장음표시 사용
201쪽
AIter, inquit, signatus num. SII., ex specimine ebaracterJs , seeuis Christi uadecimo scriptus esse mihi visus est; Reliqui vero duo signati num. si a. ct s I . seculi duodecimo exarati fuisse vis sunt . Quocirca nee omnino antiqua . nec ab Adonis tempore parum dissita dicendia sunt tria illa Bibliothecae Vaticanae exemplaria , quae plurium sec Iorum spatio ab Auctoris aetate dissociantur. Ex quo & illud sequitur , fieri saei te potuisse , ut aliqui sequioris aevi Scriptores, pietatis, ae Religionis praetextu , privato consi lio , veteribus Martyrol logiis nova Sanctorum nomina addiderint; quod multis exemplis .apud Eruditos , ipsumque Georgium satis frequentibus, illultrare
XXXVI. Hoe autem semel statuto , Usuardum nempe primum ut . . tali vitii 4'. suisse, qui Clementis nomen in Mart1rologium invexit, tanta proice Me, secto non est illius auctoritas , ut grande sit piaculum ab ea aliquando recedere ; cum Nobis compertum sit, ejusmodi Martyrologii Lectionem primo in Monasteriis Benedictinis in usu fuisse ; mo que ab aliis Ecclesiis suisse adoptatam , ut in opere de Sanctorum ,
Canoninatione Iib. Φ. para. a. eap. T7. num. 3. observavimus. Neque
unum est, in quo Visardus fallitur , Clementis nomen . Si ea ad trutinam revocentur, quae in Martyrologio Usuardi circa sinum Assumptionis Beatae Mariae Virginis enarrantur, & quorum a Nombis in opere de Fesis Domiηi Nostri Iesu Christ, ejusque ruatissima Matris ad dum I s. Augusi accurata fit mentio , fateri oportebit, Usuar- di testimonium esse rejiciendum, ubi majora,ac meliora id suadeant argumenta . Quae cum ita sint, iis profecto assentiri non possumus, qui per summam injuriam reprehendunt eximios illos Viros a Gregorio XIII. Romani Martyrologii emendationi praepostos , quorum nomina in praecitato operis Nostri loco sub ntimi g. singillatim enumeravimus: Non enim ideo culpandi, quod a Clementis Alexandrini nomine , cujus Usuardi Martyrologium meminerat, abstinuerint. Enim vero argumentorum, quae supra retulimus, tanta in vis est, ut & Usuardi testimonium infirmet , & Romani Martyr logii emendationem a quavis obtrectatione , di censura Prorsus
Aii. 4. --H.u XXXVII. Absoluta de Clementis Alexandrini nomine contro- ω , - versia, alia succedit de Seviro Stilpitis Sancti Martini discipulo . '' μ' Narurologii Coeiectorei sub Gregorio XIII. hoc Elogium d diς 9. I nuarii apponendum censuerunt: Apud Bituricas sancti Sulpi lii Semri Episeopi, discipuli sancti Martini. virtutibus, ct eruditionec Upicui . Qui vero Urbano VIII. mandante novam Martyrologii Emeddationem instaurarunt. idem Elogium , verbis aliquot intermediis dumtaxat exelusis . ita eontraxerunt : Apud Tituricas sanctι ystri Severi Episcini, virtutibus, ct eruditione conspicui. Tota igitu circa
202쪽
circa voces illas. Dissipuli fncti Martini, versatur emendationum varietas, de qua multa scripserunt Patres Bollandiani ad diem ast. Ianuarii in vita sancti Sulpitii Smeri Episcopi Biruricensis F. a. n. Ia. , Florentinius in Admonitione II. quae praeponitur ejus Martyrologio pag. s I., Baillet ad diem 29. Ianuarii num. I. ct num. . Titi montius ramo Io. Memoriarum nota,super vita Sulpitii Severi. Graveson tam. Ia. Hi ria Fecis sica pag. Is . Romanae Editionis an . IIII., aliique complures, quibus ερ Nostrum de Canonidatione
opus addendum lib. Φ. pari. a. cap. II. num. T.
XXXVIII. Ut gravior haec controversia pro meritis expendantur , illud , in quo praecipuus dissicultatis cardo sistit, inspiciendum, an Sulpitius severus sancti Martini discipulus, suerit an non Episcopus Bituricensis; ideoque jure ne, an injuria , verba illa Dissipuli sancti Martini fuerint expunista. Correctores sub Gregorio assirmativam sententiam sequuti sunt; hine duo illa in Elogio foetarunt:
Apud Bituricas sancti Sulpitii Severi Episcopi, distipuli sancti Martini.
Hanc ipsam Correctoribus insedisse opinionem testatur Cardinalis Baronius in suis ad Martyrologium notis sub die a ρ. Ianuarii. Neque vero haec sententia omnimoda caret protabilitate; quandoquidem ea innititur additionibus a Molano sactis ad Usuardum , ubi ad diem I9. Ianuarii haec habentur: Bituricis eivitate sancti Sulpitii Smeri
Disse pi, o Consesseris, distipuli brati Martini; sulcitur testimonio
Maurolycli,qui in suoMartyrologio ad praeeitatam diem ita scripsit: 'tunicis Semri PrashIis . dis ipuli sancti Martini 1 & postremo juvatur Apologia, quam pro Sulpitio Severo discipulo sancti Martini seripsi Guibertus Martinus Abbas Gemblaeensis . qui ineunte seculo tertiodecimo floruit. De hae Guiberti Apologia consulendus Hieronymus de Prato Veronensis, qui illam inseruit tem. I. Operum Sulpitii Severi. x XXIX. Hisce vero momentis nimium praefidentes insurgunt aliqui, atque in Martyrologii Correctionem aetate Urbani factam sub insensi, apertis verbis loquuntur simul, & obloquuntur . Aut enim . ita ratiocinantur, locus est conjecturis supra propositis; jamque Gregoriana emendatio serta, tectaque servanda erat: Aut nova contra conjecturas illas supervenerunt monumenta , atque hoc in casu satis erat Episcopi titulum Severo Sulpitio adimere , di int rim quae sequuntur verba illa , Distipuli sancti Martini, immutata Telinquere . Hoc autem temperamento post habito, Martyrologium manum , ex nupera correctione non uno , sed duplici gravatur incommodo ; tum quia alter Sulpitius Severus Episcopus Bituri cens s . adulpitio Severo sancti Martini discipulo diversus , perperamessingitur; tum quia Sulpitius Severus distipulus sancti Martini, de cujus laudibus sanctus Paulinus Nolanus, Paulinus Petrocoriensisa
203쪽
sis , Venantius Fortunatus. Gregorius Turonensis, aliique palam loquuntur, a Marti rologio exploditur, ac non sine injuria e vetuis si issima illa tituli Sanctitatis possessione deturbatur . Valde atitam . Sulpitii sanctimemiam commendat, inquit Gerardus Ioannes Vossius invita Severi Sulpitii, quae in fronte ejus operum Editionis Aael e-lodami praeponitur . quod in Romano Martyrotigio e I memoria Glebretur ad 4. Kal. Febrnarii. Gemina occurrunt apud Patrem Brassi.ehelli, qui ante Urbani VIII. emendationem ita de severo Sulpitio loquitur in Indice librorum expurgandorum : Ut interim et nactamus Episcopatum , quem in ancipiti quibusZam conjecturis Baronius t m. Annalium posuit; De Sanctitate tamen Severi Sulpitii. cujus tam illusta Elogium extat in Martyres io Romano 29. Ianuarii, ambigere, rasiovam ratam. Haec illi, qui Gregorianae Correetioni tarent impensu 1.
XL. Haec tamen iis non probantur. qui Severum Sulpitium sancti Martini discipulum in plures errorum scopulos turpiter impegi
se contendunt. Compertum namque est, eum jam aetate provectum,
erroribus Pelagianorumadhaesisse, di in suis Dialoguerrores Mill nariorum fuisse sequutum ; ex quo Dialogi illi . Gelasio Pontifica in memor to de Ecclesiasticis libris Decreto, Apocryphis accea' sentur , hisce verbis: opuscula Posthumiani. ct Galli Amerπba ; qua
in re conveniunt Scriptores non modo Heterodoxi . nempe Casmiis
rus Oudinus de Scriptoribus Ecclesia eis secuti quinti pag. 9s., & Ca eis Scri oribus Bessusteis θctili N soriani; sed di Catholici Authorestitis accurati, veluti Ioannes Trithemius de Scriptoribus Eceis si- eis , Cardinalis Bellarminus iη eod/m Tractatu , Philippus Labbeii asia mortali ora H sum quae prolut in rom. 7. Operum Cardinalis
Bella mini Venetae fiditionis anno I a 8., Natalis Alexander in Hi-soria Ecclesiasicaseculi quinti cap. 4. art. a. Longuevat in resoria Ec-cissa Gallicana tom. I. lib. 3. pu. 397. , Doriat in P notionibu O- si ἔν lib. a. cap. sa. num. s.Quid vero ad haec Sulpitii Patroni λXLI. Reponunt, ejusmodi probra,quae in Severum Sulpitium vibrantur , futilia plane esse, ac inania ; ideoque Martyrologii Resor- maior sub Urbano aevi nimium in nixos flandamento, Severi Sulpitii, qui sanctum Martinum Praeceptorem habuit, nomen e Marty rologii Codice expunxisse. Etenim qui primus memoriae mandavit
βψlpitium a Pelagianis deceptum . a Catholica veritate decliv sic ruit Gennadius quipti seculi Scriptor , de quo ita Ioquitur Guibςr xv M stinua Abbas Gemblaeensis in praelaudata Apologia ἔ Q irii nil seductus . in aliquo a retula orthodoxa Fidei exorbitaveri νη-μμμ' omnino,nisi in sis istiGennadio, iii uescis utrum hoc alicubi et ipset g in ct βη ex fila fama. qua facta s insecta loquisur, didicerit. Adduo P Rκις , eumdem Gennadium, di Sulpitii errores, & PCen, sed
204쪽
tiam una sociasse; quae sane tanta fuit, ut quoad vixit, perpetuum sibi silentium servandum indixerit, di re ipsa se reaverit. Si quia ergo peccavit. crimen illustri poenitentia delevit. Quod vero attinet ad Millenariorum errores . ad Gelasiani Decreti censuram , ad ora demum maledicta,quaeJoannes Clericus in opera Seueri Sulpitii sancti Martini discipuli infenso congestit stylo . eadem repetunt, quaepi a laudatus Hieronymus de Prato in opere supra relato in rem hancicripsit, ut Severum Sulpitium ab impactis criminibus vindicaret. Illud tandem Sulpitii Fautores ingeminant. Correctores Urbani tempore modum nequaquam servasse ; si quid enim crus ligatione dignum inciderat, immutandum paulisper erat, non omnino delendum . Qua serme ratione Saulsuus in Martyrologio Gallicano quodan. 1637. editum est . ad diem a9. Ianuarii ademit quidem Sulpitio Severo titulum Episcopi . sed cetera, quae Sulpitium illum sancti Nartini discipulum suisse demonstris t. intacta reliquit, hoc pacto: Hism die in Aquitania Paro Prones ato sancti Sotiret Sulpitii Presb tert, ct Confessoris, doctrina. est Sanctim irae laude perluusris. qui saetcti Martini res gestas nitidosso easser sit, .atque tisina nus actibus e Fresest . quam calamo , paupertatis Cultor erregius . ac humilitatis persis rus Amator. cujus praeconia ob claras sapientia dures. ct sublime vita insitu- . tum Ρηctus rivimus Nola Discopus emerens , magni e prosecuim es XLlI. Atque linc quidem sunt . quae de Scipiti Severo si sti , ii. Martini dissiipulo cum ex Eruditorum. lloquiis Nobiscum habilia , filii tum maxime .ex privam librorum lectione Nobis licuit haurire.
Nullum vero ex tanta rerum congerie satis. in Largumeatum: .currit, quod Nostrum ipducat animum. ut a Correctione, quae sub Urbano VII l. peracta est. recedamus. Enimvero poli accuratam, causae discussionem , illud tandem comperimm , universum opposi- . tae sententiae Syllema huic propositioni, quam arismatis loco praesupponit . ianiti, nimi tum die a9. Ianuarii interiptum fuisse in Romano Martyrologio nomen Sulpitu severi discipuli saneti Mar- tini . Hinc querelae illae, atq*e repetitae expostulationes ob non servatam hanc RItem Elogii partem . Dis p ιli sancti Martini , si sorte Episcopatus insignia Sevem spiti ninus conveniant. verum haec Praeci Marmii causa. Mod ratiocinium, cui omnimodassides diabetur, , salso laborat supposito; uode sequitur , ut quae supεδ ιruitu r aἔgumentot M Maoles, sponte sua corruat XLIII. Id vero inplor tam castiue erit, sit ad ea, quaeri Nym treth sormatoribus subluttiano Pontifice beae perspecta ετ at s ab inia. -γε- animum in ver Inus. N0Nnt, ii, Sulpitium Severum . de quo in Romaoovirtyrologosis Se aqὐ Ianuarii si mentio, revera Epi copum Bituri sensem .suisse. t mi haci in re omniale veniant Mailrrologia xqvae Gregorimam Correctionem,aetate Praecedust Norant
205쪽
Norant item Severum Sulpitium sancti Martini discipulum . num- ouam ad Bituricensem Episcopatum fuisse evectum , quidquid Gui-hertus commentus fuerit, quem tamen Hieronymus de Prato in vita suloitii Severi discipuli sancti Martini 1 .i3. ita refellit : Periit Guiberius narrans , Severum a Bituricensi Gera ex Monasmo adductum, Archiuisiopum ejus urbis consitutum . Nihil magis repugnans vernat r.
etivi noxis es tim Bituricius m Episto pum fuisse. Sed di illud , vel
ex ipso Gennadio nosse poterant,Sulpitium Severum nonnisi Presbyterum uisse ; quod deinde recentiori aevo indubium red dii gemina eiusdem Sulpitii Severi Epistola a Balutio reperta, & Miscellaneorum tom. i. inserta , hac apposita Epigraphe : Disota Sancti Stil-pitii Seυeri Presbyteri. Utramque hanc Epiliolam a Balutio collectam probat Tillemontius . in Advolatione quinta ad vitam Sulpitii Sευ ri sancti Martini discipuli; nec dissentit Hieronymus de Platog io. vita Sulpitii Seυeri, monumentorum potius. quae Balutius edi dit . quam Gennadii, cujus fidem habet suspeetim . auctoritate commotus. Libet Hieronymi locum, etsi longiusculum . integrum hie exscribere. Unde itaque, inquit . Gemadii testimonio inn/ Vur Severi Presbteratus, quod tacen ibus ceteris quid valeat n ηυ dest. Monta tamen . Balutium in Miscillaneorum libro prima exhibere Epigiosas duas SuIpitii Semeri Presbteri Aquitani, quas ct nos dabimus in Aρ- pendata tomi secundi , quarum utraque hune praefert titulum : Epritola sineti Severi Presbyteri; prima vero etiam hane appositam habet cor nitim : Explieit EpistolaSeveri Presbyteri ad Claudiam lororem suam . Itaque ni malimus ex aucto ritate Geηnadii huic nostro Seυero , cur dua illa E sola adscribenda ιidentur. Presbtera titulum a Lιbram additum. aliquantulum hine ejus sentemia accedere moment1. --suis in XL lv. Falluntur ergo, qui putant. Sutatium severum Culus
immemoria ineidit in diem au. Ianuam. esse discipulum tini. cum Sulpitius ille Bituri eress Episcopus dicatur; Ia Presbyteratus praerogativa praesulgeat, ex qua praeptentia illud necessatio sequitur . ut e duplici Sulpitio severo nisterio , ac dignitate plane dissimili, unus confletur, cui duo nosmul eonveniant, quod Episcopus Bituricens 'μς 'Iε si, seipulus Sancti Martini. Quo quid absurdi t 'ς . . c. narum commixtio suam duxit originem ab Apologi bl censis , culua opinio Sigonium . Galetarum . Victorem , Ut te linum . aliosque plures in eumdem errorem pertra ' , ii, controvεες,- 44 XLV. Neque egregios illos viros, qui Martyrologii
vis compertum sit, nihil de ea rςJ ς ς-- α-ho Maria enim certo nossent, Sulpitium MVς ψ d 'μ . sem fuisse .
utologio ad diem a9. Ianuarii , Episcopum pix u b
sever. ntimine .seeernendi a Correti te mri attigerunt
206쪽
ideoque plane diversum a Sulpitio Severo sancti Martini discipulo . nihil illis curae fuit ea ad examen vocare, quae contra Posteriorem Sulpitium Severum opponi solent . ne alioqui extra praestitutos fines vagari viderentur . Huic quaestioni locus quidem suisset. si de Sulpitio Severo sancti Martini discipulo . aut in Martyrologium inserendo . aut inde expungendo, judicium institueretur . Verum cum nihil tale in disputationem venirer, rem hanc intactam relinquere satius duxerunt. Quod enim ad hujusce Sulpitii Sanctitatem attinet . nemo est ex antiquis Scriptoribus . qui eum Sancti titulo exornet: Sane ab antiquis Sanctitatis titulo haud duoratur : ita legimus in Bibli raphia Patris Machaelis rom. . pag. s s. Quod si apud Mussajum, & Petrum de Natalibus Sancti nomine aliquando donetur . nihil inde conficitur; jam enim praemonuit Longuevat in Hiasoria Delisas. Eccles Gallicana tom. I. lib. 3. pag. 397. in Mi. subiit. Aoptandum esse ambos ea auctoritate suisse donatos, quam non E
hebant . di quam habere sibi talis persuaserant. XLV . Quae de Martyrologii correctione Urbani tempore i si ituta , ac de methodo, quam Reformatores sibi servandam proposuere . huc usque narravimus, Hil oricae veritati, quae ex Actis Conis ta in νωι a M. gregationis indubia est . plane consonant. Rei gestae seriem paucis hic repetere . nee inutile erit , nec injucundum . Die a7. Ianuarii I 6a8. habita est celeberrima Congregatio coram Cardinalide Torres, cui, praeter alios, interfuere Fortunatus Soccus, Ba tholomaeus Gavantus, Terentius Alciatus.& Hilarion Ahbas sanctae
Crucis in Ierusalem . ut ex Actis, quae recensentur m Codice IaQ.
Naisusniptorum insignis Bibliotheca Barberina pag. gari manifestum est. Primo loco igitur vetus Elogium ex Martyrologio jussu Gregorii XIII. castigato productum est, atque inter Acta relatum , cujus tenor, qui sequitur : Ianuarii a9. apud Bituricas sancti SuIpitii Seserilis i. discipuli sancti Martini. Quid de ejusmodi Elogici senserint egregii Viri, queis emendatio erat concredita, ex Historica, quam subicjimus, narratione audiamus: Videbatur hoe Ioco agi de eo,qui seripsi vitam sancti Martini, qui tamen mortuus es Presbyter . non Episcopus , ct incidit in errores Origenis, o Pelagii, licet resipuerit. tes bus Gennadia , Beliarmina de Seriptoribus Ecclesiasticis. e, Baronio in An Iibus . Fuit alius hujus nominis Episcopus Biturirensis, ex Antonia Demeae in catalago Episcoporum Biturirensium, qui tamen non vixit
nisi longe ps sanctum Martinum Tur ensem Episcopum, eujus fuit aIi quin imitator , ex Petro de NataIibus . suibus Omnibus eo deratis , de cretum es deliri ea verba : Discipuli sancti Martini, ut de Episcopo R. turleensi statim intelligatur Mar relusi textus, non de alio, discipula
XLVII. Quae verba cum satis aperta sint, nullisque ambagibus P -εν
207쪽
involuta . nihil iis, quae supra retulimus. addendum superest. Hoc unum, antequam controversiae finem imponamus, juvat hic adnotare, duos nimirum Sulpitios Episcopos Bituri censes extitisse , quihus nihil commune est cum Sulpitio Severo sancti Martini disti pulo. Primus obiit anno syi., alter vita cessit an. 694. De priori loquitur Martyrologium die 29. Ianuarii, Posteriorem diei .ejundem mensis commemorat. Ne nominis . atque Episcopatus assinitas confusionem pareret,alteri cognomen istierr .alteri Pii cognomen est additum; Ilinc de altero SuIpitio die II. lanuarii legimus : Apud Tituricas depositio sancti Sulpitii Episcopι cuηomento Pii, cujus Nita. ct mors pretiosa gloriosis miraculis commendatur. De Sulpitio . qui Severtis cognominatur , non etiam de alio, qui Pius vulgo audit, excitatur controversia, si ne a Sulpitio Severo sancti Martini diseipulo secernendus ; quae tamen coutroversia post correctionem Urbani v III. e medio sublata est. De gemino Sulpitio Bituricensi Episcopo consulendus Cardinalis Baronius . tom. s. Romana Editionis ad an Chri si 43 i. si . Sed illud hie considerandum , & in Notis ad Marurologium Romanum die a9. Iauuarii , Patres Bollandiani die a9. Ianuarii in vita sancti Sulpitii Seteri Episcopi Bituricensis e .a. num. Ia., Mahillonius in AnnaIibus Benedior nis lib. a. num. 9 i. ad an 6a . ct in Actis Sanctorum Ordinis sancti Benedicti Sec. a. adan.644. in obstruationibus praemiis ad visam sanctia Sulpitii Pii num. I. . Dionysius Sammarthanus in Gallia Chrisiana tom. a. edition. Parisiensis an . IIa . pag. Φ. num. 2ς. o pag. 16. num. I9., Le Coint in Annalibus Helisiasicis Franeorum adan. Chrisi s9I .pag. 292. , ubi ad rem nostram ita scribit luculentissime . In Cathedra Bituricensi duo sederunt Sulpitii: Hic Semri ndimen Obtinuit, ut ab altero dstingueretur , cui coinomen Pii cessit; atque inde factum es, ut a Posterioris κυi Scriptoribus discipulus sancti Maraini pradicaretur, ac talis in Mar roluitim Romanum irreperer quarto Kalendas Februarii; donee Urbani VIII. Romaηi Pontificis auctoritate abrasesunt illa voces Discipuli Sancti Martini, his duntaxat servatis : Apud Bituricas sancti Sespitii Se ri Episcopi virtutibus , ct eruditione conspi. eia . Consulendi quoque Annatus lib. . theologia positivae art. 26. di Dominicus Georgius in notis ad Martyrologium Adonis die II. D-
VLVIII. Eruditissimis Patribus Bollandianis tom. 3. me sis M 3hialaniliani instaηt die I . pa*.263. mirum plane subit quod in Roniano MartyrologiQTheodori Summi Ponti seis nomen nulli bi occurrat, ciam in V iiii tu . expressa fiat mentio in gemino Maturologio Florentino, alte Q gdi Ducis Etruriae, altero senatoris Strogat; quibus, & illud ac ςςnsendum , quod Florentiae typis exculam inan. 1486. Hinc ea soli Ddianorum expostulatio : Onsigit hae depositio , seu potiti V
208쪽
sis aliis fasis, maxime Romanis . ejus nomen insertum reperimus. Quae
verba de Theodoro I. Summo Pontifice intelligenda esse, temporis definita ratio demonstrat; cum Theodorus II. post dies viginti in
Pontificatu actos, ex hac vita migraverit an . 9o I. Bollandianis adhaeret Franciseus Pagi in vita Theodori I. tom. I. Breviarii Romanorum Pontificum . Mirari tamen desinet, quisquis animadvertit, Correct res Romanos ea tantum in Martyrologium transtulisse Sanctorum nomina , quae ex veteribus, probatisque Martyrologiis petebantur . Porro tantam auctoritatem receniatis Martyrologiis conciliandam non esse arbitrati sunt: Hinc , cum alia deficerent monumenta, uni Codi eum illorum fidei acquiescere noluerunt. de stricto
XLIX. Quod vero satis mirari non possumus , illud est, si- ι 'ricii Pontificis nomine, quod vetusta atque, ac probata exhibent si quamplura Martyrologia,quae a Bollandianis commemorantur tom. 3.
Februarii pag. a 3 a. , Nosque infra indicabimus, Romani Martyrologii Codicem tamdiu caruisse . Ubi primum post Gregorianam Correctionem innotuit, ejusmodi Pontificis nomen in diem 26. Novembris relatum non suisse, Clarus vir Franciscus Maria Florentinius doctam scripsit Exercitationem, quae in Marumis ii sui notis addictam Novembris Hem Jaeer ordine XVI.; in qua multa sane cum laude. ae eruditione demonstrat quam consentaneum sit, ut tanti Pontificis nomine Martyrologium ditetur. At Florentinii lucubratio suo caruit effectu, cum non nisi post absolutam Martyrologii comrectionem Romam pervenerit. Iterum instituta Urbani VIII. tempore nova Martirologii correctione, nulla de Siricii nomine inelindit mentio , quia nulli curae suit ejusmodi causam , qua decebat vi, & alae ritate tractandam suscipere . Cum vero Clemente X. Ecclesiae clavum gubernante , Sacra rituum Congregatio Basilieae Lateiaranensi ossicia propria sanctorum Romanae Ecclesiae Pontificum concessisset , siricio praetermisso . rursus de hujusce Pontificis Sanctitate , ejusque ossicii concessione agi ceptum irrito tamen eventu : siquidem Archiepiscopus Myrae , qui tunc temporis Promotoris Fidei munere iungebatur . acriter obstitit, quod Siricii nomen
in Romano Martyrologio nusquam occurreret; Ea namque sacrae Congregationis mens erat, ut Sanctorum Pontificum Romanorum, quorum nomina in Martyrologium relata suerant. Ossicia concederentur . Et quoniam ipsemet Fidei Promotor in suis Animadversionibus obiter attigit rationes praecipuas, ob quas Siricii nomen in Martyrologii emendatione suerat praetermissum ; hinc monitu , atque hortatu clarae memoriae Cardinalis Casanatiae , celebris Henricus Noris tum Augustiniani ordinis Professor, mox communi plausu ab Innocentio XII. inter Romanae Ecclesiae Cardinales adscriptur, pro tuenda Sitieii Pontificis Sanctitate, satis accuratam, ac validam
209쪽
edidit Apologiam , quae nulli tamen suit usui ; cum ea, quae in Sacra Rituum Congregatione agitabatur,Causa de concessione Ossiciorum. ad exitum pervenisset; nec jam liceret post absolutum judicium.
veterem excitare controversiam . En igitur Siricii causam iterato
propositam , atque ad primaevas silentii tenebras iterum redire jussam . L. Tandem aetate , Nobisque id agentibus, novus de 2 7... - Siricio Pontifice recurrit sermo. Cum enim felicis recordationis Clemens XI. Praedecessior Noster munus Promotoris Fidei, & deinde paucos post annos Praebendam Theologalem in Basilica vaticana Nobis contulisset, e re Nostra fuit, Sacrae Rituum Congregationi supplices offerre preces , ut que Basilicae Lateranensi pridem concessa suerant sanctorum Pontificum Romanorum ossicia , ad Capitulum . Canonicos , & Clerum Basilicae vaticanae extenderentur ; quod obtinuimus: Similique exemplo commoti Basilicae Liberianae Canonici par Privilegium haud multo post impetrarunt.
Tum vero opportunam occasionem nacti . Siricii Causam urgere,& eximiam Florentinii exercitationem proserre carpimus . Cumque Nobis nuntiatum esset, celeberrimam a Cardinati Norisio super eodem argumento procusam fuisse lucubrationem , ad eam perquirendam curas . animumque convertimus, ut validiori praelidio muniti, rursus Siricii causam deliberandam proponeremus . Sed
quamdiu Promotoris Fidei munus obivimus. Norisiana Dissertatio fuit Nobis impervia . Postquam vero singulari beneficentia Benedicti XIII. Praedecetaris Nosti i,ad Cardinatatus dignitatem ascendimus, quo tempore Scripturarum Cardinalis Casanatiae ad sacra Missiarum Offeta spectantium . indiculum conficiebamus , ut Ope Tis de Canonigatione sanctorum, quod tum meditabamur, bono, ac utilitati prospiceremus, inopinato optatissima illa Norisii Dissertatio ad Nostras pervenit manus; quam idcirco summa diligentia , ac fide exscribendam curavimus, ejusque exemplar una cum
aliis monumentis, quae ex praelaudati Cardinalis Casanattae scri- Ptis accepimus, Nobiscum Anconam primo, mox Bononiam detulimus . Scripturarum memorati Cardinalis integra series in cele-herrima Casanat tensi Bibliotheca summa cura asservatur; quae verro a Noriso procusa est lucubratio , tomo 4. ejus operum Editionis Vero ψ an. 173 a. pag. 7aa. er seqq. impressa est . Nec desuere
ex Recentioribus alii, qui de gestis sancti Stricii multa cum laude,
ac eruditione disseruerint. Consulendi inter ceteros Franciscus Pagi in Breviaris Romanorum P tificum in vita Siricii, & Antonius si .. pistiis , si 'Dβ P tr u in Adnotationibus Criticis ad Annales Barenti. iiii. s... . LI. Quae cum ita sint, Nostro muneri deesse profecto videremur . si Nos, quibus de Siricii Pontificis Sanctitate multa praeit
210쪽
sunt argumenta, quam olim in minoribus curam suscepimus , ad Summi Pontificatus Apicem Divina miseratione evecti, ad opi
tum exitum non perduceremus. Hoc autem negotium mutatis viciis
bus . dissimili ratione , ac methodo est hodie pertractandum. olim Nos in filiorum numero positi, a Majoribus,& Patribus.quae gerenda essent, audiebamus: Iam vero cum e Filiorum statu, in Ecclesiae Pastorem, ac Patrem evaserimus, quid hac in re decernendum sit. aliis indicimus. Si ricii Pontificis nomen Romano Martyrologio inscribendum censemus; neque idcirco anterioribus Martyrologii
Emendationibus, quae Siticii numquam meminere , aperte contradicimus. Unius quippe nominis additamentum , quod nova, ac validissima suadent argumenta, aut praeteritis correctionibus nihi I ossiet t. aut usque adeo levem infert varietatem, ut nullum ,
aut sere nullum ex eo obveniat detrimentum . --ita LII. Atque ut totius controversiae status, qua decet methodo is ac ordine pertractetur , rem universam inquatuor summa capita M' M 'secernendam decernimus; ita nempe ut primo loco inquiramus . quae suerit Siricii Pontificis, cum adhuc viveret, ac post ejus obitum . Sancti talis fama : Secundo quaenam Martyrologia , probatae ne, an potius suspectie Fidei, Si ricii meminerint: Tertio quaenam contra Siricium militent rationes , ob quas ejus nomen Romano Martγrologio numquam fuerit inscriptum : Postremo quodnam de hisce rationibus judicium serendum sit; num scilicet eae sibi conitent. an verius futiles sine . ideoque explodendae . LIII. De Sanctitatis fama. quae Sitieium adhuc supe aetem splendum Valenia commendavit, splendidum suppetit testimonium valentiniani tm ' M peratoris . in Epitiola ad Pinianum Urbis vicarium . sive Praesectum data. De Ualentiniano hic loquimur, non jam recentioris aetatis , cum nempe adhuc puer , blanditiis. ac suasonibus Matris Arianorum erroribus imbutae, erat implicitus; se 1 Ualentiniaaum producimus grandaevum, sapientia . & virtutibus instructum , quas D. Ambrosius in oratione in ejus obitu habita commemoravit. Porro Magnus hic Imperator suas ad Pinianum dedit Literas, postquam sanctus siricius, rejecto Ursicino. qui selii Lmate Romanam Ecclesiam turbaverat, concordi Romani Populi acclamatione summus Ecclesiae Ponti x renunciatus est. Hanc Epistolam ex veteri Codice Bibliothecae vaticanae erutam , suis Annalibus inseruit Cardinalis Baronius ad an. Christi 38ς. , & Petrus Cous ant tom.I. Di larum Romanorum Pontificum edidit ordine secundam inter eas, quae stricio Pontifici adscribuntur. Quid vero de Stricio senserit Valentinianus , quae sequuntur, verba demonstrant :Proinde quoniam restriosum Sinteium Antipitem Sanctitatis siepra spe S
cerdotio miserunt, ususcinum improbum acclamationibus violaren , Di ilire