장음표시 사용
151쪽
sit: tanta enim est auctoritas vetustatis, inquit Lactantius de origina error. lib. 2. rap. I3δ. vi inquirere in eam,1 celus esse aecatur. Itaque cre-ἀtur ei pasm, tanquam agnita veritati. adeo ut nec ex capite iustae ignorantiae contra eiusmodi consuetudinem & praescriptionem immemorialem restitutio detur, Meno bius lib. t. nasump. c. 7Luv. a. Boerius decis I9. Ouar. in c. possessor,malop. a, Sa.CΛP. XXVII. Inhibitio per Cameram decreta extra casus a iure permitas,an sit attendenda λ
1. TNhibitionis definitio,1 a. cameris 3xtra casus in quibus aedillam deuoluuntur causae, Dinci Eccusastico inlibere nonpotest. s. Superior inferiori inbiberepotea, quando his recognoscit Iurisdictionem Uuperiore 4. Ousas ei cognita per Virialem Leo iensem ad cameram ae uolui nonpoIest. I. Causa semel facta Ecclesiastica, manet Ecclesiastica. c. Iudici inhibenti Iurisdictione earenti parendum non est, maximὸ
7. Causa cognitio requiritur in inhibendo.wquae λδ. Inhibitio emanata sine ea a cognitione nonsubsistit. . Fallit in Camera Imperi, modo materia de qua astu i appella silis. ro. Inhibitio etiam nulla subreptilia non facile contemn/nda. II. Post tres conforme inhibitio nono flis: licet Camera aliud unlit, quod improbat Vis anus. i
Ia. I ex inferior loclesiasticus maior inseculari. Is. Inhibonia acultasprouenit a Iurisdictiom.
152쪽
s . Iuri Vinio est anima Inhibitionis. xs Ucialis Ludien. habet Iuri ictionem suam inde pendentem ab inuisti o Casare. is. Iudicis Dbibitio non tenet qui earet rari dimone. II. do procedis nedum in appellatione, sed etiam in Recursu e qaupplicatione. x. F Nhibitionem vocamus prouisonem quandam ad IurisIdictionem sciura partium de caetero conseruandum,actus eontra eam facti nullitatem& poenarum incursum inducentem. Lancellat. de attent. cap. 2o in Prafat. qua Z Z, nu. I. Dico ergo Cameram Caesaream extra casus in quibus ad illam deuoluuntur causet inhibere non posse Iudici Ecclesiastico. Nam tum demum superior inferiori inhibere potest ne de causa cognoscat: quando inferior recognoscit Iurisdictionem a superiore, non autem si recognoscit ab alio, orchidiae. in c. de persona m. q. Hostien. in c. Volentes de off. deleg. Balda in l. I, c. et uomodo quando iud. Socin. onfv,Serensemus, nu at,i seqq.col M.tib s. Multifariam autem huc usque Ostendimus Officialem Leodien habere Iurisdictio. nemindependente ab inuictissimo Imperatore. Praeterqua quod ubi coepit de causa ciuili etia inter personas merὸ profanas cognoscere, eiusmodi causa per appellationem ad Cameram deuolui non potest: causa enim semel facta Ecclesiastica, innet Ecclesiistica, nec adsecularem Iudicem etiam superiorem per appellationem est deferendae.wnostrum, is appel. e. statutum, de Restri . in ases consit. 67, nu. t. de Dile. Vnde fit, ut inhibitioni per illum decretae parendu non sit. quia si Iudex qui inhibet caret iurisdi stione in causa pro qua inhibet. etiamsi inseriori inhibeat, inhibitio non tenet,& ea sperni potest Alemconfv. 6o. 7.Draesertim ubi parte n5 citata, M sine causae cognitione decreta esset, Lanceia
153쪽
regulariter in inhibendo requiritur aliqua causae cognitio Arens conss 7 I. diuenter col . Lapus alleg. los, Teiij. ind. c. dilectus, alexe conss. 69ib. 7, Rolandia Valle conq. 77,n . a , lib. 2.hoc est, ut prius constet de fundata Iurii dictione, de appellationis deuolutione, de graui supplicantis praeiudicio, de qualitate facti, de meritis,Mju Ianus de Protes . mandatis com. lib. a. c. a 6. m. J.-4.
Adeo, ut inhibitio sitne causae cognitione decreta tanquam des isto faeta debeat etiam de facto reuoctari. cessae q. 4 nu. ta . Et licet Camera inhibere soleat quoties de Iurisdictione saltem ex 9 narratione appellantis constat hoc tamen intellectum habet, quando materia est appellabilis', Monyidi bent. 3 ober. δ7. insile fundatur in casibus receptis pari. a inae. ni. a'. Aduerte tamen, Inhibitionem, etiamsi noto iὸ sit nulla, velio. subreptitie impetrata non facilὸ contemnendam, praesertim cum a potentioribus procedit, sed in stari prius dcbere, pro reuocati ne inhibitionis, ut de praeceptis causa non cognita factis, alias si
de facto contrauenirctur, periculum esset de poena Hercul. is a tent. c. ar. Nu. 9 7. Mindanus d. c. a6. nu. F. nisi constaret notorie, i de non deuolutione appellationum a sentent ijs D. ossicialis MIudicum Apostolicorum: quia tales appellationes de Iure & con. suetudine non subsistunt, qualitate causae profanae nonobstante,& mandata cassatoria quae prauo nonnullorum more iam impeiatrantur, nullo iure, nullaque ratione defendi possiant, ut insta ostendem Uscap. xxxij. Secundo aduerte, licet de iure non concedatur, nec subsistat inhibitio post tres sententias con formes, ctem. I. ut calumniis de Re. tuae tame id in Camera non obseruatur, idque ut magis magisque extendatur illius auctoritas & iurisdictio, Gail. lib. I. obseruat. 72. nu. 3. Sed ego cum Mindano aetract. de Frocessibus, mandatis
Euonis. in Imperiali Omera extrahen. lib. a. c. 26. nu. 6. usum hunc
non probo: nulla enim hac in re quaeritur, inquit ille, Camerae amplitudo, utpotὸ quae in abbreviandi, potius litibus, quam per infinitas
154쪽
infinitas Instantias prorogandis consistit: &si Diui Imperatores coarctata isthac appellanci temeritate, licentia & libidine Iurirudietionis suae amplitudinem fraudari posse intellcxissent, saluberrimam legem Cod. Ne liceat in una ea d. cauis ter prouoc .non promulgaisent, aut in Imperi j scholis praelegi permisissent. Ut ut sit, si toleraretur iste usus, debere t tantum locum obtinere cum Magistratus iecularis inserior plures eiusmodi sentcntias pronunciasset, Gail. E. Obser. 7a,nu. 3. secus autem ubi a Iudice Ecclesiastico, qui non solum simpliciter est maior seculari, velum etiam quando dubium est ad quem spectat cognitio, ra, tanquam maior ipse cognoscit Glo. in c. licet de Excepi. in ο, I ancellot. d. c.ao in. δo. Misis in Repert. verbo 'u ex Eccos Acus semperes comperent in prolatae essent, quia tum mandari debent executioniae. Hem. t calumnijs. nec inhibitio a Iudice seculari etiam maiore i subsisteret: nam inhibendi facultas cum proueniat a Iurisdietio. ne restringitur ad terminos Iurisdictionis, Lanceli. d. c. ao,nu. Io I. Iurisdietio enim est anima inhibitionis, ita ut absque ea inhibitio nulla sit & minus canonica Socin.confii. Iost Ib. 3. T. AuguLI. Uso. U. Hy, nu. a, lib. 3. Quare, cum ossicialis Leodien . habeat Iurisdietionem suam independentem ab inuictissimo Caesare, ut multoties supra ostendimus, sequitur latis per eum in prima & ' 'secunda instant ijs,& tertia per Pontificios Iudices sententijs, Cameram Caesarea in non posse inhibere, multo minus mandata eius casiatoria, aut auocatoria subsistere; quia nunquam pol cst supcrior inhibere inferiori squalis tam eis Don agnoscitur Ossicialis)ne se de causa quam cognoscere coepit intromittat & eam ad se avocare, nisi quando ille in serior recognoscit eam Iurisdictionem ab ipso superiore, ut dictum est, & probat ad c. I, mers alterum est axioma , de sero compet. iv 6, Archidiaci in c. de personari. q. I, HViun. iv c. Volentes, de Us diag. Unde si Iudex
qui inhiber, careat Iurisdictione in causa pro qua inhiber, inhibitio non tenet, & ea potest sperni, Alex. cos. 6o. lib. 7. Cardiu. R. 3 Nychus
155쪽
r34 v I ND ICI LIER R TAYIa Tufusu tom. . comis . Iuris, conclus. I. Atque haec nedum Obtinent in appellatione, veru etiam in reis cursu. 8c supplicatione ad Cameram; nam pendente recursu lesupplicatione locus est executioni . Mansing. cent. 6. obser II. O. . IV. in I. si quis nu. a, C. de Precib. Imper. Osper. Marant. is sper. 3. p 6. pr. princ. q. i, nu. 26. Amctis deris arJBT Πδ. nu. a, Hr deci . aερ. nu. 3 Guido Tapa deris. Io, Onc. decisa',in. II, fran. Marc. deris
δ' nu. a. Unde fit, ut qu*tela oblata Principi pro tollenda iniustitia Iudicis inserioris,noli suspendit interim dum Princeps de ea cognoscit iurisdictione eiusdem Iudicis nec impedit ad ulteriora processum,atque executionem sentetiae scaccias is appellat.quas
CAP. XXVIII. Excommunicantur qui Iurisdictionem Ecclesiae competentem impediunt. S UM M ARI U M.
a. Etiam B illa boena Tomini. s. stua est referuata S. Sedi. sicialis Eccloiasticus potest declarare usurpantes Iurisdictiorum
Ecclesiasticam incidi se in excommunicationem. f. murpantes bona quibus HI annexa Iurisdictio,Ecclesiastita incurirunt similem excommunicationem. 6. Hurpare quis dicaIur. 7. Impedientes Orinnarior Iudices Ecclesiamcos quo minus IurisAritione tua υtantur siunt excommunieati, ut e γ' recurrentes Mί ancellarias θ' alias c urias seculares. 8. A qua excommunicatione non absoluuntur antequam parti O
radici satisfecerint. s. En Micatus ectabscissus ab Ecclesia, extra quam non ess balari
156쪽
ECCLEST ASTICAE. ISententiam excommunicationis incurrhre impedientes vel ivsurpantes Iurisdictionem quae competit Ecclesiae de iure vel
consuetudine antiqua docet textus in cap. Muoniam inteileximus, δε mun. sceles in . v. Tho. anthuarIensis relatus a Taronio tom. Ia..Annal. anno II 66. nu. θ'. uolin. trare de sensuris Ponti . refer. p. a. vers ac etiam nu. I.oseqq. potestque Episcopus contra tales pro .cedere ad declaratiouem Censurarum incursarum , uolin. d. loco S 3, &praeter istam excommunicationem incidunt in excom
municationem Bullae Coenae Domini. si eiusmodi Iurisdictio ad Ecclesiasticos spectet ratione Dignitatis Ecclesiasticae , 2 c
uar. confit. 2 δ Immunit. Eccles nu. I, Verba Bullae Coenae sunt in II. excommunicatione: Quicumque Iurildictiones & fructus is reditus prouentus ad nos, & sedem Apostolicam & quascumque is Ecclesiasticas personas, ratione Ecclesiarum , Monasteriorum is pertinentes usurpant,&c. quam excommunicationem esse Papae reseruatam ostendit Concilium Triden. De Reform. Is aa. c. IIa qua excommunicatione nemo exemptus est, etianὶ si Regali 'splendore praefulgeat,teste Sayro. in Thesauro Theolog. morat. lib. cap af,nu. Io H, Nauar. in Manuati cap. 27 m f. potestque Officialis Ecclesiasticus , declarare tales in excommunicationem Α' Papae reseruatam incidisse VDolinus traa de sensuru Papae referuatis pari. 2, vers. ac etiam nu. r. Hryeqq. sol. yyy. Eandem excommunicati nem incurrunt qui bona secularia, quibus Iurisdictio stemporalis competebat per donationcm, vel aliter usurpant Va-
utar. consili. 2,nu. 2. bona enim temporalia annexa Ecclesiae mutarunt statum, Petrus a Monte in Monaιh. OGU. quas. nu. 4, id quod fusὸ ostendi supra cap.xvj. Porro, ille dicitur usurpare, qui sibi vindicat id quod ad eum non pertinet glo. in c. multi 2, q. i, cuius termini significatu quoad , praesentem materiam optimὸ explicat Ugolin cap. 1 7.nu. . & quod usurpantes iura Ecclesiastica tanquam sacrilegi iudicantur, est text. in cap. conquectus, deforo compet, pinsertim si auctoritatu
157쪽
VINDICIAE LIBERTATI s--& potestate usurpata, quo modo lotetit Domini, bona Ecclesiae usurpare, id faciant, Greg. Sorus in Besan casuum conscien . lib. s.c 2I inst. 8c non solum vi urpantes innodantur excommunicatione Bullae Coenae Domini, sed et i m quomodolibet impedientes Archiepiscopos, Episcopos, aliosque inferiores Praelatos, & omnes alios q tosta lue Iudices Ecclesiasticos ordinarios, quominus sua Iuris lictione Ecclesiistica contra quoscumque viantur, ac etiam eos qui post ipsorum Ordinariorum, vel etiam ab eis delegatorum quorumcuinque sententias Sc decreta, aut alias fori Ecclesiastici iudicium eludentes, ad Cancellarias &alias Curias seculares recurrunt, & ab illis mandata poenalia Ordinariis. aut delegatis praedictis decerni, & contra illos exequi procurant. s. ut habetur in excommunicat. Bullae Coenae .l6. a qua excommunicatione non absoluuntur ante qua parti & Iudici Ecclesiastico satisfecerint. Auster. de Potestsecu fv. Eecis ea 7ρ. Oceani I .fol. 4o4. Imo seculares consuetudinem, seu Iurildiitionem, exercentes contra libertatem Ecclesiasticam , seu contra personas Ecclesiae vel eius bona, sunt quoque excommunicati, &subiacent bino Imperiali, & ipsa statuta & consuetudines in contrariu non valet e. Ecclesia S. Maria de ConfiZit. Auth. Cossa, de sacros Eccles Balae. U. 367, & iurari poterit in litem contra Principes & Respub.-i seculares & alios Iudices & Magistratus seculares qui personas Ecclesiasticas condemnant in causis ciuilibus ves criminalibus. vel ponunt in bannum, vel exilium, veI alium actum Iurisdictionis contra eas faciunt, vel bona eorum usurpant, seu contra liber talem Ecclesiae iaciunt, vel alium exercent actum qui sit conistra libertatem Ecclesiasticam, se ex iuramento in lirem praestanis do ner ipsam personam Ecclesiasticam contra ipsos Principes vel Re Rub. vel Iudiceq M alios probabuntur expense, damna, & i teresse eiuslem personae Ecclesiasticae in quibus praemissi debet condenari text. in t olim is 'urnur. E ' dam. dat Balae. d. cons. 367. I t. tra I, deis litem iuran. S. 6. nu. 7. Atque haec excommunicatio.
158쪽
EccLEsI AITIC E. I Teatio tanto magis apud timoratae conscientiae praesertim viros timenda est,quo excommunicatus pr*cisus sit ab Ecclesia, extra quam non est salus: Imo diabolo traditus sit, cap. omnis Christia. nus ri. qua'. 3, sicut enim praecisus ramus ab arbore non vivit, ita& illi qui ab Ecclesia sunt separati cap. I apietas, ai. q. . Binsferudius in Enchridio Pastorali pari. 6, c. I. CAP. XXIX. Nulli quaeumque auctoritate aut priuilegio polleant eximere se pollunt a Censuris Bullae Coenae Domini. S UMM ARI UM. r. D Rincipes non possunt se eximere a c ensuris Sutra Coena Do-1 mini. a. Triuilegiumsit 3uod datum est a Tapa ne quis excommunicaretur, nultam sit. Constantini Magni insigne dictum.
. Theodosium Imperatorem excommunicat D. Ambrosium I. Henricum Regem Gregorim VIIexcommunicat. 6. Priuilegium Principi concessum ne excommunicetur, potest quam
I. Henricus Germania Rex excommunicatur se sepultura Eccle fricapriuatur. δ. Imperium Orientis translatum in Occidentem ob Uurpatam misHUDBeri dimonem.
s. Donatistis haeretici primi fuere qui a sententijs Episcoporum appellarent adImperatores.
P Rioci pes nequaqua possunt se eximere a Censuris Bullae Coenae Domini: auctor est Ill. Card. Bellarminus tract. de pote Z. I S. Pomis in temporal. aduersu Barciatum cap. 3. quia Pontifex est
159쪽
gregis totius Pastor & toti familiae Praepositus & Caput vice Christi totius corporis Ecclesiae:vnde potest ligare omnes Oues totius gregis, & Omnes conseruos qui sunt in familia,' & omnia membra quae sunt in corpore. Neque excipiuntur Imperatores& Reges, nisi velint excipi a numero ovium Christite seruorum Christi& membrorum corporis Christi, Deliamin. dicto trari ,, aduersus Terclvius, cap. I. Allucent ista B. Gregorij epist. 7. Quiri dicit inquit) se aliquo priuilegio excommunicari non posse coninis sequenter necesse est etiam ut dicat, se absolui ab Ecclesia notii, posse. Imo, quod magis est, si quod priuilegium esset a Pontiis .
a. fice concessum alicui Principi ne excommunicaretur, tale priuilegium esset nullius momenti, nec attendendum, Roder. Epist.
Semer m. tra I. de origin TrIncipatus pant. a. charta 77. S. verum,
Remurus tract. deImperatore qua H. H. nu. s. quast. y casu I per cap. cum instantia iji bo de renss. cap.per Venerabilem. suis θμt 'igitimi, rabb. in aecap. cum instantia, ubi habetur, quod re-- neat pro indubitato Papam non posse aliquem priuilegiare eius sunt verba ut non possit excommunicari; quia cum Papa teneat A locum Dei in terris, non debet aliquem eximere a tua potesta- is te, cum per hoc eximeretur a potestate Dei. Vndὰ contra po- is testatem Papae non valet praescriptio, ut not. Inuocen. in cap. ' bona. a. de PORA. Pralat. Ita ille. Censentque idem Feli, me. cum non liceat nu. I . de Prascript. & Gonetales ais Reg. viij. Cancellar in oem. S. ἶ.nu. II. seqq. Restaura Castald. tra I. de Imperatore quast. I oceani voι 12.μι. 4 pag. a. & ratio est ne in Ecclesia Dei dentur acephali, Abb. in L cap. per venerabilem nu. 9. 37. tum etiam,ne sit in manu Pontificis claues a se abi jcere. Ee manus sibi ligare, p. inuoluitis electio. tom. I. Theol. Mora lib. se. Io. nu. Ia. Quod si Reges & Imperatores P5tificali iudicio eximere tentaveris,recurre ad Magnum Imperatorem Constam
tinum qui in Nicaeno Concilio pretiente Papa siluestro per lega- 'A tos haec verba habuissetegitur:Vos inquit. Episcopia talo Domi-
no iudicandi estis. di o a ait.ego.& vos, a toto Domino iudicandi
160쪽
Ece LRsIAsTIem 73 sumus. Cum enim solos excludat Episcopos, se proculdubio Momnes Reges Ecclesiasticae subi jcit potestati. Nunquid culpas fa .ctum sanctissimi Doctoris Ambrosi, qui Theodosiu Imperatore ob suam culpam ex comunicauitῖnunquid incusas Gregoriu VII. qui Regem Henricu ob sua scelera danauityQuae conclusio usque aded vera est, ut etiamsi praetenderetur priuilegia remuneratoria, aut per viam cotractus exempti Principes a Censuris, posset nihilominus Potifex uti sua pote state, &eiusmodi priuilegia, iusta ex causa reuocare, nec aduersus pote. state ea reuocadi, ulla prae scriptio currit, Balaec. sicut tol. 3 Iureiur. Nicol. de υbald tracLde succes. ab inte Epart. in vis. moae legitim. col. I. Eram. a Gofer frater meus tra Z δ exempt,part. J. q. r. παχῆ se pari. . q. vltaru I. qua de re alibi latius agemus, Deo iuuate. Maneat ergo Reges, Principes,& c teras potestates seculi alio Lque omnes ex cornunicari posse quantocuq; priuilegio suffultos
qui Iurisdictione ves immunitate Ecclesiastica violat, aut in te turbant,aut alia Ecclesiae iura usurpant talesque Ecclesiastica sepultura, nisi resipiscat priuandos esse. Exemplo sit ide Henricus Rex Germaniae Schismaticus,qui quod sub poena capitali impediret quo minus appellationes interponeretur ad sede Apost stolicam , ab eodem Gregorio VII. anathematis poena percussus fuit,teste Baronio in Annal. anno seristi Ioly .ac quia in excomunicatione Θ vivis in hac ipsa nostra Ciuitate Leod. anno Regni sui so. decesserat, ut auctorestide Baroniussub annuctristiri ο6. tom. M. Sc D.Chapea ville Canonicus & Vicarius Leodiensis tom. Eannaliu. e. II. hinc Leo die sibus, qui illu in sua Ecclesia sepelierat,
mandauit ut illa exhumarent,& in loco non cosecrato deponeis rent,quia quibus vivis Ecclesia non comm nicat,inprat Baron.neg etiam mortuis comunicare potest. Spiram tamen postea delatus,
caruit Ecclesiastica sepultura. Hic honos scilicet merito debetur hostibus Ecclesi ac etiam Iudicibus, qui contra Ecclesiam pugnant, quos si in hac Dioecesi hoc tempore decederet, utar verbis