Theophili Christophori Harles Anthologia graeca poetica

발행: 1775년

분량: 347페이지

출처: archive.org

분류: 시학

241쪽

τοδ', ω γύτον ουζανο , ουα ἀίδης. V. ALLD v. Lelah. pag. 4. Illustrium et bena meritorum virorum sepulcris imponebantur obelisci, pyramidalem habentes formam; quasi illustres illi homines . humanam conditionem superassent. Pyramides enim immortalitatis symbolum erant apud Aegyptios. - , V. T. Οὐζαri V. Musaeum v. 187. Splendida hac qsepultura ornati: πλα α κεκλιμενοι dicuutur. Anthoc νlibr. III. cap. 6. M. t

242쪽

V. T. V. Leich. pag. 6. v. 5. Nicaeam terrae motu quater eueriam, Sacerados restituit: et hoc epigramma ad Dberii tempora, Le1chio iudice, referri debet. quippe quo imperante, ruina urbis illius nobilissimae fuit longe maxima a que atrocissima, quod ea clarissimae minoris Asiae urbes perculsae, imperatoris tamen beneficio et liberalitate breui sunt instauratae. Sueton. Tiber. Cap. 48. . υ λωιτ. Urbes feminarum habitu manus et quasi supplices voces Imperatoribus tendentes passim in antiquis numis occurrunt: nec minori laudi dueebatur collapsam urbem restituere, quam nouam condera.

243쪽

aM POETRIARUM Ac POETARUM XII. IN ANTIPATRUM D

Vixit paulla ante ciceronis aetatem vide Cic. de orator. III. 5o. in primis Reisti in notitia poetarum Anthologic. pag. 23I. sqq. v. T. αλεκτωρ. Gallus, sceptrum ala, pedibus pal- mam gestans, talo adposito, lapidi insculptus erat, quorum signorum sensus his versibus declaraturi v. I2. Tυρον. Tyrium dicit Antipatrum, qui Sid nius est, ut Virgilius Sidoniam Didonem, quae Tyria erat. v. Grursu ad Virgil. Aeneid. I. v. 617. v. 13. Amatoria Antipatri carmina coronae suae Philippus Thessalonicensia intexuit. ι

244쪽

Σκαπτρα δ' ἔχει λόγου - δε πε. II

v. is. Mercurii eaduceus eloquentiae imago a veis teribus habebatur. πισοντα v. Valeri Maxim. libr. 8. p. 8. v. x6. Οινοβροχῆ. Erat in vetere alea Inter Iactus laselices, qui χῖος et οἶνος, Latine unis Vocabatur, isque symbolum deinde fuit, non eorum modo, qui Chio orti erant, sed etiam hominum, qui nimio potu mortem accelerauerant, et vino quasi immortui erant. quod Leich. eleganti carmine Leonidae in Antholo libri IIL cap. VI. confirmat. i

245쪽

XX. THEONIS ALEXANDRI

IN LENAEUM NAUFRAGUM D

Mυρεῖ ' υπερ- λυζομ ενη δε Im a Vide Leich. pag. 27. Fletu ac dolore consumti passim alcedinibus comparantur. Iphigenia apud Euripidem vers. Io8 sq. Ηomen Iliad. T. V. 558. ' Curae est: rarior forma nec alibi facile obuia videtur Leichio. Nagello, U. C. in litteris ad modatis legendum videtur, μιδος, atque interpretandum: Celeriter carmen ces halcyonibus etc. Oppositio vero haec: cito atque inopinato tibi accinant halcyones in mari versantes, quibus natans occurris contra mater tua te priuata9 muta facta dolore luget. Non admodum eleganter μυρειτο et μυρομένη, duabus tantum interiestis vocibus, poni videntur Lelchio; quum, etiamsi ultimum abesset. sensus inis teger plenusque foret. Sed ita solent interdum epigrammatum scriptores. .

246쪽

, Theocriti I d. XI. ad pag. 79.

Nullum contra amorem natum est remedium aliud, O Nicia, neque quod vel inungi vel aspergi possit, ut opinor, Quam Musae. Leve hoc et iucundum Nascitur: inter homines quod tamen facile non est

inuenire.

Puto autem ego bene nossis te bori medicus cum ssis, et nouem Musis eXimie carus. Sie Cyclops apud nos commode ViXit, iAntiquus ille Polyphemus cum amaret Galateam Iam primum pubescens circa os et tempora. Amavit vero non rosis, aut pomis aut cincinnis, Sed perniciosis furiis. ducebat autem Omnia post Ita habenda. Saepe oues ad on sine duce) sua sponte redibant Ex viridi gramine: ipse vero Galateam cantu celebrans In ipso algoso litore consumebatur Inde usque ab aurora : insensillimum habens subpediore vulnus Α Venere potenti, quod telum illi in hepate fixerat. Is Sed hoe romedium ille inuenit, sedensque . in rupe Praecelsa, in mare prospectans, talia canebat ro candida Galatea, cur amantem respuisy Candidior caseo, cum aspiceris: tenerior agno tvitulo lasciuior, splendidior uua immatura. Soles vero huc veniri, cum me dulcis somnus tenet: Recedis vero statim abiens, Cum dulcis somnus mareliquit, Fugisque velut ouis canum lupum conspicata.

247쪽

Amare te coepi puella tunc, cum primum a Venisti cum mea matre, volens hyacinthina solia , Ex monte decerpere; ego vero viae dux eram. Neque, ubi te vidi, postea desinere, nec nunc quidem Ab eo inde tempore potui: tu vero prorsus nihil per Iouem Curas. Scio, pulcra puella, quare me fugis: .3oQuia mihi hirsutum supercilium per totam frontem Ab aure altera ad alteram protensum est aurem, unum longum. Vnus vero oculus subest, et latus nasus supra labra. Vorum ego ille, qui talis sum, oves mille pasco. Et lac optimum, quod ex illis mulgetur, bibo. . 3 Nee easeus mihi defit in aestate, neque in autumno. Neque summa etiam hieme et fiscellae enim sunt oneratae semper. Fisti la vere melius canere noui, quam ullus hiai cyclopum, Tecum, o carum dulce pomum, me ipsum quoque cantu celebrans Idque saepe nocte intempesta. 'uo tibi undecim hinnulos, Omnes foetus; et catulos quatuor ursarum. Sed veni tu ad me, habebis nil minus: Glaucum vero mare sne litus ferire. Iucundius in antro apud me noctem transges.

Ibi sunt lauri, sunt procerae cupressi: i SEst et nigra hedera: est vitis dulcissimos fructus ferens: Est et gelida unda, quam mihi nemorosa Aetna, Ex candida nive, potum diuinum, ministrat. Quis prae his in mari et fluctibus vivere malit Si vero ego videor tibi esse hirsutior, SOSunt mihi querna ligna et sub cinere ignis extinctus

Et perserra possum, ut etiam anima mea a te comburatur,

248쪽

Et unicus ille oculus, quo mihi nihil dulcius eth. Hei mihi, quod mater non peperit me habentem

branchias, Ut ad te per undas irem. ac manum tuam oscularer;

Si quidem os non velles: adferrem vero tibi vel alba lilia, Vel papauer tenerum, quod rubra crepitacula habet. Atqui haec quidem in aestate, alia vero gignuntur hieme, Vt omnia haec simul tibi offerre non possim. Nunc prosecto hic, o puellat natare discam, , Si quis hospes nauigans cum naue huc aduenerit, Vt sciam, quaenam voluptas vobis sit habitis e in profundo. IEgredere o Galatea, et egressa obliviscaris Sicut ego nunc hic sedens domum redire.

Pascere vero una mecum velis, et lac mulgere, Et caseum premere, acre coagulum immittens.

Mater me sola iniuria afficit, et eam accuso: Nihil prorsus illa umquam amabile tibi dixit de me. Idque in dies videns me tenuem magis fieri. Dicam mihi caput et ambos pedes meos Dolere, ut crucietur: quoniam et ego crucior. 7. O cyclops, cyclops, quo tibi mens auolauit Si tu prosectus calathos texeres, et teneras virgas

metena

Agnis adserres, fortasse multo rectius saperes. Nulge praesentem: quid enim sagientem sectaris Forte aliam inuenies Galateam, et quidem pulcriorem7s Nullae puellae mecum de nocte colludere volunt zSuauiter vero rident omnes, cum ipsis ausculis. Nimirum et ego in terra aliquis videor esse. Sic Polyphemus 'pascebat amorem, cantans: suauius autem agebat, quam si aurum odio et Io

249쪽

Furem quondam Amorem infesta punxit apicula, Fauos ex alvearibus depraedantem: extremos ver Digitos omnes confixit. At ille dolebat, manusquainflabat: Et terram pulsauit, et exiliit: atque Veneri ostendit dolorem: et questus est, quod tam exilia Bestiola esset apis, et tanta vulnera saceret. Nater autem ridens; Quid, inquit, an non tu simulis est apibus ΤΕt eum paruus sis, tamen vulnera tanta iacis.

BIONIS IDYLL. I.

L amentor Adonidem: interiit formosus Adonis. Periit formosus Adonis, ad lamentantur AnioreS. Ne amplius purpureis in vestibus, Venus, dormias a Surge misera pullata, et planges Pectora, et dic omnibus, obiit sormosus Adonis. Lamentor Adonidem: adlamentantur Amores. Iacet formosus Adonis in montibus, femur dente candidum candido dense percussus, et Venerem dolore assicit Tenuiter anhelans: ater vero ipsi cruor manat IOΝiueam per carnem: subsuperciliis autem oculi torpent, Et rosa i. e. roseus color fugit labrorum: circaque illa Noritur et suauiuin, quod nunquam Venus relinquet. Veneri quidem suauium, etiam non amplius vive tis, placet: Sed non sensit Adonis, quod ipsum morientem Oaculata est.. iamei, Al. x

250쪽

Lamentor Adonidem: adiumentantur Amores. Atrox, atrox vulnus habet in femore Adonis: Maius autem Venus habet in corde vulnus. 'circa issu in puerum et cari canes vlularuΠt,

Et Nymphae plorant oreades: ipsaque Venus, Solutis capillis, per nemora eriat IoLugubris, incomta, nudis pedibus et rubi ipsam ,

Incedentem infestant, ac sucrum sanguinem carpunt. Clara autem voce eiulans per longas valles sertur, Assyrium clamore requirens maritum, et puerum vocans. At circa ipsius umbilicum ater funguis alte erumpebat. asPectusque a semore cruentabatur: mammarum autem loca Nivea prius Adonidi rubebant. ' . 'Heu, heu Veneremi adlamentantur Amores. Amisit sormosum illum virum, unaque sacram sommam amissi.

Veneri enim formosa forma fuit, dum vixit Adonis: 3o Mortua autem cum Adonide est et forma Veneris 3 heu, heu lNontes omnes et quercus dicunt, heu Adonidem l Et sumina dossent luctus Veneris,

Et sontes Adonidem in montibus deplorant, Flores autem prae dolore rubefiunt; Venus vero 33 Per omnes colles et per urbem nobiliter canit, Heu, heu Veneremi obiit formosus Adonis; Echoquo respondet: obiit formosus Adonis. Veneris dirum amorem quis non deploret 8 heu, heu lVt vidit, ut cognouit Adonidis insanabile vulnus, ψ Vt vidit purpureum sanguinem in marcescente femore, is Brachia expandens, gemendo dicebat, mane Adoni, Niser mane Adoni, ut te postremum reperiam, Vt te amplectar, et labra labris misceam.

ΕXpergiscere paulisper Adoni, iamque postremo s

i ι . . me osculare: ε

SEARCH

MENU NAVIGATION