장음표시 사용
421쪽
XX. De veterum Christianorum concionibus diligentissime egit Bernaraenis Ferrarius tribus libris, qui post editionem Mediolanensem Anni 161 r. 6c Lugdunensem Anni I66 . Paris. 166s. recusi sunt Ul- trajecti I692.8. curante R. Georgio Graevio, cum ingenti jactura ante paucos annos Ilieris elegantioribus erepto. Prolixa ex eodem libro excerpta occurrunt in Zimmermanni Analectis pag. 77. sqq. Egregia itidem Joachimi Hildebrandi exercitatio de veterum Concionibus prodiit Helmst. I66I. . De eodem argumento agit etiam Iob.mornbeckim libro I. Miscellaneorum sacrorum c. 9. Imaginem veteris suggesti si ve am. bonis exhibet Carolus duFresne in CPoli Christiana lib. 3. p. 69. ubi dambonis gradibus: habet enim nomen a Graeco δαβαινειν, non ab amin biendo, vide Valesium ad Sozom. IX. 2. quanquam plerumqVe progradibus altaris non in ambone) sedentes concionari selitos veteres obse validem Valesius ad Socratis VI. s. & Sirmondus ad Sidonium p. hsa. ubi ic de eo quod stans plerumque austultaverit populus, licet in infirmiorum gratiam sedilia etiam subjecta testatur Augustinus cap. II. de eatechiz. rudibus. De cathedris Episcoporum & Presbyterorum com endus Sam. Basnage ad Baron. T. I. p. sues. R. Menardus P. 8S. 9 . ad Sacramentarium Gregorii M. pulpitum lectoris videsis expressum icone in Monifauconi diario Italico p. Iῖ . Hujusmodi pulpitum por tatile vocari suspicor tripodium in antiqvo rituali apud Edmundum Mar tene lib. I. de antiqvis Ecclesiae ritibus pag. 372. Tres ambones in uno templo Romano S. Clementis, omnium totius Urbis antiquissimo, duos in cancellis dextris, unum scilicet pro Epistola lagenda versus aItare, alterum pro legendisProphetis versus populum: tertium in sinistris paul- Io altiorem & exornatiorem pro Evangelio exstare refert idem pag.368. Plerarumque homiliarum, quae auctoribus priscis Ecclesiae doctoribus hodie exstant, elenchum dedit Caelestinus a Monte Marsanno in clave
Davidica Lugd. 163 9. sol. Quam plurimas itidem iunctim dc multas primus edidit Franciscus Combefis ' in Bibliotheca Homiletica, utLaurentii Cumdii it Gerardi Mesani Bibliothecam Homiliarum,& Homi liarium Pauli Diaconi sive Alcuini excussim Spirae I 8M Basil. I 93. Lugd. Ιy2O. Paris. Is ἶ7. Colon. Issn fol. Expositiones in Epistolas Dominicales Sc Festivales Flaymonis, Smaragdi, Radulphi Ardentis,
Homiliasque variorum a Laurenti Surio collems vulgatasque Colon. Is 96. sol. omittam. Concionandi munus Episcopis primum maxime
fuit proprium, licet interjesta tempore in Oriente hoc primum, tum Bbb otiam
422쪽
n 8 ωθ. XL DE CONCIONIBUS CHRISTIANORUM.
etiam in Occidente Presbyteris concederetur. Vide Sirmondi opera T. I. pag. IIJ. N Frid. Borromeum, Archi-Episcopum Mediolanensem de Concionante Episcopo. Interdum ante Episcopum etiam verba faciebat Presbyter, vide Tho. Milles pag. 8. ad Cyrillum Hierosol Diaconus quoque, de quo confer sis Sam. Basnagium ad A. C. 3y. n. ΙΣ. D.
Io. Ben. Carpetovii filii diis pag. 9OI. S Casp. Zieglerum de Diaconis p. xOo. R. ininimo Laici. Vide Eusebii Hist. Eccies. VLI9.po χχ.edit. Valesii. Etiam Episcopos ab aliis sibi Conciones componi fecisse notat
Sirmondus ad Ennodium pag. 7s'. Certe contionandi ossicium neglectam, vehementer eis vitio datum fuisse docet laudatus Ferrarius lib.Σ. eap. I. 6c seq. Conseratur Cotelerius Tomo I. ad Patres Apostolicos p. 263. Andraeas Saussaeus in panopitae sacerdotalis parte Σ. c. q. Paschasius Quesnellus ad Leonem M. p. 89s. 8c 883. b. Jac. G ettentus libro I. observationum cap. I. Idem Quesnellus ante Leonem I. etiam Sixtum III. 8c Liberium Pontificem concionatos ad populum esse contra Sozomenum ' libro I. c.I9.) ostendit dissertatione et . adLeonem M. p.2 7.sq. Conciones plerasque dictas ex memoria,q vasdam etiam de scripto recitatas, observatum Ferrario lib. 2. cap. IS. EX auditoribus quidam pernotarios sive ut Socrates VI. q. de Chrysostomo agens meminit, conciones excipiebant, qua ratione multae Origenis, Chrysostomi, Augustini , aliorum conciones sunt conservatae. VideHildebrandi exercitationem de concionibus veterum cap. 3. g. 8. D. Joh. Ben. Carp-Σovium in praefatione ad Concionum Funebrium Tomum V. & Petri Aurelii Opera p. 4O8. Porro autem Socratem VII.2.ου H, non videtur negare sed potius assirmare, Attici nempe Episcopi CPolitani sermones licet extemporales tamen fuisse eiusmodi, ut assidue frequentarentur discripto exciperentur. De auditorum innumerabili copia dicentes quam doque urgente conser Cotelerium parte R. monumentorum Ecclesiae Graecae P. F62. sq. Ferrarium lib. 2. c. I9. De Concionibus inauguralibus, quod ex illis de fide, doctrina di moribus cujusque Episcopi conjectura fieret. Vide H. Valesium ad Socratis VII. 29. Caeterum theatrales facetias di histrionicam ac scurrilem dicacitatem exulare omnino a suggestu sacro debere, omnes consentiunt. Cons Benedictinorum notas ad i. I. Ambrosii de ossiciis c. 23. T. Σ. p. 28. & Mabillonium ad haec Bernardi lib. 2. de considerat. c. IJ. inter μculares nugae, nugae Funt: in ore
sacer bozomenus illo Ibeo scribit, Romae nec Episcopum nee alium quenquam in Ecclesia ser monem habuisse ad populum. Valesium Sozomeno suistagantem refellit coamRui
nartu. in Actis selea: Martyrum p. ibi, editi Paris
423쪽
sacerdotis bla*hemiae. Stantes concionari solebant stantibus auditoribus ut docent Ferrarius lib. 2. cap. I7. Hildebr. IJ. Cotelerius Tomo I. ad Patres Apostolicos p. 266. R. Iacobus Sirmondus ad carmen I6. Siis donii Apolloniaris, it in Balthasar Bebelius Antiqv. Eceles Sec.ΙU. T. h.' p. 719 sq. Sedentes tamen interdum etiam in ambone verba fecisse ceristum est, ut de Chry stomo refert Nicephorus lib. I 3. hi R. ecclesiast. c. q. Graeci recentiores non lingua vulgari sed antiqva Graeca conesonantur, teste Martino Crusio in Turco-Graecia pag. 2os quem vide sis etiam de Concionibus Turcarum, P. LII.
XXI. Non praetereundum quod pulchre observat illustris VitSamuel fendosus in introductione ad Historiam,libro lectu dignissimo, di quod paucis libris Linguae nostrae accidit, ex Germanico idiomate in Latinum, Belgicum, Gallicum, Anglicum, Suecicum & Russicum translato, partem. c. ΙΣ. f. a. apud Ethnicos veteres Graecos &Romanos aliosisque nullas fuisse ejusmodi Sacras conciones sive publicos coetus, in quibus populus de religione sua institueretur, & de virtute ac pietate colen da admoneretur: sed maximam partem cultus Deorum constitisse sacrificiis, cerimoniisque & dierum festorum solennitate, quae tamen Iudis potius 8c luxu quam divinarum rerum contemplatione di pietatis exercitatione, obibatur. Ita ut ex eiusmodi religione Ethnica neque per vitam erudiri homo in cognitione Numinis, neque inflammari ad pietatem : neque in morte sistatium ac spem de meliore vita concipere posset. Quo magis agnoscenda est nostra Christianorum selicitas, qui loco cultus eiusmodi indigni, superstitiosi oc δεογου non modo sanam &rectam rationem Dei colendi ac celebrandi,Numine ipso monstrante habemus, sed etiam ex ore Ministrorum Verbi quotidie haurimus saluberrimas dore inas, e quibus fides in D Eum accenditur aliturque, spes Sc fiducia corroboratur, &charitas in DEum hominesque commendatur di inculiscatur. Quod si rationem etiam veterum coetuum Christianorum ex teste aliquo fide digno cognoscere cupimus, Justinum Martyrem adibimus, qui in Apologia longiore pag. 98. perspicue eos describit, atque inter alia refert post lectionem scriptorum Propheticorum Apostolicorumque, lectore quiescente τον προεώτα sive Antistitem λ γου τυνουθεσίαν ' προκλησιν τοὐν καλων τουτων ρι υρσεως ποιει sermone populum solitum instruere, is ad imirationem tam pulchrarum rerum cohortari. Hinc
consurrexisse omnes ad preces , hymnos, ac sacramEucharistiam cele
424쪽
a B. Rorthoito aliisque viris doctis annotata sunt, tum S.Nazianzenum inavectiva I. in Iulianum p . IOῖ. ubi ridet Apostatam Conciones ejusmodi instituere apud suos cupientem, rogatque numquid auditoribus suis
duxerit explicandam Hesiodi Theogoniam, an Orphei, an Homeri fabulas de Diis. XXII. Verba pro Concione facientibus applaudebat subinde populus & acclamabat, si quid elegantius vel gravius dictum fuisset: de
quo populi applausu agunt Bernardinus Ferrarius lib. 2. de concionibus c. 23. . , in singulari opere de veterum acclamationibus S plausu librorie. I 1Σ. Quod opus in libros 7. distinctum Mediolani i627. . primum prodiit, oc in Tomo 6. thesauri AntiqVitati. Roman. Graeviani recussim est. De iisdem acclamationibus Ecclesiasticis consules Iacobum Gaettentum tib I. observat. cap. X. Ludov. Crefollium in theatro rhetorum, Tomo X antiquitati. Graecarum Gronovit pag. IAS. R. Conradum Ritteruehusium lib. III. sacrarum Lectionum c. 22. Sulcerum in thesauro, voce Fronton. Ducaeum in notis ad Chrysostomum Tom. I. pag. 7. sq. Hildebrandum de Concionibus Vett. c. Ad hunc morem spectat etiam ritus oraria concutiendi, de quo h. Casaubonus adVopiscum inAureliano, cap. 48. Henxicus Halesura ad Eusebium p. 28 i. Joh. Harduinus ad Themistium p. FOO. tum mos contundendi pectus, de quo Srmondus Tom. I. Opp. fol. 339. E. sq. Hi applausus ic acclamationes cum saepe modum excederent, lape loco importuno S minime conveniente excitarentur, ab antiqvis Ecclesiae Doctoribus primum vehementer reprehensi, deinde paullatim abrogati sunt, licet ad S. Bernhardi usque tempora perdurasse eidem Ferrario observatum. Vide Gerh. Joh. Vossium libro de imitatione p. 8O7. R. editionis Crenianae Tom. I. methodorum q vas de
studiis instituendis edidit. Verissimum etiam est auditores si probem Ueantur & cor eorum compungatur a dicente, ipsos tacituros potius S de emendatione mi serio cogitaturos, quam plausu & acclamatione, obstrepere dicenti ausuros; quemadmodum Renatus Rapinus in diss. Gallica de eloquentia ecclesiastica recte observat eos qui in concione Vehementissime&potenti m me commoti sunt, non multa verba de dicente
facere, necp illum ambitiose vicino suo laudare, sed tacitos egredi. Quo spectat an 'nii Philosephi distum apud Gellium lib. V. cap. I. Auisquisitie est qui audit, nisi ille est plane deperditis , inter ipsam Philosiophi orationem
N perborresicat necesse est, s prodeat tacitus, poemiteat gaudeat s admiretur.
Admiratio autem quae maxima est, non parit perba sed Alantium. Unde NCicero
425쪽
Cicero in oratione proDeiotaro animadvertit plausium obstupescentibus au-iutoribus ipsa admiratione compresum. Auctor vero ingeniosus qui Dia Iogos mortuorum A. I7I1. Gallice edidit, Demosthenem inducit Ciceroni dicentem : vous fasea dire, qu'il parte bieni s moi, te Dibois aere
XXIII. Occasione harum acclamationum Ecclesiasticarum lubet etiam paucis alia plausuum& acclamationum genera perstringe re, de q vibus praeter Terrarium agit Joannes Cho ierius lib. 2. Facis historicae cap. II. Josephus Laurentius lib. II. Polymathiae cap. XII. quibus ad denda Abbatis Simonii dissertatio inserta memoriis literariis Trevultinis A. I7OS P. I227. f. De acclamationibus & plausibus theatralibus agit Psitu Lipsius lib. 2. electorum cap. X. 6c Fernarius lib. 7. cap. 2O. atqVe liqbro Σ integro, in cuius capite s. pressionem ic conversionem pollicis Perperam resert ad plausus theatrales, cum ad amphitheatrales potius Pertineat, notante Grapio in praefatione ad Tomum VI. thesauri antiqvitatum, ubi docet ad litum pugnare apud Martialem in spectaculis, epigrammate 29. exponendum ea lege pugnare, ut qui succumbit digito sublato victum se esse fateatur. De acclamatione in ludis equestribus Iocum insignem habes apud S. Caesarium qu. I. pag. 6. R. edit. Ehingeri. De Scholasticis acclamationibus it plausibus, quae in scholis, in audito riis, in soro datae sunt vel causarum Patronis dicentibus coram judice,Vel declamantibus ad auditores Sophistis, aut eruditis scripta sua recitantiabus agit Arrarius lib. 3. Vossiis in libro de imitatione, Lipsim tib Σ. ad Belgas epist 48. Joannes Schesferus in lib de stylo pag. us. &pag. 98. R. ubi
de recitationibus: Lud Cresolliis in theatro Rhetorum lib. 3. c. 2O. Mi . Bisi a Mutinensis Tomo II Lectionum subcesivarum libIs. c. 2O. Jac. Du Portus adTheophrasti characteres p.Σis. R. Bernardus Petrus Cari indisss edita Rostoch. i 696. De acclamationibus 8t applausu in electionibus inaugurationibusqVe Imperatorum S Regum videndi Ph. Christoph. Becmannus de laudibuS regalibus c. 3. Fortunatus Macchus III. eleo iuryta. e. F 2. R. p.I 78 sq. N Q. 36. p. 972. R. & D. Franciscus Buddeus de eo quod decet circa so Q lennia principum 9. 18. Formulas acclamationum colligit Bamaia Breonius l. 2. de formulis, ubi etiam de acclamationibus senatoriis p. 27. R. de quibus Ternarius disputat per totum librum IV. De militaribus ac clamationibus agit idem Ferrarius lib. VI. cap. 3. usque ad II. Brisonius
426쪽
p. XI. ACCLAMATIONES 5t pLAUSUS.
lib. q. p. 349. R. Plausus acclamationes Imperatoribus factas a Trajano usque in acta publica relatas observat I actu Casaubonus in notis ad Uulcatium Gallicanum: quemadmodum acclamationes factae Episcopis re latae sunt in acta Synodica. Conser Suiceri thesaurum in voce De acclamationibus in elestione aut ordinatione Episcopi cui a populo acclamatum αε , ut colligitur e Phil orgii IX. IO. agit Fernarius lib. 7. cap. 3. 8c Jacobus Gariten lib. I. observationum cap. Io. ubi singillatim de acclamationibus in electione Pontificis. De acclamationinus in electione Imperatoris Fernarius lib. 7. c. q. & 6. tum s. quoque, ubi de sormula sacris literis celebrata, vivat Rex: dc cap. 9. R. ubI de votis pro longiore vita S annis felicibus. De ecclesiasticis acclamationibus totus li-her U. Ferrarii est, di speciatim de acclamationibus in Conciliis cap. I3.R. Senatui quoque in Synodis feliciter acclamatum observat cap. I6. Confer it Philippum Benherium lib. r. πιλινουν c. 6. Asiatium adversusCreyghtonum pag. 727. Cavii Glossar. in πολυχρονιον , πολυχ ονίtis. Suicers thesaurum in in σιροτο-, 8cis De acclamationibus in ludis secularibus adeundus Petrin Ta us, Tom. 8. Antiquitati. Roman. P.SII. in ludis Apollinaribus, Cicero Philippica I. cap.Is. De acclamationibus in triumphis vide sis Onuphrium, Johannem Nicolai aliosque q vi de triumpho scripserunt, ic quae notant viri docti ad Suetonium it Hist. Augustae scriptores. De acclamationibus nuptialibus Ferrarium lib. VI. c. I 2.R. 8c Hossit Elymologicon voce 'men . Sternutantibus acclamatum σακτον , Vel salve,Deus te a uret. ConserΗarduinum ad Plinii XXVIII. 2. p. 3 6ῖ. Petronium Burmanni p. 46s. Niedechium de adorationibus p. 26. qui tamen praeter rem tradit, Tiberium primum Romanis auctorem fuisse ut sternutantes salutarentur. XXIV. Ex Sacramentis Veteris Test. prima memoranda O cumcisio, praecepta a DEO Genes XVII. Io. R. Levit. XII. 3. de cujus ritibus videndi Talmudici in tractatu de Sabbato cap. I9. T. 2. edit.Suren hus p. 62. R. 8ce Christianis V. C. Hermannus ab Hardi in prodromo juris Iudaeorum Canonici de Circumcisione Helmst. I7OO. 8. ne Buratorfium Synagogae Judaicae cap. q. Jo. Lundium, similesque veluti notiores memorem. Causas instituae a DEO circumcisionis sive solennium secandae carnis ut loquar cum S. Hilario 1. de Trinit.) reddere conatur Philo libello de circumcisione, cui adde Justinum qV. Ioz. ad Orthodoxos, Photium Epist. 1 8. D. Sebastiani Schmidii fasciculum disi p. 2I3. R. Suiceri observationes sacras p. 17. R. Petrum Redanum
427쪽
ad lib. r. Maccabaeorum p. 2O7. seq. & Simonis Episcopii institutiones Theologicas Tomo r. Opp. p. s. Ab Ismaelitis circumcisionem didicisse AEgyptios notat Anastasius Sinaita quaest.28. ab Josepho Jacobi filio. Hieronymus ad Jerem. IX. 23 eX traditione Hebraeorum: quod vero propius est quam quod AEgyptiorum imitatione circumcisos Hebraeos fuisse, Herodoto, Celso, Juliano testibus laudatis disputant Marshamus, Spencerus & qui horum insistunt sententiae, cui vide quae opponuntur a Ramiresio cap. . Pentecontarchi, Natali Alexandro aetate 3.Vet.Τest. disss 6. Leydecherode Rep. Hebraeorum II. q. Antonio Bynaeo Sc D. Sebast. Schmidio indisi. , tractatu de Circumcisione, Salomone Deylingio II. 6. Observat. sacrarum , Rich. Montacutio parte I. Originum Eccles Witsio in Kgyptiacis, Ioli. Baptista Sollerio, S. I. de institutis Coptorum sub extrem. ante Tomum V. Act. Sanctor. Iunii. B.Zacharia Grapio in dig. edita Rostochii A. I697. an Circumcisio abffgyptiis ad Abrahamum fuerit derivata, & a D. Paulo Antonio in dissert. de circumcisione Gentilium. Lipsiae i68M Sc. Ac Salomonis demum temporibus circumcisionem apud A gyptios usu venire coepisse suspicatur Steph. Morinus, quem vide p . dIss de cognationeLacedaemoniorum S Hebraeorum. Vide & Clementis recognitiones t. I. c. 33. & de Ismaeliistarum circumcisionephilocali amorigenis Apud fgyptios seriorem circumcisionis usum ex JoLV.9.6sser. IX.2s.colligunt viri docti. De cultris ad circumcisionem adhiberi solitis consules interpretes ad Exod. IV. 23'. Jos. V. 2. Ramiresium loco laudato, Matthiae Zimmermanni Analecta p. 12.R. Nova literaria maris Balthici AI698. p. 19. Christianum V asemitrium in turture Johanneop.I36.'. SActa Sanctor.Januarii Tom. I. p. IO83. ubi culter quo Christus circumcisus est adhuc superesse traditur. Ibidem agitur etiam de eiusdem praeputio adhuc ut aiunt Romae asservato in aede S. Johannis Lateranensis, licet a resurgente resumtum scribit AnastasiusSinaita quaest. I s. De eodem conis
fer Tomum primum Act. Sanctorum Ianuarii p. 3. sq. Salianum ad A. 4Oi3 n. F. R. Toletum in cap. 2. Lucae, & BAttigii selecta capita Hi-Boriae Eccles Saeculi I. pag. 343. De iis qui recutiti cum essent, cutem praeputii quod semel re
scissum, crescere iterum negat Hippocrates VI. IO. Aphori sim. ex odio Judaismi. deinde spustere iterum adducebant, uti a Symmacho factum testatur Epiphanius Tom. 2. p. 172. vide interpretes ad I.Maccab. I. I7. 8cI.Cor. VILI 3. Jo. Rhodium lib. de acta p. 97. R. Tho. Bartholinum de
428쪽
morbis Biblicis cap. 26. Rich. Montacutium Tom. I. Orig. Eccles pag. 79. R. Andream Masium ad Iosua V. . p. 82. R. Stephanum IeMoyne notis ad Varia sacra p. 76I. R. TanqVillum Fabrum lib. 2. Epistola 16. Buxtorfium Lexico Talmudico in N Sixtinum Amamam prole-gomenis ad Drusii stagmenta Veterum Interpretum. Ab Imperatoribus Romanis prohibiti Iudaei, alienae nationis homines circumcidere ac proselytos facere. Vide Guil. Spencerum ad Origenem contra Celsum p. Is . N legem Constantini in appendice Codi. eis Theodosiani Sirmondiana p. I . Nihil minus apud plurimas genistes mos circumcidendorum genitalium receptus, licet ob diversas &physicas potius quam religiosas Vel isder les rationes, de qua re conseis tendi Menardus & Cotelerius ad Epistolam S. Barnabae pag. 27. Tob. Psennerus in Theologia Gentilium C PIq. pag. δ i. R. D. Pauli Antonii diis de Circumcisione Gentilium, Lipse 1682. &Jac.Geusius in victimis humanis Tom. I. c. 22. P. ἶ76. seq. Etiam in instula indagascar, atque apud gentes quasdam Americanas circumcidendi ritum obtinere constat ex recentiorum relationibus d Theoph. izelii ἔμοι-αργου elea vatione relationis Monterinianae p. 82. R.
Apud Judaeos etsi mulieres nρn circumcidebantur , mmeu certum essabis en ceremoniis D m veluti dicari solito, cum nomina eis imponerentur,ininquit Andreas Masius ad Josuam p. II6. Atque de initiatione puellarum apud Judaeos vide si placet quae notavit Nagenstilius intelis igneis Satanae p. 2OO. R. Apud alias gentea vero, uti apud Muhamedanos quoque de quibus Hadr. Relandus p F8. R. AlbertusBobovius ad calcem itine. rarii Abrahami peritetoi P. zz. R. qui negat Circumcisionem ab illis ita necessariam haberi, ut ob causaS q Vasdam omitti non possit, praecipue siqvis aetate provectior ad eos accesserit. Gabriel Sion ita lib. de nonnullis orientalium urbibus c. IS. 6 Uervasius in descriptione Historica regni Macassarensis, edita Gallice A. I688 p. 179 mulieres etiam circumcidi
mos, de quo testes Strabo XVI. p. siq. XVII. p. 6 2. S. Ambrosius lib. 2. de Abrahamo c. s. n. 78. atque demgyptiiSChristianis idem notat Vans-lebius in Historia Ecclesiae Alexandrinae, de Habessinis Ludolsus III. r. Hist. Κthiop. testatus Africae tantum Sc partim Asiae scemellas tali procidentia laborare in qua circumcisioni locus fit. Legem de circumcisione reprehenderunt Marcion & Mani-ehaeus, sed Circumcisionem cum baptismo conjunxerunt olim ex Christianis Judaizantes di haeretici quidam de quibus Rit tersitusius adIsidori
429쪽
Pelu L Epist. iiD S Cotelerius notis ad Patres Apostolicos T. I. p. 6Oῖ. Habessini vero Zc Copti, q vos etiam ἀπο ἔκ rlimus nomen accepisse non dubitant viri doctissimi, circumcisionem non probant ideo ut legi Mosaicae satisfaciant, sed ex more civili illius gentis, uti aures Indi peris forant, atque ut Christi exemplum imitentur, qvi circumcidi se passus
est. Circumcisionis nulla in Alcorano mentio, ec tamen illa utuntur Muhamedani quoque, licet non octava die ut praeterJudaeos Sabaei, no--M' - λχῖν tante Bocharto in Phaleg, p. Is O. sed septimo demum, octavo vel etiam tantertiodecimo anno a nativitate ad exemplum Ismaelis Abrahami filii. I, Conser Lud. Maraccium in prodromo consutationis Alcorani parte IV. sol. 39. Ηadr. Relandum de religione Muhamedica p. m. Tho. Smithum Epist. 1. de moribus Turcarum P. 2q. dcc. Circumcisionem apud Iudaeos semper sere peractam fuisse per Laicos, disputat Rich. Montacutius Tom. r. Originum Eccles p. 8 i. Si a quo vis eius rei perito administrari potuisse consentiuntHebraei,notante Grotio de jure potestatum secrarum circa sacra pag. I8. quem vide etiam ad Luc. I . 8c interpretes ad Exod. IV. Σq. Σ32 SI. Maccaba. 63. 8ζ2. VI. 1o. Ioh. Fristhmuthi diis de circumcisione Ziporae, Ien. I668. q. 8c Clariss Georgii Elieseris Edetardi notas ad Avoda Sara c. 2. P. 299 3O, licet Ziporam non per se sed per alios circumcidisse filium suum argutatur Rivetus ad Genesin pag. 4 3. 6c ad Exodum p. IJ I. Sacerdoteseerte nusquam, nisi Hierosolymis, erant: potuit tamen aliis oppidis vicisque id fieri a Levitis per omnes tribus Israeliticas dispositis eo confilio, ut populum usq uequaque legem DEI Sc judicia edocerent. Nam SP cha quoque mactabant non Sacerdotes modo sed Sc Levitae, Et Chron. XXX. 3. qui si non lassicerent, etiam a quolibet patrefamilias potuisse id fieri observat B. D. Seb. Schmidius libro de Paschate p. ι87. licet ut idem p. i9I. monet in aliis sacrificiis mactatio alicui e populo haud permissa videtur fuisse. Conser p.2OIJos'. ubi mulieris in agni paschalis mactatione partes suisse,nullo exemplo probari posse assirmat. Alios scriptores de ritibus agni coenaeque paschalis laudavi capite superiore pAin ubi de festo paschatos: quibus addendi etiam qui sacram coenamChristi Eucharisticam ex ritibus Judaicis illustrant, atque mox infra a me reserentur. XXV. Inter Sacramenta Novi Test. primum est Bapti tu, de cujus ritibus in veteri Ecclesia usitatis praeter veteres,CyrillumHierosol. in Catechesibus utrisque, Severum Alex. de ritibus Baptismi, Nicolaum Cabasilam libro 1. de vita in Christo consulendi libri V.Josephimicecomitis, C c c Ambro-
430쪽
Ambrosiani ' Collegii Doctoris Mediol. 161 F. q. dc Paris i 618. 8. ex quo pleraque desumsit Casatius quae in libro de ritibus Christianorum habet de hoc argumento. Doctissimum di multiiugae lectionis Scriptorem hunc Vicecomitem vocat oh. Volsius, cuius praeclarae itidem de baptismo dissertationes exstant, seorsim plus simplici vice editae, &deni que operibus Vossi junctim vulgatis Tomo VI. insertae. Uidendus
etiam D. Dassam libro primo de cultibus religiosis Latinorum. Jacobus Bidiis in observationibus sacris, Edmundus Martene libro de ritibus eccle-sasticis primo. Miliam Masi in erudita Historia paedobaptismi Anglice edita libro Σ. c. 9. D. Balthasar Bebelius Sec. VLT. 2. P. 763 79I. D. JO. Musaei diss de ritibus primitivae Ecclesiae baptismalibus, Jenae I 67 . Jo. Hoornbec ius in Miscellaneis sacris p. 462. R. Eriae Uir anxius in disput. de baptismo & antiqvis circa eum ritibus I63 O. habita, cujus 23 . profitetur se ex annotationibus 8c adVersariis Parentis sui Georgii Calixti pro fecisse. Gebhardus Theod. Meierus de tribus novorum Ecclesiae nascentis Christianorum initiamentis. O aris quoq ve Barthii liber I O. adversa xiorum, totus est de veteribus ritibus & dignitate baptismi, sed hactenus an editus. Tractatum de baptismo promisit Antonius pan Dale lib. de origine idololatriae pag. m. isqve ipse est qui libro adversus Aristeam de LXX. Interpretibus Amst. iros. q. edito subjicitur, de Historia baptismoram Hebraicorum s Christianorum.
Dcludaeorum baptismis S lotionibus variis immunditiei illegalis causa frequentatis adiri praeterea possunt interpretes Levitici &Lοδε- cherus XII. 9. de Re p. Hebr. De lotione manuum Pocockiis c. IX. Miscelli Buae Ου- diss VII Philologico Theol. D. Theod. Dasseoli diss de lustra, tionibus Judaeorum Witeb. 1692. N Jac. sunamin de lotione manuum Judaeis usitata, Hamb. I7O6.8. De baptismo initiationis L Proselytorum quem nullo idoneo testimonio probari posse usitatum fuisse ante tempora Johannis Baptistae, persuasum D. Salomoni Dei lingio parte δ.Observationum sacrarum p. I97. R. Seldenus lib. 2. dejure naturae c. q. lc lib. I. de Synedriis cap. 3. Mib. de Successione in bona desunctorum cap. 26. Dc.
initiationis Israelitarum vindicata adversus adscribentes ipsi originem Christianan Jen. 37io. q. Hammondis , Ligh ootu ad Matth. III. Et qui de Proselyt is Iudaeorum suse egerunt Lud. Eernandus, Paulus Sisygius,