장음표시 사용
271쪽
eoETRIARUM AC POETARUM IIII. fi ka MYRUS BYZANTIAE DONARIA VENERI REPOSITA
Ergo sub aurato thalamo iam cypridis almae Uua, sacro Bacchi plena liquore, iaceS. . Non circumfundens uiater tibi grata flagella, Post solium pariet nectareum Capiti. v.
Thaumaretae imaginem tabula habet; belle sane vigorem Expressit et pulcritudinem illius, quae pulcras palpebras habet; Adblanditur te intuens et domum custodiens catella, Dominam domus ratari intueri.
ιιδε ANYTAE TEGEATIDIS EPIGRAMMATA IN AMYNTOREM
Lydia terra habet haec Amyntorem filium Philippi,
Multum ferream tangentem pugnam: Neque ipsum dolorificus morbus domum deduxit - noctis,
Sed periit pro sociis habens rotundum clypeum.
272쪽
QTon amplius suauiter canens te iuxta diuitem Aelf dis domum Locusta canentem videbit sol. Iam enim prata ad Clymenis euolasti, Et roscidos aureae flores Proserpinae.
Flore, Proarche, cadens aetatis tristia matris Implesti luctu pectora, sic periens. Isthaec at pulcro celebrant te carmina saxa, Pro patria occumbens sortiter hie situs est.
Hircum cornupetam Bromii spectate, superbe obtutum in barba figere pergit aCrem, Nempe conissantem cernens in montibus altis, Barbam scit rosea stringere Nympha manu.
273쪽
se: INSCRIPTIO SEPULCRALIS NI.cAEAE EXSTANS PROPE LACUM IN OBELISCO
Gloriare, Nicaea, excelso tumulo Et pyramide, soli proXima. Quae inter vivos celebratum Hierophantem Tegit, immenso monumento conditum s Est Saeordotis hoc sepulcrum, est Seuerae Tumulus, cui coelum, non tartarus, vicinum eae
Coeleste monumentum, et auro refulgens splendor Viri, similem vitae tumulum nacti, Astris vicinum: nullus autem tumulus tantum tenet Virum, sacrorum coelestium ministrum. s Qui prolapsam patriam a terra leuauit, Animique et linguae summa adeptus est dona, De quo contenderunt, et, quae rogo mortuum imposuit, Attica. et Nicaea) quae sinu ota suscepit. υἱώf pra
Sepulcralis eolumna, eur Insculptus tibi crista terri. bilis gallus, sub susea ala sceptrum gestans, pedibus surripians victoriae ratum; in extremo autemn ' Gradu
274쪽
Gradu cur proiectus talus inclinatus est Quomodo .lapis tumulo pauperia viri, qui sAuis cantu tempore nocturno excitatur, conuenit Non videtur: sceptrum enim hoc vetat credere: . sed condis Athletam, qui rursus. certamine victor euasit. Neque hia acquiesco: quomodo enim vir velox comparari Tulo posset y nunc autem, quod res est, dicam: Io Palma victoriam indicat, patriamque gloriosam Palmarum matrem, Copiosam larum, Αuis vero, me cantando peritum primumque et varium Musarum, quae circa Venerem sunt, vatem fuisse. Sceptrum tenet, eloquentiae signum: mori autem me Nimio vini sotu, iactatus innuit talus. . Et haec quidem symbola sunt, nomen autem lapis celebrat Antipatri, generosis maioribus orti.
eleriter versaris inter halcyones, o Lenaee, sed muta mater Luget, ob frigidum sepulcrum maxime lugens.
275쪽
ET COMPARATIO IDYLL. V. MOSCHI
Hane prolastionem a me, quum ad diem natalem Serenis i nostri Principir eelebrandum nomine Vnia uersitatis nostrae Frideris . Alexandrinae inuitassem, nuper demum publici iuris factam, hie repetere ab imsituto haud alienum fore arbitratus sum, quoniam est tirones, quae in legendis veteribus poetis obseruanda sint, inde quodammodo videre possunt, et plura, qua/in adnotationibus ob rationes notarum supra monere ' inon potui, loca explicantur uberius et diiudicantur. i
i loschi earmen de raptu Europae siue Idyst. II. pau-
cis illustraturi, neque originem ') neque veritatem cillius fabulae curabimus, sed cum Horatio, Ouidio eLucianoque comparando, de eius virtutibus et vitiis, squae nobis quidem videntur, quaedam iunioribus poe- seos omnisque elegantioris litteraturae studiosis haud somnino, speramus, ingrata disputabimus. Primum spoeta noster illud Horatii, vel potius illud naturae tipsius poeseos praeceptum, et quae prima veluti lex tcuiusuis carminum generis omni sere fuit tempore, l
aut famam sequere, aut sibi conuenientia finge, i
ra Cloriens ad Luciani dialog. mar. XV. pag. 32 . tom. I. iedit. Reitati totam labellae τερατολογίαν ex ambiguitato
narrationis Phoeniciae esse natam, Iovem. cognomine ἰTaurum, rapuisse Europam, ceteras vero sabulae partes tesse tantum mendacii, aut malae interpretationis antiquin Isimae historiae inania ornamenta arbitratur. Fulgentius tIibr. Mylliolog. I. Europam in naue, tauri picturam habente, traptam fuisse interpretatur. Aliter explicat Palaephat. de hIncredib. cap. XVI. alii aliter. Quam bene, alii videant. , Dissii jam by COOste
276쪽
egregie habuit animo mentique infixum. Iam vero, quum omnes in describendo raptu, et officiis Rciorum marinorum explicandis amice conspirent, a vero haud prope abesse videtur, antiquissimam suisse traditionem. et arti scis cuiusdam monumentum, saepius vulgatum, quo vera quaedam historia hieroglyphice fuit repraesentata aliisque poeticis ornamentis aucta, tam Moscho quam reliquis ob oculos versatum fuisse. Singuli vero, uti poetae et fabularum conditores facere debent, quaedam addiderunt, aut, quae vero caput fabulae non violarent, deinceps mutarunt: eiusque ipsus varietatis et fictionis ope carmini aut narrationi suavitatem et id, quod a nouitate placeret, scite parare studuerunt. Veritatem igitur poeticam bene custodiuit Moschus. Tum ingenii secunditatem rerumque sensui subiicien. darum ubertatem, in inueniendo nouo carminis splendore et amplificando ornatu prae se fert. Apte explicat argumentum ; non narrat solum, aut pingit quasi in tabula, ut omnia in oculos smul incurrant: sed, id, quod poetam huius nomine dignum decet, per
suce essum temporis omnia ordinat, ita ut Europam cum aequalibus suis fores decerpentem, tauroque insidentem et raptam nobis videre, et colloquia eius cum Ious audire videamur. Luxuriat quidem Moschi ingenium, sed plerumqus ita, ut delectet et placeat. orationis lumina et comparationes aliquoties inseruit. quibus et splendorem et colorem indueret maiorem. Enimuero insunt quoque huic carmini, quae nobis quidem non placeant. Namque augustam illam fmplicitatem, quam in Theocrito osculamur et admiramur, ac parsimoniam illam prudentem, quae Horatii poemata inprimis commendat, desideramus in Moscho
nostro. Comtior adparet, et ornatu maiore, quam
decuit, onustus incedit. Finibus contineri nequit, sed instar torrentis ripas longe lateque superantis vagatur
277쪽
et mire redundat. Singula vero, idyllium ipsum perseqωndo, curatius inuestigabimus: ita vero, ut potiora tantum momenta paucis notemus, et digito quasi monstremus vel vitia vel virtutes.
carminis initium, quod Moschi proprium est, statim spirat sensum et calorem poeticum. Venus mittit somnium; cui munus, quod alias adtribuitur Mercurio, hic adfingitur: dea igitur machina est, cutidicitur quod Europa a deo decipietur. Somniat
haec, se videre per quietem, duas continentes terras, quae formam mulierum habuerunt, de se certantes: expergi seitur metu perculsa: diu sedet taciturna, et
ambas in oculis apertis adhuc habet, quod quidem commotum animum bene depingit:) tandem de omine huius somnii secum loquitur; ca versu 1 - 29. Quaerit socias v. 3o.)' Ηλικας, οἰετερις, ἐυπαυροίας, quae epithetorum coaceruatio non placet. Quid ad Iudum et voluptatem aut honorem facit, num omnes
eiusdem fuerint staturae nec ne Τ Tum haud alias, ac ευπατερείας nobiles, a regis filia perpetuas sibi adiunctas laisse socias, nemo negabit. - cum his semper Iusit 'tempus, quum vel ehoreas duceret, vel corpus ad ostia fluminis ablueret, vel e prato odorata lilia κέρσοι, felici utitur audacia) tonderet, h. e. Carperet. Vide poetam, qui memoriam antiquissimi temporis morumque simplicissimorum apte renouati comparent, suo quaevis ealatho instructae. Europa vero portabat aureum, Θηητοι, μέγα Θαυμα, μ έγοιν πονον 'Hφαkοιο Spectabilem, valde mirandum, magnum opus mitiani.
In hoc idyllio id iam suffecisset, ad praestantiam calathi singularem declarandam. At enim Moschus
278쪽
et dat veluti eius genealogiam, et omnem Ilis Argique historiam, quae splendide atque artificiose insculpta fuisse dicitur, late edisserit. a vers. 32-62. Elegantissimum esse, equidem fateor, epifodium, si per so consideres: habet suas virtutes; Sed nune non erat his lacus. Si Moschus argumentum tractasset sterile, quod alienis opibus excoli atque ditari debuerat, aut si historia filiae Inachi magnam habuisset similitudinem cum fatis Europae, illud epi dium haud iniquo loco fuisset intextum. Enimuero, quod Io oestro percita pedibus per mare ambulat natanti similis, quod
homines duo in littore bouem ποντοπορον Fonteradum spectant, quod Iupiter vitulam marinam manu diuina placide mulcet, ea omnia parum conueniunt Europae historiae. Habet Homerus frequentes doni
cuiusdam genealogias, sed apto loco insertas. copiosa describit Theocritus Idyll. I. vers. 27. sqq. poeulum, sed id instar praemii pars suit carminis necessariae quos si Moschus imitaturus dicitur, num apte imit tus sit, et iusta uti possit excusatione, subdubitamus.' Festiue porro et graphice describit, quos in
prato flores certatim decerpserint virgines. atque alacritatem venuste innuit vers. 67. πολλα δ' Λειμωνων έαζοτροφεων πί-σκε πετηλα, multaque in terram pratorum vernorum eadebant folia. Tum Europae venustas maiori laude et ad sensum offi-R a Cucius Obiter moneo, versum sit. πορτιος quod Io in
vaccam, non in vitulam marinam, seu Phocam mutata fuit. Ρiersonio in Verisimilibus pag. 5 I. menda laborare, et corrigendum se videri, προτιος Anthol. III. rap. Ist. ep. 4. v. t. τυπος.
279쪽
cacius efferri non potuerat, quam Moschus secerat Vers. TI. 'Oια-έννεια, Excellebat, scut inter Gratias Venus. Iam vero Gratiis pulcerrimam quamque comparare solent poetae, vide Schrader ad Musaeum pag. 399. At hoc non suffecisse visum fuit Moscho: a Venere
ipsa sumit comparationem. Quanta laus esti et quanta maiestas in breuitate i Nunc videmus pulcerrimam, poetice signatam, quam ab omnibus facile possimus discernere. Quid igitur mirum est, Iouem,
seminarum venustate excellentium venatorem, venustate illius paene diuina fuisse captum 7 Sagittis Umneris, quae sola pqtest etiam Iouem domare, ictus, mutat corpus, ad suspicionem iramque Iunonis euitandam, atque fallendam virginem, et fit taurus: vers. 74 - 79. Cur vero Ioui Veneris auxilium opus fuerit, non videmus: inani illa loco agit. Forsan recordatus est poeta, se ab initio cecinisse, a Venere somnium Europae fuisse missum; an alium carminis exitum hic mente conceperat y Quod autem versu 79. Iegitur: Κρυιε λου, νωιὶ δεριας, καὶ γίγνετο haec argutia sere est sophistica, uti iam bene monuit Hemstertius. ad Luciani dial. mar. XV. p. 3a5. et prodit Moschi aetatem, quae a vera simplicitate desciscens, argutias captare solebat. Atqui Θεον, Venus occuluit deum, mirifice minuit vim et potentiam Iouisi Apud Homerum contra Iuno ad consopiendum Iouem, probabilitate poetica melius seruata, cingulum, cui magna vis inerat, a Venere petit. Forsan vero Moschus scripsit Κρυ' ιε, aut κλέψε Θέαν, Iupiter ipse formam oceustauit; et 'elapere pro occultare Latini quoque dixerunt. vide Dor ille ad Chariton. pag. 5o7. qua quidem ratione durities
280쪽
orationis aliquanto mitigaretur: et nominatiuus αλευρ- μενος v. 76. qui alias exitu caret iusto, aliquam versus superioris requirit emendationem. Pari modo
Heinsius verba Silii Ital. VI. 3o7. Martem regere, mutat in tegere, quoniam de insidiis agitur. Multo concinnius scripst Horatius III. Od. 27. ubi eamdem ornat fabellam. v. 25. Sic et Europe niueum doloso credidit tauro latus. A versu So. 8 . nugari Videtur Moschus: Taurum hunc fuisse scribit, οιος ςάΘριοις ἐνισέρ εται etc. non qualis in sabulis nutriatur, neque qualis sulcum secat trahens aratrum; Neque qualis inter armenta pascitur, neque qualis ille, qui domitus valde onustum trahit piam strum. Quis auet scire, qualis non fuerit ille taurus 7 Proiicit ampullas et sesquipedalia verba. Τum vero formam ipsam, oculos et cornua quae eleganter et poetice dicuntur, aequalia inter se e capite emersisse, 'ut orbes lunae cornutae, dimidiatos ambitus, apte describit. Corpus flauum fuisse scribit: contra Lucianus dial. mem. pag. 326. ut
νοι Sῆνο ι αυτόν. Europa descenderat ad litus ludi- . bunda, aequalibus adsumtis comitibus: ibi Iupiter, tauroqηum se adsimilasset, vita ludebat, pulcerrimuSque vide batur: etenim auus exat perfacte, cornibus scite intor tis, et vultu placido: lasciuius ergo subsaltabat in litore, mugiebatque suauissime, se ut Europa auderet etiam