장음표시 사용
81쪽
sed non constanti significatione vocis
nam 8 interdum pressius accepta est appellatio illa , ut exprimeretur tantum regio quae nunc temporis omharae a dicitur, Winter Alpes ac A penninum sita protenditur usque ad fines Μutinensis , ac Mantuanae ditionis in Farsens Monasterii Cis nico, quod publici juris feci Pist. II.
Torn. II Rer Italicar pag. 38o legitur Diploma Caroli Imperatoris, quo eidem Coenobio confirmantur, quaecumque possidet tam in Longobarae a quam in Romania, seu in Tuscia, o in II tu Spoletans En ut DLangobardia excluditur Tuscia ac Spoletanorum ditio . Notandum autem et , regorium onachum Auctorem Chroni i arsensis in promendo hoc uplomate deceptum suisse, quum illud Carolo Magno tribuat, quod tribuendum Carolo Crasso fuerat. D-qY rini Notarii nomen, uti M. eta est . ob eaneel urii, simulque Indis
NA XIV. indicant hi Annum DCCC. LXXxI., quod etiam manifestius patebit ex collItione aliorum Diploma-Τum, quae in eodem opere ego producam Iampridem vero Lotharius Ι. Augustus arsens Coenobio confirmarat iura posita Aiora Itaι iam, Iossciam, Roniana in Et Carolus Calvus
Eo Diplomates publicis oneribus immunia arsensis ejusdem Coenobii ho m decrevit, tam in Longobardia, quam in Nonnania sucri corrigo in Romanii seu in I scia, o tu Matuctis elatio. Ita sensim contracta est Lango Pardiae oppellatio ad eam tantummodo regionem, quam supra innui, vi praecipue lub 'iderico . hic u. fus invaluit ex o ista te, seu Foedere I m ardorum, de quo erit alius loquendi locus . Sunt tamen, qui e ruensium ditionem inter ipsos an qu
stae hujus Langobardiae fiam conclu Tom. dunt. Unum adferam otionem Tilis heriensem floruit is circiter Annum Christi CCX. in Libro, cui tit lustria Imper alia, edito 1 Leibesiario, Tom. . pag. 69. Script Brun-1 Gicensium . Ejus sunt verba: Ombaris. diu a Meridie utri nostro, Borea mari Adriatico terminatur, cuius initium Verona, nis an meditullium, Ba diolanum me. Denique, ne ho omi tam , fuit mraecis in more Duricatus Beneventani partem, a Pra cipue Apuliam , Langobardiae minoris vocabulo peculiari designare. Μem
rat Leo Ostiens in Chronico Casinensi Lib. I Cap. 49 Symbati cum
Imperialem Protospatariam , a Strath gum Macedoniae, Thraciae, Cephaloniae, atque Langobardiae. Proinde hinc factum, ut in Chronographia Tria partita , quam collegit, ac Latici na.it Anastasius Bibliothecarius, haec
Uerba occurrant de Irene Orientis Imis peratrice et Misit Iobannem Sacellarium o Motbetam in Langobardiam una cum Theodoro audum Rege m oris a
gobardiam ii uisionem inferendam . s pollet in Carolum Sed quis iste Ne dcras Nullus unquam fuit hujus
minis Langobardorum Rex Itaque innimadvertendum est, Graecos Theodori nomine donasse det stim , sive . de hian Desideri postrem Langobarindorum Regis filium , qui Constantiis no polim se se receperat Nempe ipsis
in more fuit, ut quadam meramo pho alienigeAas Graecos Scerent. Ita eriam Hugonis Italiae Regis filiam, mutato nomine Graeci Euaox amdixerunt, uti nos docet Liuiorandus Histor. Lib. s. Cap. Et revera linde de Adelgis factum quem The dorum , aut Theodatum Graeci nuncuparunt. In Historia Miscella, uuam habes Tomo I Rer Italicar naa. 57. ita legimus : Interea irene vi sit δε-
82쪽
,annem Merar ismis Loeothetam in Longobardiam una cum de is Eudi m majoris Longobardiae Rege, quem illi Theodatum dicebant Theodorum, ut vi.
disti habet Tripartita ad ultionem inferendam , si posset, in Carolum. i. de hei Langobardiam a maiori Langobapdia distincta in riore vocabulo designari videtur portio illa Beneven. tan Ducatus , quam supra innuimus altero integrum Italicum Regnum. Denique locum suum ei poscit alia antiquissima divisio Lango. hardiae, quia ipsorum Regum Lan. gobardorum aetate facta, hoc est in Ausr am meti triam Francorum quo que Reges Gallias in duo Regna di-Visere , quorum uni et seriae , seu
Franciae Occidentalis nomen , alteri. friae , seu Franciae Orientariis, quae
deinde ustrissa fuit. Nomina ista ipsius quoque Caroli agni tempo. ribus adhuc vigebant ' is enim in postiemis suis tabulis Carolo filio suo reliquit ostriam iis triam s lego
Neu ἰνiam' ut constat ex Du-Chesnio atque Balugio. Eadem ratione -- striae , seu Marchae Orientatis appellatio interic appellabant olim Iohanis ne Villanius, aliique ejus aevi Scri- ptores Italici imposita est nobili illi provinciae Germanicae, quae Umgustissimae Familiae Regnantis Impe. ratoris CAROLI VI. unde tot nobilissimi Caesares prodierunt, cognomen dedit eo quod ipsa esset limes Orientalis Germanici Regni Itaque sequuti hunc morem Langobardi e. ges , appellare di ipsi consueverunt viijtriam Ducatum ori Julii, ea ratione ducti, quod is ad Ticinensis Regiae situm ientalis Regni pars
esset IV Qtν am vero, ouae Occiden.tem respiciens contingebat fines Franci ci Regni Inter Leges Langobardi. cas apud Lindenbrogium Lib. 2. it.
prandi his verbis concepta est Si inbtria, aut in v tria fuerit , amittat ipsa pignora non habeat facundiam requirendi. orro ei non Idria legendum, neque enim unquam Lanisgobardis datum est Histriae provinciam suae adjunstere ditioni, quod solum contigit Carolo Magno, ejusque filio ippino. Sed quidem legendum in Neu tria, ut habet Goldasii Editio, Cod ex stensis, quo ego sum u-lus in no a Langobardicarum Legum Editione art. I. Tomi I Rer. Italicarum. Ignorabant olim indocti Li.hrarii, quaenam umquam foret provincia haec Mus pia j istud praecedentium Scriptorum sphalma putantes, Iuriam provinciam satis notam ejus loco posuerunt Pari errore inter Capitularia ditionis Balugianae Tom. I. pag. sqq. in Lege ippini Regis Italiae legitur, ann in v tria, quam in Utria Legendum cibi Mustria. Vide pag. 12 Editionis meae.
Ceterum quousque se protenderet g α-
syria Langobardica, qui fines forent Neu triae, nemo facile decernat. In hanc rem tantummodo animadvertendus est locus Paulli Diaconide estis an ob ardor. Lib. V. Cap. 89 ubi narrans rebellionem Alachis Ducis ridentini contra Cunibertum Regem , ipsumque E Ticino dilapsum scribens, postea subdit Per Placentiam in Austriam rediit , singulasque
Civitates partim blanditiis, partim viaribus, sibi socias a cimit. Nam ViceΗ-l iam veniens c. Inde exiens TarSi um pervasit, pari nodo, reliquas C vitates c. Atque hinc Aquileja olim appellata ustriae Urbs si uri Q rum Julii, nunc Cim dis di piuti, nomen interdum tulit Civitatis . seriae,
83쪽
85쪽
I tra duo saecula, menta suisset D linum verbo rem in dition Lan. inea exorbitasset. Li mr Leoni ILLgobardotum steti Pontifici perloques Romano
clyto Principi Carolo Magno Franc rutra Regi, qui Anno derrium DCCC.
tiatus ait Exinde vero omnes sep- me Italici Reges Coronam quoque Augustilem sortiti sunt. Celabris at tem quaestio, inter Eruditos agitata est adhuc sub Iudice pendet, quid splendoris qui1 auctoritatis Caroloque sibi Imperatorem tuere alis UT qudi licuit UIis auline Augusto Gra comatholicam Religionem Pr i ter ii reliquas etiam provincias, iusto ti-ltulo ab eodem possessia, . Ita a. tione ad Romanum Ducat una , et ut ad Occidentis snperium spectantes JSi mas consuta haec imaginatio porr-dus hei tabere posset, fas etiam C res novo Augusto fuisset, occupetae Orientali onarchae Constantino ,
tam a ceteras Europaeis Asiae pri
vincias eidem subjectas, iam ea Magno, ejusque successoribus olim ab tulerit Caesarea dignitas Nonnes Ias in lonani a Imperio OIim Romano sar ea sentetitia dedito nihil taliud imi bant: quod quis concogaere cissitqportasse tuam, nisi Titii lium, gloriolum quidem, si iudum . hoc est,ntulam ei conlatam ditionem inram
ap ellaretitu Sentitant alii, lantum ea ex dignitate Caria non Ilim Ff leg time retinendi Regnum Illud, quod inique Langobardi Gram cis Imperatoribus Murparandi; sed etiam jus tigit me invadradi atque -- cupandi provincias, zae ad vertinu
occidentis pertimes mi , a Graeias . am
a aliis posses, Ela vi rem Petilia , Calab iis, meis a Neapolis; Dricum Candia Dalmatia, Cresaris Infutae Ita celebris nostrorum temporum Scrivi Ptor . Ad primum tamen quod attinet utique rincipi tunc omnium
in Eur a potentissuasio id nullius mo-
qui praeter thulum Imperatorium Conlatam quoque perte Carolo ' Magno supremam taminationem ita mam ipsam, ejusque Deucalium, utilii dominis Sammis Pontificibus conces to, qui procedente tempore suprennuin etiam jus inibi sunt adepti. Latius j ars ulmentum hoc egomet versavi in
res innuisse rem consentus, ut Aia
progredior Quos Romani ampetii renovati, sub caroI, Magno nihil
auctoritatis se pereric Occidenta Iibus Augustis in Regna GaIIiarum atque
Germaniae, muti sunt, quae per sua
dent. Et Tanes Provinciae illae et, tot Saecula a Romano Imperio deic
86쪽
sae, nihil propterea suae libertatis ac juris deperditum voluerunt atque in iis dominari, succedere,in cuncta agere perrexerunt Reges ure proprio, ac si nullus Romae legem diceret Imperator in ausim quidem dicere, ipsum Italicum, ei Langobardi cum Regnum, agnovisse supremam sole. statem Romani Caesaris. Et eic u. ra divisa olim fuisse videntur. Licet enim Tippinum Italiae Me patre suo Caroli Magno, Bernardus i.
penderent, eorumque hic supremum agnoscerent, ut ex Diplomatis, di chis, aliisque ejus aevi monumentis constat attam ei hoc accidisse ire,
dendum, quod Regibus iis traditum fuerit a Carolo Ludovico Italiae Regnum, sed servato sibi supremo jure quo illud regebant, uti iranco.
rum Reges, non tanquam Imperato. res Et revera undeviginti innis, antea quam Carolus Romanorum Im. perator renuntiaretur, lippinum dilium suum Italiae Regem coronavit, sed suprema auctoritate intacta. Quod certum est, nonnulli quidem procedente tempore fuerunt Italiae tantum Reges, non autem Romanorum Imperatores; in contra nemo Augustali Corones donatus fuit, quies simul Q-talico Regno fueris dominatus Exploratum pariter est, nullum us talicis olim Regibus fuisse in Urbem Romam ejusve mucatum . creatus Italiae Rex Ludovicus II 1 iotha.rio Augusto patre suo. Romam profectus est Anno DCCCXLIV. ibique a. Sergi, II. Papa Tacro te, inun.ctus, Restio Diademate redimitus. Anastasii Bibliothecario teste in iista regii a I tune leti erunt Franci,
etsi omnes irranates Romani ficelitatem ipsi Hludoυico Regi per sacramentum pro
mitterente quo prudentissimus Pontifex
A feri nequaquam concessit Permisit ille duntaxat, ut Romani fidelitatis j
ramentum praestarent Lothario ignis
sto, non autem ejus filio Ludovico: quum enim hic uni talico Regias
imperaret, nulla ei potestas, nudumque jus obvenerat in Romam, ejusque Ducatum, provinciam nempe Regno Italiae nunquam addictam . Inquirendum nunc restat, num e lectione Principum . an successione sanguinis post Carolum Magnum ad Imperium Romanum, Regnumque tali cum conscenderetur. De Regno Italiae vix ulla controversa interceis dere potest. Illud sibi armorum vi conquisierat Carolus Magnus ' ac proinis
de ex ure Gentium hereditarium L fecerat in stirpe sua. Et in hanc procul dubio ad mortem usque Ludoviaci II. Augusti per varios Reges descendit, nequaquam expetitis Procerum aut Populorum Italici Regni s fragiis . Quod est ad Imperatoriam Dignitatem, Hermanno Conrigio in Libr. de German. Imp. Rom. Cap. 7, non nudisque aliis videtur. hanc rurio iam ex hereditate in filios ac nepotes Caroli agni transiisse Vertim sententia ejusmodi explicatione ac iis mitatione indiget. Ipsum quoque Franiscorum Regnum ex prosapia ippini Caroli primorum inum assumere sibi Principem consuevit ac debuit ad hunc tamen Regium Successorem declarandum non sine et Iione' conb-bensu optili Francici procedebatur. Ιωta ad Imperialem quoque Thronum
quaesitum quidem fuisse videtur jus aliquod rincipibus maroli sangui. ne procreatis; sed ut ejusmodi us com Ileretur, necessaria simul fuit . lectio ac designatio opulorum, hoc
est , ut vulgo junt, ratuum, ac prae
87쪽
gnus delegisset Ludovisum filium suum
quem ii cognomento posteriora Sae. cui donarunt, Anno DCCCXIlI A. qui ranum con Vocavit Comitia de omni Regno, vel Imperio stis . Et cono venerunt Episcopi, abbates, o Comi.
tes, o Senati S 1 ancorum ad Impera.
torem sunt verba Chronici Moistia. censis. Ea occasione Carolus abuiteonsilium emis praefatis Episcopis, bat bt s m Comitibus, majori.
his natu Francorum, ut constituerent s. lium suum Lues ictum Regem peratorem . st i omnes pariter consensertint.
Paria legas apud Theganum Historicum, uti habet D Ches ius Tom.
Palatio, interrogans omnes a maxim u
Jque ad minim: in si eis placuisset, ut nomen sus m , ides Imperatoris , flio suo Lude ic t ad disset. Neque secus haec narrat nobilis Historicus Egin hardus in ita Caroli ipsius. An ejusmodi Comitiis interfuerint Legati Romani Pontificis, Episcopi, ac rincipes Italiae, non liquet nihilominus in ter fuisse perquam credibile est, quan do jam vidimus confluxisse illuc Pro.
ceres de omni R uo , De Imperio . Praecipue vero opus erat, ut Romani Pontificis assensu electio illa firmaretur. Et sane Ludovicus idem Augustus Remens in Urbe consistens, curavit, ut Stephanus IV. Papa in Gallias c. citus bi Coronam imponeret quod actum Anno Christi DCCCXVI. uti prae laudatus Egin hardus, aliique n. natistae Franci produnt , multisque describit Ermoldus Nigellus Lib. 2. Poematis de Reb. est Ludovici ii,
Part. I. Tom. I. Rer Italicarum me evulgati. arentis Yemplum1
Pius, quum Collegam sbi ac successorem in Imperio decernere voluit Lotha, i m filium suum . In Vita aliae Abbatis , publici juris faces ab eximio viro Johanne abillonio in AE . Sanctor Ordin Sancti Benedisti, Tom. q. pag. 3I2. Lotharius ipse patrem suum his verbis alloquitur:
Me consortem otiis Imperii Celsitudo De. stra time cum volisntate Popidi consituit.
Alibi idem repetit, dicens se coninstitutum 1 Ludovico Successorem totius Monarchiae clim Voluntate, Consensuom rit m Ergo 'ei excogitare posusumus, suum fuisse locum Romano Pontifici ac Primatibus Italiae, O-que magis, quod non antea Lotha.rius appellatus est Imperator, qu mCorona E manu Summi Pontificis
receperit. SerVatum quoque eumdem ritum in electione Lud sci II parest credere.
At Ludovico II h vivi sine so- nole sublato, inter Caroli Magni posteros ingens exarsit dissidium, conis tendentibus singulis , ut sibi quisque
Imperium Romanorum assereret. -jusmodi opportunitatem non segnis captavit Iohannes VIII. Papa, Quisna cum eo Italici Principes, ut exinclusis exterorum votis, ipsi Regem Augustum eligerent. Intercurrente igitur immani donorum in pecuniae copia, pluribus etiam promissis, impetravit Carollas Calvus Francorum Rex Romano Pontifice, ceterisque Ita .liae Principibus, in publicis Comiistiis Regnum Italicum, simulque mis
peratorium nomen, atque Coronam
Anno DCCCLXXVI. Extat illustre hujus rei documentum in Concilio Ticini eodem Anno habito, quod aisbes art. II. Tomi II Rer Italicarum. Ibi complures Episcopi, Principesque saeculares Italici Regni in
unum coacti, narrata prius electione
88쪽
ipsus Caroli in Romanorum imperatorem 1 Iohanne V ID. Pontifice cta, ipsi quoque pro suo jure a munere ipsum eligunt, atque Confirmanthis cibis: Nos unanimiser vos Proteis Horem , Domini m , ac Defensorem omnium aet*Τrmia et gimus. Paria praestiterunt
Primates Franciae in Concilio Ontigonensi, ut videre est apud Du. Che inium in Annalibus Bertinianis, ac in Baronianis ad eumdem Annum Carolo Calvo successit in Regno .
taliae Carlomanntis tum Carolus Crasso, qui ad Imperialem Thronum sithinde est sublimatus Exploratum est,in istos 1 Romano Pontifice, Prin. cipibusque Italicis electos fuisse Quum
vero An spertus ediolanensis Archiepiscopus contenderet, suum praecipue
esse Reges Italicos eligere Iohanne Saulem a pacius illud potissimum sibi assereret, quum Italicus ex ad Imperialem Coronam esset subinde
pro moI Francorum promovendus:
dissidia inter eos oborta sunt, quo rum vestigia sublucent in Epistola Iss. ISI. aliisque Iohannis VIII. Summi Pontificis Denique pacata sunt omnia, qui plura polliciti sunt,
aut plura obtulere, in solium Rega- Ie atque Imperiale ascenderunt. Et quidem Cario mannus Anno DCCC. LXXVII. Optimates Italiae ad se venientes suscipiens, ut auctor es Anna- Iista uidensis, ipsorum vota, Ut par est credere, ad se pertraxit. Et is quidem Rex Anno praedicto , non ut Annales Bertiniani habent, mendaci nuntis audiens , quod Imperator
Papa Iohannes super et motant rellitudine o nna bellatorum venirent, ipse fugam arripuit per vianu , quam
venerat,sed uetato Carolo Calvo Au gusto, quem mors in itinere post paucos dies intercepit, placide Ticinen
sem Urbem inegiam ingressus est,
ubi ex Italiae falutatus est. ergamenam vidi archetypam apud Can nicos Regulares incolentes in Urbe Pistoriensi erustissimum Coenobium
Sancti Bartholomaei, Xaratam , Re-gγrante Domno ridiιn anno ex iu talia , post an Papiam itate ingressus es, AEnno Sectindo, Nono Kalendis Februario, Indita one tuo ecinia idest An
formulam Postquam Papia Ciυitate ingressus Vt, Tusci Notarii famili rem quoque habuerunt sub Carolo ιMagno eamque etsi alia exempla in
hoc orere cita prodant, OV tamen confirmatam accipere neminem
pigebit Scilicet in eodem Pistorie nissis Monasterii artophylacio apographum vetustum vidi pergamenae hisce noti scriptae Karolus Serenissimus Augethius a Deo electus o corona. tus , magnus O paciscus Inperietto , R mariorum et vernans vertim , qui misericordia Dei omnipotentis , Rex Fran-copum o Lonsobar . oram in talia Delia
quam Papiam Uitate ingressus est, is in Trigesimo nono, die Umismo mense Novenabris, Indictione exta feliciteri iadest Anno Christi DCCCXII. Ibi Pistoriensis Episcopus Guillerad, quem Ughellius corrupto nomine IV liret ἀίιm appellat Hilde perto Abbati mnasterii Sancti Bartholomaei, tres domos vendit, spectante ad se radum
PreSbyterum , iri tres ante annos ad solitaria pertransit it vita. Ad C. Iam Crassum quod attinet, de eo inligendo scripsit his verbis Johanne; Ρapa VIII., Epistol1 Is s ad An spe, tum Archiepiscopum Mediolanensem
De no i Regis electisne, ut omnes pariter consaeremus, vos praedicto te
re adesse alide oportet o deo anteatntillum absque o sero consensu Regem deis betis recipere. Nam ipse, qui a nobis es ordinandus in Imperii , a nobis priamhm
89쪽
mum atque potismum debet esse voca tus atque electus. Ille autem ex Italiae electus est Anno DCCCLXXIX. Post Carolum Crassum Anno DCCCLXXXVIII delatum est Italicum Re.gnum Berengario . Duci Forojulienti ex alimatum complurium electio ne atque consensu, ut in ejusdem Panegyrico nonymus Valesio vul. gatus satis innuit, produnt Annales Metenses apud Du Chel nium Tom. 3.pa 323. Scriptorum Francicorum, ubi haec leguntur cisaedam pars Lialis Populi Berengarium filium υe-νώardi, qui Ducatum Foroiurianorum re-vebat , Repem sibi sati unt . Uerum
Guido Spoleti Di x , postquam frustratum se vidit obtinendae portionis Franci ci Regni, qua ductus Franciam intraverat, in Italiam solicite regre sufus, bellum Berengario atrocissimum
intulit fortunamque secundam expertus. Regnum Langobardi cum ferme totum arripuit. Sumseritne ille ceptrum, titulumque Regalem ex prae-
cedente cincipum Italicorum leoctione, an ex vi armorum felicium, penuria Historicorum ejus temporis nos hactenus rescire non sivit. At
in Archivo insignis Monasterii Sanincti Columbani obiensis, bene mihi
accidit, ut olim reperirem Acta Concilii Ticinensis , ex quibus constat, creditam fuisse necessariam electionem rocerumque consensum. Haec autem jam accepit estor in art. IL Tomi L er Italic. Uerum eo lubentius eadem rursus ei proseram , atque Eruditi me rem gratiorem facturum putabo, fragmentum hoc antiquitatis iterum evulgans, quo rariora uni ejus aevi monumenta ,
hinc obvenire lux aliqua potest Historiae illorum temporum Regum. En ergo Decretum Concilii Ti cinensis, ubi eledius est Guido, una cum illo Canones quidam , seu Capitula ea occasione ab Episcopis
90쪽
I 3 et Acta Concilii, seu Comitiorum Ticini habitorum ad eligendum Guidonem Spoleti Ducem in Regem Italiae: simulque Capitula quaedam ad resarciendam tranquillitatem Regni immunitatem Ecclesiarum, Anno DCCCLXXXIX.
fandissimas, quae meritis facino-νIιγὶ nostrorum acciderunt :ιὰ Prcυinciae, disponente lira equi huius, cis metranquillitate sopitis ossib:is suis, inst-gui Rege moeniore nostro idone in Aula Ticinens nos humiles Episcopi
ex diυersis partibus Papiae conυenientes pro cosesiarum Grarim ereptione , omnis brisian latis salvatione , quae paene ann ad interitum desolationis in. clinata erat, an ut ente nobis eodem Prin. cipe, in uno congregati limus Collegio, ea videlicet ratione, it his, per Vos homicidia , sacrilegia , rapinae, o cetera facinora perpetrata erant, lanam poenite . tiam ad capiendam saltitem, subtractis eis a male coepto negotio per ve aram Confestonem, Deo adj&υante, m.
p6ueremis , ac ne Iteritis tantum nefas
excrescere ιι stimere valeret, Pastorali proυi tone, o auxilio Regio, compescendum decrevimAS.
mana Ecclesia in satu, honore uocum omnibus privilegiis' ati Poritat Lbus , sicut ab ant quis modernis n. Peratoribus, atque Regibus sublimata es
habeatur, teneatur, o perenniter I
sodiatur illaesa . Nefas enim es , thaec, quae tot us corporis Ec lesiae a. put es, o confugium atq ι retizatio in Irmantium, a quoquam temere propulsari vexarive permittatur, praesertim quNm sanitas ipsius virorum omnitim sit a. lubritas. I quo ιι summus Pontifex
cun iis Principibus' chrisiani ne i galiter e Comitem ipsus si i emendo.
suis Priυilegiis, possessionibus tam interio ibiis sitam exterior hisi in convisgae incorruptam absque aliqtia sui deminoratione, vel quorunalibet νavorum ho minum injus vexatione permaneant, μS ci t praecepta Regiιm Imperatorum stabi collati continent Redioresqtie earum liberes Pontis: rLm exerceant potesatem
tam Gi disponendis Ecclesias cis negstiis . si am comprimendii legis Dei transgressorib:: uni-νsis III.
condigno veneretur honore' reverentia, D m ι - omnibzις rebus acclesiasteis a
Iam liis ad se peninentibus sub potes . te proprii Epi)copi quietus nconcussit permaneat, salυ Ecclesialica disc plina.
Plebe homines' un er Ecclesi e filii libere stιis tantur legibus ex pariste publica, ultra quam legibus sane tumes, ab eis non exigatur nec violenter