Lygdami Carmina: accedit Panegyricus in Messalam

33쪽

Quis uorit auctor elegiarum sex, quae in ditionibus Τibulli vulgo tortium librum efficiunt, ignoramus. Motas ipsum ficto nomine Lygdamum appollat Π. 29. Fuit

coris Vir Romanus, non peregrinus, ut I. 1-2. docemur: . Martis Romani ostae Venor halendae: Exoriens nostris hic fuit annus avis s. ortus erat honesta domo dicit nimdo uxor sua infideli V. 60: Noo gaudet casta nupta Neaera domos et VI. 59-60. opponit sibi rivalom, homino ignobilem et ignotum: fugit nostrae conViria monsae Ignotum cupiens Vana puella torums . Natus os anno a. Chr. n. 43. quo irtius et ansa consulos bollo utinensi perierunt, ut ipse tostatur V. 17-18: Natalom primo nostrum Videre parentes, cum scidit fato consul uterque aris. Quinquo legias u-IV. et n. sacravit amori uxoris, quae eum doseruerat Mulierem fies nomine Noaeram appellavit mors poetarum eroticorum. Unam elogiam V. scripsit ad amicos innominatos.

Tota eius possis pondo a Tibullo, Propertio, oratiost Catullo respicit intordum otiam Vergilii Eclogas si Georgica. Eum autem diligontissimo imitatus ost Ovidius

Ut interprotos nonnulli salso suspicabantur, qui Graecum Lygdam nomon pro vero poetae nomine accipiobant.

34쪽

M AD LYGDAM ELEGIAR.

a iuvens usquo ad senectutem in omnibus fore libris suis. Novorat poemata eius stiam auctor Culicis nobis ignotus. Scripsit carmina iuvenis of V. 15 sqq. circa annum 19. . Chr. n. Imitatur enim ibulli logias ad Nomssin Pertinentes, quas omnes post tortium Proportii librum anno 22. editum scriptas osse docuimus in odition nostra Tibulliana, imitatur praeterea Tib. II. . cf. infra ad ad Lygd. IV. 23.), quam elegiam anno fere 20. scriptam osse docuimus ibidem; Lygdamum autem secutus est

Ovidius iam m. l. HL log. . in spicodio Tibulli paulo post Tibulli mortem a. 19. . Chr. n. scripta et alibi quoque in libris Amorum.

Auctor, cum uxori Neaerae carmina sacraret, certe nono consilio elegias scripsit, ut eas odere Legerunt tamen vorsus amici eius, intor quos Ovidium, Messallae cultorem, fuisse Vol ex so orisimilo fit, quod Lygdamus si ipse procul dubio iis postis os adnumorandus, qui circa essallam orant. litor enim non possumus e liostre, cur carmina eius inveniantur in corpore, quod dicitur, ibulliano intor opera Tibulli, Sulpiciae si auctoris ansgyrici in ossallam, qui omnos ossaliae ultores fuerunt quOramque opera in domo ossaliarum se vata esse viri docti iure suspicantur. Tempus, quo carmina eius duobus primis Tibulli libris

CL p. 338 . Soriptae sunt ologiae in Nomosin omnos post tortium Proportii librum a. 22. oditum, uius libri armina Tibullus saepius imitatur, ut in adn. XΘg. ad II 4. Vss. 15-16. 27-33;Π. . s. 8 Π. 3. Vas. 7. 56. 57. 71-76 docuimus; immo otiam Prop. ΙΠ. . et 12 imitatur, quae carmina Proportius procul dubio a. 22. n. Chr. n. scripsit, cum Augustus in Orionism profiolaooretur, ut signa Crassi a Parthis adempta recuperarειν. in odit Tibuli p. 338. st 340. O . infra adn. xog ad Lygd. log IV. 43. et n. i.

35쪽

etina cum vorsibus illis, qui nunc in libro quarto leguntur, adiecta st in unum corpus rodacta publici iuris facta sunt, accuratius definire non possumus. Edita iam eranteeris imporante Claudio, nam Sonso in tragoediis saepius imitatur Lygdamum, ut infra in adnotationibus xsgeticis suo loco docebimus. Argumentum alondis artiis, festo atronalium, Lygdamus ab uxore Neaera relictus rogat Musas, quonam honor donare obsat puellam sibi etiam nunc caram

1-6.). Soquitur responsum usarum, quae eum Volumen carminum suorum Neaerae mittor iubent elogantissimo

omatum 7-14.). osta sindo itorum alloquitur visas et rat, ut ipsae librum saerae dosorant 15-20.). In fins mandata iis dat ad pusilam, cuius gratiam amor fideli sibi sconciliari posso sperat 21-28.). Festo atronalium a matronis si puellis Romanis inhonorem Iunonis Lucinae colobrato mulieribus mariti, propinqui et amici munera mittor solebant. Est igitur hoc carmen dedieatio doni, donum autom ipsum constare Videtur ex carminibus, quae squuntur, tribus ΙΙ-IV.), quibus Lygdamus animum saerae mollir samque, ut ad maritum fidolem rodsat, permovere Vult.

Ad totum armon L ib. IV. . ubi halondis artiis Sulpicis dedicat vorsus suos IV. 3-6. in honorem eius

scriptos. V. 1-4. Marti . . . kalendori halondas artiae Romulus enim mensem primum anni Romani a nomino patris ΜΔrtium Vocasse credobatur; s. v. Fast. m. 73-76. Bο- mulas ad arism): Arbiis armorum, de cuius sanguine

36쪽

natus Credor et ut credar, pignora multa dabo) toprincipium Romano dicimus anno, Primus de patrio nomine mensis erit s. Lygdamus ante oculos habuit Tib. IV. 2, 1: Sulpicia est tibi ulta tuis, Mars magne, kalendis s. Romani, quia Mars genuit Romulum et Remum eratque totus populus Romanus in eius tutela. - fe8toe ... kalendin, festum atronalium alondis artiis celebratum poeta rospexit Tib. IV. 2, 21: Hanc vos, ierides, festis antat halendis i. o. celobrat Sulpiciam die Matronalium. Morien . . . annu8, initium anni apud Veteres Romanos fuit monsi Martius, sed, cum inde ab anno 601I153. consules mense Ianuario magistratum introni, hic monsis coepit pro initio anni haberi. - hic, pronomen ad kalendin Vs. l. referendum, quod tamen per attractionem numerum et genus Vocis annus Vs. . sequitur. - vaga nunc certa discMYunt undique pompa. . . munera, locum ante oculos habuisso videtur Martiat. VIII 33, 15: Neo

vaga tam tenui discurrit aranea telas. - - . . . munera, in urbe passim, sed non sine certo fine vagantia muneris

enim matronis et puellis dis Matronalium missa alia alio tondunt. alis est adiectivi usus otiam apud Catuli. 64, 277: Ad so quisque ago passim pede discedebant s. certa . . . pompa, certi personis destinatam cortum finompetens Pompa autem dicitur de servis munera portantibus et do donorum ipsorum multitudino, ut lautus apud Μacrob. Saturn. H. 12: Quis est mortalis tanta fortuna

adfectus unquam, Quam ego nunc sum, quoius haec Ventri portatur pompas i. e. cibi multi et Varii. - PBrque ina ... perque domo8, i. e. munera Vias mensa intrant domos

matronarum.

V. 5-8. Dicite, Pierides, consilium rogat Musns, quae ei infra Vss. J-14. respondoni cf. v. 'as VI. 799-

37쪽

801: Dicite, ierides, quis vos adiunxerit isti, Cui odit invitas victa noverca manus Sic ego sic Clios etc., ubi vorba lius squuntur. - Pierides, Musae, quarum patria erat torra Heria in monte Olympo; sinos rasog. 52-54: Μουσαι '0λυμπιάδες, κουραι Διις αἰτιοχoto Τα e disposi

Κρovtδη ἐκ πατρι μιγεῖσα vημοa6v l. - Ouore, dono honorifico. Seu mea, , fallor, cara Moera tamen posta obebat dicere seu mea, seu fallor, mihi pariter cara sed propter praecedens fallor minus accurato posuit:

tamen. - fallor i. e. fallor, cum ium Puto meism esse. Carmine, etc. Vss. 7-14 sunt Verba Musarum in poetam.-

formo86 . . . avaroe hoc loco formoso significant puellas, quae pulchritudine maximo superbiunt et praeconium formae a poetis oblatum donis pretiosis praeferunt; opponunturiis avaroe, de quibus ib. I. 4, 33-14: Nec prosunt ologi no carminis auctor Apollo Illa cava pretium flagitat usque manus. - ut digna est, u Neaera digna est, quae carminibus celebretur cf. ib. IV. 2, 21. st 24 de Sulpicia: Hanc vos Horidos, festis cantate kalendis . . . Dignior est vestro nulla puella choros; V. m. Ι. 10, 6 61: Est quoquo carminibus meritas colobrare puellas

ram celebravit; os infra IV. 57: Carminibus celebrata tuis formosa saeras. - tuis, ex coniecturis Murest os. infra adn. crit ad h. l.

V. 9-14. Lutea sto. locus de ornamentis libri poeta ante oculos habuit Catuli 1, 1-2: Quoi dono lepidum novum libellum, Arida modo pumice expolitum et Catuli 22 6-8: chartae regiae, novi libri, Novi umbilici, lora rubra, Membrana Dirocta plumbo is pumice omni sequatas. Lygdam locum respexit v. Trist. I. 1, 1 - 14. ubi exsulddscribit libellum suum in urbem mittendum Lygdamum

38쪽

et Ovidium simul imitatur Martiat. III. 2, 7-11. - Lutea sed niueum involvat membrana libellum, . . Volumen papyraceum tegatur involucro membranaceo. Hoc involuorum erat alias minio aut purpura pictum, unde V. Trist. 1, 5. ad librum suum: Noe is purpure Veient Vaccinia fuco et Martiat. III 8. 10: Etris purpura delicata Velota Lygdamus amorem in saeram testaturus luteo involucro uti vult, nam flavus ora color amoris et nuptiarum os Catuli. 1, 8-10 de Hymenaeo: Flammeum cape, laetus huc, Huc veni niveo gerens Luteum edosocuum et 8, 133-134. do moro: Cupido Fulgobat crocina candidus in tunicas; Ov. st X. 1. do Hymenaeo: ε croce Velatus amictus. Quar sponsae die nuptiarum flammeo luto caput velabant os Plin. . H. XXI. 46:ε lutei vido honorom antiquissimum, in nuptialibus flammeis totum feminis concessum s. Huc pertinent otiam Tib. H. 2, 17-18. , ubi Comulo pro amore uxoris vota facienti Optan: Utinam strepitantibus advolst alis Flavaque coniugi vincula portet Amor, . - Liae se niveum, iidem colores opponuntur Catuli. 61 9-10. ad Hymonaeum):ε o Veni niveo gerens uisum pode Occum , quem locum Lygdamus rospexit. - sed, usae monent poetam: . Sod sit libor stiam xtomo habitu pulchΘrs. - niveum . . . libsitum, papyrus albi coloris, nam, ut lin. . H. XIII. 78. dicit: spectatur in chartis tenuitas, densitas, cando leVOrs. - umeae cui canas totιdeat ante comas, orae papyri, ne quid asperi romaneat, poliantur pumice Contrarium dicit Ov. rist. L 1, 11 12. do libello suo: Neo fragili geminae poliantur pumico frontes, Hirsutus passis

ut ridear comis s. - cui, ex coniectura uschhii; cf. infra adn. crit ad h. l. - caua . . . comaS, quin, ut Vidimus, papyrus alba est aute antequam membrisna

39쪽

1nVOlVa papyrum. - comas, fibras papyri exstantes.

Sinnmaque prout at eluuis fastigia chartu, superiori oraelibolli praefigatur schedula angusta, cui inscribatur auctoris nomen. Haec schedula vocabatur index ius titulus; cf. v. Ex ont. IV. 13 7: Ipse quoque ut chartae titulum do fronto ovellas, Quod sit opus ideo dicor posse

tuum s. - tenui . . . charta, mustis; Linor Carm. I.

33, 5: insignem tenui fronte Lycoridis s. - charta, ex coniectura Bechori; cf. infra adn. crit ad h. l. - littera rubra, titulus iam operis rubro colore scribebatur, unde Ov. Trist. L 1. 7: titulus minio . . . notetur et artiat. m. 2, 1 I: Et cocco rubeat superbus index s. - rubra, ex meis coniectura; cf. infra adn. crit ad h. l. - Atque inter gemina pingantur cornua frontes, extremae Oluminis oras impactus erat bacillus, cui liber circumvolve-rsturi artos huius bacilli extromae intor oras libri convoluti supra et infra exstantes Vocabantur comust, quae ornabantur auro aut pingebantur diversis coloribus Lygdamum respiciunt V. Trist. I. 1, 8: Candida no nigra cornua fronte geras et Martiat. III. 2 8-9: Et frontis gemino docens honore ictis luxurioris umbiliciss, ubi umbilici cornua significant. - smiua . . . fronteS, Ora Euperior si inferior libri, ut apud Ov. Trist. I. 1, 11:ε Noe fragili ominae poliantur pumice frontes s. - Sic etenim comptum mittere oportet opus, nam Varii mombranae libri, tituli si comuum colores sunt Ornamenta libri. Contrarium dicit morist. I. 1, 3-4 de libro suo: Vade, sed incultus, qualem decet exsulis osse Insolix habitum temporis huius habes.

V. 15-18. Per os ete , iunge oro VOS, Sae, per Castaliam umbram ieriosque lacus in formulis nimobtestandi praepositio per saepisSime remoVetur a cain suo;

40쪽

cf. ib. I. 5 7-8: Ρarce tamen, per te furtivi foederalesti . . . quaesos et IV. 5 7-8: per te dulcissima furta . . . rogos. - auctores huius mihi carminis, usae, quae mihi suasistis, ut Versus meos hoc carmine Neaerae dedicarem. auctore . . . carminis, ut ib. II. 4, 13: carminis auctor Apollos. - Castaliamque umbram Pieriosque lacus, Lygdam locum ante oculos habuisse videtur ignotus auctor Culicis Vss. 15-18: qua arnasia rupes Hinc atque hino patula praepandit cornua fronte Castalioegitis sonans liquido pede labitur unda. Quaro, Pierii laticis decus, ite soro- ros s. - Castaliamque m am nemus in monte arnaso, ubi orat fons Castalius Apollini sacer Poeta respicere Vi-dstur rop. III. 3, 13: Castalia speculans ex arbore Ρhoebus. cf. etiam Senec. Osd 280: Frondifora sanctae nemora Castaliae s. - Pieriosque lacus, fontes loridum os adn. supra ad s. 5. i. e. Musarum. . . Aganippeo Hippocrene in monte Helicone cf. Hor Carm. m. 4, 40: Ρiori antros . . antro Musarum. lacu8, fontes, ut rop. III. 3, 31-32. de Hippocrene, sonte Musarum: a columbae ingunt Gorgoneo punica rostra lacus. Iledomum, o in domum Neaerae minus accurate dictum. cultum . . . libellum, eleganter ornatum contrarium dicit Ov. Trist. I. 1, 3 de libro suo: Vade, sedcincultus, qualem docet exsulis esses. - nullus elluat ijide color, colores enim supra Vss. - 14 descripti sunt maxima Omamenta libri. V. 19-22. Illa mihi referet, nuntiabit. - si nostri mutua cura est, ut aneg. in Mess. 198-199: nostri si parvula cura Sit tibis Lygdamum imitatur artial X. 20 9: Si tibi mons adem, si nostri mutua cur esto. Si . . . Si coniunctio si in interrogation indirecta cum indicativo, ut Hor. p. I. 7, 39: Inspice, si possum do-