장음표시 사용
71쪽
cam. Primo igitur loco, ut mihi qui dem videtur, in controversiam deduci nequit illud , quod pluribus iisque aequalibus & nobilibus Histo. ricis scriptum est: nem ne fortitudi. hi ac industriae Francorum contistis. se, ut post Annum Christi DCCC. in Histriamo Dalmatiam , in a. liquot saltem Insulas , Venetiarum Urbi finitimas, dominationem suam
felici armorum usu extenderint. In antiquis Francorum Annalibus apud D,Chesnium Tom. 2. a . q. haec leguntur ad Annum DCCCVI. Vene.
νunt illeri y Beatis Duces Venetiae, nec non Paulus lix aderae atqtie Donatus eiusdem imitatis ρi copiis Legati Dalmatiarum, a praebent am peratoris cum maenis . nis. Et facta es ibi ordinatio ab Imperatore ae Dis. cibus Populis ann Venet a quam Dalis Mnat ae. Eodem autem Anno Classis a biforo Imperatore, cui Nicet Patr citis praeerat, ad recuperandam Dalmatiam mittitur. Ergo loca superius memorata in potestatem Caroli devenerant. Anno proxime sequenti DCCCVII. Niceta, qui uni infe Constantinopolitana sedebat in Venetia, pace facta cum Pippino Reee. induciis usque ad mensem meustum conititutis, Con stantinopolim regresssus est. Tum Anno DCCC IX. Classis de Con tantinopoli illa, primo
Dalmatiam, deinde Venetiam pyut trquumque rustra conatus fuisset Paullus Gi ae a classis raesectus Coma. clum Francis eripere , de Pace postea cum ippino egit, sed irrito negotio, qui poe clam ejus consilia I Ducibus Venetiarum evertebantur. Itaque Anno sequente DCCC x. Pippi.
nus ex perfit a Ducum Veneticorum Incitatus, Venetiam bello terraque nrarique sessit appetere o subiectaque Venetia
ac D ι ibus eius in dedit onem ac eptis,
eamdem classem ad Dalmatiae litora m
standa misit Paribus aut ipsis verbis in Annalibus Eginti ardi, sive aureissa mensibas, in B rtinianis , aliisque vetustissimis Francorum Annalibus
eadem oci urrit narratio. Non me fugit inficiari Dandulum in Chronico suo hanc ippini Victoriam, in
ejus sententiam concessisse reliquos Venetorum Scriptores. Verum nemo intelligat, que componenda sit cum fide tot veterum aequalium Historicorum, aues oritas eorum , qui post tot Saecula narrandam rem ipsi stiriam
susceperunt. Fieri quidem potuit, ut victricia Pippini arma in aliquot ex iis Insulis aditum sibi aperuerint, quae
provinciam maritimam constituebant, tunc Venetiam , seu Venetias appellatam non vero in Civitatem illam, quae celeberrima a multis Saeculis Venetiae, seu Venetiarum una nomen retinuit,
quaeque iis temporibus fortassis unica Rivo alti Insula fuit. At minime hoc obstat , quin Franci in maritiis mas illas Insulas victores penetrarint.
Contra vero certum est, non ideo
Venetiarum Urbem Italico Regno adinditam Pnam ut ex ipsis Francorum Annalibus liquet eodem Anno DCCCX. Carolus Magnus inita cum Graecis pace, Nic oro Venetiam redatuit. Ad haec Eginti ardus Scriptor aequali eorum temporum, ipsique Augusto sa- miliaris, in ejusdem Caroli Magni Visa addit, in illius potestate rellis flam fuisse Histriam quoque ibu
niam, atque Dalmatiam, exceytis maria
timis Civitatibus, quas ob amii it ana 3tinctum cum eo foed&s, Constantinopolia tanum Imperatorem habere perm fit. Ab hisce tamen Urbibus maritimis excipienda videtur Gradus, quam Egin harindo eodem teste inter Metropoliticas sui
Regni comperii Civitates, Carolus ipse in postremis suis tabulis recenisset Polam quoque Histriae Civitatem
72쪽
Carolo agno paruisse, elucere Vi.
detur ex Epistola XI. Leonis II L a pae, Tomo VII Concilior Labbei, in qua is loquitur de Fortunato Gradensit Archiepiscopo, qui λ opter perofectitionem Graecorum, seu Veneticorum Polam sese receperat. Propterea Dan
dulus supra memoratus in Chronico Lib. 7. Cap. s. in haec verba scripsit Pipinus ex Italiae tit u damsci ibunt, provinciam Venetiari Nice. phoro Constantinopolitano Imperatori, tu. xta foeaus censuit relinq&endam . Tum Lib. 8 Cap. I. Si cardum Gode Didum istoricos sequutus , pacem referens Carolo Magno cum Orientis Imperatoribus constitutam, haec addit Per hoc Decretum Carolus appro bans, quod cum Nicephoro astum fuerat,noetram Venetiam is se abdicavit. Non ergo in Italici Regni jure Venetiae, ejusque cognatae Insulae relistae sunt. Atque haec omnia extra dubitationis aleam possit tum quisque fatebitur, quum supra memoratum Diploma t. tonis II. Anno DCCCCLXXXIII. datum, cum praecedentibus omnino concors iterum consulet. Illic enim Augustus apertis verbis Venetorum
ditionem discriminat a Regni Italici sinibus, inquiens mi sunt ex nostro sci.
licet jure Papienses , Mediolanenses me. uncti n Uro Italico Regno. Ex prae isto ero Ducatu Venetiae sunt Rivatae es nunc talio Methamaticen. ses, Cl&gienses, Caputargetenses. c. Ex his vero , quae attulimus , Vides
quousque sub Carolo Magno Imperatore produc sum fuerit Italiae Regnum Et quidem diu Regum Italicorum potestas in iis partibus substitit. Nam in Paralipom. Anonymi Salernitani, Part. II. Tomi I Rerum Italicarum g apud Aaronium ad Annum DCCCLXXI. Ludovicus II. Imperator in Epistola ad Basilium Graecorum Im-
peratorem eonqueritur, Populos cla-υoniae nostrae in captivitatem adductos a Graecis, sive ab eorum Duce iis et Patricio . Nescio, an sub Sol vont. re nomine Dalmatia, quam Delis uat am antiqui Lapides appellare con tu everunt, veniat, an Illi rici etiam
ars designetur, quae Regibus Italicis paruerit. Anno quoque DCCCXX. uti ex Annalibus Bertinianis constat, Carniolenses, Carentani deditionem fecere Baldrico archioni, seu Duci Forojuliensi. Duas tamen illas Prois vincias propterea in Ducatum Foroisjuliensem coaluisse non arbitror. Oram Adriatici legendo ex altera parte, Langobardi dominati sunt uis sque ad fines Exarchatus Ravennatis, hoc est usque ad reliquam illam Italiae portionem , quam Graeci adversus impetum Langobardicae gentis diu tutati sunt in Aemilia atque Flaminia. Ab Exarchis autem, ut o tum est , supremo Graecorum Magistratu, ea regio nomen accepit , qui Ravennae, in Urbe fortissima, sedentes universam Provinciam moderabantur, ipsique Romae jus interdum, Si quidem impotenter, dicebant. Sunt qui Exarchatum, qualem eorum deis sideria vellent , nunc mirabili facili. tale sibi pingunt . Ego in veterum chartis non imaginationes meas, sed veritatem unam sincerissime expiscabor. Usque ad tempora Caroli a. gni instabile fuerunt in hisce partibus fines inter Langobardos irae. cos . rimis Langobardicae irru prionis annis Albo inus ex Placentiam,
Parmanet , eg uni, ac Mutinam Graecis ademisse omnino videtur . Ejus Succeta Foro etiam Cornelii, seu Lmola potitus est. Veruna Anno DXC. Mauritius Imoerator foedere icto cum
Childeberto Francorum Rege, bain Hua expeditione in Langobardos fa-
73쪽
cta Mutinam, rursus , Altinum, Irnistisam, aliasque Urbes recepit Vos area isse credimus es Montena hino aeret e Mantuti Civitat bt quas San. ita sunt Rei ablicae reformatae ita ad
Francorum Regem scribebat Romanus Ravennae Ex arcus ii Epistola quae apud Du Chesnium legitur om.
1. Scriptorum Francicorum. At heic pro Montena scribendum Mutina, aut Molina, uti barbaris clemporibus loqui amabant non nudi . In altera E.
pistola Mauriti, ipso Augusto ad
Childebertum Regem eodem anno data degimus es Deus Ir, sui pietate Mutinensem Civitatem mos sugnando ingredi fecit, pariter, Abinouam , Mantuanam Civitatem. Per aliquot anno Graecis paruerunt Mantua Brix titιm, Mutina, Cremona , aliaque o.
ca a sub Agilulpho Rege haec Om. ni in ditionem tangobardicam re. dierunt, quae gentis fortuna a Grae. cis pejora timentibus pacem clandem extorsit. Tunc ergo statutus est finis inter tangobardos Graecos . his Eononiae, ac Ferrariae , illis Mutinae, Regio Leptui, in Mantua domina n. tibus. Et diu quidem stetere ejusmo. di fines: vix enim ratiam 4 hil cepartibus rerum conversionem per multos deinde annos factam novimus, nisi quod sub Rothari Rege ad fluvium
Scultennam si unc auaro' memora. bili praelio susi ac attriti uni Grae. ci . Tempore tantum Liui prandi Re.gis, renovato acriter bello Raυen. nam ipsam cum alii. Exarcatus Urbibus Langobardi sibi subdiderunt. Su. perest adhuc Bononiae antiqua Inscri. pti, in marmoreo vase, ubi liui. prandi tunc cibi dominantis mentio habetur, ut apud malvasiam videre licet in Marmor. Felsin. 4eflion. q. Cap. IO. ippinus exinde Francorum Rex ad preces Stephani II. Papa I.
taliam ingressus Aystulphum Regem ad restituenda Romano Imperio ablata adegit. romissis non stetit Aystulphus quare ippinus in Italiam
regressus vi armotum Engobardos isdem solvere coegit , ipsumque Xarincatum non amplius Graeco Augusto
restituit, sed Apostolicae Sed dono
dedit Quum vero Provinciam illam si iterum Desiderius Rex invasisset, non eam solum recuperavit Carolus Mais gnus, sed Desiderium ex ipso quoque Regno Langobardorum dejecit. Haec rerum series. Atque ex his intelligas, quousque regnantibus an gobardis se protenderent fines Exaris
coatus Samodia torrens Graecorum ais
grum a Langobardico discriminabat, in is quod per aliquot annos Bononia oe Forum Cornelii s nunc nota paruere Langobardis Quum Zaccharias Romanusion tifex Ravennam progresinlus , duos ad Liui prandum Regem Legatos mississet, suum ei adventum significaturos, isti molensem agrum inisgressi , ab Anastasio in vita ejusdem Pontificis dicuntur intrasse Langobaristiorum nes En ejus verba. 3ι viri ingressi in nibus Langobardortim in Cia
tra si quis petat, quales forent fines Exarchatus, sive rovinciae illius quam Pippinus Ecclesiae Romanae tra. didit, Carolus vero Magnus confirmavit, hocce responsum habeat. Hoc mihi certum est , certumque omnibus futurum , Placentiam videlicet , Paris mam , Regium , Mutinam minime ea donatione fuisse comprehensas ciulasque saltem Urbes in Italico Regno jamdiu inclusas , integras cum agro suo perseverasse in ditione Regum I. taliae . Mirum est, que temporibus nostris reperiantur , qui in tanta luisce tenebras adhuc Venditare velint.
Sed quid non facit contendendi ardor
74쪽
Ut eliqua monumenta Draeteream,
perpende Caioli Magni Testamentum Anno DCCCVI. conditum Balugio Tom. I. pag. 89. Capitular. Regum Francor uim atque in arte II. Tom. I. Rer Italicarum editum cin. de enim evidenter elucere potest, Regstim ac ut nam Italici Regni or tionem erris Sancto Petro Gnatis , prorsus exclusa fuisse . Inclytus
ille Imperator Pippino Regi filio suo
possidendam tradit. Tum hujus Regnidi. 1ssionem facit si forte me liberis decedat unamque portionem hisce verbis delineat: ingressu Italiae per
At gressam Ct D tatem , Ebore ans , Vercellas , Papiam, ' deinde per Padum fu. Dium termino currente usque ad sues Re
ratem Nomm atqt se Mutinam usque ad
terminos Sancti Petri. Ergo imperante Carolo agno percurrebat Italicum Regnum ultra Matinam , ad cujus a. gri fines erant termini Sancti Petri. Sed quando apertissima haec verba in alium torquere sensum nunc audent aliqui, ut suae caussae omnia vel in vita accomodent , nihil amplius restat quod a Criticorum stri bligine si
bi timere non possit. Alterum huius veritatis illud etiam luculentissi mum , documentum attuli in Capitu
lari Lotharii . Augusti e Doctrina, quod ex Sto antiquissimo Codice Cathedralis Mutinensis jam edidi in
eadem arte II. Tomi . Rer Itali. carum . Ibi Lotharius ad iteras ex. colendas Neen Italici Urbes excitat, in hanc rem Scholas publicas statuit. Inter ejusmodi Urbes Placentiam maris
n/am Regium ac Mutinam recensitas
vide . Et sane cur ex Italico Regno in quo tandi fuerant , hasce Civi. tates Carolus avelleret Neque illaetantum ad idem Regnum diuturno
tempore spectabant , sed etiam inihil amplius uris in illas reliquum erat
Graecis , postquam pax inter Langobardos c Graecos stabilita legitimam effecerat in eas Urbes Langobardorum Principum ditionem. Itaque ea duntaxat in miliae ac Flaminiae Civitates Pippinus marolus Ecclesiae Romanae dono dederunt, quibus Graeci inisperaverant usque ad tempora Liui-
prandi quae tunc Exarci intum coninstituebant. Et quamvis idem Liui- prandus, ystulphus , ac Desiderius
Bononiam , Forum Cornelii, ac alia loca ex eodem Exarcatu ademissent antiquos tamen fines restitutos Franci Reges voluere , hoc est fluvium M. modiam inter Bononientes, ac Mutinenses decurrentem . Quod etiani
constat ex Epistola LIV. Codicis Carolini, in qua conqueritur Adrianus Papa . scribens ad Carolum Magnum , quo i Archiepiscopus Ravennas invasiti se d Gessas Ciυitates Aemiliae , antea
Pippino, atque ab ipso Carolo Romanae Eccle fae traditas, scilicet Faventiam, o in Populi, Caesinaς, bitum, Cona aestim , Ducati λ Ferrariae bes Imulas , atque Bononiam . Nullam hei mentionem habes Mutinae, Regii , Parmae , Placentiae. Cur quaeso Τnisi quia ab antiquo tempore ad Italicum Regnurn pertinen es eas in sua ditione retinuerat Carolus, neque eas Ecclesiae Romanae donaverat . Pent
polim quoque Stephano III. Papae dono aram Pippino Rege, tentarat Archiepiscopus , vertim Pontifex scribit, eas Civitates in obsequio Romanae Sed is firmas constitisse . Nihil tale de quatuor is Urbibus te moratum videas . Praeterea quales essent fines Urbes Exarcatus circiter Annum Christi DCCX edocere nos possunt Agnelli Ravennatis Historici verba Tom. II. Part. I. Rer. Italicar pag.
75쪽
151. Floruit ille quod reminisci uva Saeculo Christi Non , Qqui.
dem ineunte. Narrat ille Ravennaistium seditionem contra Iustinianum
Constantini Ogonati succes rem,
in eum insurgentes Exarcatus Urbes . En quae ibi recensentur : arxe-γia , Cervia , Cesena , Forlim Popilii Coloni Portus Candiani, ubi Classis Civitas , Fors ni Livii, Faventia, Forunn Cornelii, Bononia. Hic antiquus Exarchatus Romanae postea Ecclesiae a Regibus Francis dono datus . Enumerantur etiam ab Anastasio, seu quisquis ille sit vetustissimus Auctor, in
Vita eiusdem Stephani II. Civitates Exarchatus entapoleos I Pippino donatae ' neque ullum de quatuor prae laudatis Civitatibus verbum ociscurrit. Verum an subsequutis temporibus esse perrexerit Xarchatus Ravennae in plena ditione Romanorum Pontificum , an potius cum Italico Re.gno deinde conjunctus fuerit, quodve
jus in eam regionem exercuerint
Iim Imperatores ac Italiae Reges inaec
jam expendi in leniori Expositione
Iurium Caesareorum , ac Estensium in Comaclum . Et praeterquam quod mul.
ta sunt, quae persuadeant, excidisse per plura Saecula Romanam Ecclesiam possessione ac dominatione Exarcha. tus, ne satis quidem compertum a. bemus, quibus olim pasti con. ventionibus , Pippinusin Carolus agnus ipsum Exarchatum Romanis Pontificibus concesserint certe non eo
supremo iure, quod nunc Apostolica
Sedes exercet, ut in perpetuum e Xerceat, optandum est. Obiter eictantummodo animadvertam , in Di.
plomate Caroli , ut videtur, Crassi Rnno DCCCLXXXI. iu Chroni .
Farsens. Part. I. Tomi II Rerum Italicarum , pag. 38 I. confirmari bona Caenobii arsensis uin in Lango.
A baritia , quam in ROMA I. g, seu in Tuscia, oe in Ducatu Spoletano Helcvides Romaniam sis unc a Romagna' nihil , useia, e Spoletano Ducatu diis stingui certumque est spectasse ad Lialiae Regnum Tusciam rapoletum. Ergo cur non Romani spectarit λIdem legas in precepto Lotharii I Augusti. Anno MCCCXL. pag. B 389. in altero Caroli Calvi m peratoris , Anno DCCCLXXV. quae
itidem ibi vulgata reperies. Dimisi Exarcatu transiliamus ad aliam Italici Regni portionem, hoc est ad Ducatum Spoleti, insignem latamque regionem, Wipsam a Langobardis Italiam ingressis mature ciscupatam . Cis Apenninum olim Pentapoli estra Regnum acuisse, aliquando intra ipsum comprehensa videtur. Tum per litus Hadriaci freti ex curis
rens Regnum Beneventano Ducatui ve
sus Orientem conjungebatur Ad Meridiem vero ultra penninum finitimi fuere uentus resciae, portio Italici Regni Ducartis Nomanus inde semper ei clusus. In primis Langobar. dorum progressibus veri videtur simile, unicam Umbriae provinciam conis stituis Ducation Spoletanlim Verum procedente tempore majora in dies incrementa cepit, vicinis Urbibus ad deditionem coactis . Spolettim , Camerianum, Firmum , ejus praecipue Gbes olim fuere. Ex Anastasio Biblio. thecario in Vita Zachariae Papae colligimus , .usicum Gorconam, Lalzam, MPennam in eodem Ducatu inclusas Is enim auctor est , rasi mundum Spoletanum Ducem I iut prando Rege defecisse, conjunes unque cum Roma.nis, ad quos se se contulerat , Anno DCCXLII. per duas partes in Fines Ducatus Spoletini penetrasse eidem veriro se subdiderunt Marsicani, O Foreois uini atque alveuses , seu Pennenses.
76쪽
Addit eumdem Papam progressum in o m. Interamnensi na Urbis, tιbi inf-nibi,s Spoletinis ipse residebat Rex . Q ui. bus ex verbis, uti ex sequentibus intelligimus , ad Spoleti Ducatum spe.
Hasse olim Civitatem Interamnem , nescio num nunc Tern , an eranis.
dem de Sabinens regione, in de Civitate Narnia dicendum , ubi Papam Zachariam Liui prandus excepit. Praeterea uti ex eodem Historices habemu , memoratus Rec Sabin enses Pa. trimonium . Narniense etiam ux
nauis , atque Aracbonisautim , nec non
Numanatens s hoc est Civitatis Numaniae, quam alii Humanam appel. larunt modicibus cim alterutrius p. pellatione corruptis minauem, quae
Ryma Reae in viginti confrmavit nos . De uni Patrimoniis idest prae diis Magris , aut oestitutis aut dono daris hei agitur Pac proinde Urbes, ubi sita haec erant, ad donantelia , si-mmique ad Spoletanum Ducatum spe.
Dabant : quod etiam istendi potes de Reate, in itemo, ci lo ciui talibus. Complectebatur insuper Du. catus istes Sabinenlieni luca: EM, sive Provinciam, si non integram ma-ynam certe ejus partem cujus rei te.
siem habemus Diploma Caroli Magni datum Anno DCCLXXIV. in Chro. nico Farfensi legendum Part. ΙLTomi II Rerum Italicarum . Ibi enim dicitur filum Coenobium arsense qt
et scatre indutiantes . . Ducatu Spoleta s. 'el fundato in territorio Sabinensi
Placitum quoque vide in eodem Chro. nico pag. 33 . memoratum , habitum. que Carolo Magno imperante, circiter Annum Christi DCCCI coram Guin igito Spoletano Duce Des illius Coenobii Monachis conquerebatur Go.
Arderisius quidam, inquiens hi Minnacbi de Monasterio Sanciae Mariae con prehendimi substantiam meam a Spoleto lateramni, seu se inea contra legem
Ergo Interamna Fulgineum in illius jure erant, o quo justitia ministran-la fuit. Omitto teliqua amplissimi illius Ducatus vestigia , quae quisque
petere poterit ex aliis veterum Charta tis infra edendis, ac potissimam X Dissertatione Chorographica praelauis dat Clarisse viri omni asparis Be-retti . alam nunc fiat , provinciana quoque Pentapolis eidem Ducatui vilis f. aliquando subnexam . Regnante Dein fiderio Langobardorum Rege,
h et Anastasius in Vita Stephani IV. seu potius Tertii, vita functo Seris
gio Archiepiscopo Ravennate , M obaetius Scriniarius ipsus Ecclesae, pro- hectus mino ad Matiricmκην licena Ariminensem ejus brachio forti Rave natem Cathedram conscendit . Pro Langobardorum Rege dominatus viis detur Ari inini Mauricius Dux Lanis Robardus Verum , ut supra vidimus, Pippinus Francorum Rex praelaud D to Stephano III. Papae Pentapol immo C-
tulit, eamque Apostolicae Sed tum ante, tum post dejectum Desiderium
Regem , Carolus Magnus omnino conis firmasse videtur. Procedente tamen
tempore alia rerum acies se nobis exibet. Legitur apud Usthellium in Catalogo Episcoporum Firmi Tom et . pag. 35. Italiae Sacrae , Charra m gni facienda, quam Theodosius ti usUrb s . ni sies conscribendam jussit A no DCCCLX XXV1Ι. consensi conflisis
is DUCAT SPOLET UO degentitum. Quinam vero fuere Episcopi illi axipsorum subscriptione patebit, est.
deratis tamen Ariminens Foro senu proniens, S aliis. Johannes Exculanus Episcopus Leuolegit S conitantis. Cel
77쪽
s o Alberius Lodonensis Typographi
aut Librarii inscitia coruptum certe nomen bertus Urbinensis Seυerinus Meer ensis. Eartholomaeus Foroliviensis BFugeritis eramnensis. Quod est ad Foroliυ enlieni nil copum, in Charta vitium aliquod laret Civitas enim haec ad Spoletanum Ducatum numquam pertinuit. Ughellius idem latuit ad eum. de Annum DCCCLXXXVII. Roge.
rium Epi sic um Foroliυientem, non C. ro Barmolomaeum eidem Chartae Theo. dosii Firmani subscribentem, Tom. . Italiae Sacrae. Quod mirere , Tom.
I. in Episcopis Aprutinis, sive Int
ramnensibus, Rogenium nobis exhibet Interamnensem Episcoptivi sedi erum eidem Chartae Firmanae subscribentem. Vide etiam Chartam pag. O . Chronic Casauriens. Anno DCCCLXXIV. scriptam, ubi diser a loca in S letinis, idest complures Civitates Spoletani ucatus enumerantur . In hisce totam ferme delinea tam conspicis imaginem Spoletani ucatus aeculo Non , cui tamen ex aliis moenumentis multa sunt, quae adjician. tur. Atque ira se res habebat Anno
Qua autem ratione Seculo Non Spo. letanus Ducatus , qui talico Regi ad huc suberat Pentapolim ipsam , dona. tam antea Ecclesiae Romanae , Omplect eretur , aliis inquirendum relin. quo Ejusdem ver Ducatus vel amtiquis emporibus facta fuit divisio,
atque inde efformata Marobia Came. Vini , que tamen una cum Spoleto
uni atque eidem Principi consuevit olim regenda tradi. Apud Liuiprino
dum Histor. Lib. 2. Cap. 8. CmΟ-ratur Bonifacius Comes potenti Unius Cain meνinorum ac Spolatinorum Marchio . Ldem de Uberto iugone Ducibus legas . Reperitur etiam areola Firm/, mrosia Gua erit , sive Ain conitana serius nata , cujus adhuc appellatio durat, de qua sermo recurret. POT-tiones istae fuerunt ejusdem Spoletani Ducatus.
Sed petat aliquis nonne in Adriani . apae gestis apud Anastastam haec donata Ecclesiae Romanae Carolo Magno legimus cum suis fini-
huc a Lunis cum Insula Corsica o deinde in Suriano deinde in Monte Baa doneta deinde in Vercet e deinde in Parama e deinde in Regio exinde in Manis tua, atque Monte Silicis simulque
universum Exarchatum Raυennatium , sicut antiq&itus erat, atque provincias Minnet artim iuriam , nec non cunis Humit cattim polit num Benevenistanti m P Si haec vera sunt, jam Anno Christi DCCLXXIV. Italici eis
gni pars desint es Te Ducatus Spoletanus. Paucis respondeo. Interpolatus sit locus ille Anastasii oportet , quum Ο- nationi tam amplae ac magnifice quae omnem fere taliam complexa fui siet, adversentur Historiae, monumenta quaeque veteris aevi . Proindi isse autem commentum istud aeculo tantum Undecimo justa suspicandi ratio est tunc enim Normanis ni consentientibus , Romani Pontifices jus sibi quaesierunt in Benevenistanum Ducatum , qui postea evasit Regnum Neapolitanum. Certe sub Ltaliae Regibus per longa tempora perrexerunt esse Italici Regni Provinciae Venetia , b, c, dc Ducatus Spolet
utis ac Beneventanus , neque in diti nem Ecclesiae Romanae transierunt.
Immo a arca lux ipse ac Pentapoli , qaae a Carolo Magno Adriano I tr dita
78쪽
dita revera videntur , post aliqua tempora pendere ab Italico egno de prehenduntur , iisque duntaxat E conis cessione Rodulphi I. Romanorum Regis sub finem Saeculi Tertii decimi Ecclesia Romana potiri frui rursus coepit . Sed fusius de his actum est in pleniori Expositione urium Cois
macti . Quod tamen omittendum non
est , in Diplomate Ludovici II. Augusti ad Annum DCCCLXXIV. spectant , quod abes in Chronico a. sauriensi Part. II. Tomi II Rerum Italicarum pag. II. Spoletinus recatus distingui videtur a Camerino. Fimmo o Pentapoli , aliisque Urbibus.
En verba : Per totam Pentapolim , uisso an Spoletinum Ducatum , atque Camerinum Comitatum, nec non etiam Firminum, scolinum . prut intim, Penninum, seu Teatinum territortum . Verum haec ita concepta sunt, ut ab eodem Ducatu minime exclusa videantur , quum potius Urbes ille numerentur singillatim tamquam comprehensae in eodem Quum ver multa intercesserint hel. la inter Reges Langobardos in Graecos , hinc Exarcatus Ravennatis , in. de Romani ucatus diu posses res immutati propterea Aterdum fuere Spoletani ucatus ultra Apenninum fines , prout armorum favor ferebat. Idemque factum de Tuscia Langobardorum cia jus fines in ipsum Roma. num Ducatum propagati interdum fuere . Narrat aullus Diaconus de Gestis Langobardor. Lib. q. Cap. X. Ρatricium X arcum recuperasse quasdam E Civitatibus, tiae a Langobaris
dis tenebantur , quarum lint nomina Sutrium , Pol martium , Horta , Tu er. trim , Ameria , Perusia , Luceolis , --
lias quasdam C Ditates . Nihil mora. tus est Agilulphus Rex testisque copiis Civitatem Perusiam petiit, ibique
per dies ali sol auricionem Ducem La= gobardorum , qui se Romanorum partibus traditierat, obsedit sine mora captum vita privavit. Hinc videas, Perusiam
iterum Langobardis paruisse . Integro post Saeculo iutprandus Re Sutritim recepit, quod de rursus Romanis reis stituit . Subinde ab eodem Rege, ut refert Anastasius Bibliote carius in Vita Zachariae Papae , ablate funt a Romano Ducatu Civitates quatuor, id est meria, Horta, olimartium , c Eleis r . Pro Graecis intercessit Gregorius III. apa hac de re scripsit ad omnes Episcopos commorantes in uisset Langobardorum ut ex ejus literis
constat editis ab Illustrissimo Fontaninio Archiepiscopo Ancyrano in Lib. de Antiquitat Hortae pag. 383. Ea Stamen Urbes recuperavit deinde Zacharias apa Gregorii succes ex cujus ita intelligimus , Caiserum quoque Viterbium, postea Civitatem Episcopalem , in Tuscia Langobardorum fuisse comprehensum. Quae unica notio satis est ad indicandum , quousque Langobardi fines suos amplificarint
Versus Ducatum Romanum . Huic Urbi miram antiquitatem conciliare quidam nuper conatus est , sed somniis
tantum adhibitis. Suspicor ego a Langobardis Castro illi recenti nomen inis litum fuisse, quod olim in Germanica Lingua usitata foret vox ideris De ad significandam quamcumque rem fortem, aptam ' bene compositam. Caslrram Biaerυ , deinde Bidervitim Literυium 'iterbium evaserit istae eis ni literae facile commutantur . Via de infra Dissert. XXXIII. ae Orig. o. cum Linguae Bal. Atque ex his intelligas, corruptum esse locum Anasta
si Bibliothecarii s sive quisquis ille sit Auctor)in Vita Gregorii II. Papae . Ibi legitur Tiberium cognomeninto Petasum Graecum hominem, ininhias e
79쪽
hiasse ad Romanum Imperium, leviores quosque ab eo ita deceptos in
Tuscia Romanorum, ut Mantur auenisses, Lunen es , atque Bledant ei sacramenta praestiterint. Ex arcus vero haec
audiens , Romanis junctus , in seditiosum hominem irruens , eum e medio sustulit Acta haec circiter An. num DCCXXX. Sed quis locus eicLunensibus , quum certo certius sit
Lunensem Cixitatem in Liguria sistam Lansobardis paruisses Aleda Teupotius 'eris . nunc B eda QMait ranum, sive itur anton nunc ut reis ditur, Barberano non autem Mant&ν anmn, oppida fuere Tusciae Subur. bicariae, nunc sta in provincia Patrimonii, atque ad Ducatum Romanum pertinebant. Veri omnino mile est conferminos hisce fuisse iii Lunenses supra dicuntur facile pro Lunenses quod quam aliud nomen eis illic scribendum. Quod ver attinet ad temnora subsequuta , nihil .liud memorabo . nis Placitum ad Monasterium 'rsen se spectans, quod Anno MXIV. habuit alnerius Dux Marchio Tusciae in Turride Cor nnio Sita haec est in Provincia quam nunc appellant Patrimonium an hi Petrici quumque ibi jus diceret ille Marchi , hinc perspicuum est, eam regionem ad Marchiam Tusciae olim pertinuisse. Vide idem Placitum in Chronico arsens Part. IL Tomi II.
Iter. Italicar pag. 23. Praeterea Iterum lacitum vide pag. s Is eju
Postrema portici sed ob dissima atque amplissima Re ni Italici ad Orientem . fuit Ducatus Beneventanus
Pertingebat ipse ad Occidentem a. carum Spoletanum hinc Minde Romanum. Complectebatur ad Boream totam pidiam , simulque Civitates Γ.rris, Brundissit , ac Tarant , quum Hydruntum, magnamque Calabriae partem , aliasque maritimas Urbes Graecio Langobardorum impetu illaesas servassent . civitates quoque Neapolis , Caletae , Surrent , aliaeque aut Conterminae aut subjunctae ad
Meridiem in Graecorum ditione perinstiterunt . Reliquum Regionis illius
quae nunc Regnum Neapolitanum conficit, Langobardos domino agnovit. Ac propterea quae provincia nunc apnellatur Terra Laboris cum praestantissima Urbe Camiae , incipiendo DCa- stro se uini Nolam usque , ac inde paucis maritimis Urbibus dimissis
pergendo Salernum , tum non Inter
runt itinere per oram maris Culienistiam usque haec omnia vastissimum Beneventi Ducatum constituebant. Hac de re legendus Tractatus de Ducatis Braneventano, Quem edidit egregius illarum partium scriptor Camillus e. regrinius in opusculo edito Tom. V. Rerum Italicarum. Sed quae sunt vices humanarum rerum , Anno DCCCLI. ut diuturno bello finis fieret, Lud vicus H. Imperator, teste Erchem peristo Leone Iliensi is aliis , totam
Prov n. ann eneventanam inter adelis es m conui bum aequo iure partiatus es. unde Salernitanus Prin patus,
quo Capua cum Meridionali parte divisae regionis pendebat , conflatus est. Diuisa subinde fuit, haec oristio, atque flormatus Capuanus riditis c patus, cujus Principes Comites apis
pellati illustrem Locum in Hist tria
antiqua invenerun . Sic Marchia Te t na occurrit in veterum monumentis, quae fortasse coaluit ex portionibus
Beneventani ucatus, simulque Sp letani
80쪽
letani, ut reliquas minora momenisti sectiones praeteream , ac potissi. mum factas tempore ori mannorum
qui post Annum Christi Millesimum novi illi Regni fundamenta jecerunt,
Atque haec sit brevis imago Italici olim Regni , quod primo quidem
per clades ac incendia , Lansobar. dis, longe lateque suas vis fortas pro. ferentibus, constitutum est ' tum e. ro mansuescentibus iis Populis eo. rumque Regibus , simul etiam reparatis Civitatibus, ac Legibus munita re publica, reflorescere iterum coepit. Atque ei res posceret, ut in. ter alia monumenta illud in primis memorarem , quod Eruditi non pauci in vel ipsi Carolus Sigonius meus QPaudus Manutius, ac anus ruterus , homines alioquin emuniae a. ris, laudarunt,in tanquam legitimum foetum in suis celebravere Libris. Hoc est dicti m Desiderii Regis Langobardoruin ad rimo at dum Comitem Viter bii, ubi is enumerat quam plures Tusciae Langobardicae Urbes ac oppida, a se aut est aurata , aut am. plificata , auto fundamentis resta praecipiens insuper, ut alia refician. tur, seque ob tot insignia opera clcaelum attollens. Ejus exordium tale est . Nevocanitis statuta Regis . fusco 1itra Velidonos edita me Famosum hoc monumentum marmore inscriptum
Viterbii adhuc visitur , immo nostris temporibus patronum , si Superis placet invenit Virum quemdam bonum. Verum nemo amplius ex Eruditis me monitore indiget, ut discat.
Edictum ejusmodi plane insulsum jam
fuisse amandatum inter imposturas recentiorum Saeculorum . Veri simile
olim mihi videbatur, tribuendam l. lius originem famoso falsario Fratri Annio iterbiensi, qui primus Tom.
I pag. 54. de Antiquit. Ita l. illud
edidit . Sed sunt , qui antiquius putant. In hoc autem commentum intiam invectus sui doctissimus vir mihi saepe laudatus Domnus aspar Beret tus Monachus Benedita nus . Ego quoque infra in Dissert. XXVII de Moneta, ubi de Nummis Bononiensibus sermo erit, imposturae huic diem dicam , prodito vero auctore Oppidi Petra es an Elae Ignorabat hoc Annius, seu quisquis ille fuit spurii monumenisti auctor fidentissime Sergianum Petram n lavio Desiderio aedificatata confinxit At fabulis hi se dimis sis, aliunde jam constat, non paucos ex Regibus ac Principibus ejusdem Nationis reliquisse illustria suae munificentie vestigia , cum sacra , tum profana , quantum tulit eorum te misporum rudis ac depressa conditio. Ceterum Langobardiae nomine olim etiam Italicum Regnum appellari coeptum est . Continuator redegarii inter per Gregorii Turonensis , pag. 689. ad Annum DCCLIV. narrat exercitum Francorum contendisse d partes Langobardiae per Lugdunum . Cain rotu quoque M.fgnus in Testamento supra laudato nominat Italiam , quaeso Langobardia dic tur. Idem ex in uno ex suis Capitularibus apud Ba-lurium Tom. I. pag. 3 haec habet: in lite direx nius Misssos in sesiquitaniam u Langobardiam . Hoc idem, alii . Ita in Dariam mungariam hoc est Avarum . sive ungro rum patriam Pannoniam appellarunt. Burgundiam Burgundionum in Gallia sedem . Dii marus vero aperte sub Langobaraiae appellatione Tusciam quorique complectitur ad Annum XIV. Lib. 7. Croni c. scribens On Langobardia Saraceni navigio venientes , uinnam Civitatem , fugato Episcopo . invadunt. Atque ita quidem olim factum, sed