De poetarum comicorum Atticorum studiis Homericis [microform]. Dissertatio inauguralis quam..

발행: 1893년

분량: 39페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

21쪽

mare, quin ille VerSUS SSe interpolat08, non neSei mei iudicii nequaquam esse digeernere, utrum aueto Seholiorum e illo pendeat necne, Sed id quidem improbo, quod Dindorsus commutat scholiastae verba nihil adnotatis niSi τοῖς rtχot ScripSi pro του γ τι χους, quamquam hic fortasse non librarii, sed ipsius error est Scholia Stae, eo Xplicandus quod ab antiquiore interprete obSer- Vallim erat ire postremos versus e Iliade s 604 sqq. huc translatos esse. Iam redeamus eo, unde digreSSi Sumus. Illi versibus Trygaeo probatis puer recidit inrse militare v. 1286

U. laudatis versibus arist0phanes Homerum inprimis arma canentem adumbrat, ita petit quoque De tarum principem ubi de bello agitur Lys. v. 20 rόλεέιος ' ν ρεσσι ελησει, quam Hectori vocem n0tissimam Z 492 40midus sic relingit v. 538:rόλεtio ὁ γυνaιξ ειελησει. Sed minime tantum ad verbum redditis Homeri

Versibu ver8uumque partibus usus est Aristophanes in ornandis sabulis multo saepius loco HomericOS. quos adhiberet mutaVit eum aut Homericis Sententii Suae dictionis colorem aut suis sententii colorem Homericum dedit.

I, In priore illo genere ponenda videntur, quae leguntur VeSp. V. 169 qq. ubi Philocleo, ut silium effugiat, praetendit, Vendere Sese Velle Sinum una cum clitellis, quia luna nova it. dolycle autem perspiciens, quid pater m0liatur, promittit, e pSum facturum esse illud, et iubet Sinum educi. Xeuntem Sellum, cuius in ventre Philocleo haeret, alloquitur his

Conserantur Polyphemi verba 44 sqq.

Similem H0meri imitationem observes in Phil. v. 189 sqq. ubi luto miranti, Se unum OSSe tanta perficere, Chremylus respondet, eum Stis multo plurasOSSO, Ha de cauSa nemo unquam illius plenus sit saetus

22쪽

quibus a poeta significari arbitr0r Homericum illud A 88)

luscinia ab pope X arundinibus evocata, ut apud Homerum Amphimachus, Carum dux L 726 - χρυσὸν εχ 9 πόλεμόνδ' ἰεν ii τε κοιρ . Ex Nubium sabula ratio habenda AES V. 584 qq.

58 ου φανεῖν φασκεν titi', εἰ στρατηγγησε Κλε υν, quibus Verbis comicum alludere crederem ad Homeri Verba, quae inveniuntur u 383drsos a εἰς Aida καὶ ε νεκέεσσι aείνω, nisi illa esse spuria ristarchus Vid. LudW. edit. Suo iure doceret. Qua in re facile a8Sentior grammaticorum principi, nam Aristophanis animo nimirum locus Homero alienus obversari potuit. Eiusdem sabulae versus 1 380 sqq. commemorandi unt, ubi Strepsiades de educat filio loquitur simili modo atque apud H0merum I 485 sqq.)

conformata ad similitudino loci Homerici sis 3 sqq.)

23쪽

Iam progrediamur ad alterum imitandi genus tractandum, in quod comprehendendos censeo laudatis aliquanto plures loco Aristophaneos, quorum multitudinem perspicuitatis causa digerere ad ordinem temporum, quibu Singulae sabulae in cenam prodierint, haud scio an e re Sit. Acharnensium in sabula nihil eXtat quod quidem ad studia Homerica relatum hoc loco reponi possit, nisi

quis voluerit adhibere et eum Homeri orbis sis 604)-κου ' ρ οἱ πελεν as i comparare illius Megarensis Verba v. 2 lin

quae tamquam proverbialiter dicta nequaquam his valere mihi videntur quam Xempli gratia, quod facere ivbotur a Cleone Agora eritus Equitum ei Su 292 quit ovες ι' G-ρdamRTt, quo eum bene contuleris Aeli illis Homerici sententiam I 372 sq.)

24쪽

- θῶν λῖς τρυγετου v. 1520 q.), quemadmodum quidem Ieribunt post lin dorsum iditoreS, ut metrorum re SponSionem persciant. Vellem Seriberent araditum it Homericum illud ciret γε τοι sis 32 al.), nam facilius, si aliud remedium non 8Set, mihi et Suaderem, AriStophanem canentibus reliqui88e, reSpondente Sibi reddere versus

out c0σιν RaVenna S, eripi. l. ω ωσιν ecl. Vulg.)quam mutilasse illum poetam hoc loco dictionem Homeri. Iam Pacem videamus, cuiu e choricis carminibus ratio habenda est versuum 1133 q.

25쪽

Vide Supra), quibus Hierocles bidit 1099 sq.)

Soph. O. R. 156).L0eo lyrico occurrit v. 1745 . . . P0ντὰς 1747 δεινόν τ' ἀργxpra κεραυνόν es. Θ 133 βροντὶ σας ὁ ρ δεινον ὁ φυά ' ργγυζα κεραυνόν. Praeterea cupit Homerice inestas, dithyramborum poeta, incedere una cum ventorum flatibus v. 1396)

εἶναι.

26쪽

de vocabulis Homericis, quae Xhibent VerSU SequenteS, Vide infra), quibus cum verbis confera Homeri verba

πρόφρ υν τετληκας εἰπεῖν πος τι νον τῖς. Restat, ut disputemus de Vocabulis sive Homericis Sive conformatis ad Homericae elocutionis similitudinem. Primum locum Obtineat sabula, quam primam AriStophanes cenae composuit. aetatensium enim comoediae in fragmento quodam M. II, 1031, Q, 448)pater ilium in urbe educatum de glossis Homericis recte interpretandi interrogat, cum filius minime satis in Homeri carminibus Versatus fratri educato ruri glossas sorenses e Solonis aliorumque antiquorum legibus de- Sumpta proponatis Προς ταυτα συ λεξον 'οι γηρου 'M0ὶ γλωττας, τι -- λοισι κόρυμ βα

- . - -

serendum esse verbum κροαἰνω M. II, 1213 K. I, 597), quod usurpavi88 Aristophane traditur Elym Magn. 539, 38, Et Gud. 348,7), Fritetschii Daeta l. l sententia est. Excepto hoc aetatensium loco leguntur in Dagmenti vocabilia Homerica coυλυστους quater M. II, 1018

ἀλλ' dicem υτα εγιοῦν sιεθεν grερι dcίσομαι υτης, quod Homericum verbum AriStophane in suam linguam deduxit. occurrunt in versu 772 verba περιδου μοι περι ori ιιτιδῶν λ υν, quae cum aliis MegarenSi ille loquitur, qua de causa dixerit quis A riStophanem non Surum fuisse illo verbo, nisi aliuna gentis hominem loquentem fecisset vid. Ruth. g. . . it. p. 396) At tiam usurpat illud Verbum, ubi Dieaeopolis puerum interrogat v. 11 15)βουλε περιδόσθαι κἀσπιτρεψαι κτλ. Praeterea duae Verbi περιδόσθαι forma in sabulis Aristophaneis extant eaeque in proXimi8, altera tu

Paphlagonis anapaestis Equ. 791)

27쪽

altera in diverbio Nubium sabulae v. 64M

Itom seripsit Homeri imitator αε αλ aeto qu0d verbum, designans Amphitheum serentem lacis condi-eiones e Lacedaemone, iuuXit ic Homerico Versu quie8 de mulis cui rentibus L 318)a r υ ιεν τρωχ09ν ευ πλίσσοντο ποθεσσιν. Idem Aristophanes Sumpsit ab Homer o σε sormam imperativi, quam invenimus tribus Acharnensium locis in v. 1099, 101 1122 iisque omnibus a Lamacho adhibitam, quod StentaVerint ii iure, qui non patiuntur, ri8tophanem Homerice loqui in insidiis. Confirmet illorum opinionem, suo in Ranarum versu 482Baeelius deus Xclamataλλ' ο σε αρος τὶ ν insidia μου σφογγίαν. Apud reliquo geriptore Attico non Occurrit imperatiVuS, de quo agitur, Homericus nisi in Alexidis

fragmento quodam M. III, 36), nam in Menandri tAnaxippi versibus M. IV, 7 et 465), ubi illius Ormao

exempla coniecturae Obraei del)entur, φερε sive quid aliud usitatum Atticis 88 Scribendum infra sidem saciam. Accedunt epitheta ταλαυρινος, quali est AriStophani Lamachus in versu 964 δεινος, ὁ τaλαυρινος es. Paci V. 241), ut Homero Mars Saepius es. E 289, 1 78 V267), et fraλίνορρον epitheton, quod in iambico versu 117 H0merieum illud παλίνορσον Γ 33 significat.

Multo maior Ocabulorum Homericorum numeru8

in quitibus obviam t. De περιβόσθαι Verbo Supra diSputatum e8t. Adiciatur ἐρεσατοριενος, quod praeSenti temporis participium ' egeens' valet in quitum versu 1295

28쪽

529 . . . coeo συκοστεδιλε. quod Si carmini Cratinet initium, de quo Vide Supra. Venimus ad Nubium sabulam, ubi poeta praeter σπεριδοσθαι Verbum Supra laudatum e huius, de qua agimus, comoediae Ver8 644, 1τιέλλειν et ρεχθεiν Verba Homerica SurpaVit, quasi ip8ius 88ent. Legimus 1299 Sq. . . . 'τιHῶ Scit. το κέντρον)

quae Strepsiades minatur Amyntae seneratori, iusso quam celerrime aedibus cedere. Eiusdem verbi formae

quaedam fuisse videntur in uno Aristophanis M. II, 1164)itemque in uno Phrynichi fragmento M. II, 581), locis

corrupti88imis. Sed etiam superstitum Aristophanis tabularum locos praeterea duos ad hanc rem sacere crediderim. Dico VeSparum versum 1348αλλ' υκ arrodcυσεις οὐδ φιαλεῖς Id oriet Pacis versus 3 1 Sq. αγε η υ ταχεως πεχε γ ν φιαλην, πους εργο φιαλ0ιμεν εἴωμενοι τοισιν θεοῖς. φιαλεῖς et φιαλογεν futura e88e, qui e8t, qui neget ΤFinxit igitur Aristophanes verbum φιάλλω. At Si admirator Homeri, quae efficere voluit, multo persectius con8equi potuit Homerum secutus, num illum id negleXi8SecenSemUS An non videmus comicum verbo ἐντιέλλειν Homerico tamquam Suo Sum 8Se, nonne idemUS HO- merum pSum ut rcfάλλειν in versu χ 49)Aντινοος ουτος γὰρ αἱ λεν ad εργα

συλλάβως φιαλεῖς, ἀλλὰ τρισυλλάβc0 φιαλῶς ἀπο της

Atticum est, licet Hermannus coutendat in adnotatione ad Nubium versum 1301 non abhorrere ἰάλλειν ab usu Atticorum X eschylo cogn08citur, qui et hoc Verbum 8aepius adhibuit et derivatum ex eo posuit αλτος'. ορεχθεim Verbum Homericum degitur in Iliadis versu

Oppiani verba Halleiit. II 8 sq.)

29쪽

consormavit autem ad Homericae dictionis similitudin0m In VerSH 555 . . . fcυνχην Οἰάτροχ00ιντες, Hod Scholiasta bene componit cum 521Mi τε asta ρc07rcυσα μει σπολυηχεα φ 0νην ubi Schol. τολυ ρ 0χωσα praebet). Ex nominibus hoc loco laudandum est nomen Sub- Stantivum δεταί καιομεναι A 554 P 663), quae vox Homerica in versu iambico 1 361 occurrit. Pacis sabula iambicus versia 53 τοῖς σαερηνοοεον- σιν comice SSumptum Stendit, quod participium prae-8enti temporis apud Homerum Saepi8Sime invenitur, iambicus versus 400 orta, Vocabulum epicum. In numero epithetorum huc Spectantium codoco

220. . . o ' ἐν πιρι βαλλε θυγηλώς. in chorici carminis

Praeterea vocatur Timo v. 811 Ἐρινίος ἀστορρ υξ Secundum Homeri locutionem ι 359)ἀλλὰ od citi 'ροσιης - νε aeo ἐστιν π0ρρω E Thesmophoriagusis autem huc nihil pertinet, licet scribendum sit cum Suida et Aelioliasta contra codicum auctoritatem in versu 393 ἰνο circa Vel ἰνorri πους quem in locum οἰνοπότιδας interpretatio facillime irruere potuit quandoquidum mulieres ab Euripide segenotatas esse illo opitheto indigne ferunt. Iam Banarum fabulam tractemuS, uiu argumento. Hi Supra dixi, haud scio an nullium aliud Aristophaniplu occasionis toneesserit id M0m0ristes loquendum.

30쪽

Sed nu8quam occurrit Homericum Verbum, quod deSum- pSiSSe comicum in suam linguam affirmaverim, quia

deus Bacchus usurpat daeda Ἀτει A479 al. in versu 66 et hirundo praesertim Thracia in chorici carminis versu 683 κελαρι ει sis 1 al.). Nam κελαρυ ει

codicibus reponendum 88 Statu contra editore8, qui metrorum auS ρι ι Vel τρι ει oguerunt. E codicibus diXi, cum manifestum sit, κελαδεῖ, quod Xhibent ceteri codices, nihil e88 nisi interpretationem Verbi κελαρυ ει, quod genuinum Ravennas code et Suida. S. V. ε τί λαυτον)Seoaverunt. Legimus apud Meinehium versus 679 sqq. 679 φιλοτιμοτεραι Κλεοφωντος, ἐφ' υ η χείλεσιν αμφι-

λάλοις

Codice manu scripti praebent, Velsenio tegie, in Verctu682 83 εαὶ βαρβαρον είομενη τεταλον, 13 14 εἰδὼς ε εἰδώς τε), ubi Benileius δεῖν coniecit, in eodem versu Ravenna ota Quae cum ita sint, mihi quidem scri

SEARCH

MENU NAVIGATION