장음표시 사용
42쪽
ἐνὶ κοντορ. J V I 8 χρη ματα αρθιlἰῶσι:ch Alo. χρη ματ ανὶ ρoties et g. 686 χρηβvατα αρ φυχλ τέλεται δειλοῖοι ροτοῖσιν. Cumiomeri carminibus magna copia nomarum sive En- fontiarum continentur, ori non potuis, cum haec poesis inmemoria et oro tominum versaretur, quin alii poetae eas respicerent. Ex hoc communi omnium fons Thoognidoni quoque hausi88 exempla ea probans, quae Supra congeSSimUS. Neque minus apparet in ethicis praeceptis estodi carmina, praecipue opera et dies animo eius obverSata SSP, cum praΘ- sortim magna pars huius carminis antiqui 38ima praecepta
praefica Graecorum philosophis ob continous.' Quamquam etiam in aliis rebus Theognis estodi auctoritatem videtur secutus esse: esiodus enim in ethicis potissimum praeceptis Saepe per apoStrophen ad Porsem fratrem se convortis Idom Theognis facit, cum Cyrnum sopo eisdem foro verbis appellet quibus IIosiodus Porsem: Thoogii Isso si ui ἐν μυιι - καὶ γρε6ὶ ταυτα αλευ.
Recte ad iiiii versum Bergit L p. dio: si ceterum fortasse antiquioris S poetae. ' ch. ergk, rioch literaturgeschichte I, p. 33 si omers gitomen, Wie si de gri echi schen volues tinime ausSprachen, rheuten Sich aligemeinor geltun g, si Waren in odermanii munde, urdentiberali angeWendet, aucti noli variiri nil obgeander Oder nachbellebeii gedeutet. cfr etiam totusu, de carminum IIesiodeorum atque hymnorum quattuor magnorum vocabulis non Ilomericis p s.
43쪽
lieogia P Sq. . . . si μοι, φίλε, ταυτ ἐνὶ θυμ ο φρασευ.eh. IIPS erg. 68 sq. . . λλάα νω φράσεώθαι τάθε πάντα μετὰ φρεσίν. IIumero poetarum elegiacorum Solonem a maxime et eum quidem in eis potissimum elegiis Theognis imitatus est, quibus, quod Solo fecerat, perditum civitatis fatum depinxit. ' Quod non solum sontesilia ex Solonis elogiis haustae probant, sed etiam multa verba, qua ad res civiles porti noni, apud Theognidem leguntur, quibus Sol primum in carminibus usus vi otur Velial μοναρχο Sol. ,3 Theogn bc διχοστασίχ : Sol d 38. Theogn 'οσιον κακον Soha,2 . Theogn bo στασια εμφυλο*: Sol a ly φονο ει ηγυλοσ: Theogn bi, etc.
postremo loco addam, it de arte Theognidos iudicium fieri poSSit. I. De laetylorum et spoli deorum usu in priore pentii metri parte:
Dinos dactylos in priore pentametri parte praebent: Ex ni Callini ...... pentamotri I Archilochi . . ..
o 33 gnomologiae Thoognidone, qui versus aliorum poetarum osse vi tonsur Ah re Anacreontis
Zeller, ge8chiclito de grioch philosophie I, p. bis: Theogitis aligem eine sitiliche standii utili stoli dem Solonischen nahe cfr. elcker l. c. p. XXXIX. Omissis eis versibus qui aliorum poetarum videlitur SSe fr. p. 6 adn. 2.
44쪽
Iltero versus pede praebent: PPnfametris I
45쪽
Ex his num oris intellegi potest nonnullos poetas in metro prioris pentametri partis struendo valde inter se discrepare. Nam apud Mimnermum tertia pars pentametrorum in priore parte ex binis dactylis componitur, octava tantum pars ex binis spondeis e contrario apud Xenophanem octava pars ex binis dactylis et fore dimidia ex binis spondeis. Apud Archilochum tertia pars ex binis dactylis, quinta ex binis spondeis e contrario apud Solonem quinta pars ex binis dactylis, tertia sex binis spondeis. Apud reliquos poetas prioris pentametri partis forma maxime usitata componitur ex dactylo in primo et spondo in altero versus pede.2. De syllaba aneipiti et de hiatu ii eommissura Pentametri.
a Syllaba anceps in commissura pentametri legitur in his versibus: Theogia 2 D σομαι αρχομενο ου , ἀποπαυομενOC. Apud IIomorum o syllaba ante vocalem posita saepe prolonga syllaba in cortis hexametri sedibus usurpatur. ' O syllaba producta legitur etiam apud Theogn. v. 32 ante caesuram polithomimeren καὶ βραδυ ευβουλο ε λεν ταμν ἀνδραύιωκων. Sic orgii cum libris scripsit, alii i)βουλο vel
Sed Athenaeus eundem versum sic tradidit: ουτε τι νη φων εἷ υτε λίαν μεθυων. Varias virorum doctorum coniecturas vide apud Bergilium
46쪽
Sed octo Bergi scripsit:χαιργ σεισ dυναται Qλλοτε λλο ανχ ρI Simon C. 6, 2 κυάνεον θανάτου ἀμφεβάλοντο νεφοβ. Qua viri docti coniecerunt id apud Bergilium L p. libo Ceterum Bergit, Sc meidowin Isariun hoc pigramma Simonidi ubiudicant. Constres igitur antiquiores poetas elegiacos rarissimo syllabam ancipitem in pentametri commissura, hiatum autem for
Elisiones in commissura ponis motri . . in diaeresis sede inveniuntur his locis ' :
oliditur quinquios Tyrt b, d. I 2, 2. Sol. 3, 6 o.
' Eorum tantum versuum ipsa verba Graeca describam, de quorum lectione aliquid monendum est. φαίνοι' of υνα teste Nollio, cuius collatione codicis Mutinensis Studemund utitur, habet I post rasuram, idem ante rasuram habebat φαίνοιτ ε δύναι ., ,πανTEGO quod Porson coniecerat, A. Sic Bergu Sed festo Nollio παντεσσί potius in I exstat. Quod si recte testatur Nolle, vix octo πάντεσσ' in hoc versu Theognidi tribuitur ch tamen us. 22. Dindor (ch. Steph. thes. I, 2 p. 36 C πασιν requirit. Legitur πάντεσσι etiam in s. 3 3, sed in clausula omerica Praeterea Bergit hos uss. Theognidi abiudicat. Alias Theognis constanter forma πασιν utitur cfr. vss. i. 3. 3. 251. dos gas. 622. 18. 62. 8o . PraeterVS. 22 terminatio Eσσι ν nusquam apud Theognidem ceterosve antiquiore poeta elegiacos exstat ante pentametri diaeresin πλέον εστ IO.
47쪽
Exemplis supra' propositis probavimus poetas elegiacos longioribus os volustioribus genetivi singularis e dativi pluralis
terminationibus in eo, οισι , lis saepius in hexametro quam in pentametro usos esse. Eadem valent otium de aliis formis epicis saepius enim formae longiores in hexametro, breviores eorundem Verborum formae in pentametro occurrunt. Quod nono nullis exemplis illustremus:
metro et 1 αβ in pentametro id 2 6 ναυβ pro forma pica L ασ, apud Theognidem (68o in pentametro ναυν pro forma pica V, α.2 Thoogii 3b of 88 8 legimus in ponis motro νουν pro usitato νοον. Sed legimus ου etiam in prima exumotrithos apud Theognitioni v. II 83. Eundem formam praebent Omorus in fertis, esiodus in prima versus thesi ch. Od. io,
Et quidem iis dragies quinquies in o et et paeticulis, sexies in aliis vocabuliS.
' Oυλυμ τονθ runckii coniectura, orgii scripsit libri Oυλυμπον. Disseruit de hoc loco do Leuiseli in Philol. XXIX, p. sis.' es r. p. o. β Attamen Theogn. ii non hυνουν sed, quod ei gli coniecit, ευνοον egendum est. Sane formae contractae verborum P νοο alioque Verbo compositorum neque apud epi eos neque apud elegia eo poetas
48쪽
videntur, cum numerum formarum solutarum exiguum, magnum confractarum respicis, omeri vestigia deseruisse, non neglegendum est, permulta exempla inveniri in ponis motris, ubi longiores forma non commodo adhiberi poterant. Nonnusquam autem poetae elegiaci metri causa vetustiores
leguntur. ignissimi autem qui respiciantur, hi sunt loci, quibus
49쪽
ἀνθεμεναι.-Est Theognidis farraginis proprium, ut in ea permulsi
versus legantur, qui toti aut partim, prorsus iisdem aut sorosimilibus verbis, bis vel saepius repetuntur. Vorisimillimum est hanc crebram repositionem inde ortam esse, quod et Theogniso quicunque alii poetae ex indigesta moto protrahuntur, Vocomve son fontium aliquam a se excogitatam adeo adamaverint, ut identidem utorontur. Sic vanior Moy Rocho, sed addendum est, quod A. R. ' dixit: Von ansan an fani das ulterilium intomor ungahlige solbsini odorliolungentand war o Wolfomnich nur in don ogens nauten fellenden epischen VerSPD, was thoilweis obon aus de enishohungsar dor homori schongodichto u orklaron sic und was us ideat dor dichthuiust darbos, mussi nacha iniungsnorth et n. Ut igitur apud IIo- merum in fine potissimum hexametri, ita apud elegiacos poetas
in altera pentametri parte ortae formula in Veniuntur, quae saepius et apud plures poetas repetuntur. Et revera in pentametro magis quam in hexametro struendo inter se consentiunt poetae elegiaci. Nam hexametri quidem lege Ilomoria prae- Scripserat, cuius exemplum alius ex poetis elogiacis aliter Sequebatur in pontametro autem struendo poetam elegis cum posteriorem imitatum esse elegiacos priores non solum ex certis formulis, quae omnium communes sunt, sed etiam e constanti multorum verborum collocasione intellegi potest ' Quamquam haec non ad vivum rosocanda esse e natura lyricae poeSigasiparet Restat, ut quae supra diximus exemplis illustremus:
Ηanc constantem multorum verborum collocationem si reSpexeris, fortasse nonnulli versus in integrum restitui poterunt. Velut Theognius si legitur tνεται ἀνθρωποι ουτ ἐγαθ' υτε κακα. SuSpicio
50쪽
Praeterea γίνεται, ubi in pentametro apud Theognidem legitur, praeter hunc locum conglanter in primo alterius pentametri partis pede positum est: h. Vss. 136. 162. To. 218 2io 33g. 62. id is8. 832. 88. Iool. Iocto Iodo IIIS. II 82. Issi.
i2 2 κειται, πει παντο μοιραν πλησε βίου de euisci hunc versum Mimnermo tribuit.