장음표시 사용
383쪽
v II. Heu mihi quia incolatus meus pro longatus est shabitaui cum habitantibus Cedar , multum incola fuit Anima mea. Psalma 19. ANperagit soliti Phoebi rota cursibus annum, Sid reum,suo tempore snit iteri
Credideramfractis currum consistere loris, Tempora tam lantis ire videntur equis. Hei mihi decretos iam dudum expleuimus annos, Nec tamen e vita cedere Parca iubeti Cur mea tam longo ducuntur amina filo'Dὸbueras, Lachesis deproperasse colum. Ecquid in his ade, lecJet vivere terruὶ
Quidne quod invitet, tristis hic orbis habet' u libet ahis nil mihi mors minus asserapita
ess, Si genus hoc mortis vita vocandasuit.
Nempe gradustabili nihil his immobile conflat,
Cuηcta sed idua mobilitate fluunt. Mane dies oritur Phoebeos'lendidus auro, Squallidus emoritur,nocte premente ies. Noxbubit Astrorum rutilis comitata choreis, lax iterum Caelosoles ante, regit.
Nunc Zephyro grem.um tellus1'irante recludit, Nunc claudiuelidossante Aquilone nin. Nunc
384쪽
3 SUSPIRIA. Nunc canetiuiuibus, nuncstargitur alba pruinis, Nunc tepidisolis veris amicta viret. Mollia iam liquidas pandunt steta nauibus pndas, Iam tenet inclus pndagelata tales. Nunc agitant tumido pentifera presita Ponto, Frensagna placidis carina Tethys aquis. Humidus es' sis nunc liquitur imbribus athdr, Nunc aqua nitidus atme nube Polus. Nunsfragor horrisono Coelu quatit omne tumultu, Nunc leti obvera pax tenet alta plagas. Denique qua reliquos verant incommoda casius)Mosa fere in medijs vita trahendaserH.
V m domus hominu magesiunt1'etiastrarum, uuis homines, hominum nil hi se nomen habent. Scilicet in dia,fraude doli, triumphant, Nec,msi quod rigido, ius datur ensie viget. Exulat hinc pietas,terr 1 Astraea recisiit,
Fa relegatumsub pedibusis iacet.
Adde loci aciem ocus est inamab:lis, o quo Libera vix risivssoluere corda queas. Martiusheusauis ardet furor pndis bellissNec numerat plures altera terra neces.
Ηstibus in medi', intergladiosi acest,
Hac geris arma manu, Faberis arua manu. suis velit in tantis tolerare laboribus annos,
Sinino a fiduis ictibus esse scopus'
Hei mihi ecretos, iam dudum expleuimus annoslTempora cursuitibunt ita lenta meis Tempora cum nhmero numero quaesepius exul graea damnata nostra querela morass.
385쪽
Crediderim misera nescire pericula vitae, Ne quamst grauis hic conditione locus.
FIam bonasidere nossent maxima mundi,
Arceri patria si quererentur humo.
Sed procul absintes coelestiagaudiasallunt,
Raras de Caelo nuncia rumor habet.
Hei mihi quam procul his di 3,mea patria, terrus Quam procul a Gael finibus exul agorὶ Exulibus quondam testinsuit ultima, Ubur; Me profugam satis vltim in orbis habet. Et nondum infausta coluisatis incolas edes, Squallentes tenebris,tristitiai domos 3 Sexta Ceres casis quotiesprocumbit aristis, Seruus ab Habraopilia sumit hero:
Cur ego non etiamstruisi emancipor agro Et rudis immunem verbere virgasacit'Cur patria nesportu 1 relinquere cogor, Nec oratherios exul adire laresZDeserit externas peregrini coniasedes, Inssiua reuolat,per mare vecta, domos. Nuncia veris auis nidos quoque mutat hirundo,
Cum redit ad notos Bistonis ales agros. Vrbe relegatu patri, Antistius oris, Redditus, exili nefauente uit. Hei miri cognati cur exulabarceor astris' Necmor illa meo tangere regna pede Lux mea rumpe moras satis his habitauimus oris, Aut quo nonpotui corpora,mentosem. Heu
386쪽
dar, multum incolafuit Anima mea, Psalm. M 9. Aug. med. DE T enim me, Domine, valde vitae eapiti A huius, istius aerumnosae peregrina- ., si venioni l Tota quippe vita ista, intelligentibus
bis Domi tribulatio est sunt enim duo tortores animae, non simul torquentes, sed cruciatu alternanteS. Horum duorum tortorum no
mina sunt, timor&dolor. Quando tibi bene e S, timeS; quando male es, doles. A I J V ita naec,vita misera, vita caduca vita incerta vita laboriosa, vita immunda, plena milerijs erroribus, quae non est vita dicenda sed mors in qua momentis singulis morimur, per varios mutabilitatis defectus, diis uersis generibus mortium Mors ista vitalis,& vita mortalis licet his ali sque sit respersa amatitudinibus proh dolor quam plurimos suis capit illecebris, quam multos suis falsiis promissionibus decipit. Orig. ho. 7. Dulcem namque hanc lucem,qua nunc utimur,illi escunt, qui dulcedinem verae lucis ignorant, sed ne auspicia quidem viri luia minis ulla senserunt, nec sciunt Angelicam vitam sperandam esse animae, cum ex animia te huius vitae euaserint.
387쪽
L1BER TERTIUS. 31sQuid amissa caelesti patria repultus homo caleg .r
Vitium hoc est nostrae infirmitatis, qui Ambr. de
voluptate corpori , delectatione ita tis cap. 1. istius capimur,vi cursum hunc consummare trepidamus , in quo plus amaritudinis
quam voluptatis est. At non sancti ac sapientes viri, qui longaeuitatem vitae huius ingemiscebant, dissolui&cum CHRisaeo esse pulcrius aestimantes denique idem gene rationis suae execrabantur, 1icut ille qui ait, Pereat dies illa in qua natus sum. Quid enim est, quo haec vita delectet'plena aerumnarum δίsollicitudinum, in qua in humerae calumniae&multae molestiae, multae lacrymae eorum qui afflictantur molestiis, ct non ent, inquit, qui eos consoletur,4 ideo laudat Eccles. defunctos magis quam viventes. Vita certe' mea vita fraetilis, vita cadu Augusts
ca,Vita quae quanto magis ciet cit, tanto ma gis decrescit quanto magis procedit, tanto magis ad mortem accedit. vita fallax cum blatica, plena laqueis mortis; nunc gaudeo, nunc statim tristor, nunc vigeo, iam in- .firmor nunc vivo statim morior, nunc felix appareo semper miser, nunc rideo, nunc fleo; sicque omnia mutabilitati subiacent, ut nihil una hora in uno statu permaneat. Nec terra intrepida est, quatitursed turbine Penti Naziane. Ini vicem cedunt temporapromptasibi. -τm do
388쪽
Psai. x Est enim praesens vita Incolatvivi quid dico incolatus, cum res sit vel incolatu inferior, unde Christus etiam ipsam vocavit viam, dicens angusta est porta,ctarcta est pia qua ducit ad vitam. Greil. 3. Via quippe est vita praesens, qua ad patria2. .' tendimus i& idcirco hic occulto iudicio,
rob. frequenti perturbatione conterimur , ne viam pro patria diligamus. Solent enim nonnulli viatores, cum amoena fortasse in itinere prata conspiciunt, pergendi moras innectere, dra coepti itineris rectitudine declinare ,eorumque gressus tardat pulcritudo itineris dum delectat Electis ergo suis ad se pergentibus Dominus, huius mundi iter as. perum facit, ne dum quisque vitae praesentis requie, quasi amoenitate vite pascitur; magis eum diu pergere, quam citius peruenire de lectet ne dum oblectatur in via, obliviscatur, quod desiderabat in patria. Chlyci Sed haec est doctrina optima atque adebysii, -- prima, scire nos esse inquilinosin νitaprasi t
389쪽
LIBER TERT V S. 313 Qui rerum quae hic sunt est hospes,erit rerii supernarum ciuis. Qui eorum quae hic sunt, est hospes montubeterversabitur in pr sentibus. No domus, non pecuniae, o alimenti, nec alterius eiusmodi curam gerit, sed quemadmodum qui in aliena versantur, nihil non agunt . procurant ut patriae suae restituantur, quotidie urgent festinant,ut eam quae eos tulit, videant. Ita etiam qui amore futurorum tenetur, nec rebus praeuentibus aduersis animum demittet, nec secundis efferet, sed utrasque praetercurret tam quam qui viam ingreditur. Quocirca iubemur etiam dicere in Oratione: Aduenia Reg-xium tuum, ut illius diei desiderium & cupiditatem animo nostro versantesin ipsum praeoculis habentes, ne videamus quidem praesentia. Si enim Iudati Hierosolyma desiderantes, etiam postqua liberati sunt, deflent praeterita quaena dabitur nobis venia, quaena relinquetur defensio, si no supernae Hierusalem teneamur vehementi deiiderio λVide ergo quomodo hi quoque lamentantur, quod cum illis versentur: Habitaui dicentes,cutabernaculis Cedar, multum incolafuit anima mea: Hic enim non solum deflent quod in aliena habitent, sed etiam cu Barbaris versentur. Neque enim haec vita est eo tantum laboriola, quod plurimam habet vanitatem
curas importunas, sed quod etia multus Nat
390쪽
3s Sus PI RIA sit malorum prouentus.Nihil est autem grauius domolestius, quam quae est cum huiuGmodihona inibus congressio Est Barbarorum, cum ij sin quos imperi ut obtinuet ut, instar ferarum ageres ut qui tugurijs aen-torijs utantur,in ad immanitatem ferarum sint redacti sed his multo sunt efferatiores, raptores,auari: qui impudice ac libidino se&in deliciis vitam transigunt. Multum incola fuit anima mea; non multum propter multitudinem, sed piopter rerum dissicultatem. Et si enim sit exiguum videtur esse
multum ijs qui amiguntur. Nonnulli e vulgo,putilli& abiecti animi, qui etsi per multos annos vixerint eos paucos esse dicunt.
Quibus, quid esse potest a ratione alienius quid verocrassus ijs, qui coelo proposito, bc ijs bonis quae sunt in coelis, quae nec oculus
vidit,nec auris audiuit, ore hiante umbras stupent, nec volunt Vitae praesentis Euripumrrahcere,in perpetuis fluctibus, tempestati Aust se bus naufragijs volutati λ ad sta O vita quariatos decipis, de proprijs tantos seduxisti, tantos ex coecastis Quae dum surgis, nihil es dum videris umbra es, dum exaltas fumus es,Dulcis es stultis, amara sapientibus , qui te amat, non te cognoscit; quire contemnunt, ipsi te intelligunt. Vae qui tibi credunt Beati qui te contemnunc vera non es vita, quam te ostendis. Alijs ostendiste
