장음표시 사용
181쪽
loniea. Iudice Apostolicὸ delegato ad dictam Cameram inte
positae. Denique in alia appellationis causa anno 13δ7. inter Franisciscum Hense appellantem,contra Ioannem Delen Treuirenses. admissa fuit dicta exceptio consuetudinis, & reuocari processisseum inhibitione, atque adeo mandata cassatoria circumducta. causaeque 3c partes remissae vel ad officiales, vel Iudices Pontificios, maximὸ ubi constabat partes coram i, prorogasse, quo casa res est extra omnem disputationis aleam, Vim ierin tras. δ Διαrifae Episcoporum Germaria cap. a. Et quidni admitterentur eiusmodi exceptiones ac remitteretur
cauta ad proprios Ecclesiasticos Iudices ex quo in Constitutio. ne Imperij edita anno i 113. de pacificatione religionis inter alia statuatur quod contra Imperii status qui Λugustanae simi confessionis Ecclesiastica Iurisdictio exerceri non debeat in causia religionem ipsorum Sc Ecclesiarum ordinationes,caerimonias Mministerium concernentibus; scd in alijs casibus & causis exerceri poterit Ecclesiastica Iurisdictio per Archiepiscopos, Episcopos aliosque Praelatos, prout in singulis locis consuetudine, suotare
receptum est, & in exercitio & possessione reperiuntur. Quae verba cum sint generalia, & exceptio firmet regulam in casibus v. non exceptis,t. In his ocribi ῬN.1de leg. non poterunt restringi ad causas primae Instantiae, sed comprehendunt etiam causas appellationum in quibus eadem consuetudo reperitur. Denique non ossiciunt Caesarum priuilegia supra in obiectiorine tertia Magnificorum Dominorum Astessorum mentionata. . quia statuunt duntaxat a sententijs Concilii ordinarii Leodiensis in causis laxam excedentibus latis,tameram Spirensem appellan dum esse, neque quicquam decernunt de sententiis D. Ossiciali latis in causis profanis & inter merὸ profanos. ita ut censeantur reliquisse sententias illas, seu appellationes ab illis interpositas in terminis saepe memoratae consuetudinis omnem hominum memoriam superantis. quas consuetudine ut di alios Hus,moreae
182쪽
&statuta confrinauit imper. Maximilianus I. 24.Iunii IIit. nec
dubium quin Augustissimus Inuictissimusque Fcrdinandus Im.
perator modernus pro sua singulari lctoto terrarum orbe celebri pietate & admirabili assectu erga Romanam Ecclesiam, extra quam non est salus, intendat etiam illa confirmare & pro confirmatis habere, presertim cum sit tutor, defensor, Ec protector 'Pontificum successorum Petri, iuriumque & possessionum eiusdem S. R Ecclesiae uti latius ostendit R. P. Retorius Iinit. Morat.
pari. a. cap. 6, lib, Io. P. Mames Ont. I. cons. Ia. nu. δ. & nos alibi ad Preces primarias, Sectio. I. verbo Advocatum. Ad tertiam εc reliquos articulos, respondetur non esse noriuum inuentum appellare a sentent ijs Iudicum Ecclesiasticorum it. etiam in causis profanis, & inter profanos latis Romam ad Chσisti Vicarium, uti supra multoties ostensum est, cum etiam vide mus Ethnicorum aeuo appellationes Θ Germania Romam deuolutas, uti liquet ex l. Non putabam 48. E. de condit. &de.
Caeterum , quoad Conseruatores Ecclesiasticos, a quibus videntur Imperatores Maximilianus, & Carolus V. supranominati exemisse suos subditos, ne scilicet coram dictis Conseruatoribus. in causis profanis conuenirentur, dicimus eiusmodi priuilegiano posse ossicere Iurisdictioni Ecclesiasticae, quo minus exempti in causis a Iure permissis, aut etiam mixti fori ad suum Consem, torem recurrere possint: Cum Caesarum constitutiones ad Iu- 13 risdictionem Ecclesiasticam extendi non possint, teste Ignatio Lopea, intract: crim. canonica. cap. 3. mef - ex ista, ita ut non obstantibus eiusmodi priuilegijs, liberum sit, exemptis in causis violentiatum & iniuriarum, personis, & rebus suis illatarum, re currere ad suum Conseruatorem, c. Ler cap. . de priuileg. in s. ωti notat Eramus a Cho ferstater metu, in suo tract de Exempl. tom. A, parto. qua ZMCpa r. 2υ. qui tamen non potest inhibere Iu- η .dicibus Laicis, qui aditi sunt super causis profanis inter merὸ pro-- X laucia
183쪽
fanos: quia sicuti Papa directὸ id non potest. 6ard. BHarmis. -
i i. Controuersis ei lib. I. cap. o. in Nauar. in reletit. cap. Nomi. δε Dincijs: ita neque Conicruatores, qui sunt Papae delegali, c. I. in
f. de ors det g. . Uerdm nodus in eo non consistiti sed an Iurisdictio ciuili, in causis videlicet profanis inter merὸ profanos & faicos, sit ossicialibus Epilco potu Principum, maxin.ὸ h lectorum Germaniae permissa, & an appellationes ab illorum sententiis ex commissione Nunciorum Apostolicorum, vel Papae ad Ecclesiasticos deuolui possint, quod hoc ipso opusculo multis rationibus assirmative ostcndimus & exemplis ab omni aeuo petitis confirmaui
Nam A postolica auctoritas adeo viguit omni aevo, veluti testatur illustrissimus Cardiu. Baron. an. Christi ost2.lom. P. ut neque bella, neque alia incommoda retiuere potucri ut homines, quominus tam ab Oriente, quam occidente, etiam ex transmarinis
Eccusjs appellationes ic alia Iudicia deserrentur ad sedem Apostolicam. Et si quae Prouinciae fortassis te a Iurisdictione S. sedis sub straxerunt, impunὸ illis nonccssit. Hinc legimus Dominum Deum tradidi isse Hispaniae Regis . a . num Saracenis, non quia in s de . sed Idrisdictione a S. Sede defecerat. 'Baron in Annal. an. CNUA Ior. Vnde intelligant Principes loquor verbis Baronii)quam male sibi, suisque Regnis consulant,qui Ecclesiae iura tollere, vel imminuere conantur, quod ipsum repetit rursum alijs in locis Anno. Iloo. nu. - itemnu. t anno. HM. nu. I. ubi Ostendit Principes opprimendo .Ecclesiasticam iurisdictiortem Regnorum suorum interitum & amissionem arcessere quod etiam in usurpatione aliorum iurium Et bonorum Ecclesiae accidere proxima hac secunda parte ostendemus dc exemplis confirmabimus.
184쪽
Contra Impios Ecclem Aga iuges , illius bona
C A P. I. Bona Ecclesiae in quom plici differentia. Qualia tempore primitiuae Ecclesiae. De Constantini
ona tempore nasscentis Ecclesia in duplici fuere Hlserentia. 2. Ita Constitntio Vrbani II vetantis instudari bona Ecciniastica. s. Discutitur qua Bo de maliditate donationis fonstantini Magni. . . Ante donationem Onstantini seu tempore primitilia Eccleo Christiani in communi v tuebant. I. Tomon vocis 6gnobita. c. fleri portulantes qui λγ. bi trimen Clericorum anonicorum Regularium P. Decam L amnicorum cur se dicti φ'. Praclara viri prodiere ρ Ononicis Regularibus. Io. Non uullae recensentur donationesIacta Ecclesia Rom. II. Constantini rinatio an valuerit φ a. Imperatorpotest alienare res ImperisI . Munificentia Regum Francia. I . JS. Hieron .er Ambrosius Constantini donarion m Hlaudare r. II. sonstantini donatio roborata est consenμ omniu Ordinum Imperθι 26. Toratio Con Zamim ι Idonatio remuneratoria.
185쪽
264 . INDICIAE LIBERTAYIsSCripsimus priori parte contra eos qui Iurisdictionem Eccle.
fasticam si non tollere funditus, at minuere nituntur. Nune porro ad eos Ecclesiae Mastyges transiliemus qui Ecclesiae bona, libertatem, aliaque illius iura usurpant, ac priuiquam ordiamur lubet primum praemittere. an aliqua bonorum proprietas comis petat Ecclesiae: quod quidem altius repetendum est, & inquirendum quomodo tempore nascentis Ecclesiae Clerici, alijque Chri . ' atani bona possederint. Dico ergo bona duplicis fuisse generis, spiritualia alia, alia temporalia. Illa sunt vestimenta & 1upellex sacra, id est usui sacro destinata, item decimae, quae teste Augustino Tributum Dei, & pensio animarum gentium vocantur; in super primitiae.oblationes, &alia. Temporalia vero seu profana sunt illa, quae Principum aliorumque piorum hominum munificentia Ecclesiae donata sunt. Ista antiquitus plerumque in seudum dabaotur, licet postea Vrbanus II. propter grauia Imperii onera, quae Episcopis Sc Abbatibus imponebantur Synodo Pl ce utina Edicto cauit ne in posterum praedia Ecclesiastica in seu.
Caeterum, ut aetas succedit aetati, ita bonis temporalibus auctior faeta est Ecclesia, & maximὸ Romana, ex donatione Coninstantini Magni. facta Sylvestro Papae. De qua, quia plerique alieniores ab Ecclesia Romana, praesertim vero Nouatores re haere lici varia comminiscuntur, adeo ut nonnulli in dubium reuocare audeant, an unquam ista donatio contigerit, & ut fuerit in rerum natura,an valere potuerit; pauca hoc loco edisseram,conaborque
adstruere, & fuisse, & valuisse. Quoad prius, haut dubium est neminem , nisi qui fluctus in
.simpulo volet excitare,negaturum Constantinum Magnum posteaquam purifico rore perfusus esset, inter alia mutatae in m
Ilus vitae argumenta istud dedisse, quod munificentia sua Ecclesiam Romanam bonis temporalibus decorare voluerit, donando nimirum B. Siluestro & omnibus eius successoribus Pontificibus,
186쪽
Lateranense, & omnes Italiae, seu Occidentalium Regionum Prouincias, loca, Castra, Ciuitates, &c. Ipsum quod probatur in eap. Constantinus Imperator. dist. 96. dc per λlbertc. ad i. a. S. initio. nu. I. 6.j. de Q. Troiae Isidor. tom. I. Contil. pag. 3Iy. sua Surium. Cassalae tract. de Imper. D. Bernardum lib. . δε Consis ier. - gemum Papam qui Pontificem Constantini succes.sorem quoad insignia Iurisdictionis temporalis vocat, adde Con. cilium Lateranen sub Paschati II. quos omnes si legisset Laurentius Valla Sectariorum in hoc genere antesignanus haut ita facit Θin dubium atque adeo in inuidiam sua ignorantia vocasset Constantini donationem. Antea verδ, compertum est Christianos bona sua in commuisne contulissi , neque quemquam fuisse qui quod possideret suum esse diceret, uti ex actis Apostolorum patet. Tempore enim primitiuae Ecclesiae. , Christianis omnibus omnia ferὸ erant
communia , Sc clerici cum Episcopis eadem vitae societate utebantur. Unde nomen Coenobitae , a graeca voce quod est communia, quasi communiter viventes. Distribuebatur autem se singulis prout opus erat.
At ubi refrixit charitas, pietas, deuotio ἰ maior fidelium pars propria bona possidere cepit, & Apostolica illa & arctior comis munisque vita apud Monachos & plaerosque clericos remansir, donec tandem relicto proprio Episcopo de clericis loquor cum
quo eandem vitam agebant, eodemque utebantur refectorio scdota, torio, ad propria secessere , certis contenti stipendi js ab Episcopo datis, quos ea de causa Sportulantes appellabant, ut DC in Stat Baron. tu Annal. tom a. Anno ChristiaILRemansit tamen vestigium Clericorum primitiuae Ecclesiae apud Canonicos Regulares nostri temporis; non quod illi, sicut nunc isti, tria solemnia vota vovissent, necessitatemque sibi im- 7.
posuissent permanendi in communi vita, sed quod sub obedien-
187쪽
t a Episcopi & directione Decanorum qui ideo sic dicti quod
per Decurias per Dioecesim in vineam Domini mitterentur in incommuni illi & laudabili victus &vestitus communione at distributione sui nunc apud Regulares, id est Regularis illius Obseruantes siciplinaeὶ viverent, mysteria obirent, ac sacris sub eodem Rectore operarentur.
Ex quo vitae instituto prodiere viri ab eruditione &sincti. 9 monia exim j, qualis in Belgio censetur dulphus, Traiectensis Ecclesiae Canonicus: in esphalia Meiuulphus Archidiaconus Parderbo mensis: quos regulares unionis ' indeshemensis in album Sanctorum suorum merith retulere. qualis quoque Aui nus Marci Euangelistae Discipulus, & postea in Alexandrinas Ecclesiae Episcopatu successer: ius natalem Canonici Regulates Lateranentes celebrant, teste Molano ipsis Kal. Decembris, quem etiam ferunt a B. Mareo in mandatis accepisse, nὸ ab Apostolicis regulis discederet, sed in commvnrvitam agens, suos disicipulos in ea diligenter erudiret. xo, Verum ut undὸ diuerti redeam, praeter Constantini donationem, scimus Ari pertum Regem Longobardorum Ecclesiae Romanae apprimὸ se munificum praebuisse, quippὸ qui Pontifici
multos fundos sinquit Carolus Sigonius vi Regno Italia lib. a. Amo Tos. in& nseminatim patrimonium Hlpium Cottiarum a Rhotari Rege ademptum restituit, eamque donationem aureis litteris exaratam ad Pontificem misit. Quid commemorem alias donationes Regnorum Siciliae, Angliae, Hiberniae, Hungariae, Daniae. Rustiae, quae donata Ecclesiae Romanae in perpetuos Pe- tri successores derivarunty sed valeant ista uti nota. 11 Venio nunc d aliam a sectariis diiudicaram quaestionem, an nimirum Constantini Donatio valuerit. Pro negativa obiicitur. quod Imnerator non poruerit a se abdicare bona Imperi j, nee tam profusὸ conferre Ecclesiae Romanae. Respondetur, Caesarem, uec quemquam aliorum Principum abdicare a se bona Im
188쪽
rerii & Domi uti sui; cum nihil aliud pr stent, nisi quod reddant
Deo &Ecclesiae quod suum est, quotus enim quilque non credat, Regio Prophetae, asserenti Domini esse terram,qples ii u dinem eius ρ Praeterquam quod Imperator potest alienare res Imperij. apud Iulianum S. υθα. de lex I. Neque per illud laeditur Imperium, vel Regnu ed quod res redit ad suum pristinum statum, L mim L pa s f. depa I. unde legitur pontificem Im. perium Carolo Magno dedisse, non daturus sorsitan, nisi suum
fuisset, siue ex illa Con stantini donatione, sue ex iuris propri j a
Christi accepti potestate per Constantinum confirmata, Toetilpo Heroicarum quas. lib. 6. tit. deiuras Eccus temp. q. 3 nu. 6o. Imis, si priora tempora & nostra reuoluas, plerosque vidcbimus Reges ac Principes pietate, aut usu sic exigente, vel Ecclesiae do- 13. nasse, vel saltem vendidisse.Testis esto B.Ludovicus Galliae Rex, quem multa latifundia Ecclesiae Gallicanae dona N' costat.Testes Pipinus. Carolus Martellus Galliae Reges, ut sileam Otionem&Αdolphum Imperatores, Notgerum Episcopum Leodiensem,
quorum meminit R. D. Chapeaville tom. I. Hr 2. Annal. Pons scum Leodien. re Barcinius tom. Io. Annal. onno rarissi 96a.qui quidem ardore pietatis Christianae flagrantes, multas urbes, Oppida,vicos. ECclesiae Romanae atque etiam nostrae Leodiensi, ultro, id est religionis tantum suae testimonio condonarunt.
Et hos censebimus contra ius & fas fecisse, propriasque animas, quarum aliquae in album Sanctorum relatae sunt lethali ste vieri alligassc Θ Testor D. Hieronymum epist. ad EAstochium,S. Am brosium in orat. funebri de obιtu Theodosi Er' lib. I. epi I. 32. aeuo Constamini satis vicinos . qui Imperatoris illius Lustum & in E elesiam fle. Eccesiasticos aelum ac studium multis laudum praeco.
niis depraedicar Unt. Secundo, respondetur donatorem Constantinum, interue iis niente non tantum auctorirate sua, ut notat. Boetius Ero dimisso exae cap. Connotin. sed plenissimo omnium totius Imperii
189쪽
163 v INDICIAE LIBERTATI sordinum post maturrimam deliberationem consensu, pcr prag. maticam scilicet lanctionem omnibus Romani Imperi j Principibus & magnatibus, uniuerso Senatu . cuncto populo sic expedire iudicantibus . donationem hanc factam esse non tam Roma.no Pontifici,quam ut dictum est, Deo, quam Ecclesiae Dei Sponsae, idque sub persona D. Petri Apostolorum Principisi quod autena Deo datur non donatio, sed remuneratio est, & quidem perexigua si conferatur cum omnibus bonis tam animi, quam corporis; tam gratiae, quam uaturae; tam spiritualibus, quam coris poralibus; tam perpetuis & aetetuis, quam temporalibus; tam coelestibus, quam terrestribus , a Deo cuilibet collatis hominii Est autem perspicui iuris valere donatione&remuneratoriast -- lius Regulus is in donat. accedentibus praesertim tot ac tantis, tamque singularibus Christi nConstantinum bene sic ijs, Miraculo victorem Maxentii, altero miraculo curatum a lae pra; mira.culo denique fide Christiana instructum, ac sceleribus grauissimis ereptum, denique Christiana Monarchia donatu ac beatum. ita ut liqc illius θonatio diuinitus planὸ facta videatur. Quae quide Dolo diutius prosequi, tum quod non sit instituti mei, tum quod permulti sint auctores grauissimi, qui eandem serram, ut cum Tertuli. loquar, reciprocarunt. Consulant curiosi si velint Abb.
OG. 8a. lib. I. Card. in Clem. unica. Hyuretur. Feli. in c. solitae. H. Miuor. Hrobed. Gonnesiu S. Item Semiana Insiit. in actio. Boe. tium Epo. d. loco. & alios quos citat Couar. tib . Var. refol. cf. I6. nu. . . ubi dictos auctores saniorem laudasse sententiam constat quae stat pro veritate & validitate donationis Constanti.
190쪽
De Iute Decimarum. Negari non possunt sine graui scelere. Praescriptione non acquiruntur. Earum immunitas non inducitur ex non prae statione. Diuinitus earum fraudatores puniuntur. sVM MARIUM. T. Erimae deb/ntur iure Natura Quino. a. 1 Ethisiri primitias fisum SMιristibus donabant. 3. Tempore legis natura an subpeccato trmuntur decimini asaro. . Decimasunt iuris diuini. F. Deus honoratur in Decimis. . Solutio decimarum ausit hub princepto. 7: Tempore legis Euangelicasolutio facta es parnalis. st Nemo quantacumque dignitalepraditus exemptus es a iure vici
'. λου 'Decimarumprascribi non poteΗper laicos. 3 o. Laici incapaces sunt decimarum, neque iliarum libertatem aequi. rerepossunt. II. . Hus abnutivi nuen facta solutionis non sussciunt a prascrip
tionem libertatis decimarum. I a. 'Tana non Ioluentis decimas, vel idus usurpantis, vindicta diuina.
II. Hi Horia Caroli Martiali alernis purnis mancipati ob vicimas ablatas OIacularibus attributas. I . Infigne Augustini Eictum contrafraudatores decimarum, II. Magna Dei ira est quando peccatoribus non irascitur. I . Commininio Dei aduersus raudatores istimarum.
DIximus superiori capite inter bona Ecclesiae censeri Deci mas : quarum depeculatores ac usurpatores, quam graui se Y sceleti