장음표시 사용
11쪽
et e caprarum in Sula illam petitam esse vult. Idem autem Berghium in comment. p. 157 voluisse, Ribbeckius iniuria assrmat, quia loco laudato vir ille praeclarissimus non nisi de Cyclopum terra verba facit. Sed de re incerti88ima ne verba plura conSumamUS. Id unum conStat, respeXi88e poetam Homeri VerSUS A 271 qq.
Vini notam ad id tempus sibi incognitam Polyphemu8
ita apud Cratinum Ulixis socii
12쪽
αοτε λοιγῖν διιυναιντο ubi ἀμυναιν τὸ Ωιναιεν distinguere et verbi ita distincti nixus coniecturam proferre Ribb. l. l. p. 9 ne audeat, quin demonstraverit, quemadmodum activi verbi formae illae s. v. ἀειίνaσθαι in-Veniantur quamquam ἀμίνειν quoque explicatum ist)quibus in poetae Verbis, quamvis indi corrupta, inesso
cui Versu compares Homericum 434
Sed ad vocabula progressi sumu8, quae Cratinu8 aut deSumpsit X Homeri carminibus, sive immutata Si Veleviter mutata, aut conformavit ad Homericae elocuti0nis similitudinem. Illuc pertinet, quod poeta in Bearrhi σιν thenarum urbem epitheto Homerico adornat, eum dicit M. II, 44 Πανδιονίδα στόλεως βασιλεῖ et γης ἐριβ υλακος κτλ. eodem quod Vocem ναλτος usurpat M. IJ, 229 - ντὶ του σαλγηρωτος Suid.), qualis est γαστνη ρ 228 364: Iru 114 quod epitheton cum χυτρα coniunctum CrateSadhibuisse traditur in tymol. Gais testim ad 1, 100 allat.), ubi Cratini nomen reponendum SSO Nauchius statuit vid. Jacobi suppl. add. p. XLVIII Ribb. l. l. p. 14). De Timocle, qui ipse quoque hoc Vocabulo Suri St, Vide infra. Praeterea oododa κτυλος Occurrit in versu Cratineo M. II, 18lὶ
13쪽
et Discordia natum esse dicit Στάσις δε - σπρεσβυγενν Λ ονος ἀλλγηλοισι ιιγεντε
1 385 Diomedes Paridem notat, ri ρογα ζης HXit, quod Cratineum fuisse scholiasta Aristoph. qu. 407 auctor est vid. M. I, 222), ut e χρυσο αεδιλος epitheto Iunonis in versu spurio λ 604 es. A 538 al. ργυ- ροπε α Θετις συκ0 αεδιλος, quod epitheton Cratinii posuit in carminis cuiusdam initio ευροῖ DG αεδιλε e8te ipso Aristophan iniquitum versu 529 vid. M. II 574 1.). Sed etiam nova vocabulla nXit Cratinus respiciens Homerum, cuius rei testimonium dat ἀχρειογευ0ς M. II, 192 vocabulum sueundum Homeri s 163 ἀχρεῖον '
Quae attuli satis superque demonstrare mihi persuasi, Cratinum e totum dedisse studiis Homericis fructumque maXimum e ii pereepisse. Quod si itae8t, ne qui nimium urgeat Platonii locum Supra mo-
la utrumque locum ad eandem rem ingenios Ribbeckius l. l. p. 6 rettulit. Immo ero asserenda sunt, qua Si repotita ab Homero in Cratini dictionem, qua quidem
inVeniantur, ea quoque Oeabula eaeque Vocabulorum
formae, quae Atticis inusitata, Homero usitata in fragmenti Occurrunt ubi Statui non pote8t, comicum Homerice loqui alludentem. Non nescio his offendi opinionem antiquitus traditam, cui ingens coniecturarum numeria debetur, quae nihil apud comicos Atticos legi patitur, ni8 aliquo modo conveniat cum norma Atticae linguae. Qua de re quid ego quidem Sentiam, infra
Dico vocabulum ἀσάιιινθος M. II, 157 et vocabulorum formas είδει M. II, 221), τίννx σι M. II, 19), τοσσιν M. II, i), quarum primam adhuc tamquam negligentia praetermis8am Her vertienus corrigere sibi videtur Νov. adii erit. 3 coniciens Πολ sit νηστει δ' χθει pro Ioλυ ινηστει δεεδει, dico correptionem Attieam doseientem in versu M. II, 108)Αἰγιναῖαι κατε βεβληντο δρυπεπεῖς, ' ίλοις et Zos cssat de apud Homerum Semper positionem syllaba essetii Voce ρυς eiusque derivationibus vide contra ριας nomen proprium. 263 Z 130). Subiungo προ- βῶντες formam M. II, 88), quae si minus Homericis, at certe obsoletis verborum formis Cratinum non absti
Sed de Cratino hactenus. Transeamus ad reliquos huius aetatis comicos, de quibus Xeepto Aristophane simul disputare X e 880 mihi persua Si. Homeri nomine comoediam ingerip8i88 Metagenes Videtur, cuius de sabula λιηρος γῆ 'AGκ ira vide Mein I. 22 II, 255 0ng. l. l. p. 178. In poetarum fragmentis Homeri nomen Semel legitur idque apud heopompum,
14쪽
Ad argumentum Homericum alludit Homeri ipsius Verba Surpans Pherecrates versibus M. II, 339)
εχθρα δε ιιοι του δευρα, Tic δε ιιν ἐν καρυς αἴσy. Elocutionem autem Homericam a comici in pSo-Tum Sum OBVersam 88e, laudati multo plures loci OStendunt. Huc pertinent in primi duo Hermippi fragmenta ab Athenaeo servata, quorum utrumque PhormOphoris in Sertum fuisse einekius suspicatu e8t, quia alterum inde desumptum esse Hesychius et Antiatticista testantur M. II, 408 6 410, es. oeh. I. 243 0 249). Priore fragmento poeta implorato Mu8arum auXilio per-Sequitur, qu0 qualiaque bona navibus undique apportentur Sed locum ipsum a Dramus
15쪽
Ad argumentum Homericum alludit Homeri ipsius Verba Surpans Pherecrates versibus M. II, 339)
nam Agamemnonem per Ulixem polliceri SeSe daturum esse irato Achilli eum alia tum septem muliere LeS-biaS, re est notissima. Homorte versus sunt I 270 sq. δώσει ὁ ε xTa Di atina ἀφ ιιι ιον εργα ἰδυίας εσβιδας κτλ.quibus Achilles respondet vorsu 378 ἐχθρα δε μοι του εὐρa. τίω δε υν ἐν καρος ισΓ. Elocutionem autem H0moricam a comici in ip80-Tum Sum ODVe1 8am 88e, laudati multo plures loci Ostendunt. Huc pertinent in primis duo Hermippi fragmenta ab Athenae servata, quorum utrumque PhormOphoris insertum fuisse einelitus suSpicatu eSt, quia alterum inde deSumptum esse Hesychius et Antiatticista
Priore fragmento poeta implorato Musarum auXili per-Sequitur, quot qualiaque bona navibus undique appOrtontur Sed locum ipsum assuramu8
16쪽
sιολπὴ καὶ τυρs ιγγι ' τα γάρ τ' ἀναθ' istaT Jaιχος Ribbeckius . . disputans de versuum ordine turbat nihil efficit. Altero fragmento praebet poeta vinorum indicem ab ipso Baccho prosectum, ut est apud Athenaeum I 29
ruptum 88 ip Se quoque crediderim Valde arridet τονὼs a pro To νεκet ac restituendum Kock I, 250)'. V. 11 dat et θαλείy, quae est Dindorsi certissima coniectura τὴ
Quibus fragmentis Hermippum antiquae comoediae poetam tractantem Videmu re magis propria mediae comoediae. Item Eupoli Speciem comici antiqui prae Se fert, quamquam de para Siti Sermo est versibus
17쪽
Sed progressi sumus ad Singula Homeridae dictionis elementa quae quidem in fragmentis inveniantur. Assero
18쪽
Eupolidis o fretu cum Hesvehi interpretatione stεyaλό-go ab Og, εο ιτθaλμος , ιεγαλίφc0νος Lia πολις ε χην Πραν. o Mein0kii adnotatione M. II 571 ineptum est, Eupolin in ro X Homero notissima testem citari. Valde igitur probabile St, poetam Junonis nomine titulleXisse Aspa Siam, eamque eodem quo Homerii Junonem OrnaSSe
epitheto ses quae disputavimus de Homericis epithetis a Cratino inditis Aspasia et Pericli). Idem Eupolis usurpat, ubi de corti loquitur M. II, 488 ε στοδες, quod est boum epitheton apud Omerum. Adicio verbum sιβδε τονὶ Gat, quod Stat in
Eupolidis fragmento M. II, 464)
forma inest in traitidis fragmonio M. II, 773 - Ruth. g. f. d. Att. S. 396). ἀείδεέν quae forma Occurrit in
BeStat, ut Videamus, quae teStimonia Studiorum Homoricorum sabulae Aristophaneae praebeant. AriStophanem, comoediae antiquae principem, argumenta sabularum non e Homeri carminibus hausisse constat. Nam ne illas quidem sabulas, in tanta multi tudine admodum pauca8, quarum e titulis, qui Sunt', si τι quo ses. O 24 sqq. et IIoi fido ses. E. 14 sqq. vel N. 663 sqq.), id aliter os habere offici videatin', ne illa quidem argumenta Homerica tractaviSSe Berg-kius in Mein0kii vol. II, 949 et 132 demonstravit. Itaque nobi de argumentis Homericis apud ristophanem comicum agentibus descendendum est ad illos fabularum locOS, Ribus Oeta Sive tota Homeri carmina, SiVe aliqua carminum parte reSpeXerit, qua in re nimirum praetermittendi atque infra tractandi sunt ii loci, ubi poetae ante oculo non tam argumentum quam elocutionem Homericam fuisse manifeStum Sit. Homeri ipsius nomen in sabulis undecim, quae SilperSunt. Septies invenitur idque in versibus lib. 1056,
adverSari Vituperanti consuetudinem versandi in soroauctoritatem Homeri, qui, Si illud SSet malum, UD- quam eStorem Oratorem 'sore118em sect8set aut ceteros Sapiente8εὶ γὰρ σπογηρυν γην, 'Oμηρος ουδε LOT i Ezrοίει
Iam inde apparet, Aristophani per SuaSum fuisse Homerum summum poetam nihil sacere vel eloqui inepte, quod dubito an aliquid comprobetur Paci ver8u1089 ubi Hierocli quaerenti, quonam oraculo iu88 Victimam dei obtulerint, Trygaeu reSpondet
19쪽
Praebet autem hymnus in Apollinem Dolium v. II 4βὰν ε coσι ργηρ 0st rελειέσιν Λ tia θ' rasiat, quem VerSUm, quamquam non de una Iride, sed de Iridue Ilithyia ermo est, obversatum esse AristophaniSanimo J. H. Vossius Mythol. Bries 1 119 coniecit. Quae re utut e habent, hoc in aperto St, a comico non modo Iliadem Odysseamque, Sed etiam alia quaedam Narmina ad Homerum inuetorem relata isse. E
quibu carminibu8 quippe quae illis vero divinis multo inferiora paene obruerentur, poeta rarissime aliquid inia Sum Suum convertit. Locis iam laudatis addendi sunt
νιν ιγ' o rλοζερ υν ἀνδρου ἀρχωs ιεθα. quo versu coniuncto cum Homeri versibus a deelamanto Lamaehi filio mihi non iam esse videtur, Aristophanem Epigono Homero ad Scrip8i88e, quae est Sengebuset, ii p. 180 sententia. Qua de re quid ego quidem Sentiam, paulo post hicellit. Jlli loe Dra multitudino locorum vere Homeri- eorum paucissimi iam per Se demonStrant, periculium non esse, ne ad Studia Homeri ea reseramu8, quae Aristophanes aliqui poetae cyclico debeat. Sed redeamus ad argumenta Homerica quae quidem inveniantur in sabulis AristophaneiS. Homeri Iliadem uespeXidi comicus Nub. 622 sq. iίκ' ν rei θ ossi εν ητοι - νον et Σαρπη dora, σ1rεν δεθ' si H - γελῆτε κτλ.Odysseam e Sp. 350 q. εστιν rei di θ' ii r ν' ν δοθεν οιός ἀης διαλεξaιει ἐκδυxa ρ κεσιν et φθεὶς υσ7περ grOλLs Vrt 'Odi Gσενς Homeri carmina idem V. 509, ubi Agamemnonem et Menellauni omnino loco regum antiquorum nominat, Summi illius vatis narrationem noti88imam versibus 1553 qq. , ubi Pisander deridetur, quem ad lacum quendam Ob- Seoenum VeniSSe choria dicit, petentem, ut ibi animam videre liceret, quae viventem iam reliquerat se 23sqq.). Iliadi memoriam repetit Arist0phanes, cum Herculem loquentem facit eiusdem sabulae versu a 639
20쪽
clopem in suo carmine fecerat peram gestantem et Olera agreStia comedentem cum Homerus illum carne humana Ventrem Xplevi88 diXisset es Schol. o a KDHc0 ', υς φησιν os γηρος, κρεα γησθιε, καὶ ου λαχανa). Recte autem diiudicatum Ase Oetam Opposuisse PhiloXeno Homerum, confirmant Sequente Vergus, quibus ruStici promittunt, se Laerti filium imitante SuspenSuro eSSe Carionem Cireae partes agentem quae Verba ad poenam alludere quam UliXe sertur reversus SumpSiSSe a
Melanthi caprari s 175 qq.), qui est, qui Videat 3 Subiciendum videtur, quod ex iolosiconi VerSu
coniectura colligitur, comicum Verti8Se in Orde ea, quae Homerus sqq. de eoti vita domestica tradidit. Iam accedimus ad illos sabularum locos quibus demonstrari potest quem ad sinem Aristophanes Homeri elocutionem Secutu Sit. Quoniam autem proprietatem Homericam maXime retinent versus Homerici sive immutati ive leviter mutati comoediis inserti, ab his initium disserendi Sumo. Legimus in Pacis versibus 1096 sqq. o λλ' ο σοφός τοι ναὶ Λί' 'Os ιηρος δεξιὸν tetrε
quae Nestoris apud Homerum verba ut 64 Trygaeu eSpondet Hierocli pacem reicienti rido Trygaeus iubet canere Lamachi filium, qui prohibitus pi