Pia desideria. : lib. iii. ad Urbanum VIII.

391쪽

LI ER TERTIVs 3nte longam,ut perdas in fine, ut faciant quod volunt;aliis breue,ut dum poenitere volunt, non permittas. Sic est vita nostra, quasi loiamo in domo aliena, nescies qua hora vel die Dominus domus dicat: vade foras, quia noest tua domus in qua es. O saeculum vanum lquid nobis tanta promittis, dum decipis 3 Erraui fateor, sicut onisperdita, ct incolatus Ambr.iumeud prolongatu est; atque procul proiectus 'm' sum a facie Dei mei, in hanc exili coecitate, ubi expulsus a Paradylsi gaudiis, deploro quotidie mecu super miserias captiuitatis memlugubre carmen, ingentes'; lamentationes,du recordor tui, mater Hierusale, dum stant pedes mei in atrijs tuis sanctavi decora Stoimu quassa nostra H RisT Emi,vis conciditi

Heu qua procellas excitat corpus mihis Natiari. adseu quam incolatus se meu longe extulit ust

omnino rerumsum satur praesentium, finem vitae

Censiin,inopus adj, molestia, Fama,decoris, hostium, se charigregu. Infelices quoru vita est in exilio, vita trape 4Wg sum. riculo, finis in dubio, nesciens fine nostrum

quia omnia in futurum reseruantur ince ita.

Adhuc in Pelagi fluistibus versamur 1uspirantes ad te portum maris O patria nottia patria securas a longe te videmus, ab hoc marite salutamus, ab hac valle ad te suspiramus,& nitimur cum lacrVmis. quomodo ad te perueniamus.

392쪽

cap. λε, a te Domine, non habemus hic ciuitatem manetem edfuturam inquirimus noster autem municipatus in cassis est. Ideo duce gratia tua, ingredior in cubile cordis mei, canto tibi amatoria,Re meus,& Deus meus, gemens inenarrabiles gemitus, in loco peregrinationis meae, ubi cantabilis mihisuntsucta iustiscationes tua. Et recordans Hierusalem , ex tendo in eam, sensum cordis Hierusalem

patriam meam, Hierusalem matrem meam, teque super eam regnatorem,illustratorem, patrem, tutorem, patronum, rectorem, pa

storem, castasin fortes delicias , solidum gaudium d omnia bona , ineffabilia simul omnia, quia unum summu veru bonum. AM.titu gaudium super gaudium,uinces omne

cap. 3 gaudiu,extra quod non est gaudiu. Quando intrabo in te , ut videam Deum meum,

qui habitat in te'Ibo illuc est ridebo risionem hanc grandem. Quid est, quod me detinet Heu me quia lucolatus meus prolongatus est Heu me quamdiu dicetur mihi; bi est Deus tuus Quamdiu dicetu mihi expecta, reexpecta ct

nunc quas expectatio mea ' sine Deus meus Saluatorem expectamus Dominum nostram IESU CHRISTvM, qui resormabit corpus humilitatis no stra con uratum corpori claritatissua. Expectamus Dominum quando reuertatur a nu

394쪽

Infelix eo bomo ' θω me Ebrrabit corpore mortis Iulias ' Ada . . IS.

395쪽

LIBER TERTIUS. 3 9

VIII.

Infelix ego homo, quis me liberabit

de Corpore mortis huius d

4 elix νbi nunc bona tot,qua perditaplango,

Se mira, plancta non reuocanda me Tot bona quid repetit dolor ah meminise nocebit: Amis cruciant dum memorantur opes. Utilius peterisfortuna nescius esses, Cum mala sorsfato deteriore premit. P m hominum fama est. ecepti noxaparentis, Stultitiabolus scilicet ille reus. Adam, Adamsi lex, Adam, siam uxorius audit; Pluribus, avit totidem papulat Euaprobris. Non ego sic ed si gemitusfinit edere vocem, Pars ateor, mundi in crimine, magna sun Te quoque, cui primosudium damnare parentes, Peccati memorem conuenit esse tui. Cum vitaeo mortis nonfelix alea iacta est, Collusorproaui dilapidantis eras. Credite posteritas,Adam vos eniso Eua, Et vestrapomum corripuere manus. Hinc nudi,genspellicea dignisma rana, Elpudor dolor, is minis ira fumus. Non querar accepta tot publica vulnera cladis,

Materies elegissum satis apta meis.

396쪽

Septima lux ibat, quasvremafuisset,

In cineres isset muta querela meos. Cum tandem post lucta teri horribilesis ululatae ,

Progenies cerua parturientis eram.

Materscio, tunc Mater nouasacta Rebecca es, Tunc si rus subi, virginitatis amor. Diriguit nutrix. pallenspater ora retorsiit, Et cuna in lauum procubuere latus. Horroris horror erat, vox omnibus, omnibus rna,

Heupuer, heu quantu ignitur ille ululAtra dies, A Jptiaca dignissima nocte; uva, de me icuit dicerematus homo est. Atra dies neque te Titan,neque Jnthia nisit, Nesata qui Coeli tempora, Ianus agit. Illa dies abeat Graia oritura Kalendad, Nullus eam cupiat messis, haberestuam. Si redeat,redeatpiceis frontem obsita nimbis, Elgelidum densa grandine tunsa caput.

Tum tonitru ct fulmensunesto aduerbere igne, Elmisi hostem nouerit esse Deum. Sentio iam quod fatidici ploragiis amici: Mentitur iis, clepodra nulla mea. Tanti erat haecsobolesδειν mu assuevimus indὸ, Ind oculas raro destruhe meos

Nam postqvaposita es praetexta nuces, trechusi Et bulla adpatrios pictimasacta lares;

397쪽

LIBER TERTIVs 36s Iic ego,qtta melius nescirem,discere caeph Primus erat,sortemplangereposse,dolor.

Et pixposse datum est saepe obluctatasuit mens, Natura impatiens tib pede colla premi. Surgeresepe adnixa uoi irrumpere Gelo,

Necpoteratpigra tollere corpus humo. Tum vibrans oculossculos tristi imbre natantes,

ah verit dixit, catera eius erant Et rursum ab abs sedperductisonossingultus

m puto Rex remuit um crescere cornua sensit Qui bos ex homine est,de bouefactus homo. O Deus,/superi,patientia vinciturio quis, uui me mortas corpore soluat;erit' O quis eritὶ nostris qui cantet in auribus studu diove toties licet. quis erit 3Ille necaturum mihi mergat in illaserrum, Pocula Thessalico misceat illesauo.

Nec liquidoplumbo, nec auaro terreor unco, Mors misera quavis condicioneplacet. AEratos gemitu doceam mugire iuuencos, Supposito quamuis excrucianda rogo.

Aut etiam iubear quamquampudor ista omere Inter VI ustos exululare lupos. O Deus superi. patiextia vincituris quis Qui me mortali corporesoluat eriti Parce Deus, ne crudelem vox impia iactet, Infurias quando pracipisata ruit. His prope barbariespoterit clementia dici,

a poenasseniassuefacta meas. 1 corpora

398쪽

36 SusPIRIA. Corpora corporibus coniunxit mortua vivis Ille hominem quem rix dicere famapotest. Me,vivum cruciat magis hoc ferale in cadauer Νis qua disiidiu infinia hora, venit.

Infelix ego homo quis me liberabit de

corpore mortis huius ZAd Rhm 7.

Ambr. ser Uomodo viiii anima operta mortis

Nazian Corpori quonam m pdo coniunctiis sim, Q δ λ si haud equidem scio quoque pacto simul MImago Dei sim tum coeno voluter quod, dc cum pulcra valetudine est , bello me lacestri;&cum bello preti litur, moesorem afficit: quod dc ut conseruuam o, isti nimicum odi atq, aduersor; quo lac ut vinculum fugio dc ut cohaeres vereor:li debilitare illud conficere studeo iam non habeo quo socio Sc opitulatore ad res prefclarissimas utar; sm contra ut cum socio dc adiutore mitius agam, nulla iam ratio occurrit qua rebellantis impetum fugiam, atque a Deo non excidam, compedibus degrauatus,vel in terram

detrahentibus vel in ea desinentibus .Hostis est blandus&placidus, insidiosus amicus. miram coniunctionem dc alienationems Quod metuo, amplector quod amo pertimesco. Ante qua bellum gellerim,ingratiarnrede Osantequam pace fruar, ab eo dissideo. Car

399쪽

Cur carnis laqueis tu me Pater,amplicui rin ad Cur vita ferae,sur coe rosei barathro Christum, Ecce corpus quod corrumpitur , aggravatani A g in

min. Vitam ergo habet anima in corpore corruptibili. Qualem vitam inera patitur, pondera sustinet. Ad ipsum Deum cogitandum sicut dignum est ab homine cogitari Deum quanta impediunt veluti interpellantiade necessitate corruptionis humanae Quanta reuocant' quanta a sublimi intelio, ne detorqueti quanta interpellant'quae tur ba phantasmatuὶ qui populi suggestionum' IamJ quis no aegrotat in hac vita 'quis nori longum languorem trahit'Nasci hic in corpore mortali,incipere aegrotare est. Quotidianis medicamentis fulciuntur indigentiae nostrae. Qu'tidiana medicamenta sunt refectiones omnium indigentiarum FameS, nonne te occideret, nisi medicamentum apponerem Sitis,none te perimeret, nisi ea tu bibendo non penitus extingueres, sed diseferres aeditura est enim sitis paullulum teperata Temperamus ergo istis fomentis ae rumnam aegritudinis nostrae Stado lassatus eras,sedendo reficeris ipsum sedere mede-cina est lassitudinis. In illa medicina rursus lassaris, diu sedere non poteris. Quicquid est,ubi fatigationi succurritur, alia fatigatio inchoatur. Quod melius ostendimus;s prius carnis, Greg.

400쪽

e. raiane. post, pondera mentis exprimamus , te-

λψb nim taceamus hoc, quod dolores tolerat, quod ebribus anhelat, sua quadam aegritudine costringitur. Ipsa haec corporis nostri, quae salus vocatur, aegritudo est. Nam otio tabescit,opere deficit. inedia deficiens, cibo reficitur ut subsistat refectione lassiessens, abstinetia releuatur, ut vigeat; aqua perfunditur, ne arescat; linteis tergitur, ne ipsa nimis perfusione lique fiat labore vegetatur, ne quiete torpeat; quiete refouetur,ne laboris exercitatione succumbat, fatigatur vigiliis omno reparatur; oppressa somno, vigi-lijs excutitur, ne sua peius quiete lassetur; vestibus tegitur,ne frigoris aduersitate penetretur quaesito calore deficiens, aurum flatu refouetur; cumque inde molestias inuenit, unde vitare molestias quaesiuit, male sauciata ut ita dixerim de ipso suo medicamine

languescit. Remotis ergo febribus, cessantibusq; doloribus, ipsa nostra salus aegritudo

est, cui curandi necessitas numquam deest. Quot enim solatia ad viuendi usum quaer,mus,quasi tot,aegritudini nostre medicametis obuiamus. Sed ipsum quoq; medicame, in vulnus vertitur, quia exquisito remedio paulo diutius inhaeretes, ex eo grauius deficimus, quod prouide ad refectionem paramus. Ipsis quoque mens nostra,a secreti interioris securo saudio exclusa, modo spe decipitur,