Lygdami Carmina: accedit Panegyricus in Messalam

발행: 1906년

분량: 188페이지

출처: archive.org

분류: 시와 노래

11쪽

ACCEDIT PANEGYRICUS IN MESSALLAM.

13쪽

Μartis Romani festae vener kalendae: Exorisna nostris hic fuit annus avi8: Et vaga nunc certa discurrunt undique pompa Perque vias urbis munera perque domos. Dicito, Herides, quonam donetur honore Seu mea, seu fallor, cara Neaera tismen. a Carmin formosae, pretio capiuntur avarae: Gaudeat, ut digna st versibus illa tuis. Lutea sod nivsum involvat mombrana libolium, rimo cui canas tondeat ante comas 10 Summaque praetoxa tenuis fastigia charta, Indios ut nomen littera rubra tuum, Atqus inter geminas pingantur cornua frontes: Sic tonim comptum mittere oportet opus. Ρs Vos auctore huius mihi carminis, oro sCastaliamque umbram Heriosque lacus, It domum cultumquo illi donat libolium, Sicut orit nullus doctuat inde colorima mihi stiret, si nostri mutua cura St, minor, an tot pector deciderim. MSed primum moritam larga donate salute Atque haec submisso dicit verba sono:

14쪽

10 LYGD. ELEO. I. ET H.

. Haec tibi vir quondam, nunc frater, casta Neaera, Mittit si accipias muner& Rrva rognt, εὐ Isquo suis iurat aram magis esse modullis, Sivo sibi coniunx sive sutura soror:

Sed potius coniunx huius pom nominis illi Aufors oxstincto pallida Ditis aqua.

Qui primus caram iuveni carumque puellae Eripuit iuvenom, foresus ille fuit. Durus et illo fuit, qui tantum ferro dolorem, WVors si repta coniuge qui potuit. Non ego firmus in hoc, non haec patientia nostro Ingenio frangit fortia corda dolor: Nec mihi ora loqui pudor est vitaeque fateri

Tot mala porpessae taedia nata meae. Ergo cum tenuem fuero mutatus in umbram

Candidaque ossa super nigra favilla teget, Ante sum Vonia longos incompta capillos

Et fleat anto sum maesta Neaeris rogum. Sodisonia carae matris comitata dolore: Maereat haec genero, maereat illa Viro. Ρraefatae ante meos manes animamque precatis Ρsrfusaequae pias ante liquore manus, Pars quae sola mei superabit corporis, ossa lacinctis nigra candida est legant, Et primum annoso spargant collecta Lyaeo, Mox otiam ius fundere lacte parent, Post haec carbaseis umorem tollers Volis Atquo in marmorsa ponere sicca domo.

Illuc, quas mittit divos anchaia merces

15쪽

LYGD ELEG II. ET III. 1i

Eoique Arabes, pinguis et Assyria, Et nostri memores lacrimae fundantur sodom: Sic ego componi Versus in ossa olim. Sod tristem mortis domonstrat littera causam Atque hae in colobri carmina fronto notet:.Lygdamus hic situs est dolor huic et cura Neaerae, Coniugis ereptae, causa perire fuit s. m. Quid prodos ossium votis implesse Nemrn, Blandaque cum multa tura dedisse prece, Non ut marmors prodirem limine tecti, Insignis clara conspicuusque domo, Aut ut multa mei renovarent iugora tauri Et magnas messes torra benigna daret, Sed tecum ut longas sociarem gaudia vitae Inquo tuo caderet nostra senecta sinu, rim cum permenso stiinctus tempore lucis Nudus fossa cogorer iro rato 1o

Nam grave quid prodΘst pondus mihi divitis auri, Arvaque si findant pinguia milis ovos 2 Quidve domus prodest hrygiis innixa columnis,

Taenare sive tuis, sive Caryste tuis, Et nomor in domibus sacros imitantia lueos sΑurataeque trabes marmoreumque solum pQuidus in Erythraeo logitur quae litore concha Tinctam Sidonio murio lana iuvat, Et quae praetersa populus miratur In illis

Invidia sat falso plurima vulgus ama soΝon opibus mentos hominum curaeque levantur: Nam fortuna sua tempore lege regiti

16쪽

12 LYGD ELEG III ET IV.

Sit mihi paupertas scum iucunda, Neaera: At in te rogum muneris nulla Volo.

nissam, quae t potori mihi reddere, lucem l mihi soliosm torquo quaterque diem lAt si pro dulci reditu quaecumque OVentur, Audiat avorsa non meus stur deus, Ne me regna iuvant nec Lydius aurifor amnisa meo quas torrarum sustinet orbis Opes.

Hae alii cupiant, liceat mihi paupere cultu

Securo cara coniuge posse frui.

Adsis si timidis faveas, Saturniis, Otis, Et avsas concha, Cypria, Vecta tua. a. aut si fata negant reditum tristesque sorores, Stamina quae ducunt quaeque futura neunt, Me Vocet in vastos amnes nigramque paludem Ditis in ignava luridus Orcus qua. IV. Di moliora rarant, nec sint mihi somnia Vera, Quae tulit hesterna pessima nocte quie8. Ite procul, ani falsumque avertito Visum: Desinit in nobis quaerere velle fidem. Diri vera monent, Venturae nuntia sortis Vera monent Tuscis oria probata viris: Somnia fallaci ludunt temerari nocte Et pavidas montos falsa timore iubent. Et natum in curas hominum genus omina noctis Farre pio placant o salionis salsi Et tamon, utcumquo est, sive illi V a moneri,Msndaci somno rodere siVe solent, Efficiat vanos nootis Lucina timoros

17쪽

Et frustra immeritum pertimuisse Velit, Si mea nec turpi mens est obnoxia facto 1sΝso laesit magnos impia lingua deos. Iam Nox aetherium nigris emensa quadrigis

Mundum caeruleo laVerat amne rotas,

Nec, sopierat monti deus utilis aegrae: Somnus sollicitas deficit anto domos. M Tandem, cum summa Phoebus prospexit ab Osis, ossit languentis lumina sera quies. Hic iuvenis casta redimitus tempora lauro Est visus nostra ponere sede pedem. Non illo quicquam formosius ulla priorum asAetas, horoum nec tulit ulla domus. Intonsi orinos longa corrico fluebant, Stillabat Sy1io myrrhea rore comis. Candor erat, qualem praefert Latonia Luna,

Et color in niveo corpore purpureuS, UUt iuveni primum virgo deducta strito

Inficitur oneras Ore rubente ΘnRS, Et cum contexunt amarantis alba puellae Lilia st autumno candida mala rubent. Ima vidobatur talis inludfro palla: a Namque haec in nitido corpore Vestis erat. Artis opus rarae, fulgens testudine et auro Ρondobat laeva garrula parte lyra. Hanc primum veniens plectro modulatus bumo Felices cantus ore sonante dedit: QSod postquam fuerant digiti cum voco locuti, Edidit hae dulci tristia verba modo:

. Salve, cura deum casto nam iis poetae

Phoebusqus et Bacchus ieridesque favent: Sod prolos Somelo Bacchus doctaeque SorOrΘ8 4s

18쪽

LYGD. ELEG IV.

Dicero non norunt, quid ferat hora sequons: At mihi fatorum legos asurius futuri Mentura pater osso vidor dodit. Quare ego quae dico non fallax, accipe, VatΘs, εο Quodque deus vero Cynthius ore feram. Tantum cara tibi, quantum so filia matri. Quantum nec cupido bella puella viro, o qua sollicitas caelestia numina Votis, Quae tibi scuros non sinit iro disss Et, cum te fuso Somnus velavit amictu, Vanum nocturnis fallit imaginibus, Carminibus flebrata tuis formosa Neaera Altorius mavult esse puella Viri, Divorsasque tuis agitat mons impia curas,. so gaudet casta nupta Neaera domo. crudele suus o fidum lamina noment porsat, didicit fallor si qua Virum. Sod flecti poterit mons s mutabilis illis: di modo cum multa bracchia tondo fido. . Saevus Amor docuit validos temptare labores, Saevus Amor docuit Verbera posse pati. Μ quondam Admeti niveas pavisse iuVencas Non os in vanum fabula ficta iocum:

Tunc ego nec cithara poteram nudere sonora, so similos chordis reddere Voco sonos, Sod portuosnt cantum meditabar mona Illo go Latonae filius atque Iovis. Nescis quid sit amor, iuvenis, si ferre recusas Immi m dominam coniugiumque ferum. σε Ergo no dubita blandas adhibere querelas: Vincuntur molli psotora dura proce. Quod si ora canunt sacris oracula templis,

19쪽

Ηsso illi nostro nomine dicta refer: Ho tibi coniugium promittit Delius ipso: Folix hoc alium desino Velle Virum. .

Dixit, si ignavus inurit corpore Somnus. V ogo ne possim tanta videro malal Noe tibi roditarim votis contraria Vota Neo tantum crimen pectoro nosse tuo: Nam is nec vasti gomorim sequor ponti Noc flammam volvens ore Chimaera fero Noo anis anguinea redimitus terga caterva, cui ros sunt linguae tergeminumque caput, Scyllaque virginoam canibus succincta figuram,

. Nec te conooptam saeva leaena tulit, Barbara nec Soythiae tellus horrendaue Syrtis, Sed culta si duris non habitanda domus

Et longe ante alia omnos mitissima materisque pater, quo non alter amabiliorisa rus deus in melius crudelia somnia vertat Et tubsat tepidos irrita ferre notos. Vos tenet Etruscis manat quae fontibus unda, Unda sub aestivum non adeunda Canem, Nunc autem sacris Baiarum proxima lymphis, Cum se purpureo vero remittit humua.. at mihi orsophon nigram donuntiat horam:

Immerito ioses parco nocere, dest. Non ogo is tari nulli tomeranda virorum Audax laudandae sacra docere deae, Noe mea mortiferis infecit pocula sucis, Dextora nec cuiquam trita venona dedit,

20쪽

LYGD ELEO. V. ET VL

Nec nos sacrilsgos templis admovimus ignes, Noo cor sollicitant facta nefanda meum, Nec nos insanae meditantes iurgia montis Impia in adversos solvimus Ora deos. 1ου Et nondum cani nigros laesere capillos,

Nec sest tardo curva senectis pede. Natalom primo nostrum Videre parentes,

Cum scidit fato consul uterque pari. Quid fraudaro iuvat vitem crescontibus uris, Et modo nata mala silero poma manu 'Parcite, pallentes undas quicumque tenetis Duraque sortiti tertia rogna dei. Elysios lim liosa cognoscer campos

Lethaeamquo ratem Cimmeriosque lacus,as Cum mea rugosa palisbunt ora senecta Et referam pueris tempora prisca Senex. Atque utinam vano nequiquam terrear aestui Languent ter quinos sed mo membra dies.

At vobis usos colobrantur numina lymphae, Et facilis Ionia pollitur unda minu. Vivit latices, memores et ViVite nostri, Sivo erimus seu nos fata fuisse volinc Ilaterea nigras pecudes promittito Diti Et nivo lactis pocula mixta mero.

Candido Libor, ades: sic sit tibi mystio vitis

Semper, sic hedera tempora vincta feras: Aular et ipse meum patera medicant dolorem: Saeps tu oscidit munere Victus Amor. Care puer, madeant generoso pocula Baccho,

SEARCH

MENU NAVIGATION