장음표시 사용
41쪽
fidei morumque praece tionibus eri
dienda δε ad studium Religionis incitanda magR cum a1rimorum seu tu annum integrum consumpsit.
siue repudiat , ab ad Congregationem mirabili eventu vocatur. IΝterea quum viri sanctitatem , atque doctrinam fama vulgaret, accidit opportune ut Ecclesia oppidi SJohannis Abbatissarum Curione indigeret. Quare Archipresbyter, illius tum Sacerdotii patronus statuit non alium quam Carusium in eius muneris honore collocare. Tantum apud bonos valet ab ineunte aetate probitati, ac litteris dare operam. itaque certiorem de re facit Augustinum , utque iter in atriam quam celerrime arripiat monet suadetque, cereus omnino eum locupletis beneficii commoda, obviis, ut aiunt ii amplexurum, nullamque remiatris,
42쪽
tris , ac Patriae caritati praelaturum. Ceterum quum longe aliter existianaret Deo ita disponenteo Augustinui; postquam tam praeclarum Implissimi viri de se judicium magni fecit , justaque grati animi testifica
tione fuit prosequutus, ali se UOCn-ri illi significavit, neque e re sues re illiusmodi Sacerdotium admitte Sacerdo Te PerCulsus est responso eo Archi lium a m
PreSbyter Sed tamen ut eum dilige bl
hat, eratque Hilarii precibus , quihusdam velut stimulis fodicatus, ins tare rursum , illumque per fortunas omnes rogare Ut annueret addens, si secus faceret, fore ut ingrati in se animi notam, diraeque in Parentem crudelitatis videretur subire, qui ex opificio suo vix Iucri tantum aciebat, quod esset ad vitam parce, C duriter agendam satis Ad haec Carusius, idem quod supra, eademque animi demissione reposuit persuaderi autem sibi nunquam StPRSSuS. Sed eo connitens quo mente serebatur academici stadii cursum denuo urget, cuiusdam Ρhilosophicae Cu-
43쪽
thedra petitorem se praebet. Dum autom hac via juventutis edocendae placere Deo suo cogitabat Carusius, eandem vivendi rationem mirabilem illam quidem retinebat. Immo quum maiore quam antea otio abundaret, hanc nostram domum visebat multo Johan crebrius. Quo faeitum est, ut in eum di adcuratius intueretur vir sanctissis mus Iohannes oci Doctor Theo- logus, sed Curio tum tempori San -.
publieus a Columbae, ignobilis Didiceseos in Barci Barcinonensis pagi prope Baetulono Aca nem. Hic est vir ille Apostolico ple- demi nus spiritu, quem aiebat idem Ca- Prose se hsius fidissimam S. Ρ nostri Philippi imaginem fuissc. Vir eximia non modo virtute in a tissimae contemplationis dono, sed Prolatiae quoque, ac curationum gratia praeditus. Hic itaque vir tantus, pro ea qua pollebat altitudine animio spirituum,
ut vocant, discretione coepit animo praesagire, ac spe praecipere fore Carusium Nerianae domus sibi devotissimae operarium eximium Ut vero cognovit ille clarius rem se gra
44쪽
imam Deo , ac B. Patri facturuna, si optimae spei adolesce em insxiti to suo aggregaret, tentare illum primo , suadere deinde , ac . mquam non hortari, atque adeo obsecrare ut Nerianus fieret. Sed occinebat surdo. Quoniam Vero nulla fugae ratio adversus persequentis Dei consilia, quum die quodam Augustinum juxta ira aedem Dis. Jusis , lastori sacram Augus c. minaesset Johannes, validissime eum mi ituri, vultuque ad gravitatem μνι
, Deum ut quantocitius oratorii do , mum ingrediares, ibidem moritu, Quibus verbis gravissimi, spectatae virtutis viri, velut fulmine quodam de coelo ta 'us, perculsusque ut ipse postea rasus est,a numero haec reposuit Carusius:, Ig1tur si haecis voluntas Dei est, oportebit ina , pleri. Nec plura. Immo quam unus quisque pergebat prosequutus est viam. Exindri autem tm alte Carusii animo insedit monitum illud, quo scilice t vir s-. . illi usi entem ad
45쪽
coelestium rerum amorem concipiendum acuit vehementi ut nihil posthac agere , dicere, sentireque statueret, nisi quod voluntati Dei consentaneum esse plane intelligeret Quam ille deliberationem, quoad vixit, adeo tenuit constanter , ut semper divinum placitum in omni opere
Jam vero, ut re ipsa monstraret quam ille prompto animo voci Dea' obediret, Johanne Rocam domi nostrae diversantem , uti saepe alias sol Carsisti bat, non multo post convenit. Eiqueor xio quinam sui sensus essent candide aperriens:, wlii, inquit, vir egregie, Ne- , rimae quidem militiae nomen dandi non erat animus quidem Quin mo, Captus amore litterarum ad magis, terium quoddam academicu magno impetu contendebam. Sed ext , mei si quod sentio dicam in mei , te , ac propositi, ut in solem ac, pulVerem aliquando evocarem, c, ad sanctum Jes Clusisti Evange Maium populis nunciandum sortior me accingerem. O tamen manus: B tibi
46쪽
tibique interpreti, ut certum mihi, sedet Voluntatis divinae ausculi se re promitto. Ad haec Johannes t Johan , Istud enim Vero est sapere , mim Augustine, istud tibi vere, M prii P0dinvi , denter consulere, quod Deus, nobis velit, unice Velle, propriam, que suapte sponte Voluntatem ne, gare. Quid enim miseri in his re , rum humanarum fluctibus adsiduiq,, Dictemur Una salutis via est, si ,--4n uritus Dei placitum, velut in , tutum ortum recipiamus Atqui, consilium illud tuum nunciandi, Evangelium, nusquam implere me , lius poteris quam in domo S. P., Philippi , ubi nullus est festus dies,
, quo illud populo non aperte, ac, Cum fructu exponatur. Igitur tibi, auctor sum, ut quam celeriter Prae, posito te sistas , eumque ut digne, tu te in sodalitatem suam adcisce, re humiliter poscas ; non enim du-
, bito quin te quae eius est humani , ta atque amabilitas benigne sit, , ac suaviter complexurus. Ego int , rea Deunx, ut remetes et di Cari
47쪽
- maius, omnemque mean is operam tibi polliciar
FEcit Carusius quod vir ille impe
raverat, resque cessit feliciter. Nam eum paucis post diebus SPrες positus. Sacerdotes reliqui, qui ob expletum in Congregatione decen-ruum jus habebant syifragii , in ean' dem admittendum esse statuerunt, inniper etiam habitis inquisitionibus quae ceteroquin de vita, moribus, bonoque nomine candidati praemi ti debuissent. Quandoquidem nemo Wat, qui nesciret quam natus factus que esset ad institutum Carusius It que Nonis Marti anno Christi .
: 'T DC XCVI. admissus ad primam
nomen Probaticinem est , ac nonis ipsis ar dat Au- Uronibus aggregatus, quum an- Sustinus ΤΑΠ quintiun Mari yicesimum
48쪽
ret Ubi autem tanti Parentis filium, quantus est S. Philippus, fratremque
tot virorum non minus probitate, quam doctrina illustrium sese agnΟ-vit Carusius, haud facile memoratu est, quanto gaudio in quam mirifica fuerit voluptate perfusus. Unum exoptandum, ut qui illam mentem Cum ea pace dederat dederat autem omnium auctor felicitatum Deus idem vellet utriusque rei fructum
esse diuturnum magis. Verum, ut humana sunt omnia, Cessavit illico
Pax, graVesque poenas in re ipsa tulit Aligustinus Pater enim eius Hilarius de ingressu in Oratorium suo certior factus Barcinonem advolat, ipsumque nulla mora eonveniens, sic flens adloquitur: Ergone fili mi, tantum itarii, in te scelus admisit Pater tuus, ut amisit, eum aetate ingravescente, sponsa'ςbς ηε, Carissima orbatum, jamque quae 9 δ v serendo victui imparem deseras tu,
abjicias , qui eras spes unica , , Vita Quo te tua mens tulit φ Ad, hoc porro tanti, quanti est mise- , ru Patrem relinquere haud alio te
49쪽
-un consiliario, quam temetipso oportuit Priidens num tibi quis que talia suasisset Si vis sanitus, si vis perfectus esse, quod laudo, , ac per me licet, adeo perditus ego, sum, ut apud me non queas A , qui in eo persectio sita est ut mi , peribus dones. Quis vero pauperi Patre tuo, qui sine te, nisi e ver, tigio moritur doloris magnitudi, ne, fame Certe , ac inopia confec- , tus Vitam aget morte ipsa durio, rem Quid dicam amplius nescio, fili mi. Ad quae Ausustinus, ut eratteius animo , ac Pam obsequentissi mus commotus est paulisper: sed statim sese colligens, mentemque ad Deum erigens respondit breviter; scibre se probe quae sint ossicia filiorum erga arentes suos : Sed Deo priusquam atri obedire oportere ad Deum autem spectare , quum de filio disponit,iarenti subvenire tametsi seni in pauperi. Quo responso nihilo tamen minus irritatus Hilarius , post pertentat frustra x C si Patri', ut
50쪽
eum e Congregatione sui caussa dimitterent, Episcopo se sistit Emma Emma nueli Albae, eique factum narrat fletumuel Al- magis , quam vocibus. Cui pruden l/-vii 'tissimus Praesul, ut dolorem quoquo δ ς' modo leniret, filio suo Augustino se fauturum spondet, & Ecclesiam , si
velit, quumque Ocasio se daret, regendam commissurum. Hac Praesulis benignitate prorsus singulari recreatus Hilarius in spem venit ore, ut ea, Veluti nova machina,filii constantiam expugnaret , a vinceret. Sed spes eum fefellit. Etenim quilia pro eXplorato haberet Augustinus Dei placitum esse, ut in Oratorio maneret, ad quod fuerat mirandunt adeo in modum vocatus perdueiusque, animum obfirimavit, Dei voluntatem Parentis etiam precibus lacrimisque anteposuit. At bonae spe plenus divinaeque bonitatis ope munitus, bono animo esse Parentem jubet, podiceturque nihil sibi defuturum quod ad
vitam bona , aut infirma valetiuitne commode transigendam in posterum pertineat. Quod, quam Vere sit dic