장음표시 사용
91쪽
7o UINDICIAE LIBERTATI selesiae Leodiensis dicto Epi1copo Guidoni,ibi, Adminimationem
temporalium Iuris Arionem enariam Principalus eiusdem Eces ' Eum eor Oufirmato prMentis eris committentes, it c.quae clam sula rursum repetiesu in concessione Regalium facta Episcopo . Roberto a Bergis anno HI 8. de qua insta cap. XIX. Nam licet reseruatio directi Domini j & superioritatis semper J inesse censeatur in quacuque concessione seu dati,3 1arta,de Cum sulistari. 2. Clausula 6 I. O a Confr I9.nu.6.-ist. Afflictit decis3δ . nu. H. Gulaeo Hciflog. Iacobin. tra' de Hom ijs M. 39. tamen hoc non est de natura seudi: nam ex pactro potest transirer 6. in se udatarium. Balae in Is plures nu. 7. de contait. inser. Hr in Pra luaestu nu. I9. Teci. fons I9J . nu. I. uti videmus in praedicta
selidi sermula i licet alioqui ex illa inferri non possit concessio seu datis' sed potius donatio, viditamus; Nam licet in dubio omnis Eroesumptio sit capienda ad excludendam donationem, etiamsi us redderetur nullus i. si non somi in S sifalso f. de cond. in eb. ubi Tart. Aret. in L A Titio nu ' is deverb. obe Zai in I. i. g. Lenique, nu. II. d. Mirebest. tamen ex quo facta suit Ecclesiae praesumitur magis Donatio libera, quam con. cessio laudatis, Olisad. Ons iI'. in primo aeubio. Menoch. ως. tinu. at Hr so. Hr cons ynu. σε, lib. 1. Mianae a maste,confδI. .inae seq. lib. I. Grat. cons. 6. nu. Io. Cephal. cons. 369. no. D. Q segas Peuda enim & iurisdictiones liberε donari possunt Menoch. lib. s. Prasumpi. 's. nu. Ia.ex quo fit,ut Principatus, Comitatus,non prae. sumatur seudalis, sed proprius carae Mantica vi Tacit. Mambim Onuent. lib. M. tit. q. nu. Nec interest quod ex verbo isto, Inuemuimus inseratur se dum, quia hoc verum esset nisi ex alijs verbis excluderetur seudi interpretatio,ut si adessent verba concedimus vel donamus. oldrad. . OUJ r1ρ. Inprimo dubio, Decius Consi iv. ων. I. Iandus a Viae cons Io. nu IF. lib. 3. Op l. d. consi. 369. um t.
Neque etiam reserr quod Episcopi Leodienses ut alij per Im-
92쪽
EccLEsIAs aer c perium Regalia sua accepta reserant ab Imperatoribus, quia pesea nihil de ipsorum Iurisdictione Ec auctoritate temporali detrahitur, quin potius illa confirmant atque corroborant, uti patet ex tenore Regaliorum de Inuestitutaru Epistopis Leod. ab Rogibus 8c Impp. Rom. concessarum, quemadmodum liquet ex Inuestitura prae dicti Λdolphi, ubi etiam nota Episcopum Leois diesem vocari Principem Imperii: vidcin literis Henrici Imper. anno Ia t. adit i super difficultatibus inter Episcopum Ec ciues, qui illum dilectum Principem vocat, Versim, ut hoc diuerticulum omittamus, inserimus ex pauid 1 ιν antedictis, satis superque constare Principatum Leodiensem non esse laudum Imperij signanter etiam quod quaelibet res tib Ia pr sumatur donec Contrarium probetur, quod multis ostenditUMenotatus ae lib. yproumpi. pi. per tot ubi etiam id extendit ad in Comitatus Ac Principatus qui liberi praesumuntur, Ac non seu drudales, Talae in cap. I. S. ὸ contrario nu. a. is Due R. de re alis: DELetiamsi in praedicto Guidonis Episcopi Reliuio usus sit Adolphus Imperator verbis his. Sualia seu a Principatus Pontifrialis
Laodiensis de liberalitate Regia E ' exigente Iustitia concessimus. quia non ideo minus praesumitur Principatus libet: debuisset enim exprimere se concedere iure laudi, ut in terminis probat MenOnochius dicta prasum pl. yr. nu. H. E ' Carae. Tuschus tomo . con- 2ticlum. 6. . o. cum seu da 8c ἔurisdictiones liberὸ donari pos- sint 'Paris. Confay nu. II. tib. I. O OG. I6.nu. . tib. Menoch. Cons. ISI. nu. 29. maximὸ attentis verbis, de liberalitate Regia Em Iustitia exigente , quae inserunt simplicem donationem Oiarad. Consi. IIy. πα 3. UMenoch. Const. I. a. fc osteudi
Nam verba illa exigent uestitia important clausulam propter
benὸ merita, quae clausula in concessione apposita, non facit seu-- , dum, sed puram 8c simplicem donationem, praesertim si conces.sit omnia iura,nihil sibi reseruando,ut in dicto Reliuio,vbi ei iam habetur
93쪽
habetur alia clausula simplicem donationem importatu. a . de liberalitate Regia Talta iπc. I π, M. Siv M.fuae tris.
Abb. in Ous 3o.uV. 3. pari. 2. IV m lsconsertcm 3 libertus nu. δ. V. H Onae in Ieb. Hr is l. ex hoc iure nu. I . g. vi iur. Bursat. OG. I. nu. a. in si vol. I. 1 . Non est ergo Principatus Leodiensis Fcudum Imperii, sed tantum sub illo Principatu multa εc diuersa sunt lauda Imperij, quorum ratione Episcopus Regalia petit & sacramentum fidelitatis, quod homagium vocant, praestat, & Imperator omnia &. . singula ipsius Episcopi Leodiensis ic Ecclesiae suae ac Comitatus Lossensis Regalia, lauda, seudalia, & temporalia cum uniuersis Dominjis & attinenti js. meto & mixto Imperio, etiam Iurisdictionis exercitio temporalis, &c. confert, & in laudum assignati , ac ipsum Episcopum de illis inuestit, mandatque omnibus Coia mitibus, Baronibus, Nobilibus, Militibus, Clientibus, Vasallis, .. Ossicialibus, coeteriique terrarum , Ciuitatum, Locorum & Dominiorum quorumcumque dictae Ecclesiae Leodiensis ac Comi latus Lostensis subditis suis, & sacri Romani Imperij Fidelibus dilectis, districtὸ praecipiendo quatenus dicto Episcopo uti vero &ordinario eorum Domino in omnibus & singulis, tam Iudicialibus, quam extraiudicialibus, Iurisd:ctionumque temporalium ., exerciti js reuerenter pareant, Imperij tamen facii iuribus auctoritate & superioritate semper sal uli. Haec sunt verba concessionis Regaliorum & inuestiturae datae Roberto a Bergis Episcopo Leodiensi trecentis circiter post annis, a Reliuio Guidonis nimirum per inuictissimum Ferdinaniadum Imperatorem anno III 8. Notentur verba Iurisdictum que temporalium, quia sub iis compraehenditur Iurisdictio plenissima. meri I mixti Imperii Round Conf. 2. nu. 17. Oseq. lib. a. quid aute im nollet postrema clausula. Imperij tamen acri iuribus au D. ritate 'superioritate stemper saluis insta cap. XXI. discutiemus.
Λtque haec Regalia & Iurisdictio plenissima prioribus quo
94쪽
quoque Imperatoris de data a Go6. quae extant in Annalibus Reuerendi admodum Domini Ioannis Chapeaville quondam Canonici & Vicarij Leodiensis de eadem Ecclesia optimὰ meriti toma. in No ero & deprompta ex libris chartarum eiusdem Ecclesiae , i quibus constat Imperatores illos confrmasse priores donationes territoriorum , laudorum, oppidorum, per Pipinum, Carolum Matiellum, Ludovicum, Carolum Magnu Francorum Reges, ex mera liberalitate Regia Ecclesiae Leodien fassitas qua formula vius etiam est qnadringetis post annis & amplius Adol- 27. phus Imperator in concessione illa quam eidem Ecclesiae nostrae fecit . uti videre est ex supradicto Reliuio, idque omni publica potestate excluias sunt enim verba Ottonis i I. Imperatoris) Imperiali edicto praecipientes ut nullus Comes, nullus Iudex, nisi cui Episcopus commiserit, audeat potestatem exercere super ea
loca, neque placitum habere sid est tribunal in aut steda sid est
emendam aut mulctam) aut tributa, aut bannos, aut telonia, aut reditus de statione nauium exigere; neque in quibuslibet alijs, quae vel nunc habentur, vel de caetero habenda sunt; hanc auctoritatem propria manu firmantes, &c.
Per quae verba, quis non videat Episcopo Principi Leodiensi competere plenissimam sine cuiusquam alterius luperio tis se a publicae potestatis rc cognitione Iurisdictionein
Quae sanὸ Imperatorum lc Regum confirmationes atque concessiones rursum roboratae sunt nedum per alios successores Imperatores, verum etiam per SS. Pontifices, dc nominatim per Adtianum Papam eius nominis IV. qui inter alia decretum seu poenam excommunicationis subiicit cruse extat tom. E. Anna eiu rim Domini Chapeainde . . in Idenrico II. Di copo Leodiensi par lo T. contra perturbantes Ecclesiam Leodiensem, vel eius posscssio aes auferentes, vel ablatas retinentes, minuenses, seu /9
95쪽
quibuslibet vexationibus fatigantes, tales inquam reos esse Diuiis ni Iudicij sc a sacratissimo corpore ae sanguine Dei de Domini Redemptoris nostri Iesu-Christi alienos elle, idem S. Pontifex decernit 6c in extremo verba eius sumὶ exaivine districtae vitioni subiacere declarat. Eadem decernuntur in Sacrocincta & Generali Synodo Constantiensi contra violantes libertatem Eeclesiae Leodiensis e ubi 3φ' Fredericus Imperator tunc voluit quod nulla c5munitas vel per sona publica seu priuata collectas seu exactionos, angarias vel perangarias Ecclesijs vel alijs piis locis aut Ecclesiasticis personis imponere seu inuadere Ecclesiastica bona praesumeret, sin aliter &requisita ab Ecclesia vel imperio huiusmodi emendare conteneret, tripliciter refunderet, & nihilominus Banno Imperiali subi
ceret: cui Banno etiam Obnoxius esset qui in excommunicatione propter libertatem Eeclesiae violata per annum persisteret. Dat. Constantiae'. Kal. Octob. anno. Issis. Atque ut ad rem redeam, Iurisdictio haec plenissima, etiam probatur per sententiam in cootradictorio iudicio latam petPaulum II. Fontificem Max- sis extat lib. - chartarum dictan
prae Ecciniae Leod enses pag. a f. quam equidem quod omnibus obuia sit minus hic edendam censui , certὸ compendij cauta Quanquam, notandum putem, si quid dissicultatis sui nihil est in hoc Orbe tam clarum quin interdum tenebriones soli nebulas offundere nitantur) ratione Iurisdictionis temporalis Epis. 3et. copum inter Sc suos subditos oriri contingat , nunquam Cae- fatem adiri selitum, sed summum Pontificem, uti contigit ante
annos circiter 27. tempore ali. mem. Ernestio Cum enim Comsules cum toto statu populari Ciuitatis Leodiensis eidem Ser nissimo Ernesto exponeret,suisse libellu supplicem per ordinem Equestrem Be Magi stratum Viselensem, ratione cuiusda excessiis ibidem tum commissi, Consilio ordinario exhibitu, in quo dice. batur Reuerendum Dominum ossicialem Leodiensem nya ha
here auctoritatem inquirendi aut iudicandi in dicto oppido Vis tensi
96쪽
EcCLE IASTICAE. Tytensi contra personas Laicas, sed omnes &singulas coram suis immediatis & sub alternis loci Iudicibus tanquam solis ordinarijs conueniri, & per eos solos puniri debere, aditus super hoc per Commissariosulustris Capituli Cathedralis Serenissimus Episcopus Princeps Ernestus. serio mandauit ut patet ex eius rescripto 7. Mai i6o3ὶ Iurisdictionem suam antiquissimam per suum Cis.
cialem exerceri solitam conseruari debere, neque eam possessionem aliquo modo aut conatu alterari posse, donec per Pontis.cem aliud stitueretur, inhibendo omnibus singulis ordinari jConcili j Consiliarijs de toti Collegio, ne caussae per supplicem ii. bellum mentionatae, aut similibus negoti js Iurit dictionem suam& sui ossicialis concernentibus, sub pcrna grauissimae indignationis sese immiserent, vel Ossciale aut Fiscum aliquo modo aut conatu in prosecutione negotii impedirent,6c possessione turbarent. adiecto decreto & clausula irritanti quod quaeciaque aduerissus hanc ordinationem attentarentur, pro nullis & insectis haberet. Hactenus decretu & ordinatio Serenissimi principis Eanesti. Ex qua quidem Constitutione, ducitur argumentum, Iurisdictionem illam Civilem & Criminalem inter profanas personas residere penes Eprscopos, alioquin occurrente Iurisdictionis conssctu inter subditos & Ossciale, recurreretur non ad Pontificem, sed ad Caesarem, quod senapcr secus fit, ut os edimss. Superioritas autem docetur ab effectu ex actibus superioritatem omnimo-
dam & uniuersalem inserentibus And. Κnrchen tract. Se sublimilagis territorij iurec: 3 nu. iδε. vii in casu praesenti ostenditur ex recursu ad S. Sedem, veluti superiorem in cos ictu Iurisdictionis, maximὸ in possest brio r not. Ant. 6apicij. Neapol II. nu. 12. seqq. ubi ostendit spoliatum ante omnia restituendum 'etiamsi non doceat de titulo. Quini md inualuit iste usus. ut si quid a Caesare mandetur Epyscopo unde se grauatum sentiat, solet ille Pontificem appellare. tanquam suum immediatὸ superiorern, uti patet ex dissicultate superioribus seculis exorta inter Episcopum tunc Leodiensem Κ. R de suo.
97쪽
76 v INDICIAE LIBRRYAT Is& suos schabinos, anno Domini i386. de quo extant in Archiuis Ecclesiae nostrae documenta probatissima.
C A P. XVIII. Ostenditur Caesarem non esse immediatὸ superiorem Episcopi Leodiensis, quod praetendatur Ciuitas Episcopatu anterior. SUMMARIUM. . A P te translatam sedem Epistopalem ὸ uitate Tongress
Dodium, nudum idius extabat ciuitatis v igium. a. Dodium e Lgia ignobilis Loilari ia simius. 3. ui nob litatus martyrio S.Lamberti. . Imperium Legiae donat Caroli arietas S. Huberto. I. I ιrium Regum Francorum diu ante Julij Caesaris tempora. o. Legi me Leodium non recognoscebat tempore Caroli 2 sanesti Imperium Germanicum. I. Lothario Caroli Misgni nepoti iure bareditario obtigit Lota ringia qua antea Mustram dicebatur. t. Romano Imperio incorporata sub Ottone primo. . Otto primus Rom. Imperator Lotbarissam in Burgundiam incorporavit Imperio, eodem iure relicto ecclesia quo ante ruebatur uisivi Tongrenses. -
xο. Partitio Lotharingia sub Ottone ria . . . '
II. ciuitas Dodienses condita sine ulla Imperatoris Asensu. ra. Legia ne quidem fuit Ouitas tempore S. Monulphi Tongrorum uisivi vigesimi in ordine primi. II. Vaticinium S. Monu hi de Lesa υilla. 1 f. LHubertus vltimus Tongrorum Episcopus transfert sedem Episcopalem M vitam Legiam, quam moeniam cingitinin Citii ε tatem erigitvs Encomtum ciuitatis Leodiensis δει- ὰ S. Huberto liliis lifiισο in vero Pomino. N. Arara
98쪽
EccLEsIAITICAE. πis. Ante tempora S.Huberti Leodiumparebat Imperio Regum Framciae : O ante bos nisum ciuitatis vestigium extitit. a . Trouincia Belgica paruit Imperio Romanorum Isto. annis antequam in ius Regum Francorum conceάeret.
II. Reges Francorum subiecerunt sibi prouinciam Belgicam exutas inde Vandalis se Gothis circa annum ori ro. . Eandem insedere usique ad tempora Caroli Marulli, qui territο-rium uri dictionale villa Legia donauit S. Huberto circa annum Christi 7 2I. cuius donatio perplures Pontifices θ' ίγ- sines confirmata fuit. 2o. Bona in Ecclesiam collatafiunt Ecclesiastica. . 2I. Ottosecum sympor. concedit Episcopo Leodiensi omnempotest
ata Epistopi Leodienses respectu suoru ubditorum Maiestatem Aou sevisse censentur,ini os dona ores reprasentare. H. Principes immediaia Impιrio sublini omniatos i in suis terri torijs quaepotest ymperator ipse in suis territoris
a . ciuitates Imperiales in suo territorio iura Principis habent. a I. Secus dicendum de ciuitatibus inferioribus. as. Auctor non intendit quicquam de iuribus sacra Ja Cesarea aiestatis imminuere. V Erum. non desunt, qui censent Episcopum Leodien. cum sua Ciuitate immediatὸ ab Imperatore dependere hOC praetextu, quod Ciuitas Leodiensis sit anterior Episcopatu , sicque Iurisdictionem omnem a sacratissimo Sc inuictissimo Imperato re accipere. Α t, hoc tam alienum est a vero quam quod alienissimum: cum ante transsatam ὀ Ciuitate Tongrensi Episcopalem sedem in viculum Legiam, vix ullum extaret non Ciuitatis sed exiguae villae vestigium i & quidquid erat mapaliorum&Iuri L
dictionum in isto ignobili tum Lotharingiae sinquit Molanusin is Ma viculo, postea martyrio & miraculis S.Lamberti Episcopi nobi-
99쪽
τη v INDICIAE LIBERTATI Ilitato, acceptum tulit S. Hubertus Aquitaniae Ducis filius, eius. vi dem s. Lamberti successis r in Episcopatu, a Carolo Matiello A lpaidis adulterae filio . idque in expiationem martyri j S. Laminberti quo martyrio illum assicerae perditae nequitiae Dodo Al- . paidis frater, ob repraehensum nimirum adulterium cum Pipino Maiore Domus Regiae Franciae commissum. Extant porrδnunc parietinae castri Pipini ictu tormenti bellicia Ciuitate di. stantis in pago de Iuppille. Cuius donationis meminit Levinus Breclitus, versibus quos sic recenset Reuerendus admodum Ioannes Chapeaville Canonicus & Vicarius Leodiensis in vitas.
Huberti primi Episcopi Leodiensis Ac S. Lamberti Patroni nostri succetar in Episcopatu post transsatam Tongrensibus sedem : artyrio ill Dis Doctor, niveoque pudora Lambertus, populo Dodina praesidet υrbi. Cuius non multo post tempore, prima locauit urnia, translatis chari eum sede MagiHri . Ossibus Inisbertus; sicoque ex paupere claram Reiauit, instituens mensuras,pondera, leger: Francorum postquam vindex, equitumque Magisterfarolus, olpaidis prolesgenerosa, paternas Dignus auis, quem Marte uum cognomim Eicunt. Illectus pietate viri, ingenioquesagaci,
HvBERTO IMPERIvM TERRAE, ius condidit omne.s cergda Carolo Martello, qui Saracenorum Malleus dictus est , quique Praefectus Palatij Maiorem, vocabant in & totum Regnum Germanorum Francorum quod diu ante Iulii Caesaris tempora Sc Natiuitatem Christi extitit ut annotat modernus Parisien .de monarchia Frandorum nu. 4. 7.)gubernabat sub anna
PChrist i iρ. quique in recta & masculina linea ab ipso Rancha. rtio filio primogenito Clodionis Comati, filii & successoris Phalamondi primi Francorum Regis descendit, Legia nostra proo
100쪽
ECCLEsIA TICAE 79 fluxit; quae tempore praedicti Caroli Martelli viculus erat Lotha ringiae, nullatenus recognoscens Imperium Germanicum, Ca, 6.rolum Martellum, & Lotharium, sed Caroli Magni quem nonnulli dicunt Leo dij natum teste Munstero lib. , sol, 9 i.) nepotem, cui iure haereditario obtigerat lia c Lotharingia, quae anteari ustrasta nuncupabatur, at cuius Lotharij nomine Lotharingi apostea appellata est, & demum Romano Imperio incorporata sub Ottone primo. Extincta enim in quinta generatione, tota posteritate, saltem virili, Caroli Magni Francorum Regis , Galli proprium sibi elegerunt Regem, Germanis resicto imperio, quod prius & Gallis N Germanis commune fuit. In illa autem iImperij succestione dictus Otto factus est Romanorum Impera. 2'tor, qui Lotharingiam & Burgundiam incorporavit Imperio codem iure relicto Ecclesiae quo antea gaudebant Episcopi Ton. grenses, qui facti sunt quoque Germaniae Praesules & Imperii Principes cu eade in istis ditionibus rebus donatis potestate quam habet ipse Imperator in toto Imperio. Et sub Ottone secundo filio Ottonis senioris sub annum Christi ;73. partita est dicta Lothoringia, & partim Coloniensi, & Leodiensi Praesulibus do. Io. nata, nulla laudi aut recognitionis facta mentione, partim G. rolo Franco seudo concelsa,vti refert Sebastianus Verronius Pr ἱ- positus Friburgensis in Chronicis Eceses & Monarchiarum. Quod quidem idcirco deduco, ut succestiuὸ ostendatur Ciuitatem Leodiensem multis seculis Episcopatu posteriorem,& permanus Episcopi, ut infra dicemus, conditam, sine ullo Impe catOrum assensu,neque tempore Caroli Martelli & S.Lamberti ullum Ciuitatis Legiae vestigmm fuisse, sed Uillς duntaxat, vii etiam dis o 'cimus ex antiquissimo Ecclesiae cathedralis ossicio in Antiphona prima ad laudes festi S. Lamberti, verbis his: . fontigit erηὸ Virum carissi munere dignum