장음표시 사용
121쪽
ι . Farmina rationestudi prastant fidelitatis iuramentum, . Oausula Nostris & Impeiij Iuribus, E c. praseruat tanttim
δ. Restruatio utilis Dominijo superioritatis semper inesse tenseris in quacumque concessione. εν. Per clausulam Nostris & Imperij iuribus, o c. um ceasetur icia sudata rari si fio. ro. Clausula Saluo iure, e si refertur tantum, ata quid certum
xi. Oausula saluo iure nunquam restetur ad ea qua specialiter com
ia. F delitatis Hr homam, exbibitio nibit utilitatis assrt latrono. , T TIdetur respondendum pro negativa. Nam frustra Regalia
V concederentur, nisi una & Iurisdictio transferatur. Regalioru enim appellatione venit Lurisdictio, Rotandus a vallecim. r. nu. DI. Imo cocessione Regaliora facta Leod. Episcopo Roberto . Bergis per Ferdinandum II. Imp. anno salutis III 8. expresso intexis alia conceditur Iurisdictio temporalis his verbis omnia & sinis gula ipsius Episcopi Leodiensis & Ecclesiae suae & Comitatua. , Lossensis Regalia seuda, chm mero & mixto Imperio, etiam Iu- is risdictionis exercitio temporalis, Iuribus, honoribus,consuetudi. D nibus obseruanti js.quemadmodum praedecessiores Episcopi Leo. ., dienses de Comites Lossienses illam obtinuerunt, possederunt, deis exercuerunt, contulimus,dedimus & in seudum assignauimus,acri iplum Episcopum de illis inuestimus, nostris tamen,&c.&impe.,, rii sacri iuribus auctoritate 8c superiorirate praemissis semper, saluis. Datum anno Domini i 113. die a8. Ianuari j. Atque ita semper loquuntur priuilegia de confitinationes aliorum Imperato
rum quoad Regalia,& exercitium Iurisdictionis quod a plurimis retro seculis competit Episcopo Principi Leodiensi. Cceteris, clausula illa videtur potius pertinere ad homasium, vel fidelit tia
122쪽
tis Iuramentum, quod solet Episcopus qua Princeps Leodiensis& multorum Peudorum Dominus,& possessior pr stare Impera tori, quam ad Dominum directum Olarad. GU I I9. nu. 6. Illin.
fons. 36. nu. 9, vers. non ob Iat etiam lib. Dcob. de S. Georg. in diti R. suae vers. Inuestim. Rolanae Cons. I. nu. ύδ. lib. M. Carae Mantitaia Tacit. Hr ambig. conuent. Isb. ad. tit. 7. na. 6. Nec interim absurdum Ecclesiasticas personas ratione laudorum sibi a Laicis concessorum teneri tale praestate vel homagium sita dictum, quod blaudatarius tenetur promittere se esse hominem Domini direct ij vel fidelitatis Iusiurandum : cum & foro. ut videmus, in causis laudatibus subiiciantur laico seu profano c. ex transmissa cap. vetam de foro com. TN. in c. si Episcopus dist. ιδ. ad c. cyterum,
de Iudic.'ad cap.grauem de excess. PUlat. Stephanus Auster. depotest.secul. in Scessasticos Reg. a. limit. I. adeo, ut coram alio Iudice, eiusmodi causa non possit prorogari si arsias Mamisi. deris. δ'nu. Ir. Exemplum istius Iurisiurandi habemus in cap. unico S. verum is statu Regia. in o. ubi Abbatissa, vel Priorissa personaliter comparere debuit extra Monasterium suum, coram Principe Laico, vel alijs Dominis temporalibus inserioribus, atque id quidem non sine vereclandia sui tum sexus, tum instituti Monastici , praestitura iuramentum fidelitatis ic homagium: cuiusmodi prae statione toties est opia . quotiescumque perlona quae tali seudo fruitur Ecclesiae nomine, noua praeficitur, quemadmodum iure laudorum communi fit in qualibet noui vasalli seu clientis persona. Licet enim dignitas Ecclesiastica nunquam dicatur mori vel deficere, quantumuis his personae prae fcctae moriantur, inhilominus tamen postulat aequitas, ut Dominis seudorum dire
nidi, hoc homagii debitum seu officium cum similibus inde dependentibus haud secus prae standu sit,quam si laudum non esset Ecclesiae vel Ecclesiastico cuipiam corpori datum concessumve, sed priuato cuiuis, Toet. fpo. de Re eat. nu. sp Sed ut redeam unde digressus sum, dicta clausula Nostris tamen ς. reseruat tantum P
123쪽
Domino Dominici utile Zasius dest aepari. p.ra1araba de clausulis l. pari. 2. claus ot. Licet reseruatio utilis Dominis & superioritatis. semper inesse censeatur in quacuque concessione Martha.dpart. a. claus. 6 I. OGrai. confit. 11'. nu. 6. E ' i'. inma decf. 38 . Sedri non est casus noster,qui in eo cosistit, an nimirum per clausulam N. s or Imperi, iuribus auctoritato se juperioritate simper saluis retenta videatur rurisdictio, sic ut inlaudata censeatur & pro negativa, ultra rationes praescriptas, valdὸ facit doctrina Menocliij
I 3. Praesum pr. c. y . nu. II.
Denique, dicta clausula non potest nocere Episcopo Principi
Leodie n. per doctrina Moderat Parisiensis,ad Consius.Paristit.r. S. - .mι. aI. ubi scribit, si clausula saluo iure. Erc. referatur ad certum quid reseruatum, tunc operatur conseruationem iuris reseruati, ut inquit Bald. cons. 96 l. r. si vero sit vaga, & non resertur ad aliquid certum & determinatum, ut in nostro casu, tunc nihil omnino Operatur; tum quia generalis clausula non derogat
dispositioni praecedenti, nec refertur ad ea de quibus specialiter est dispositum l. Ali clausula, de verb. obligat. l. cohareia S qui parte . de Hul Hr pupill. subflit. tum quia proprie illa generalis clausula refertur ad excludenda ea de quibus in dispositione praecedenti non fuit actum, nec cogitatum Σή. in Epito.suae.
v bi scribit dictam clausulam nunquam referri ad ea quae specialiter seu expressὰ continentur in dispositione. Ergo minimὸ reseretur ad Iurisdictionem temporalem specialiter per Caesarem concessam Roberto a Bergis, Episcopo Principi Leodiensi, ut in , praedicta Inuestitura&alijs habetur. PMinus etiam obstat fidelitatis Ac homagij iuramentum di ci ii ααν ut scribit idem modernus Parisiensis tit. I.glo I. g. 3. m. r. fidelitatis exhibitio, magis est accepti beneficis agnitio, & gratiarum actio, quam onus vel gravamen, & magis fit ad ingratitudinem vitandam, quam ad utilitatem patrono afferendam
124쪽
ID C Λ P. XXII. Adstruitur rursum Iurisdictio Ecclesiastica in causis profania& inter merὰ profanos, nonobstante quod bona Eceleste donata processerint a laicis.. SUMMARIUM. r. TMperatores Trincipes in donatione facta Ecclesia Leadisu. I censenturhupremam Iurisdictionem donasse.
a. Donato territorio censetur donata Iuris icto.'. Res temporales donata Ecclesiis, censentur Ecclesiastiet . Iurisdimo translata in Sccloiasticos. At Ecclesiastica. I. Τona liberὸ Ecclesia Anata sequuntur naturam istius subsuntque superioribus Ecclesiasticis. Issemel Ficusis sunt oblata, perpetuo censentur alienata in Do
minium O 'proprietatem Eccless. 7. Muando bona translata siunt in Ecclesiam, tunc ab Episcopo ap- statur ad orchiepiscopum.. P. Rex aut Baro donans Ecclesiis Baroniam, non tenetur Ecclesia ad tributa ad ρυprim tenebatur.
p. In Eubiopresumendum es bona Ecclesiis concessa esse puia plicia
teri pleno iurλ ro. causis Vana m tant naturam,cum toram Ecclesia meis intem tantur. η .
II. Iudex secula D nonpotes se immiserere caussa cui Ecclesiasticus se
immiscuit. Ιχ. 'Bona EccleM Leodiensis non tam processerunt a Principibuι Iaicis, quam uisivis canonicissilist ReguminTrincipumas. Exemplis osse itur pleraque omnia bona Ecclesie Leodim. proinu e ab Episcopis, i . Animad
125쪽
ANimaduerto multos hallucinari, dum existimant quδd se. cularium bona Ecclesiae donata sint, sortiri idcircis donat
rios Ecclesiasticos forum seculare, uti supra ex quorundam Opunione ostensum est. Nam respondeo, Imperatores de Principes in donatione facta Ecclesiae Leodiensi, censeri etiam supremam Iurisdictionem concessiste: quia Ecclesia quae est donataria, nociest subdita donatori, carae. Tufi in comis. 6q. nu. Ist, Tu. in c. solita de Maiori θ' obed. unde fit, ut per talem donationem bonorum, etiam superioritas & Iurisdictio transsata censeatur, Petra. de Iure quasito non toll. cap. aa. nu. yo. DEI. deris 36I. m. aa. Nam quemadmodum praedia donata a Principibus, aut alijs propria habere Ee retinere possunt, ita 8c Iurisdictionem; quae cum prae diorum donatione in eum cui donata sunt, transfertur, Amin. . Germon. de Sacror. immunis cap. II, infine. Territoriis namque Zepossessionibus munificentia Imperatorum donatis, ipsa etiam Iurisdictio te Imperium. sine quibus territoria commodὸ conseruari Ac administrari nequeunt, una donata censentur, nisi de
exemptione expressὸ constet La. F. de Iuri . Ideoque Episcopo in sua Diocesi idem ius competitatque Principi in suo territorio,
ath. Deman. adiit. o. Cod. nu. 9.-Io. Secundo,respondeo res temporales in Ecclesia transsaras, si eri ' Ecclesiasticas utpote quod mutant statu, Pet. onte in Monarch. Omil. qua'. . nu. E seqq. Ocea. a. Nauar. cap. nouit. not. 3.nis
Α- ras. de Iudit. μι. i οδ ubi Iurildictio laica transata in Ecclesiasticos fit Ecclesiastica. F lj e. licet Io, nu I. insi de foro comp.fol. ΓΖ.in terminis in c. Sotiis nu. . de Maior.' Id, Mutant inquam
statum,ic sequuntur naturam 8c conditionem eius, cui donantur, cap. t. de Immunitate Ecclesia in . υbi T P. Hr in inlecti, do
1 donatio Indὸ sit, ut bona liberὸ donata Ecclesiae. etiam inferiori sequatur conditionem illius. Tubesseque debeat superioribus E . clesi isticis, d. e. i. DP.ine. Ecclisis S. Maria nu. 77.de constit quae enim semel oblata sunt Ecclesiae, perpetud censentur translata in Dominium
126쪽
Ece LEsIAsTIC- IoyDominium & proprietatem Ecclesiae , dicunturque iam Deo dicata &sancti ficata, Stephanus Tertrandi intuo tract. At recat, ere. articulo II. DI. a7.Vnde,si priuatus donat vel legat,aut aliter trans- feti bona in Ecclesiam, etiam inferiorem, illa omnino eximitur Iutisdictione Imperatoris vel alterius Principis secularis ae e. r. de Immunis scies iv. in d. c. Eccisia S. Maria Purpuri Conf32 . m. h. &ab hac sententia stat Felij, in capsolita de Maior. E obednu.
. ubi dicit quod quando bona sunt transsata in Ecclesiam, quod tunc ab Episcopo iudicante appelletur ad Archiepiscopum, & I
non ad Iudicem secularem. Ita Rex, aut Baro, donans Ecclesiae Baroniam, aut Dominium, illa non tenetur ad tributa, ad quae 8. prius tenebatur, quia mutarunt statum, In c. in eap. ver deforo comp. AN. in CH Reuoc. donat. Iacob. de S. Georgio defudis verb.
Infudum nu. 33. Idque nisi in donatione aliud caueatur, Angel. I. caueriss Commun. Wad In dubio tamen praesumendum est bona Ecclesiae concessa esse putὸ simpliciter, & preno iure; nulla etiam Concedenti recognitione reseruata Eraf a OMUerfrater meus, tra Z de Iuris orae in exempl. tom. I pari. I. quast. II sub si P. --mes coin. IZ . nu. I, de appellat. Si ergo bona in Ecclesiam transata mutant naturam,ut diximus,& probat Abb.in eaptoria depriuit Erasmi 2 ΟοUer de exempl. pari. cap. 6 multo magis caUsa quae sui natura & origine sunt. ciuiles & profanae, exceptis seu dalibus, fiunt Ecclesiasticae, quando coram Ecclesiastico intentantiat P. I mestus Antecessor Lovanim. eruditis ur coni. 67 de Iudie. adeo ut imposterum semper persolum Ecclesiasticum Ici. dicem sint cognoscendς in quacumque instantiar atque ita ab infelicite ad superiorem, id est Ecclesiasticum, secundum naturam appellationum,sunt deserendae, non etiam ad aliquem secularem qui quantumuis maximus sit quocumque Iudice Ecclesiastico inferior censetur cisolita de maior cer obed. e. ut nostrum ibi D. P. δε Appellat. &causae cui Ecclesiasticus sese immiscuit, manum ap- Ponere non potest aesivi noru cStratatum deRescriptis 6. mes
127쪽
sibi suppositum aliquod tribunal inferius, seu territorium, ac Iurisdictionem bonorum suorum ratione quorum adhaerere solet Iurisdictio, ut sunt apud nos causae Tenantium, si appellatum iu rit a sententijs eiusmodi tribunalis meia latet .ad ipsos Dominos Ecclesi sticos, qui postea grauent,non appellabitur ad superiores eorundem temporales, sed Ecclesiasticos etiam illo casu, quo bona illa tenerentur a Principibus Laicis, ut tradit Speculator titide appellar. S.nune tra timus. ex eo quod pertransationem a foro laico ad Ecclesiasticum territorij laici, & temporalis, auctoritatem censeatur euasisse. 'Caeterum,quod ante diximus nonnullos inserte.bonorum E clesiae Leodiensis donatione, censeri reseruatam fuisse Iurisdictionem. illud per praedicta satis superque refutatum est. Sed intelligant aemuli Leodiensium bona ista, quibus Ecclesiam Leo dientem, aegris admodum oculis frui conspiciuat, non tam proineessisse paucis exceptis) a Principibus Laicis, quam ipsis Episco. pis & Canonicis Regum dc Principum filijs, & alijs quorum ali- , qui, fastu seculi neglecto, monasticam vitam amplexati, alij ve-rd insulis Episcopalibus donati sunt, uti videmus in B. Remaclo Stabulensium Archimandrita. B. Ttudone nobili Prancorum Principum M Austrasiorum Ducum stirpe progenito, B. Lamberto ex nobilissima huius patriae iam ilia atque aded regia prognato, in S.Huberio Aquitaniae Ducis filio Pipini Regis cognato postea Episcopo Leodiensi, in Notgero a nobilitate & eruditi ne celeberrimo,qui diuersas Canonicorum Ecclesias in ipsa Clui. Ute Leodiensi a fundamenti, poenὸ excitauit,veluti S. Lamberti S.Crucis.S.Ioannis.S. Dionisii pr*ter parochiales 8c alias in Comite Huensi Aufrido, qui Comitatum suum eidem B. Noviero liberὸ donauit,in alijsque permultis,quorum munificentia ad hanc quam videmus amplitudinem Ecclesia Leodiensis peruenit, in
128쪽
eaque ad usque in fide Catholica Apostolica Romana pluribus continuatis seculis sub Praesulibus ijsdemque magnis Principibus floruit.. C A P. XXIII. Respondetur obiectioni nonnullorum, facilem esse reditum uniuscuiusque rei ad suum statum. SUMMARIUM st. T N dubio is leandum estpro iurisdictione Diea.
δ. Tempore primitiua Ecclesia causa omnes indisserenter tractaban. - tur coram Ecclesiasticis.
4. Constamini Constitutio scelesiastico serosa rabilis.1. Appestatio debet intιrponi ad Superiorem qui habet gradum cum Iudice a quo ; alioqui non sub M.
. Ab Ecclesiisstico non appetiatur adlaicum. 7. in appellatione interponenda qualitas causa,aut litigatorum non
est in icien in Iudicis a quo. . Causa profanast Ecclesiaraca Obi - Ddicium lcclesia cum est
OBijcitur rursum, in dubio potius iudicandum esse pro iuris dictione Laica: quia fauorabilis est recursus cuiusque rei ad pristinum suum statum Funus L pactus ne peteret. ss aer pactis Lvoluntate Jquib. moae pig. Natura autem causarum secularium est, ut coram Iudice seculari tractentur. Respondeo I. nos versari in claris, nec opus esse coniecturis. Secundo respondeo, latis tu μIud axioma stare ab assertione nostra; nam si tempore primitiuae Ecclesiae, causae omnes indisserenter tractabantur coram Eccles icis, ut pluribus locis supra notatum est, sequitur recursus ad bo x illos.
129쪽
illos esse fauorabiles. Antecedens probatur, quia tempore primi. tiuae Ecclesiae in causis ciuilibus inter laicos iudicabant Sacerdo tes Ze eorum iudicio stabatur. ι Nam Constantinus Imperator lege lata sanciuit, ut quidquid Episcoporum sententia esset terminatum, pro sancto semper &- venerabili haberetur, I. r. c. Theodos. H θiscopis cer Cier. Imis constat Τheodoricum Regem potestatem fecisse Episcopis ius dicendi in causa propria. Rescriptum illius tale extat ad Petrum, is Episcopum, apud Cassiadorum lib. 3. 3'. 37. In causis alienis bea- is titudinem vestram conuenit adhibere, ut per vos iurgantium is strepitus conquiescat. quanto magis ad vos remitti debet, quod is nos spectat auctores. Quin idem Imperatot Constantinus pol statem fecit litigatoribus, siue posse ribus, siue petitoribus sacrosanctae legis Antistitis iudicium eligendi, etiamsi alia pars reis
. fragaretur. Multa enim, inquit, quae iudicio captiosie praescrip a, tionis vincula non patiuntur, inuestigat, & promit sacrosanctaea, religionis auctoritas. Omnes itaque Cauta, quae vel praetoricio, vel ciuili iure tractantur, Episcoporum sententijs terminatae,per '' petuo stabilitatis iure firmentur, nec liceat ulterius retractare,
m quod Episcoporum sententia deciderit. Tertio, & denique respondeo cum Hieronymo Sasseno in sua Assertione Iurisdictionis Ecclesiasticae, iura illa quae allegantur pro dicto axiomate, intelligenda esse, quando aliquis actus reisioluitur Zcannullatur, quod tunc quidem pristinae sormae ic statui restituuntur, sed inde non sequitur, quod finita prima Instantia caussae ciuiles ici secunda Instantia coram superiore seculari Iudice tractari debeant, sed potius,si secundum praedictum axio ma , omnia in ptistinum statum sunt restituenda , tum vel de nouo foret prima Instantia inchoanda, quod esset absurdum, Zeprimum iudicium solet elusorium, vel saltem secunda Insantia
in stituenda coram superiore seculati Iudice, quod utique magis
130쪽
Ece LEsIAsTIC i . 3 9 Nam appellatio debet interponi ad superiorem qui habet gradum cum eo a quo appellatur, alioqui si interponatur ad alium
qui non habet cum eo gradum, appellatio uti ad incompetentem non valebit, Onchor. in cap. Romana, m. 6 vers quaro de quibus iam, de anesi. in 6. A . Arat. in I. Iris quid in stipulatione nu. 7. is appel7. Scaecias de appessi cap. 8. nu. Ioo.βI. 96. Cum ergis inter Ecclesiasticum de Laicum non sit gradus, &quilibet eorum habeat separatam & diuersam Iurisdictionem, cap. quoniam idem, HR. Io. cap. Nouit. verbo non patet. de Iudic. ab Ecclesiastico non potest appellari ad laicum, Scaccias d. cap. δ.
Αccedit, quod in appellatione interponenda, inspicienda sit non qualitas causae, aut litigatorum,sed Iudicia a quo prouocatur. T. ames est duobuF S. denique inpr. de appell. Vnde, si Iudex Ecclesiasticus semel de causa merὸ profana, &inter personas merὸ profanas cognouerit, idque siue remedio ordinario siuὸ extraordinario, seu alio quocumque modo; talis Causa naturam suam mutauit, &ex profana fit Ecclesiastica in quacumque instantia, Zc ad superiorem Ecclesiasticum interponenda erit, non etiam ad aliquem seculaaem quantacumque
dignitate praeditum, qui in hoc, quocumque Ecclesiastico Iudiisee inferior habetur, cap. Solita de maior. se obed. e. ut norarum is spestat. CAP. XXIIII. Discutitur sententia Cacherani, quae stare videtur a Cameralistis: tandem resoluitur pro Iurisdictione Ossicialis in causis tuerὸ profanis, criminalibus, & mixtis, sc intexpersonas profanas.