. I392. Matthaeus carroquanus libro Ad versa
riorum sacrorum tertio: D. Hoombeckius cap. XVI. Miscellaneorum sacrorum, D. Jacobus Hottingerus m biga dissertationum de poenitentia primitivae N Romanae Ecclesiae, Tiguri I7O6. q. D. AEgidii Strauchii exercitatio de priscis paenitentium ritibus, D. Henichius de paenitentia lapsorum, Rintelli I63 9. q. 'Mobiu Gazun libro I. Observationum c. 8. B.
tomi Rei seri turhe Inmei filias me es in der Stirchen init der offenissi
thasar Rebenus Antiqv. Ecclesiaculi IV. Tom. Σ. p. 823. . De cinerum adspersione, promissione capillorum, eliminatione ex Ecclesia Sc. dc aliis paenitentiae testandae ritibus vide Menardum p.ΣΣ3. R. ad Gregorii M. librum Sacramentorum. SaImasii Commentarius quem de hoc a gumento promittit p. I24 libri de Coma, non vidit lucem. De ConseGDone sacramentali libros IV. Johannis Dallaei, Genevae I66I. q. editos, Op pugnandos Namsis Alexander in dig. polemica adversus Dallaeum Paris 1678. 8. Jacobin Boueau in Historia Consessionis auricularis, Paris i 683. & Dion is Summarthanm, Monachus Benedictinus in libro
Gallico, imite dela Confeson, ibid. I 683'. 8. Jo. His facus in Variis opusculis, diatriba quarta Paris. 16i . 8. Jacobitas Consessionis usum admittere negavit Gabriel Sionita, appendice ad Geographiam Nubiensem c. I . sed eum refellit Abraham Ecchellensis ad Catalogum Hebed Jesu, ubi nec a Coptis reiici contendit. Rariores tamen in Ecclesia Orientali esse Consessiones quam in Latina, di in hac ante conciliumTridentinum ra-
450쪽
riores fuisse fatetur Rich.Simon T. 2. Bibl.selectae p. 3οῖ. Consessionum formulas veteres vide apudVenardum ad sacramentarium Gregorii M. p. 22 .R. JO. Georgium Eccardum post Catechesin veterem Theotiscam p. 93. sq. tum apudjam laudatos Morinum, Edm. Martene,&c.
XXVIII. Unctionem extremam non desunt qui videre sibi videntur in Epistola Catholica Jacobi Apostoli V. I . ubi tamen agitur
potius de unctione Medicinali,neutiquam contemnenda & multis commendata artis salutaris doctoribus, atq ve Judaeis pridem usitata. ConcB Kortholti disp. anti Baronianam VI. S Johannis Marchii exercitat. textualem Ita etiam sanctum oleum Graecorum, longe differt a Latinorum extrema unctione' ', ut fatetur Joh. Launsus, cujus exstat liber de Sacramento unctionis infirmorum Paris I 643. 8. in quo Graecorum ritus attingit p.ῖψ6.ῖ8O. Oψ.4 sqq. Sc. Vide etiam Grotium Epist. an. Leonem Allatium de Variis Graecorum opinationibus pag. 318. seq. Rich. Simonis Bibl selectam T. I. p. 3is. Praeterea consulendi Seldenus libro Σ. de Synedriis p. 222. R. Stephanus Lemonius in notis ad Varia sacra pag. IO49. Hardimannus de gestis Christianorum sub Apostolis p. 22 .sq. Evcliologium Jac. Goari notis illustratum p. 728. Joh. Andreae Schmidii dissertatio de curatione morborum per oleum sanctum Jenae I693 . Georgius Cassander pag. 288 sq. operum,&Joach. Hildebrandus in arte moriendi cap. ult. Combefisius ad Manuelem Ca- Iecam p. 29 . Johannes praecipue Dallaeus de unctione extremaGeneri . contra quem scripsit Samboeu Vius. Formulas varias sive Ordines visitandi , ungendi infirmos vide apud Edmundum Martene lib. I. parte χ de antiqVis Ecclesiae ritibus p. ii 6. sq. De sacramento quod vocant Ordinis & de sacramento Matrimois nil infra cap. XII. & XXI. dicendi locus dabitur, adeoque in praesenti satis mihi erit paucos adhuc laudasse scriptores, qui de Orientalium it Latinae Ecclesiae consensiu&dissensu circa ritus VII. Sacramentorum universe egerunt, Petrum Arcudium in Concordia Ecclesiae Occidentalis it Orientalis ' in septem sacramentorum administratione,Parisi6I9.I616. sol.
Stanislaus Hostus p. I 63. Opp. Extremae unctionis nomen viX auditum ante extrema Saecula XII. notanteMabillonio. post sacram Communionem A. C. 8 so. administrata a Prudentio Episcopo Tricausino, idque unicum exemplum sibi occurrisse idem Mahillonius testatur. Vide &
memorias literarias TreYOltinas A. I pio. p. 392.
t septem sacramenta sive ριοι numerant etiam Graeci, ut Manuel Calecas de principiissidet Catholicae T. a. Ructatu novusinu Combesisiani p. ass.seq.