장음표시 사용
151쪽
non modo in nal , sed & in v R Rg. 68. Distincitionum notae vel nullae . sunt , vel virgula declivis I, aut punctum tam unicum η , . quam gemina-
duo tantum nomina in lingua nostra sancta appropriat a Funt Deo altissimo , GV propter utra-bla phemans obruitur lapidibus; Iunt no-
benedictas , npu quemadmodum scribor , ego vo
torffanis , V. g. ad Gen. I. I. vocem o p 62, I &c. sed commentatione ad quemcunque
textum absoluta , adjecit duo puncta pei pen diculariter descendentia. In Mischnajoth Edit. Amstet. I 68s. impressis , quodcunque
152쪽
f. 69. 'calis ob accentum mutata. m
g. 69. Vocalis ob accentum Dominum in profanis non mutatur, nisii in-b tegra absoluta periodo b.
theseos comma unico notatur puncto ; sed finis totius, punctis duobus. V. g. Demai c. s.
decimas separant de eo quod ad Idaelitas pertinet propter rem gentilium 3 de re gentilium proin
pter rem Uraelitarum d de re Praelitarum proopter rem Samaritanorum d de es quod ad hos Samaritanos pertinet , propter rem aliorum Sama. ritanorum: R. Elie ser prohibuit de re horum tollere , propter rem aliorum Samaritanorum.
in Qualia in scriptura sacra vocantur pa s v fnis Gersus. ' Hoc enim faetum , comprobant quandoque matres lectionis. Vid. Inostitui. 27.
153쪽
R prima radicalis tollitur, imi λ q6. l. speciatim in DR &-l. c. II. 8.quiescit in in Infinit. Kal. f. 46. II. p. 78. Secunda radicalis alioquin mobilis , ad n turam quiescentium f. s.' eliditur per Syncopen , g 46. II. I. p.78. aufertur per aphaeresin s. 62. Vid. p. Io4. l. l . seq. Proxum ad , juxta &c. 6.s 3. it. p. 31 fim ip. ess . p. 7 . p. 8 L p. 9 - p p. 93. l. 3. seqq. p. 1O6. l. I L. p. IOI. l
154쪽
vel seorsim occurrit, vel connectitur aliis f. si . sumitur interrogatidie g. I. I. conditionaliter pro g. I. 2. negotiVe pro 3 s l. 3. comminatiτe, P. O-3. s L, 4
155쪽
156쪽
157쪽
ma corpus, pronomen reciproeum , g. 27.
' pro I in nomine mi s. 67. postpositum quibusdam particulis separatis
' an extra contextum , quot modis legi pos sit Z p. 6. ri pro Ramg. 8. 3.
158쪽
n Praeformativum Verborum 6 6 p 9. seqq. Nominum, Scripturae , quidem rarissime p. I a. nisi simul a fine creverint, s. I 8. Rabbinis tamen frequens, p 3 Uormativum foem. gen. tam Verborum s. 6. P. I9. quam Nominum p. I9. - p. a L. g. 7. p. 22. l. 8. quomodo P . exploretur, utrum suffxum sit, an vero Afformativum ' g. 7. I. g. s. Praefixum, p. 22. l. s. seqq. in radicalibus utrinque additum 6. I 8. in omnibus verborum speciebus p. 42. fin. p- 3
p. 62. mutatur in 'i, in nam & z l R s. v. mutatur in p, in l. 67. .ri per Syncopen extrusum p. 99. ri pro πῖν f. 67. 2. p. IO8.nm quid significet λ p. 27. 'Nari regit polix se otiosum p. 67. - 'nan participio junctum , infert significationem alicujus Praeteritorum p. 72. con struitur cum Pronominibus participio connexis, diversi numeri ac personae 3. Αἰ-
159쪽
160쪽
ae meum Ebraicarum. copatorum p. 19. M um 3.7. p. 2I. Quomodo exploretur , utrum Afformativum sit, an vero suffi-
xum p g. 8. Solitarium indicat vocales o & V g. I s. 2.etiam in p. 33. fin. ac ': p. 63. quandoque longum f. IS. 2. β. P. 43. determinat certas Conjugationes , s. o. scit. ante primam radicalem g. I 3. I. ante secundam I. I 3. II. g. Iq. l. ante tertiani g. I . III. F. Iq. II. Talin udicis etiam plur. masc. Participiorum 6.qq. t. p 7s
