장음표시 사용
231쪽
devium fratrem facilius lucrari possimus. Sepenumero . verba Eu Iogii Episcopi Alexandrini apud Photium , aliqua temporaria oecono mia ad brete tempus prodiit, aliquod indebitum tolerans . ct amylietens, ut continuum ex inconcussum robur piet x acciperet, er ad diffstb udos eorum , qui teritati insidiabantur, infultus .
O. Is uis.rtim erro- LXXXVI. Etsi vero memorata Baronii responsio, tot monitiq.νς 4i i i* i die testimoniis illustrata . improbanda non sit, ab ea tamen absit
nemus, cum alia opportunior , ac Pro Stricii causa tuenda longe vilidior. Nobis praesto sit. Baronius siricium haeresis Origenista rum conscium supponit; hinc prudentem tarditatem causatur . At Nobis Origenistarum errores, stricio superstite. omnino delituisse videntur ; quamdiu enim vixit Siricius , pessimi simulatores, ovium vestimentis contecti , lupinam improbitatem occuluerunt , quae tandem sub Anastasio Pontifice Siricii suecessore detecta est, atque damnata . Nullus igitur excusationi locus, ubi error, qui nondum innotuit , quamcumque in Stricio improvidam simplicitatem excludit . In rem hanc testem producimus ipsum Hieronymum , qui causam inquirens, cur Origenistae , atque omnium Ioco Rufinus. Communicatorias Literas a Siricio postulaverit, hanc unam producit in Epistola I a T. ad Principiam, innova Ver nensi Editione to m. I. pag. 9sa. n m. Io. , ut nimirum haeresi nondum evulgata . Catholicae communionis pallio obtecti, securius ex Urbe discederent. Cernentes Haeretici, inquit S. Doctor, de parva scintilla maxima incendia concitari , ct suppositam dudium flammam jam ad culmina pervensis: nec posse latere , quod multos deceperat . pe tint. Erimpetrant Ecclesiasicas Di suas , ut communicantes Ecclesia dimoisse viderentur . Non multum temptis in medio , succidit in Pontificatum Vir insignis, quem din Roma habere non meruit, ne Orbis caput sub tali Episcopo truncaretur; imo idcirco raptus, atque translatus es, ne semel latam sententiam precibus suis sectere conaretur . Hisce verbis enucleandis intentus Cardinalis Norisius in citata Dissertatione pag. 72 s. duo securus assirmat: Alterum nempe , Rufinum Roma abulle , ne , oe- tectis erroribus, a Siricio puniretur ἔ alterum vero errores illos Siricii aetate omnino impervios delituisse . Praestat ipsum No- risium loquentem audire . Itaque . t se Hieron7mo, Rufinus Roma dice sit, teritus non posse latere diutius Origeniani Voluminis errores . ae
proindὸ a Siricio bi timebat, quem si propitium sperasset, poterat tutus
ceterorum clamores surdis auribus contemnere. Ex illis verbis: Nec polle latere , consar GI errares nondum publicatos; sed tantum clanculum assertos. Quid mirum A siricium latuerint psub Aristatis Pon ἔ- Lx XXVI l. Egregius item est locus alter ex Disola I 3 o. aqDemetriadem in citat. lom. I. Editionis Veronensis pag. 936. nvin. 16- ,
ubi S. Doctor Origenistarum errores sub Anastasio Pontifice det
232쪽
e os, di praescriptos affirmat. Dum esses par la, ita Demetriadem alloquitur , ct sancta, ac beata memoria Anasinus Episcopus Romanam teneret Ecelesiam , de Orientis partibus hereticorum saeva tempsas , fiestatem fisi, qua linoli voce Iaudata es , polluere, ct labefactare eo- nata est . Sed Vir ditissima paupertatis , ct Apostolica sollicitudinis .m-tim Noxium percuIit eaput, est Hilantia boa ora compescuit. Hinc juremerito infert Florentini us pag. Ioo3. praefata Exercitationis , haeresim origenistarum Siricii tempore nondum e latebris prodiisse ;tum vero caput exeruisse , cum Anastasius Romanae praeerat Ecclesiae ; Nondum haeresis patefacta erat , hoe enim tantum Meldisse sub Anasino , adduclum ipsius Hieroumi fragmentum demons t. LXXXVIII. Nee facile poterat Origenistarum haeresis ad alio.
rum notitiam pervenire, cum Rutinus, ejusque socii, genus nomI- s, lariotestetes . num vaserrimum , qua poterant arte, vel fraude, errores obtege
rent . Prava haereseos dogmata solis similiaribus manifestabantur. neque extra Rufini, di Melaniae consocios,& asseclas, arcana illa d ctrina evulgabatur. Ita vero Origenistarum calliditatem describit Pagius ad Annales Baronii ad an . Christi 397. num. II. Nondum hares satis patefacta erat, idque tantum accidit sub Anastasio, licet penes Rufini , ct Melania fumiliaris iam malesana doctrina suspicio inυalesceret. Pari sollicitudine Rufinus versionem libri Periarchon , Si ricio
Vivente, occultavit, ne alioquin ex obvia lectione virus detegeretur . Verum eum Origenis errores, inquit Pagius loco citato num. I 6. ex mala Rufini interpretatione ante Anasagium latuerint, quid culpabile Siricius omiserit, non apparet; G tammunicatorias Literas Rufino de more concedens , dum hic optime apud omnes ante vulatum Roma Periarchon audiret, non videtur in crimen vocandus. Imovero etsi Rufi
nus Roma abesset, & Aquileiae moraretur, ubi biennio permansit . adhue errores simulare curavit . Hinc nondum fraude detecta.
Chromatii Episcopi iam iliaritate.usus est : Hinc ipsemet Chromatius apud Hieronymum , & Venerius Mediolanensis Episeopus apud Pontificem Anastasium pro Rufino allaborarunt. ut de venerio Episcopo constat ex ejusdem Pontificis Epistola ad Ioannem Ierosolymitanum . Qui ergo Stricius nesse poterat Origenistis, quorum errores vel ipso Anastasii Pontificis tempore aliquamdiu
celituerunt 3 Si errores non noverat, nullo modo culpandus, quod errores non condemnaverit. Quocirca Parabola illa Evangelica, quam Siricio Baronius accommodat, de Patrefamilias , qui maluit zizania ad messem usque intacta relinqui, ne pari, eventu aizania. ac frumentum una divellerentur, minus consona videtur . cum Patersamilias zizania tritico commixta noverit ; Si-ricius vero Origenistarum errores Catholicae doctrinae infensos
ignoraverit. Si quid ergo ex Evangelica illa Parabola ad rem nOrim. VI. D d stram
233쪽
stram liceat decerpere . illud est. Patrem milias nullo modo eulpandum . quod zizania in agro succreverint, cum ipse bonum semen, electumque flumentum terrae mandaverit. Non enim illius incuriae, sed inscitiae tribuendum . quod inimicus homo occulta fraude, & nocte concubia, ciet nia in sementem effuderit. Pari jure Siricius vindicandus , cum eo superstite , nulla in Christi Ecclesia Origenistarum prava semina innotuerint. Quod si Anastasii Pontificis aetate Haereticorum Zizania apparuerint, excusandus omnino Siricius, cum . aut eo vita iuncto. aut si nondum vita cesIerat , pr
landae noctis silentio, ipso nimirum Siricio id penitus ignorante , noxia illa errorum zizania ab Origenis is suerit disseminata. LXXXIX. Ea est pravorum hominum indoles . ac Haeretico--pei sunt . i. rum versutia , ut innumeras ad decipiendum obtendant fraudes.
quibus vel ipsis Romanae Eeelesiae Pontificibus , etsi doctrina , ac sanctitate praestantibus , aliquando imposuerunt . Ut novo Stricii , simplicitatem vindicet argumento, Petrus Coullant pag. 7 6. anseri exemplum sancti Augustini , ae aliorum, qui Pelagio Jam de haeresi suspecto, Communionis Literas non denegarunt, quibus ille in Concilio Diospolitano usus esst . ut haereticae pravitatis notam effugeret. MOX utrumque exemplum quamsi millimum siricii,& Augustini una componens , ita ratiocinatur: levi in re s cu pandas Strieius . quanto magis culpsedi sent tum Agusinus, tum alii,
qui Pelagio jam baresis suspecto similes non denegarunt Disolas, quibus ille ad depellendum a se haereseos crimen, Dispolitano in Concilio abusus es Alia a Cardinati Norisio congeruntur exempla sanctorum Pontificum Aniceti, Iulii, Zosimi. & Damasi . qui licet Sanctitatis fama claruerint. nihilominus perspectos nequaquam habuerunt pra- Os errores, primus Praxeae . alter Marcelli Episcopi Ancyrant . tertius Caelestini Pelagianorum Principis, quartus Vitalis Apollinaristae . Sed longe majora sunt, quae Baronius commemorat de Viris illustribus , ae Linmis Ecelesae Pontificibus . quos insidiis, ac fraudibus circumventos, improborum versutia eo usque perduxit, ut innoxios , ac insignes pietate Viros exosos aliquando habuerint, duriusque tractaverint. Non mireris lector , inquit Baronius ad an.cbri is 464. num. 8. in nupera editione Lucensi, 'Remanam Fontificem Hilarium adversus Mamertum adeo vehementer insevrgere . Virum MLclararunt eventa sanctitate insignem . In his enim . qua contentis Ρ-ri βιης. perfacile es quemque decipi. Persimili etiam sancto Leoni acci- ῶς , qui in sanctum Hilaritim eadem serme ex causa acerrime inveritas s. aeuis nessu sepe accidere , ut falsis accusationibus , ct subrepti sus aures Pontificum repleantur. G cum putant agere , quod resum appa-
exague innocentem paeus, angustinus esto M. Enimverci. ne a Rumo discedamus , u quae Pro eo gς iux
234쪽
Chromatius, semctitati Chromatii non ossiciunt, Norisio teste, neque hae scia Chromatii sanctitati nocuere: Si D. Augustinus citra ullum probitatis dispendium , magno in pretio habuit Rufinum , ut patet ex Epistola in veteri Editione Iς. , in nota 73. , quem insuper in pristinam Hieronymi amicitiam , etsi gravioribus ex causis dissolutam, restituere conatus est : Si nemo Paulinum reprehendit, quod Rufinum coluerit, & Melaniam Origenistarum Patronam commendaverit ; cur Siricius damnabitur , quod acerrimum Rufino bellum non indixerit Chromatius, Paulinus . Augustinus excusantur, quod dolum, pravosque Rufini mores ignoraverint: Sed & siricius ipse ignoravit; nec poterat Rufinum aversari, quem nondum noverat scelestum; non poterat scelestum nolle, quem communis sama, & opinio probum adhuc habebat. Quo eodem argumento utitur Pagius ad Annales Baronii in suis Adnotationibus ad an. Chri 397. num. II. ita scribens : Nee quia Siricius , dum viveret, bene de Riufino sensit, nondum e nita ejus venenata doctrina , e sanctitate decidit ; sicuti neque D. AQVinus dum Disola I ς. quae nουο ordine es inter Augusinianas 73., Ronum conciliare Hieroumo laborans, illum magni fecit, quamquam jam lesegetica , ct amarulenta opuscula interutrumque vulgata essent sub Anas A.
ACI. Pari excusatione Baromus Paulinum tuetur, qu cum ..istisi,selo, eo
pravos Melaniae mores ignoraret, ejus Sanctitatem impensius lau--davit. Aberat nempe Paulinus a Melania , nec nos Ie poterat, aut debuerat, quidquid ab ea clam , di secreto gerebatur in Paltastina .
M Ianiam, verba sunt Baronii ad an. Christ 39 . , cum Ae a Parilin, laudatam vides, ne mireris; res quidem ipsa , atque majoribus digna praeoniis videbatur , nescientibus, qua paucis arbitris in Palaesina, noutam ipsa, quam per ipsam, a suis consciis, de inducendis in Belsam
erroribus Origenis, refragante sancto Hiero mo , ae penitus obnitente
S. Epiphanio , gem essent. auomodonam , qtuas, Paulinus sciret, quaen e qui Ierosolymis essent, nosse potuerint Z Quod de Paulino absente
habet Hieronymus. Nos de Siricio Romae commorante repetimus . Aderat Romae Rufinus, non insciamur ; sed vicinia frustra obtenditur , ubi extra parietes domesticos , aut extra societatem eorum, qui pari laborant errore , prava doctrina non egreditur. Lupos ab agnis secernunt mores; sinceram a vitiata arbore , distinguunt fructus . Si ergo mores lateant; si fructus non erumpant, nec lupi rapacitatem , nec arboris vitium licebit cognoscere . Pravus
Rufino erat animus , prava doctrina : sed cum soli Rufino, ejusque familiaribus errores essent perspecti, perperam Siricius tamquam minus sollicitus accusatur . Ignoti nulla cupido ; nulla item
XCII. Novum pro Stricii vindiciis argumentum Nobis praesto ab A -
235쪽
esset, si eam amplecteremur sententiam . quam multi & doctrina,& Eeelesiasticae Historiae peritia satis instructi , sequuti sunt ; Rufinum scilicet ne ab ipso quidem S. Anastasio fuisse damnitum, quamvis Anistasio illud laudi detur. quod in Origenistarum causa
partes omnes apostolici muneris optime impleverit . Consulendum in hanc rem opus posthumum eruditi Viri Iusti Fontanini Archiepiseopi Ancyrani , quod inscribitur Hi ria literaria Aquila-
sensis lib. s. eap. I 8. Consilienda item . quae Vallarsus adnotavit in Epitiola s. Hieronymi I a T. ad Principiam pag. 9ς a. , ubi animadvertit . nullam de Rufini excommunicatione fieri mentionem, nullumque proferri posse vetus , probataeque fidei monumentum , ex quo de aperta in Rufinum sententia dubitare non liceat. Adiadit vallarsus , Rufinum , quamdiu vixit , nedum amicitiam, sed de famiIiaritatem exercuisse cum sancto Paulino Nolano, Chromatio Aquilriens , Gaudentio Brixiano . quibus , ex Fontanino
loco citato num. 3. , addendus S. Petronius Bononiensis. Nemo autem dixerit, Rufinum ab Ecclesia ejectum , ac peculiari decreto
damnatum . societatem, ac consuetudinem cum tot , tantisque Vioris , virtutibus, ac Religionis zelo praestantibus, servare potuisse. Ex quo infert, nonnisi indirecte Rufinum in Anastasii Decreto fuisse comprehensum: Cum enim Summus Pontifex in Origenem nominatim sententiam tulerit, & ipsos indirecte Origenistas, quos inter eminet Rufinus, damnavit. Qua in re nihil Rufino accidit probri . quod ceteris Origenis Sectatoribus , qui venenatam ipsiu
doctrinam profitebantur . commune non sit. oblectio de eviri XCHI. Reliquum tandem est, ut simplicitatis, sive improvi-
sta, . at nimium eo usu macula , qua Sirinius aspergitur, plane diluta.& ipsum , quem ab ejusmodi crimine tamquam a causa profluxisse aliqui putant , effectum , hoc est celerem Siricii mortem, ea-plodamus . Aliquos in ea fuisse senteotia , ut providus Deus Siricium ex hac vita rapuerit, ne Origeniana haeress invalesceret, atque Anastasium sussecerit, qui Origenistas prosterneret, jam supra animadvertimus, ubi illa Baronii verba recitavimus : Saepe quidem . atque pavendis egi damonstratum exemplis, quia Pontifices illi qui causam Fidei pauli segnius tractaverunt, a si remissi us curaLerunt, a ciri primario omniam Pasaine fuerint quam celiriter ex hac vita subtracti. Hanc tamen sententiam piam sane, sed minus solidam. rejiciunt Floreotinius . Norilius , Pagius in rata Siricii, aliique Scriptores bene multi, quorum responsa. & argumenta, ut brevitati consuIamus. sat erit innuere . Primo igitur loco reponunt. Si rictum , si Pontificatus tempora metiamur, in supremo Aci sae gubernio quatuordecim , sive . ex veriori calculo , quindecim annos egisse, si vero aetatem consideremus, plusquam septuagena rium
236쪽
Hum ex hac mortali vita excessisse . Quocirea nec breviores Pontificatus anni, nee mors immarara saninum Siricium exagitant.
Secundo. alia exempla lappetere Samstorum Ecelesae Pontificum. Damasi, ae Iulii, qui licet Haereticos, a quibus decepti suerant , non damnaverint, celeri tamen morte sublati non sunt: Hie tamen ab his quaererem . inquit Norisus , cur Deus ab haeretica deceptum Damasum non fatim e vivis sub ιlit, uti eum Stricio factum putant Blitis Papa ps absolutum Marcellum Ancyra Episcopum . quinquennio superses vixit , eum illum L Urias psea damnaverit. Tertio , si accuratiori temporis sirpputationi , quam Norisius producit ,& probat , haereamus, supremo Stricii vitae anno Rus nusorigenianos libros Periare hon latinitate donavit; ideoque Siricio , qui nonnisi menses aliquot superstes fuit , tarditas, & so cordia opponi non debent. Iuxta ejusdem Chronologiae)'ces . Os . ita Norisius. Sis itis pos latinitate donatos libros Periareian or genis , aliquot tantηm menses superses fuit. Hus vero Successor Anainsta 3 , pos trisnnium ferme sui Ponti Patus Rufinum eum ceteris Orse insit tandemnasit. Ex quo fit, ut cum triennalis mora . Anastaui sanctitati non noeeat. longe brevius mensium aliqu i interval- Ium Siricii probitati non ossiciat. Sane Anastasius judiciam protraxit, non quia Meors, sed quia cautus ἰ ut nimirum , quae ne cessario praemittenda erant, neutiquam negligerentur . In qua procrasinatione . sequitur Norisius, in toties a Nobis laudata Dinsertatione . nullum socordia et Ilium vituperari potes . sed exactius totius causa examen commendandum venit. Postremo absurdum videtur. Si ricii Pontificis obitum . etiamsi eelerem, atque festina tum suisse haud inviti diremus, divinae ultioni adscribere . eum teste Hieronymo in epis. Ia7. ad Principiam , breviores Anastasii Pontificis anni, singulari Divinae Providentiae beneficio tribuaniatur , ne scilicet Orbis caput sub tali Episcopo truncaretur; m. idcirco raptus, atque translatus es , ne semel latam sententiam precibursuissectere conaretur. Improvidi ergo consilii est , divinae volunt iis Decreta de variis vitae. ae mortis eventibus, curiosius investis gare, atque ad hebetioris ingenii humani eaptum illa demittere ἔsicut enim . proposito sibi exemplo Sirieti, atque Anastasii. ratim Cinatur Florentinius pag. Iooa. , male eadem vita se rara abscisso, in uno ad in viandam negligentiam. eodem tantextu inducitur in Aio ad Sanctitatis indicium. XC lv. Et si judicium. quod de sancti alicujus nomine Maotyrologii tabulis inscribendo, aut in Martyrologium , unde ea Punctum fuit. restituendo. instituitur , multum diiserat ab e judicio, in quo solemnis Canonizationis agitur causa, ut obser
vat Christianus Lupus in P uis ad Concilium IV. rimanum sub Le ne IX.
237쪽
ne Ix temo 3. pag. s7 . . nosque item animadvertimus in lib. 4. de
canonietatione Sanctorum pari. a. . cap. II. num. 9., in hac tamen , quam pro sancto Stricio agitavimus . Controversia , eadem . ere ratio , ac methodus. quae in causis Canonizationum obtinet, a No
bis servata est . In Canonizationum judicio, haec prae ceteris lo- eum habent: Primo Servi Dei virtutes exponendae, ac rite ab iis . quorum interest , probandae sum : Secundo, si quae reliquae adhue sunt dissicultates, diluendae: Tertio, quoVis remoto obice, adprobandas Pontificio Decreto virtutes tuto transitur. Pari serme oeconomia Siricii Causam tractavimus. Ea cum primis, quae Siricii Sanctitati favent, expendimus; quo spectant argumenta , ab opinione, di fama Sanctitatis, ab ejus virtutibus, ac probatae fidei Nartyrologiis petita. Deinde, quae contra Siricium objici solent, quibus fortasse innixi Correctores sub Gregorio vIII. Si ricii nomen rejiciendum censuere , enumeravimus , ac consutavimus . Nil
ergo prohibet, quominus, causa satis cognita; ac validissimis rationibus , ae monumentis , quae Stricii Sanctitatem demonstrant, probe discussis , Sitieii nomen MartIrologio Romano inscribendumst; quod idereo inscribeodum decrevimus , atque mandavimus. Qua in re. cum di tanti Pontificis Sanctitati bene consultumst, di Nostra vota , quae jam tum , cum Promotoris Fidei munere sungebamur, Nostro insederant animo, tapdem nobis in supremo Apostolatus ossicio constitutis, suerint impleta,vehementer gratulamur. XCV. Haec sunt, quae Majestati Vestrae circa novam Martyro--. logii Editionem duximus significanda . Par enim Nobis visum est. eidem Majestati Vestrae, cujus regio sumptu nobilis haec fiditio praelo subjicitur, animi Nostri sensus , di quae in nuperam hane Editionem contulimus , aperire . Multas sane Nostra haec Epistola implevit paginas ; eam tamen , etsi prolixiorem, neC gravem, neque injucundam sere confidimus, cum Nobis compertum sit. quanta in Deum pietate , quanta item in Sanctos veneratione . ac obsequio Majestas Vestra seratur. Postremo. Omnipotentem Deum bonorum omnium largitorem enixe precamur, ut divitiarum suarum , Caelestium cum primis, copiam effundens, Vos diu servet incolumes . vestramque Regiam Familiam numquam desitura successione confirmet. Regna Vestra pacata custodiat, eorumque fines in remotissimas usque Infidelium regiones protendens , quod incepit , perficiat. Et Majestati Vestrae, Vestraeque Regiae Familiae
Apostolicam Benedictionem peramanter impertimur. Datum Ro
238쪽
S. SI RICII PAPAE, ET CONFESSOR Is
Urbia Sacrosaneta Basilicae Vaticanae. Sancti mus Dominus inlae BENEDICTUS PRXIV. . eui Capit lum . est Canonici 'Basilica sancti Petri ia Varieano humillime μπω caruηt pro facultate recitandi omium Sancti Stricii Papa. θ Gasdpriasib risu duplici, Lepramisiaa a Saae uate Aa . ct eum Lectioinvs s
eundi Pocturni ab eadem pariter praserdendis, oratorum preces tum m ri risu ref it, sed, eum uim is praedicta Basiliea raret alem ει bendam assequutus, euraverit. ae obtinerit, ut qua Pasiticae LMε nensi concessa fuerant Sanctorum Pontificum Romanorum Omia , ad κ ticanam quoque extenderentur, eisdem labenti animo sanuere consenta neum omnino duxit. Fuin pergratum habuit, a Vaticana Basilica foren tissimo Clara prainum is publicis raminis insciis Dei opem S. Papa Siticistineritis invocari, ad esus Sanctitatem tuendam . dum Canenicvium in ea dem Basilica patreanr , evras einferre capis. Fibtis ad Summam Ponti catum assumptus . plurimo labore optatum finem imposuis. Propterea in torum votis assentiens. eum dies a6. Natembris Sancti Stricii emoris iis . in Vaticana Basiliea impedita sit, diem 3I. Octobris pro Neriendasse gulis annis ejusdem sancti Pontificis fessuitate assignavis. 6 pN OF cium sub ritu duplisi eum in ascriptis Oratione, edi Lectiambus secundi Moturni a se approbatis , a praedictis oratoribus recitari, ae Misim e cebrariposse benigne indulsit . atque eoncessi. Hac die a 3. Baii 17 9 D. F. Card. Tamburrinus Praef. i
F. Patriarcha Hierosismitarius secr.
IN FESTO S. SI RICII PAPAE . ET CONFESSORIS
Duplex . Omnia de comm. O . naris praeter ea , qua sequvatur.
ORATIO. Triis, qui Beatum Siricium Consessorem . atque Pontificem.
Eccletiasticae Disciplime propagatorem eximium effecisti; da Ecclesiae tuae ejus institutis proficere . & meritia ad uvari. - ω. minum nostram. 8α. In I. NM. Lect. de Seripi. Occur.
239쪽
LM. IV. Iricius Romanus, ex Presbytero Tituli Pastoris, vita functo sancto Damasci Papa, Cleri, populique universi acclamatione ad Apostolicam Sedem evectus est . obnitente frustra Urscinio Schismatico , gratulante vero in primis valentiniano Imperatore , qui magnum innocentiae, & probitatis exemplum eum praedicavit Ipso sui Pontificatus exordio Decretalem epistolam saluberrimis in. stitutionibus plenam ad Himerium dedit Tarraconensem Episcopum . aliis Hispaniarum Ecclesiis communicandam , ut corrupti Clericorum mores emendarentur , & disciplinae vigor instauraretur; quam in Africa quoque collabentem , habita Romae Synodo oci
ginta Episcoporum , reparandam curavit.
I t. Inveni David , ω, Lectis CT Nnumera sunt cetera , quae pro fidei defensione toto sui Pontificatus tempore invicte peregit. Iovinianum Monachum , sanctae Virginitatis hostem , & Christianum Epicurum , in Romana Syno do anathemate confixit. Bonosum quoque Sardicensem Episcopum Christi Divinitatem . & Dei parae post partum virginitatem insciantem . damnavit. Manichaeos ex Urbe ejectos Imperiali lege. secularibus poenis Coercendos subjecit; redeuntes vero ad Ecclesiam, in Monasteria detrudi, ac nonnisi in vitae exitu ad communionem recipi voluit.
L. Posui adjutorium , M. Lectis VI II Eligionis tuendae , & amplificandae studium, quod sane quam
maximum deelarabat , egregie adjuvit iMagnus Theodosius Imperator; qui, cum sublatis gentilium simulacris, templisque interdictis. aut eversis, idolorum cultum omnem aboleri jussisset,
Christiana Religio , ipso sedente Pontifice , mirifice propagata est. Praeclaris pro Eccles a functus laboribus , editisque sanctissimis Leagibus , septuagenario major obdormivit in Domino anno salutis trecentesmo nonagesimo octavo. Sedit in Pontificatu annos circiter quatuordecim . Hus eorpus e coemeterio Priscillae via Salaria in Titulam sanctae Praxedis a Paschali I. translatum est. Illius vero nomen BENEDICTUS XIV. Pontifex Maximus, plene vindicata ejus ab objectis criminibus innocentia, in Romani Martyrologii tabulas referri jουssit. R Iste est qui ante Deum , &e.
240쪽
IN FESTO S. SIRICII PAPAE. ET CONFESSORIS. I SSA. S Aeerdotes tui, Domine, δε Communi GU. Pontis ORATIO.
DEUS , qui beatum Siricium Consessorem . atque Pontilieem . Ecclesiasticae Disciplinae propagatorem eximium essecisti ; da Ecclesiae tuae ejus insti tutis proficere, di meritis adjuvari. Per Do
De Sacris Reliquiis. Quamquam decreta Sacra cingregationis Rituum, qua retulimus
Concessionem Ossieli. O Missa ratione insignis reliquia, aut integri remporis, nisi corpus , ct insignis reliquiasis alicujus Sancti deseripti ia a Mart OIlio Romana , ct nisi de ejus idensitara tonset, itaut eorumdem decretorum vi excludatur concessio Osseti . ct Missa ex titvia corporis . aut insignis reliqitia Sancti Fue M traui. si .uam descripta in Mare Metro Romano ; AIiquando tamen ex peeuliaribus quibusdam e reum istis apradicta regula Saera Congregatio recepi, uti patet ex ejusdem decreto a Nobis relato lita severitis citato nsri operis. Nos quoque ab eadem semel νeredendum esse duximus . Cum enim carpus S. Amantii Martyris eum proprio nomine in Sacris urbis eameteriis inventum . a Cardinali Paulaiatio Urbis Hearis dono datum fuissi Abbati. s Religiosis Congregationis Later ensis Canonicorum Regularium ordinis S. Aurusini diaeresis Passuυiensis , conditumque in Monaserit Ecclesia pio religionis evita ab omniabus Chrsis libus honoraretur, ad enixas Cardinatis Lamberg, P iensis Episcopi preces . Nos per literas Apsesicas sub titula, ct forma Metas Osseium. G Massam de Communi unius Martyris tantasmur iquas subnectimas.