장음표시 사용
141쪽
ticaniis Bodleiano fere auctoritate B sit. διττους μου τοῖς κ arri γύλους roυς m. ld. Bas. I. Stepli invitis codd. Due omni biis. Paullo ante τε post πολογου- μενον deest in Vat Flor. d. Par. . erasa est in Par. B. Flor. B. Sed ion Opus est mittatione. P. 1 fi ἐν si icti χρον tu σχετε V. εχετε, quod e Ven. h. Par. S. Vin s. l. 4. 6. Flor. . . emendatum. Dein et t. editt. εν ου ros si Lγω ρ. Sed irris praebuerunt Bodl. Vat. Ven. Sic Lysid. p. 223. B: ποροι προςτερεο stat dicunt it quibus
cum colloqui et agere dissicile est cons Micyd. l V. 32. ibi a. Schol. Est igitur Germanicum:
que iii adscendere iubere, producere, et ii idern ii omine se iussit alieno aut ita lisum alienum itaque ἀναβιβάζεσθat est
id sacere ipsimi O mille Silo Un-que ipSius caussa. Unde intelligitur, cur Plato usus sit Prbo medio. Dicitur autem Pasi βάζεσθαι eandem ob caussam atque ἀναβαινειν, de quo V. ni P. 17. E. In proximis inest νακολουθί quaedam iudicio Stephani nam concinnitatis legesiui, sebant dici, ut ait, iit ἀπερ
χονra. Sed ubi rem diligentius
consideraveris, nullam Structurae mutationem actam esse animadvertes. Nam verba κ taμαχεῖν aTOioysi uενον arctius cohaerent.
ita ut iis τε recte subiiciatur respondent autem iis haec ἐλεγ-
acu tetigit I. r. is cherus. Prorsus eodem modo Reipiihi.
ἐπεγείρου oci. Sed his ac simili hiis se glectis Hirschig. audacter ἐλέλλοντα Scripsit, depravato
etiam loco Reipublicae a nobis
li. e. X istimate igitur et vos. Verbum ito υν illustravit Butim annus ad Demosth. Or. Midian. p. 165. P. 19. Ei εν ἀπολογητεον η Isto iεν utuntur Attici, quum volunt significare se nosse amplius de superioribus dicere, sed transire ad alia. Pluribus de hac re disputavi ad Euttiyptiron. p. 88 sq. d. Lips. Interdum etiam simpliciter est transeuntis ut O p. 19. B. ἐξελεσθ' af ὴν διαβο- λαὶν h. e. adimere et evellere animis vestri malam
142쪽
l, Vii id. . . . Flor. d. g. i. I arr. BCDS. Hirci tig. Dro etiam nil te rotti χρ oi m incisi cavit, praeter necessitatem. ro υτ μεν rcs J Alii Bas. I. irco, quam Oranam repi inn-dam esse docuit uti m. r. ni pl. T. I. p. 550. d. q. Veritu praebueri in Bas. 2. Stepli nn et Od si quum Optimi ilui longe plurimi, pro quo Hir scilio . de suo dedit toros. Coterum et t. editt. et PCC. Onines. μως δε ro Dro I. P. δε m. Von. , Vat. Vinis.1.4 6 Flo d. g. i. Par. S. nec pilio a quoquam desideratum iri. n. ri η καTDγορία frέν J Griis, Vulgo ni is si ini, climnas 2 tuentur Odi Vat. Ven. a. b. Vind. 1. 6. Florent iiii et reliqui Omnes praeter Vind. . . . . at Gr Wων ε iri rota Sic odi. Ven. i. Viri l. 1. Par. D. Flor. h. e. i. Angei et queri nekkor. . si navit. Vulgo ε- , froς Eustati ii iis tamen ad Odyss. v. 106. p. 42. T. I. d. ip S. MεDro delandit a noni in με it de dii cens. Se is ita ne iiiii liniam breveni esse con V nielint, quae apud Aristopli ii Hira producta ha hsetur. Ornan Miar ro quia ni OI modo optimis eo id apud Matonem, Xenopii Ontem, Lucianum, Aristotelem Libanium, liOS, sodoliam attulis et inscriptionibus v. Benilei. Res p. nisi byl. p. 167. de ii Opinionem ut p. 21.
rum δέ apyo in ii. l. est nam Laopinio, Suspicio, lintenus salsis criminationibus excitnta est. He Sy-ollius Ahalysin υ IrrεDst et υποληψις. Quoniam autem Socrates ex impiada linc itidi cum dos opinione sibi proderat et On-s ilebat, facile patet, cur Plato scripserit ξεias stat, non εξξλειν.
rn ν γραφὴ iii tar Attico semper dicitii de caussis publicis, quum quis accusatur de prin)inibus ad totam rempublicam pertinentibus; sed δίκη de nussis Omnibus, et privatis et pii blicis: verum ubi nil se sortia nil γρα- τλον, Semper igniscat caussas privatas clio metinii Anti-
143쪽
DObre ad Arist. Raim v. 1336 p. 371. d. Lips. Ors On nil Λrgum Nubb. ibid. p. 24 9 Kidii ad Da es Misc. p. 488o satis nitiniatur, certe non est cur in contro ersiam vocetur. Qiiod ne in quidem faciendum putamus ut accusatorem Socratis Melitum. alios autem cognomi iras de quibus v. ad p. 23. . , Meletos,nppellatos esse statuamus, sicuti placuit ore liuiam pro Die Atlio ner . Socrates p. 81 sq. et Melcher O Gripoli Tragoed. p. 73. Codd. enim optimi quique et inni apii d eos scriptores, ubi de B cu satore Socratis lention Pni fieri ianis 'stum est, tominem Meletum non Melitum, nominat uni suisse liquido est alitur. His i itur plustribuendum tiam meri novitiorum criticorum opiniollibus. Formam ε trida apud Λrist. Rann. v. 991. corruptam esse et in s-i ridat mutandam docuit nupPr in dors in edit Oxon. Fallitur ergo Brunck ad Rami. v. 991. et 1337. nil cuius auctoritatem alterius Orinae deferas Oros provocaro non debeli alit. r τε πω γης Ven. . cum Stepti. γῆν ceteri genitivum tuentur. V. p. 18. B. Dein Odi Flor. . . ind. . Ven. b. Vat. γ at υρανια, ut ediderunt Turi censes. Sed pra osse rondum a raεπoυρ arta vel propter Oppositionem veri orum ra Iro γῆς. a iiDυς rai ra a Dra o d Goυς raura δι-quitati Juris publici Graeci P. 270 sq. et nostra ad uti typtiron. p. 5 sq. ubi St, ea την σε τις,
structione . Matthiae Gr. . 370. 1. . 492. e. ROSt. Gr. . 104. 4. c. Synt. p. 122. Paλaβωμενε ἀρχῆς, repetamus ab ini
actoris, quum iurat se iustis de caussis et sine alii milia litem viter intendere vel rei, tuum iurat se esses innocentem ut heno docuit is cli erus md i. l. Deinde ita vocata est Ormula accusationis scripta s. libellus qui traditur iudici abactore: qua potestate pollitur et inna infra c. l. et puditor Laert.
144쪽
qua fabula aeta est circiter quattuor et viginti annis ante Socratis damnationem, Olymp. 89. I. Arctioni eras arctio, Dionysiis. Videtur alitem Socrates iii illa sabula luto et illuc delatiis es Se,
et interrogatus, quid g ret, respondisS se per Berem iti edere.
Quorsum fortasses serti irent etiam quae in sit perstite tabula leguntur . 226 sqq. ubi diim in κρεua θρ meditabundus lineret, a Strepsia de rogatus, ii id moliatur, respondet, δεροβaτω. Quamquam videtur poeta in altera ubium seditione nonnulla
pro consilio suo niavisse, de tu re V praeter alios Fr. Olckm. Frit chium. unest.
Aristophann. p. 131 Sqq. et P. 115 sqq. tque Hermanuum Praelat ad secund edit . ubium p. XIII sqq Iniuria vero ex hoc loco collegerunt viri docti Λristophanis fabulam imprimis
effecisse, ut Socrates Vulgo ni quam morosus et ineptus rerum inanium scrutator suspectus ia-beretur, adeoque tanquam Ophista et calumniator capitis Supplicio afficeretur. Nam et multum temporis iam effluxerat ex quo et erat ubes, et fabula illa non steterat, et Aristopha ne ipse non id egerat, ut Socrati innocenti tantum odium constaret, quem induxerat potius longe aliam ob caus S m. Etenim universa ubium sabula
si verum quaerimus, non aliorsum profecto pertinet nisi eo, ut morum depravationem late diffusam imprimis ex novitia Ophistarum o philosophorum institutione ac disciplina ab ado . lescentibus studiosissime expetita, manavisse Ostendatur. Quod
quidem Comicus ita palam secit,
ut acerbissime perstrinxerit nugna et raudes sophi glarum et impostorum illius aetatis Omnium , easque Spectantium risui exposuerit Partes vero istorum homuncionum uni maxime tribuit Socrati. Quod cur ita instituerit, etsi Valde controversum est, tamen, re diligentius considerata saepiusque pes Sitat 3, hanc ob caussam ab eo factum arbitramur. Oderat enim poeta Omnes Omnino Veteris disciplinae adversarios atque novitiae artis rationisque patronos ac defensores id quod quum aliunde tume una maxime Ranarum tabula
intelligi potest. Quocirca suit
sane ipsi cum Socrate commune odium acerrimum praestigiarum istarum, quibus sophistae uti consueverant. Nec tamen ei cum Socrate Omni ex parte conveniebat. Qui quod cum omnibus,
qui ipsi obviam venirent, Sermones miscebat, disserebat, On-
sabulabatur. denique philosophiam in vitae quotidianae lucem proferebat, quanquam in eo Ontrarium fere atque sophistae spectabat, tamen id ipsum quoque poetae Videbatur veteris disciplinae rationibus incere, praesertim quum ille etiam Euripi de physicae sapientiae in scena laudat Orse, uteretur a miliariter. Quapropter una delia, ut aiunt, duos dealbavit parietes, hoc est,
una ad ρmque opera et sophistas corripuit et Socratem exagitavit, non quo hunc illis parem haberet, sed quod eum alio
145쪽
essent propria Oplii Starunt, eum- quo deformavit talem, in quo Omne illo runt nugae, fraudes et malae Brtes sernerentur. Quod
profecto vi dori intelligentibus longe maxime ridiculiani debuit quandoquidem in eo artificio ideo inserat iocorum plurimum , quia, quum ille propter perpetuam
disserendi coiisuetudinem multis videretur sopitistis Simillimus a quorum tamen ratione alienus erat tum etiam faciem, vultum, habitum, mores denique eos praese serebat, qui largissimam ridendi cavillandique praeberent materiam sicuti vel ex elegantissima illa Alcibiadis oratione apud Plat. Sympos P. 15 4 sqq. intelligitur. sed licset Aristophanes
Socratem non in sophistarum numero habuerit atque eum V V.
v. 1280 et 1554. Rann. v. 1487.
non tam ut Ophistam quam ut sordidum aut nugatorium philosophum notaverit tamen illud quidem non est dubium eum sapienti, utpote et ipsi noxii in edisciplinae quodammodo diutori, non ense cupivisse eius lue Omen apud magnani milititudinem, quae eum iam de sophistica et pervers philosophiae studio suspectum haberet, in malam invidiam adduxisse. Quae ipsa caussa est, cur Plato poetam
comicum et in pologia identidem p. 21. . notaverit et in Sympi si propter iniuriam Socrati illatam leniter quidem et
urbanse, sed satis tamen acerbe reprehenderit et castigaverit. Vehementer enim erraverunt, qui Platonem censuerunt in Sym-Plat d. Vol. I. l. l. I, O Si cum Aristophane quasi iii gratiani odiisse. Quem Otiit seum induxit, qui non modo Γ-bane subsannetur ac reprehendatur, sed etiam Socrate sapientia long sit inferior, sicuti demonstrasse videmur in Prologo m. ad tertinui oditio nona Sympo sit p. XLIV-LI. Ceterum liter de necessitudine, quae inter Socratem et Aristophansem iii torcpsserit iusticavit uox erit
arguntentum de industria tracta serunt. Verum horuni quidpm sententias ros 'rre Oligum e St. Hoc uniim igitur addidisss iii vabit, secundi ina elian. Varr.
Hist. l. 12 et Diog. Laert. II. 38. Aristophanem a Socratis inimicis inductitui et subornatum ubes scrip Sis Se quaei Ar ratio sabellae alicui non id se turdissimilis. Ac dissentit chol ad ubb. V. T. qui poetam ii arrat nullo in Socratem odiopor motum sabulae scribenda se
ger. p. 20 78. alii. s. p. 21. n. et Phil. p. 21. D. 2. E. 33.
Lecti. p. 299. deleri iubet Quod
146쪽
tant ne iniitriae ossit reum a ter se Non sine caii Asnn Oristus poniti Ir, cui iis in locii in Schaici serram ci voterent lecti O-nem τευ γ olli restitui voleb: t. Quippe oris tu hic quoque ili dicta tractionem per Se SpectatBm, exclusa omni perpetuitatis, es sectus eventus, Similium sti ratiostii in significatione. - Or- nulla δίκην τευ γειν est CCU-SBri, reum agi, et Opponitur Verbo διευκριν, ii od significat me cura re. Quoniam Butem τευ - γειν deni est ii Od διωκεs stat. facile apparet cur constrilatur ut passivum do ii loquendi genere V d p. 17. A. CR P. I. Proxima ἀλλὰ γαρ lio T. - μετεστι sic interpretanda sunt ait ἐκεῖνο ου o Drως ελε υγα ἐμοὶ Ουrων Ουδεν μεζεsT .
147쪽
APOLOGIA SOCRATIS, P. 19. St. mi
Gorg. p. 447. A. Rei p. l. p. 335. E. CL Reisi g. ad optio et Oed. Col. p. 326. It Bque rotro D, ii Ud vulgo ex ebatur, non dubitavictim liquot libris Optimae no
rogreditur ad aliam crimiliatio item ab adversariis ita Se coniectam, quod et discipulos iit stitueret et mercedem ab iisdem exigorset. . A ri Sto p i. Fit h. v. 98. Quηm qu ali iam in Onimem Ornt, ut cum gravitate luadam eant subiiciat illi, se qua iactenus di Xer3t, post Dre recte insertur υδε γε, quod luper H 4schig. temere Graecum es Sellega it. Sed . insen p. 30. B. 33. D. 40 D. De Re p. l. p. 36 C. X. p. 608. B. Criton. p. 52 E. Legg. p. 628. A. Politi c. p.271. E. Parmen id. p. 157. H. sim. p. 20. . Plura etiam Suppeditabunt Brunck ad Euri P. OreSt. v. 295. Moinclor nil ratui. p. 97. Herm. nil iger. p. 36.
Hipp. p. 300. D. Euth Vplir. p. 3. D. Xenoph. Mem I. 6, 3. 11 sqq. olivi V. . . Legi doli ac re etiam merentur, ita edisputat pnii hemius ad Aristophan Nubb. v. 98. E. πεὶ καὶ Ουτ γε Iot J nec qitoque in dicta esse liquet, ut Optiis tartim varitia notetur ne rideatur. Ceterum pro socii iii auctor lien
148쪽
Accedit quod granini lici veteres at lue Scribne per i a κρον iu-tellexerunt et, O cente nasti ad Gregor. Orintli. p. 892. dipli-ilio ligus autem rc ι Simile quiddam Oi At. Cunitis terunt, quum Socrates s miliaribus sitis nulla mercede sui copiam impertiret lilippe doctrinam existimans omne reti lim lii Od pecunia ios Set ie- pelidi, origissime stiperare Xe
discipulis suis tercedem institutionis AEX egisse narrntur Protagoras Aliderites, qui itiam primiis opli istam rae appellari voluit is senim dicitur noli minus di lactrum ab nuditori biis postillavisse quam Centum mi: in S, tune ad nostrae pecunine Atto Ne re
Vero Xemplum coli tinuo, ut sit,
sequuti sunt alii, in iis maximuGorgias Leontinus, dicendi arto et facilitate clarissimus, qui ipse
quoque Singillis discipulis celi tenas mirans Ligebat de quo V.
das ut Ac similae quid se-cit sines dubio itiam trodicus Ceus, quem etsi ilat 'metoris sophistis litris n0sti innuit Gorg p. 459. ), tamen item propter avaritiam carpit Protag. p. 15. sicuti staciti tinni Xenopii Sympos . IV. 62. Hippias autem Eleus,
nitu doctrinae si in Ostentator
Plat Protag. . . 315. C. Hipp. mai. p. 285 . Hipp. Hi in P. 367. . quis dubitiabit, quaeSO,
qui ii it0m nt Silpio ilo sene prosii exerit Enimvero fuerunt sopiti sine Omlie mercis suae avari nupones, qui maxime divitum ti Ominum gratiam et D Vorem venati sunt imprimisque adolescentium; it nomine eos praet ' Platonem etiam X Mi Ophon is DCrates, Aristoteles, alii, perstriii K serunt. V. Plat. Protagor. V. 13. D. Hi P P. I i. P.
282. D. l. Xenoph. l. 13. Symp. I. 5. ISOCr. r. Bd U. Soph. et in Hel. Enco m. . . Aristotel. Sopitis t. Elench. I. Quibus addas Cicer Acad. II.
150쪽
Eupii, inrio, ait pote An luber constri lctione . Matili. q. 529. rimi im citi stili itionis protium so 3 Videlicet transit Socrates adsc0nti sillos suo. institit endos oration μή rectam. ita ait rese- tradiderit Nimirit in ditissimi is a sui ipsius verba, quae Olim homo it clargissimili divitiarum Calliae repositor it ait Od meristiarum dispoiis tor tamen iliis solet in iratioti licitati oro, suis in gistrum delegit vili ire quAlido ea mune facta lint, notio doc 'illem. Ceterunt de sente bis nilim quasi resernes en inmus. Calliarii misi Hipponicorum prae Verba καὶ χυrως εμ με ip Grono vii Obss. V. T. P - λῶς videntur istes dilogium inrigo n. ad selinia. V. H. XIV. telligenda esse et de apta con- 16. Heili dors ad Protagor. p. inuaque docendi ratione it de
Sapientia mercsedem postulabnt, locum clam iis elior iii intor-