Aischinou ho kata Ktīsiphōntos logos. Aeschinis in Ctesiphontem oratio

발행: 1779년

분량: 223페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

105쪽

ARGUMENTUM

ORATIONIS

IN CTESIPHONTEM.

DECRETUM tulit Ctes phon, ut Demosthenes, si ius

Demosthenis e X pago Paeania, aurea corona donaretur ; eaque donatio diebus Bacchanalium, cum histriones tragoedias jam acturi essent. seret, quia tum dicti tum scidiis optime de populo Athenicnsi mereri semper perstiterit. Decretum hoc, quia a legibus abhorreret, in iudicium vocavit Aeschines. Inducit vero tria accusationis quasi capita summa et firmamenta; unum, quod Demosthenem priusquam rationes retulisset corona donandum decreverit, cum tamen Lex Magistratum, rationibus non relatis, corona donari aperte vetuerit: Et

hoc caput adfub antiam quaestionis spectat. Alterum, quod coronae praeconium in Theatro fieri juss rit, quod lex itidem diserte vetat. Et hoc ad qualitatem quaestionis attinet. Tertium vero et ultimum, quod in decreto falsa perscripserit; quoniam Demosthenes neque vir bonus esset, neque dignus corona. Et id quoque ad actionem de violatis legibus referrendum

est ; siquidem lata est lex quae, nequis in decretis iali

106쪽

perscribat, interdicit. Hoc deniciae ad qualitat mmiaestionis spectat. Adversarii vcro tres objection anticipat: Duas quidem ad illa i primum quod adi uc- rurus est Demosthenes. se scilicet nc n gessisP magis a

tum, nec murorum refectionem esse ma liliatum. sed tantummodo negotium quoddam et curationem : bed si magi ii ratam eam esse concedatur, se, quod de proprio lumptu, nullis a populo accepsis pecuniis, ni ros reficeret, rationibus reddendis non esse obnoxium. Hoc utrumque ad qualitatem quaestionis refertur. Contra hoc autem ultimum adducit comuncturale firmamcntum . nec tamen probat: Demosthenem nempe nihil

de stra pecunia erogasse, sed decem talenta ad operis sumptum a Senatu accepisse. Hoc ad freb tantium quaestionis pertinet. Contra secEndum Vero Captat, cum Demosthenes Legem proserrct, quae potestatem dat ut in I heatro, si populus id decreto comprobaverit, sat praedicatio, respondet Aeschines Legem hanet non de civicis sed de exteris tantCm coronis latam

fuisse Hoc quoque ad subsantiam quaestionis spectat. Ad tertium vero multa singulatim regerit. Aitque se audisse Demosthenem in quatuor tempora defenso nem suam partitum esse, singulasque suas actiones et ossicia, quibus aliquando functus est et his temporibus distinxisse. Primum itaque tempus constituit, quo cuin Philippo de rimphipoli bellum primum gereretur. S

Lundum, qUo pace uteretur civitas. Terti Um. QC

secundum bellum gereretur, usque ad infelicissimul A

107쪽

illum in Choronea conflictum. Quartum denique dicitcsie de iis rebus, quae Atheniensibus cum Alexandro intercesseruiat, et in quibus jam tum vers Abdntur Acin primo qu dem tempore Demosthenem dicit autho rem extitisse, ut sordidam et infamem pacem, distracto

etiam ab hac societate atque ericluso communi Graecorum Consessu, sanciret civitas. In secundo autem,

quod belli contra Philippum gesti ipse suasor esset et

impulsor. In tertio itidem dicit eum perfecisse ut bellum sacrum exarderet, ut ea quae Phocenses palli sunt evenirent, ut Athenienses apud Chaeroneam acerbith ma clade mulctarentur; siquidem persuadere nunquam destiterit, donec cives Atticos et omnes eorum ioci Osfoederatos ad pugnam cum Philippo committendam impulisset. In quarto denique quod adversus Alexandrum pro civitati nihil postea aut consuluit aut gessit. Deinde totam Demosthenis vitam incusat et criminatur; in paucis etiam Ctesiphontem coarguit, et, ut pro se ipse respondeat, postulat et requirit. Haec quidem sunt capita summa et firmamenta. Judicio tamen vicit Demosthenes. Aeschinem culpant nonnulli, quod in legum violatarum actione non diutius moraretur, sed Demosthenem il l co ipsum, qui in civili administratione se optime ges erat, insectaretur, et reipublicae male tractatae accusaret. In hoc enim impensus laborat et contendit Aeschines, Jam vero, ait, pars accusationis

mihi speres prohixior, in quia acerrimum suilium positaras sum: quidem ea continet commvntu,

108쪽

Ctesiphon. Sed videant ii qui hoc Aeschini vitio vertunt, an non rectissime sit factum. Cum enim omnes in hac opinione consederint, Demosthenem praeitanti si me et amplissime rempublicam tracta ise, et magnum quiddam et mirificum de illius virtute eXistimarent. jure optimo suspicabatur Aeschines verba, quae de actione legis violatae fierent, frigida futura et infirma, nisi etiam contrariam opinionem auditoribus in uteret, quod nempe Demosthenes malevolo in populum esset animo, et in rebus pubi cis sordide et nequiter versatus. Quocirca plurimum operae et studii in hac accusitionis parte impendit, in hac intensus haeret et moratur. In culpa ponet fortasse aliquis exordium ut tragicum cui Idam sonans, ut nimium et redundans, et ad perorationem denique proprius accedens.

109쪽

AESCHINIS

CTESIPHONTEM

ORATIO.

1. IANT A apparatu, Athenienses, quantisque

copiis in struatur solum, quanta sit certorum hominum in prehensando sedulitas, ne in civitate justa et usitata judiciorum ratio teneatur, nemo non videt: Ego tamen Diis primum confisus deinde legibus vestraqueprc dentia, huc prodeo, siquidem nullas a ersiariorum coitiones plus ponderis apud vos quam legis et jura habituras arbitror. a. Vellem quidem, Athenienses, et Quingento-TUm Senatus, et conciones publicae a praes eisitis suis justa moderatione regorentur. Vellem etiam verecunda illa in aperiendis sententiis oratorum consuetudo, a Solone primum instituta, aut horitate pristina valeret: nempe ut ea primum, qui ex civibus esset aetate provectior, in suggestum citra motum omnem et pertUr bationem pudenter ascendenti, consilium, quod lon-

110쪽

AESCHINIS

ginqui temporis usu civitati optim zm percepit, e XpΟ-nere liceret; deinceps vero Ut et alii, qui ccnque Voluerint, sigillatim et per vices, aetatis etiam ratione habita, de singulis rebus sententiam suam libere possent proferre. Sic enim mihi videretur et civitatis administrationi optime consultum iri, et controversis multo pauciorbus locitata fore relictum. Cum vero haec instituta, quae communi omnium consensu olim erant praeclarissima, hac aetate violentur : CLm nonnulli decreta legibus antiquis contraria pro Ibitu se Iant, quae alii etiam, curiae praesides nIn honestis

studiis delecti, sed per coitionem ad id ipsum allegati adornatique, se fragiis suis con armant: Cum eos qui summum curiae locum rite sunt sortiti, vestraque suffragia legitime renunciant, iidem isti, qui Rempublicam non jam amplius ad omnes communi, sed ad se solos privato quodam jure pertinere censent, in judicium adducere minitantur: cum denique, redacta in potestatem plebe, dominationem sibi arripiant; et iudicia, quae a legibus oriuntur, irrita faciant, ea Vero, quae ex plebiscitia sunt, iracundi pronuntient: Eae

quo haec inquam facta int, silet pulcherrimum illud

praeconi Um Omniumque quae in urbe sunt maxime modestum, in ραρ ii primum gai annos sapra quinqua ginta erant nati, deinde Athenienses caeteri ad verba inconfessu facienda citabantur. Audaciam vero et insolentiam Oratorum jam neque leges, neque Reipublicae Rectores, neque clarisi mi illi Curiae Praesides.

SEARCH

MENU NAVIGATION