장음표시 사용
31쪽
quid conserri piutaverim ad illustranda Aristoplianis studia Homerica . Quod perpaucis absolvi fortasse ideo pote8t, quia po8 hominum memoriam e studiis virorum doctissimorum Aristophanei fluXerunt coniecturae, quibUS X-igerent normam Atticae linguae in comici sabulis. Nondum autem eXactam esse illam normam neque Omnino eXigipOSSeme demon Strasse Voluerim. Sed equidem non Video neceSSeiSSe BOS RDXie commutare poetae Verba De lateamur,
aliquid Homerici quamvis raro Xcidi8Se ei, quem OD-Drmasge manis eStum 8 Se8centi loci non modo narrationem, Sed etiam elocutionum ad Homeri similitudinem. Nonne quaevis tanta familiaritas ita fori, ut
aliquando alienis tamquam tuis utaris Quonam iuro id apud Aristophanem fieri p0880 prorsus infitiamur Nonne videmus in glossis Homerici p08itum, quod p0eta, qua8i plane et aperte dictum 88et, OStea versibus inseruit Dico ἀειενην s-ρηνα), gl088am in DaetalonSibu8 Vocem comici in Avium sabula. Sin autem AriStophanes Homerico loqui nisi eum insidiis n0n est putandus, acile
adducar, ut credam, comicum propugnatorem morum a maioribus traditorum admovere VoluiSSe pro Sua parte aequalibus cum Homericam elocutionem tum Homeri carmina, quae ui temporibus Obliterari summo eum dolore videret. Quam Sententiam cetera quoque, Hae quidem in censum veniant, haud ei an non reSpuant. Sed ne verba ru8tra consumamus, assero, quae asserenda Sunt. Terminationis Mescta usu Aristophanes ipso tragico Superavit Spech. l. l. p. 40), terminatio aro autem occurrit in iambicis versibus Equ. 662 γενοίατο, Nub. 1199 mi ελotato, ac 209 αἰσθανοίατο, v. 1147 ἐργασαίατο, quod codice idem in Lysistratae versu 2 exhibere vid0ntur, ubi Meinekius Clementem Alexandrinum ieeutus Ἀργagata εγα Seripsit Terminationem
-θεν pro θ Misaa inVenia in isTενασθεν VeSp. 62), ut praetermittam formas epicis versibus in8ertas vid. Pad 1283 0 1284). Coniunctivi terminatio σι Xtat in Avium versu 567 j δ' 'H a Te θοῖσι κTL quem admodum bene eriptum videmus apud Meinelitum pro tradito γῆν aHε θυι τις κτλ. Adiungo coniunctiViepici formam certλγηγρ in eiusdem sabulae ver8u 1350. Augmenta deSiderantur, praetermissi hic quoque aliorum VerSibus ab Aristophane tantum laudatis Pac. 1299,
γενετο, pro quo Meinelitus Ochiusque γεγον receperunt, desunt nimirum in iterativis quoque formi8, quae leguntur in quitum versu 1242 'νεσκομην et in aci8vorsu 1070 εω raFaGκον. Accedunt vocabulorum sormae Homericae graί
κυνεην), ξυγγενεε AV. 368, ubi codicum cripturam Benileius reiecit), στει0ν Ach. 1226), ιγηκοσίν σι Equ. 659 a Dindorso in διακοσίαισι mutatum), ουλκοῦσιν Lys. 330 - a Meinelii Servatum). De ceteris sormis opicis dictioni Aristophaneau insertis vide pochi dissertationum. Hae sunt memoriae Homericae, qua repperi in Aristophanis fabulis sabularumque fragmentis. Nihil meugisse insolentiu8 8 contendere, maioris momenti aliquid me praeterii 880 non crediderim. Itaque meo iuredoinde colligere mihi videor, quae fuerint Aristophanis studia Homerica. In aetatensibu proseri poeta Selentiam e Schola petitam, neque tu in AcharnenSibuS, qua es sabula mihil iis verba illa n0merica wXhibet.
32쪽
Contra Equitum sabulam quin os ηρεχ ci TaTMῖν dicam, non multum abeSt. Qua de causa coniciendum St, poetam iis temporibus quibu hanc fabulam con- ScripSerit. Vel paulo ante, totum se dedisse studiis Homericis. Quam Sententiam dubito a confirmentaliquid ea, quae legimus in Aristophanis vita M. I. 543 dixi χθρευσε δε αυτρο scit. λεωνι ὁ Αριστο
Eandem carminum Homericorum notitiam similemque usum atque in quitibus observes in sabulis quae sequuntur, id est in Nubibus Vespis, Pace, vibus. In Lysistrata autem res convertitur neque Ranarum sabula in pristinum restituitur, eademque manet Sque ad 1inem. Quae cum ita int, censeo, Solam elocutionem re8piciens, Aristophanem his quinque sabulis mediae comoediae Scriptorem eXtitis8e, quin etiam huius aetatis comico Sermone puro Supera SSe illi autem sabulis verum antiquae comoediae eriptorem Cratino adaequa8Se. Iam mediae aetatis poeta Videamu8. Multo latius quam apud antiquo comico patet USu argumentorum, ut ita dicam, mythologicorum apud huius aetatis scriptores, si titulos fabularum Servatos SpectaveriS. Itaque mirum non est, e Homeri quoque carminibus fluxisse titulorum numerum aliquanto maiorem e0 quem apud antiquae comoediae poeta protulimu8. Satis puto enumerare Antiphanis Ἀντεta, AD
M. III, 213, 220, 238, 240), Philetaeri 'Iχύλεις, μελεαγρος M. III, 293 296), Ephippi Κιρκη M. III, 329 ,
Sed si qui inde testimoniorum multitudinis coniecturam capiunt, in errorem incidunt. Rei culinariae rerumque Similium scriptoribus Homerica elocutio nimirum perpauca Subiecit, quibus uterentur. Re eiu8- modi autem maxime floruisse illis temporibu8, quibu8
nihil sublimius honestiusque animos agitabat M. II, 943)', bene docent, ut cetera taceam, Alexidis verba M. III, 443)Aίνος Γι 'λύον
Homeri nomen apud Antiphanem, qui dicit M. III, 144)
33쪽
attigit). Item leguntur in Ephippi fragmero M. III, 329)
quibus Verbi poeta descripsit, quod Achilles Patr0elo imperat Homeri versibus I 20 sq.)
Quae tum cita Sint qui miretur apud mediae aetati comicos Homerici non multo plus titulis illis inveniri Quibus nominibus ab H0mero nobilitatis addo AOmen proprium Μύρεον, quod obviam si in Aloxidis M. III, 428 et Cloareia M. IV, 564 - vid Kock. II. 408 de huius poetae aetate fragmentiS. Argumenta Homerica igniscantur praeterea Antiphanis Versibus M. III, 25) O μεν ενελεως πολε uxis ετη δεκατοῖς ρ 0σὶ διὰ γυναῖκα την ψιν καλχην, ωοινικίδης δε αυρεα ι εγχελυν,
eum La0medontis silium appellat Ganymedem M. III, 40, . II, 40), qui H0mero Y 232 Trois filius ost
item DaXilas, cum ' τρίκρaνον vocat M. III, 347 Scyllam, cuiu capita Se Sunt apud Homerum hia 90). Dictio autem rarissime imitationem Similitudinemque Homericae dictionis ostendit. Huc referri potest, quod Ana Xandrides usurpat M. III, 63 et διανεκriscίματος φιερχὶ cf. Plat0ni Hipp. I p. 30 L διανεκγησέυs ara pro Homerico illo νέοι διηνεκη Vid. 0 321, 437 et quod idem dieit M. III, 74 του διιυμ νος duia θυννου, quae S periphraSi Homerica, eodem, quod Eubulus para Sitis Sellorum epitheta II 235 tribuit M. III, 269 Ουιοι ἀνι cro αυδες asia ιευνάδες TL 'χαμαιευν δε autem pro as αιευνα eo OBSilio, quo apud Homerum Ἀχαιίδες, οὐκέτ' 'Aχαιοί K. II, 21 - 235)'. Praeterea occurrunt Hyεσι ja in naXilae anapaestis M. III, 345), νε re bo in Versu quodam Xionici M. III,
34쪽
quem proverbialiter dictum compare cum Homeri et Su
0ς ' τε τις aλον et rodιῆ ἐνέκρυφε siet atyri, et Timoclis vocem νaλτος M. III, 600, . II, 458 V. T),iluae o utrum ineXplebilis valeat hoc loco, ut apud Homerum et Cratinum quem Videas, an 'insulSus', ut apud Dinarchum est Eustathio p. 1840 23 Λειναρχον
nihil praebent nisi M. IV, 31)
Menandri versum, aut M. IV, 33, v. 16)
0 Meinelii coniectura pro istεαληGa γαρ TL - id. K. III. 275 Lyncei versum, quocum consera. X 495)χειλε sών Ἀδίην αερώ γην cy υκ ἐδιγηνεν vid M. V. ali ). aut Νείλ0υ βία, qua periphrasi Homerica Su est Euphro M. IV, 492). Sed Diphilum, Lynceum Euphronem adnumerandOSeAse mediae Otiu quam OVae comoediae Scriptoribus, posthabita temporum ratione, nonnulla Sunt, quae Oeeant vid. M. I, 439 447, 478). quibus hoc loco proferendum St. Homerica orta SSe argumenta tractata 0330 Diphili fabula, cui nomen erat Σχεδία M. IV. 410), ra
nullum Homeri eum. Quibuscum bono convenit, quod in fragmenti quoques sabularum huius aetatis nusquam Homeri argumenta igniscantur, eXceptis Epidici versibus M. IV, 506)
tant Dominum numero, quantum Homeria issecerit inna Vium cenSU, Si quis enumerare voluerit urbe eversas
impudentia aliisque vitiis oratorum Comici verba sunt νε υν ὁ -τάλογον δοξεις si Ἀρεῖν. Restat unum dragmentum, inde colliga S, quae fuerit poetae sententia i Homeri carminibus Dido Stratoni versus M. IV, 45, . III, 36 l), quibus indueitur loquus, sermonis Homerici ridiculus cimitat0r,
35쪽
Haec Verba per Se aperte loqui intur, mihi perpauca addenda sunt. Initium eclogae mutuatus S comi-eus a Philemone vid. M. V, 48) iis quae Sequuntur ostendit Senoni 'άγροι κότερον Homerica glOSSa ignorantem, quemadmodum Aristophane iuvenem, in urbe educatum Homerica autem gl088a Sunt comico nihil aliud nisi qua selibo obscura et obsoleta Vocabula: ερυσίχ9 0ν Homeri vo non magi eSi quam rηγός, Signi- scans salem; Strato forta 880 alius poeta locum in
Taiu Ti. . A 465 al. 8aep. singit sene arbitratus, sisset Γλλον SSe nomen substantivum; non ὀβελός sed ὀ βελίσκος dicebant Attici. Quae eum ita sint, improbo, quod in Menandrisi agmento quodam ockius Homeri eam Ormam ευ raTε-
ρεια s 292 235. 227 pro tradita illa εἰ - χτειρα substituit Κ. HI, 185 M. IV, 282ὶ improbo, quod in Menandri et Anaxippi versibus M. IV, 7 0 465 D0braeus is loeandum 8Se coniecit Vid. AriStoph. Ach.), Statilo, nequaquam in OVae comoediae fragmentis haben
36쪽
Κ. III, 476). versus nimirum antiquae cuiusdam fabulae. cf. st 116,
Novae comoediae versu dubito an non sint
Vesp. 609 et στρουθί ζειν Κ. III, 598, M. IV, 25), quod verbum legimus apud Eustathium 1411, 15
cs. 228, 40 το στρουθί ειν, O φησιν ὁ κωs ιικός, ἐκ τῆς ' Ἀμηρικνὶς graργυκται στρουθου prolatum a Dindorso inter fragmenta Aristophanea).
Ut eorum, quae diXi, Summam faciam, in apertoeSt, Omoediae antiquae poeta Se dedisse totos studiis Homericis ructumque inde percepi SSe maXimum, ristophanem autem in quitibus sabulisque quae Sequuntur quattuor erum antiquae comoediae Scriptorem eXtitisse, at in reliqui quinque sabuli Sermone puro non modo adaequa SSe, Sed etiam Superavisse mediae aetatis comicos. Quo apud comico licet pateat argumentorum Homericorum Sus multo latius quam apud comicos antiqu08, perpauca ab Homero in Suam elocutionem traduXerunt, qua in re longiu progre88 Scriptores noVae Omoediae paene respuisse dictioni colorem Homericum Videntur. Quibu8eum convenit, quod antiquae comoediae Dagmenta permulto pro rata parte locos Stendunt versibusheXametri conScriptOS, pauco mediae comoediae fragmenta nullum autem recentiores comici.
Exhibent reliquiae quas significo ex Ochiana oditione
37쪽
0 quibus triginta octo Ver8ibus tres si g. 143 Vers. Seci,srg. 316, si g. 317 ei S ait. Vergiis sunt Spondiaci,
In Arist0phanis sabuli reperiuntur
draginta novem non ostendunt Dondiacum VerSUm,
in Nubium earmino iv. 276 t v. 300 2 Versus pondiaci,
quibus in octoginta uno versibus Spondiaed VerSUS non occurrit,
quorum nullii est SpondiaeUS VerSUS.
Versu hoXametri E mediae aetatis comidis ratio hic habenda est Antiphanis, euius in reliquiis Xtant
His addatur Diphilus, cuius in fragmentis legiantur si g. 126 vorsu. 40Xametri, poeta ille aliis quoque
de causis mediam potius quam novam comoediam Seriptoribus adnumerandUS.
38쪽
I. In Ranarum abilla Aristophanea mihi quidem videtur Scribendum SSev. 682 rc βύοβαρον ζομενη κ λίθον
III. Pacis versibus 270 sqq. osse mihi non videtur, Aristophanem Epigonos Homero adScripSiSSe, quae 8 SengebuSchii di88. r. p. 180 Sententia. IV. Haud scio an Scripserit Hermippus in Dagmento, quod St apud Athenaeum I 29 )Mενδαμυ μεν ἐνουροῖσιν η - θεοὶ oro κτλ.
39쪽
Natus sum aldema Seherran Drengsuriensis pridie Idus Novembres anni . . LXIX patre Gu8tavo, matre Ernestina de gente Stoermer, quo adliue Viventes colo Fidem profiteor evangelicam. Primis litterarum elementis in patriae meae schola publica imbutus, novem anno natu gymnasium Gulielmianum adii quod Regi-m0nti loret unde maturitati te8timonio Xornatus Vere anni . . LXXXVII in universitati Albertinae cives receptu Sum. Quo e tempore Studiis philologicis et philosophicis decem per Seme8tria peram dedi. O-dalis sui proseminarii philologici per duo SemeStria per tria seminarii. Idem germanico Seminari quattuor Semestria sodalis intersui Scholas frequentavi virorum illustri8simorum Damn/gari, orner, Friedlaender, Hirschfeld, em, Ludwich, Sehude, Schoene, Thiele, Volgi, Maller, quibus studiorum meorum adiutoribus fautoribusque gratia maXimas habeo atque habebo Semper. Atini XCIII aestat adiudicata mihi est saeuitas docendi. EXamen autem, quod oeant rigorosum, Nonis Decembribus Subii.