De humanae vitae conditione, et toleranda corporis aegritudine ... aureolus libellus / [Aurelio Lippo Brandolini]

21쪽

ptrio. platori vetus Academia a Socrate acce pium diu tenuit, intermissum vero ali iArce flari quanto post Arcesilas reuocauit,vi ad v-tramque parte disputeimus, quo facilius percontando respondendoque o ipsis utrinque allatis rationibus veritas eluce scat.Praesertim quia dc ego mihi nihil a rogem, vos sapientissimos esse sciam,

neque situ graues obis erit, si quid in lterrogati fueritis respondere, neque si quid dubitabitis interrogare siquid ad item ex iis quae a me dicetur parum pro 'habitis iber id constantesque rem lendi potestas sit. Ego enim ut certum apud

vos traesertim ninis asseram, sententiam tantum meam exp0nam, assirmandi arrogantiana vitabo, quae a sapiente dissi de surimum, vos non expectato fine rationis meae,ut quicque maxime proba bitis,it itinium concedetis: quae verbvobis minus mobabilia videbiatur, eo

stigio refelletis. Minum Age sane vidi

bci, nos tibi ut voles, obse juctes erimus. Misis a n Q onos hac molestiali seres T. Imnio vero hoc malo. am molestiae o

22쪽

eorpus pariter nimiique debilitetὶ r T. Quam recte id facias postea viderimus: interea Horatianum illud ambo mementote, Duru, sed leuius fit patientia, quidquid corrigere est neptias. M A T H. Ego quidem Terentianum illud magis memini: Facile omnes quum valemus,recta consilia aegrotis damus. Tu si hic sis,aliter sentias. PET. Prosecto neque ego si istie essem aliter sentirem,neque tu pau- Iopbst aliter, ut spero, senties. Illud interim mihi responde quod initio dicebas:

Virum existimes homini optimum esse, aut non nasci,aut quam celerrime extinguiὶMATH.Equidem si liberi loqui liceret,ita putarem Pa . Cur non liceatὶM A M. Christiana me autoritas prolii

bet. a virum lade Christianos Theologos enses aliqua ratione, hoc dicerent esse adductos an omninis nulla3M A M. Aliqua profecto illis sertasse probabili, alij minus verisimili mihi certia incognita pet . Ne igitur de reinc salta iudicium seras poteris enim eam quum audieris, tu quoque sociasse non inprobare. Sed de illorum ratione pau- industresalis suta es interea

23쪽

DE HUMANAE VITAElam esse quae id suadeat rationem,& libera cogitatione 'i ab volum pervagemur. Quaero igitur abs te: Primum si quid velis loqui non liceat,quis te id sentire pro-lii beatiquum tuam sententiam reprenen clere,quia no proferas, nemo possit, quia Rex sis nemo audeat deinde si boni viricis non putas aliter sentire, aliter loqui, neque vis committere ut teipsum potius fallere videare: quaero an ita maxime sentiasPM H.Equidem quum innumerabiles hominum miserias mecum reputo, ita plane sentire compellor. E T. Quare obsecro ita sentis iis molestum cst explica mihi. H.Quasi Ver,id explicat e difficit edit quia nascimur in plurimas,m ximas sempiternasque milarias. v qu.Ouas istas M A T H. Rogas P homo primis e materia vilissima conceptus, antequam nascatur, decem mensium tenebris, vinclisque coercitus, iam tum Homo earcerem pati discit effusus deinde non Ob mi sine maximis matris doloribus, humsquc seri ob abiectus,nudus atque inualidus, alacrynox . mis vitam auspicatur iterum deinde in incula coniectus, no ferme ante bima

tum sui composessicit A sibi quodam-

24쪽

modo redditur, ac ne tunc quidem potes aut siti satis compos,pueritiam totam inualidus atque iners, linguae pariter rationisque expers,partim inter mulierum manus,partim inter paedagogorum iu

gia plagas agit. Inspice deinde singulas aetates singula vitet genera luam multa,bone Deus,ab omnibus partibus pericula,molestias, labores, miseriasque inuenies, quam saepe Viventes morimur,

morientes vivimus, quanta ero in no

stris corporibus imbecillitas Caeteris nimantibus Natura suum cuique nascenti amictum dedit pastumri latibula sine labore,sine cura passim exposuit: soli nos nudi,ut modo dicebam geniti, arigoris calorisque impatientes, alieno vel mine operiamur, domos edificemus, v ctum ἡ terra colendo serendoque erua anus necesse est. Quae quide omnia quantis laboribus, periculis, incommodisquerarentur,nemo est qui ignoret Age, βό quam misera illa sunt, quam molesta quorum causa tantopere laboramus8.bis in die cibum capere, indui, exui,c sed are,surgere,lauari, adi, aluum exon taresspuere, mungi, caetera eius S

25쪽

Deris,quae tam molesta quam quotidia . Norti nisunt.Iam vero multa morborum milli alii bus humana vita obnoxia est, α innumerabiles nobis aerumnas mise tias afferunt. Nonne eum ipsis pene hominibus morbi nascuntur reosque per ingulas aetates ateruatim prosequuntur.

meaω. Quid senectus hin qua tanquam frui ius laborum quies aliqua expectatur, quam rarquam imbecillar quam ita taZqua difficiliar quam omnium incomm OaOrum,omnium morborum miseriarumq;pla tquam omnibus malis eireumfusa Mors. Quis porro dolo in morteλQuis horror Quis metus eius quam tristis eius cogi

rati ut quam immidolosa, quam molesta AExpectatior quam terribilis quam saeuus addimu lata, eam Aristoteles Philasn horum sylum existimatis princeps, ultimum terribilium appulare non cu bitati tam musta vero cius genetrat ut omnibus tibi locis temporibusque in ste a atque inprouisa decurrat Arest si mortem quies alium suique mist triarum, Omitto qui minutu philosophi enimas cum eo oribu interire, Mine

26쪽

mitto quam multi aut vagas incertasque ferri,aut in omnium passim animantium. eorpora,sine fine migrare assirmauerint. Quae si vera essent, nostras maiorem iii modum miserias augerent. Sed animas immortales esse, aa infinitam illam

ternamque beatitudinem, quam omines optam aspirare,ct credori fateor.Quota obsecro illarii pars est,quae illuc queat peruenires Nonne etia Saluator ille no- iter, municus nostri nominis autorci RI4 et v s,in Evangelio,multos quidem Vocatos,paucos vero electos esse testaturὶ Quid caeterae quam innumerabiles sunt, nonne in aeternas apud inferos

prenas relegantur At facile credo est illas declinare. Immo ita dissicile, ut vix id quisquam assequi possit tam multis c-nim vitiis, tam multis voluptatibus circumsus,tam multis denique sensuum cupidinum laqueis impliciti atque irretiti sumus, ut eos euadere aut nemo, aut

quam paucissimi queant.Quae quum ita lint,cur haec magnopere sit optanda vitano video.Thraces quidem, Maliae cclus quas vos Barbaras appellatis, nationcs permultae, nascentet tu stui laci In is,

27쪽

DE HUM ANAet vi Armorientes contra risii cantibus prose quebatur: rati alteros essempiternas miserias deuenire,alteros a miseriis sempiternis discedere. Qua quidem in re, videntur illi mihi Graecis & Romanis sapientiores extitisse. Sed tu fortasse me, utpote Barbarum, illorum ramores probare existimas. Ρ, T. Apages optime Rex

Iarbarus quasi Vero natio, non mores Barbarum

qu 1. cim aut si gentis nomen desid eratur tu non multo plus Romanae illius nobilitatis habeas, qui Coruina vetustissima nobilissimaq; familia sis oriundus, tuam illi qui Romae hodie nobilissimi appellantur,qui a Gothorum, aut Longobar dorum, aut Germanorum reliquiis, ori

ginem ducunt. Sed misia haec obsecro faciamus,tu vero perge si placet,lua istam sententiam siquid adhuc superest exili care M A m. Hae igitur atque alia innunierabiles causae, nam omnes quidem persequi infinitum esset me in hanc potissimum sententiam adduxerunt. Nam si neque nascentes, neque dum vivimus, neq; postquam excessimus e vita, vacat re perpetuis malis ac miseriis possumus, quid tandum est, cur vel in earn venire.

28쪽

o o vel in ea diutius esse velle mayoperudebeamus 3 Nonne eorum longe melior est conditio, ni laec mala vel nunquam senserunt, vel quam Ocyssim)finare potuerui3 Est et i itur homini, mea quidem sententia ptimum non nasci, aut ii ut fieri non potest in hac vita quam breuiis me commorari. Haec,tua interrogatio ne incitatus dixi breciter, magis ut audirem contra grauiter copioseque disputantem,quam qu bd ego ita lentieri, uni esse crederem.Nam non solii qui Claristianus sum cupio in tuam sententia tra duci,sed etiam quia homo sum, tua conditione nullam esse meliorem, mihi abs te persuaderi gratissimum est credo te, uxori, quae praeter caeteras mulieres pie tali ac relisioni studet non iniucundum fore ni A T. Mihi vero Rex,quanqua in verisimillima, ista est oratio tua,gratiisi

nium tamen erit,Petrum contra lisserentem audire,ut collatis utriusque restrum rationibus, quid sentiendum it, faciluis& clarius elucescat. Proinde nos, Petre,upotes,ctatis miseriis,tua sapieti atq; eloquetia libera. E Ti. Dici no potest Rex, ouam situ oratione delectatus, non

29쪽

modo quia sunt abs te permulta de nos stri naturae fragilitate, grauiter copio- seque tractata, sed quia sum etiam latiniὶ eleganterque dicta reuocasti autem me

nisuali modum, ad nostra mortalibi Gai ι, . QMςmplationem. Quam quidem

fra rem in oculos saepenumero pro 'o te latis profecto non in tantam vesa - ἡ- . . ii ii atque insolentiam raperemur, non aου mi illos ac tam manifestos errores ἷ- , , α tu quotidie dilaberemur, non tan--ὸ, iam Vim uaritiae, ambitioni, libidini, caeteris . ossis pviniciosissimis cupiditatibus incu- beremus. Neque vero facile est ita verismiles, Mita natura consentaneas ratiQ-nes,confutare,praesertim quum tam aptEdispositae abs te, collocatae fuerint,vi o

suo gradu contra sensus suscipi

disti ia quibus quidem contraria eorum indicant persuadere, eosque de opinione depellere, He suo quasi gradu deturbare dissicile admodum. laboriosum est.Tamen ut tuae morem geram voluntati, qui me in hoc certamen compulisti,neque uidear primo impetu cedere simul,ut incerentem animum tuum a

30쪽

Iiqua eo latione permulceam, experiat quid contra tuam istam rationem dici possit.Neque ut uel Stoici ueteres facio bant,uel pene omnes nostri teporis Phi

losophiae Theologi faciunt te arctissi

mis illis Dialecticorum laqueis, angustiisque concludam Circularium enim ut ita dicam .est ista ratio Philosopli rum, de dignitate non de ueritate certantium sed uetere illo atque oratorio more si placet tecum agam sinamque ut latius quocumque uidebitur,pro sua consuetudine evagetur oratio neque uero omnia quae dici solent a nostris anquam scholam aliquam recitaturus, consecta bor: non enim ut Philo phus aut Theologus huc accessi,sed ea potissimum tibi in memoriam redigam,quae ad te cons landum maxime accommodata esse ex stimabo.Quam quidem ad rem illud me magnopere adiuvabit,quod tu postremo loco dixisti, te non inuitum in nostram sententiam esse uenturum. Namin ego aduersus ob tinatos animos, proficere mea oratione nihil possem, au quum Christianae ueritatis inuictus propugna

tor semper fueris, tibi ipsi repugnare, α