장음표시 사용
12쪽
Hoe est Nummis, Mamreribus, Tabulis, μ-hranis, Neterumque Grammaticorum placitis;
Recentium ingeniorum curis excerpsa , digesta, nouisque obseruationibus illustrata . EDITIO III. PATAVINA .
13쪽
14쪽
Claudii Dausquii , aliorumque labores.
egregios ex antiquis: monumentis collecta δε-
mo, discussa oe examinata , atque iis praecipue scribendi modis , in quibus dissident ho
dieque eruditi viri , ut clarius intelligantur , accommodata . Duas in partes diseributa espriore de litterarum Auris ac mutationibus .
aliisque, quae accidunt illis, disputatur e altera sngulae voces, in quarum scriptura dif-
sentitur , ordinapim recensentur oe explicanis
φur , O quo hi , illi utantur praesdis ,
perspicua brevitate indicatur , adiecto modeseiudicio nostro , saltim , in quam partem p
pendeamus , non occultato. In prima parte id agitur maiori cura, cuius cauga inducti sumus , ut in argumento hoc , multis contemto
15쪽
que musti anni sunt, ex quo certis de caussis disressi a vulgari scribendi ratione, illamque
elegi , quae pose litteras renatas a plurimis eruditorum in XVII. usque saeculum Chrisia norum fuit approbata , nec insequenti tempore ubique gentium deserta, sed a doctissimis etiam viris in diuersis nationibus adiso industrie conferuata. Hanc scribendi meam
isultorum consuetudinem explicare non alienum
visum fuit, ut , quibus caussis illa oriatur , quibusque tueatur se, se quibus minus es c gnitum , ut non pauci mihi confess sunt 'dissiuctius id declaretur. In qua tota caussa me ita semper gess , ut nemini aliquid ob-
nudam, ac ne discipulos . quidem adigam , t orthographiam meam imitentur e sed expostis documentis diuersarum opinionum, cui que integrum relinquam, ut, quam velis, inscribondo Uiam ingrediatur. Honor tantum idemtidem admoneo, ut quisque certus in suasi consuetudine, semperque paratustis eam oe rationibus probare ac tueri
16쪽
PARS PRIORD ELITTERIS LITTERARUM VE
ADT ECTIONIBUS L Itterae sunt in tentae , ut custodiant voces ,&, ut Fabius ait , velut depositum reddant legentibus . Illarum signa seu figuras Graeci a Phoenicibus ; a Graecis Romani sine Itali dicuntur accepisse. Eorum alterum iam nobis curae est , idque haud dissicile ad probandum i quia pleraeque illarum figunae communes creae eis cum Latinis sunt, Α, Ε, I, O, B, Μ, N, T,S qus Graecae ideo apud Latinos etiam vocantur , Y , Κ, Ζ , aliae leuiter inflexae ita , ut etiam ad ori ginem perfacile reuocari possint. Numerus neutri genti admodum certus fuit , sed processii temporis , ct sermonia varietate auctus aliquando aut mutatus , quemadmodum patrum memoria Latinae quaedam litterae I S V ad id tempus uniformes, pro ni diuersitate a multis factae biformes sunt: de quibus infra dicetur . Non autem iam de numero disputabimus , de quo Priscianus lib. I. consulatur ἔsed recepto adquiescentes , de litteris , di , quae his accidunt , mutationibus disquiremus .
17쪽
SCRIP. TVRA DVΡLEX, ROMANA ET MIN USCULA.
olim ea figura litterarum erat , qualem in nummis & antiquis inscriptionibus videmus , maiuscula omnis , siue , ut nostri Upographi vocant, versalis , quia versus iis in mηtata etiam scriptura plerumque incipiuntur . Cuius formae antiquissimi etiam
codices in Italia & alibi supersunt , scripti antequam barbarae gentes cultillimas imperii Romani
regiones occuparent . Minor scriptura altera , quam vulgarem S. currentem dicunt, velocitatis caussa adsumta est, adiuuante barbarorum depravatione :e. que postmodum , quod commoda erat , & libri scripti onuies sunt , & , arte multiplicandi inventa , typis etiam expressi. Nihil autem haec singulare habet aut proprium in orthographia , sed vivices maiusculae gerit dc antiquae, ita illius quoque legibut continetur , nisi quod in quaestionem venit , quando necesse sit maiores litteras minoris laus , in principio vocabulorum, admiscere .
LITTERAE GRAECAET , is , K , , X , Z ,
Caute Graecas litteras Latini tractant. Sunt autem υ, θ, κ, φ, quae tantum in iis verbis sunt respiciendae, quorum manifesta ex Graecia petita est derivatio ; non a coniectκra nugacium grammaticorum . Sic ν male adsumtum est in 1ν- , Ducer , Uyro , quae nullo modo sunt ex Graecia : dubie in cetera , Diua , hyems, MIur, c0ρe-Ns , iuris ius , lacrima e & si haec essent ab υλη , .ui, ςύλος , γλυφον, χλυ-α , δακρυον , quod tamen non omnibus est liquidum tamen recepta usu ita sani, bc Latina civitate donata, ut tamquam na
18쪽
ta in Latio , non ut Graeca A peregrina , censeantur . Obertus Gitanius , praefatione in Lucretium praeclare : De Graecis verbis, iisque omnibus , quae Graeea sunt origine , sed Romana prorsus iam facta ,
vecte exarandis , longe aIta mibi , quam quae vulgo , es fenremia . Puto ea , quae in vertistis eodieibus υnseonsensu , Ii t Graea , Romano more sunt exscripta pitidem a nobis feribi debere , ut sua etiique relinquatur oe vindicetαν eo uetudo . Qua autem Romanaiam sunt voeabula , ιiset Graeeiae originem debeanx fuam , non ideo tamen scripturam sequi debent. Exem-Plλ , quae ad y pertinent, haec apposuit , hiemr, siIus , sIua , inclirus, clipeus , lacrima . Quaedam ex his interdum per V sunt scripta , ut lacruma , in-etatus , clumus; sed hoc archaismum sapit , qui postea cultiori aeuo fuit emendatus : Sulla vero , viri nomen , quod Graeci ΣίMα scribunt , Latinum est , ideoque ubique fere u seruatum. Littera di Latine per tb reddenda est , quod ex innumeris propriis , Arbenae , Nebae , Tbracia , Aeeteris est clarum : an vero etiam surbor , lethtim ,
rhus , Thufeia , scribendum sit, sunt qui dubitent ;verius negant alii. Ecquod enim Graecum nomen est, unde author sine ineptiis ducatur 3 quam incertum , Iethum esse a ληθη - thus & Gusta a , id est sacrifico Ueteres scripserunt auctor, letum, rus , Tuscia, ut a Manutio ex antiquis probatum monumentis est . Par ratio proprii Anrbonius, ut
perperam quidam hodieque scribunt , quum semper Romani Antonius sine adspiratione scripserint . Κ Graecorum reddimus per C, in quod transiit, ut raro inter Latinas appareat, di in paucis tantum vocabulis, ut Kalenda in libris & lapidibus ;karus & harusimus in cippis antiquis saepe: quod Vero , quia in libris non est , nemo putat facile
19쪽
imitandum esse et minus ea imitanda, quae rarissi
ΚΑNUS. Φ valet ρώ , ct tantummodo Graecorum est, Ut Pbosphorus , φωσφορος . Non autem locum habet , ubi in Graeca origine non est , ac male Bosphorus scribitur , ct trophaeum , quia utrumque in Graecis
, non alia , quam priscae consuetudinis lege mutat 3c θ 8c β, ibi abiecta adspiratione ; hic adsumta illa , ct simul littera mutata β in π . Ο-lim quidem triumpus dicebant, ut Cicero in oratore c. X L VIII. testis est ; post autem , conuicio aurium flagitante, triumphus ; id quod in lapidibus obtinet et in posterioribus etiam triti us. X Graeca littera per e, exprimitur , Ut chaos, ebimaνην, ebarta , machina . Raro Latinis , aut quorum incertior origo est, vindicatur , Ut pulcber , inchoo. nam & antiquitus pulcer dixerunt, ut Cicero auctor dicto loco est : postea suauitatis caussa , adiectum : sine ratione autem sepulchrum , πIachinnae vulgo scribunt, quia , quod Cicero ibidem addit, per aurium iudicium semper licet dicere S E
originatio , quia sepularum est a sepultum , sicut ambulacrum ab ambulatum , lauacrum a supino Iauorum , nulla adspiratione interueniente : Iacrymae . autem RJ,κρυον . Eadem ratio est charus , charitar, Unde expelli decet 'adspirationem. Nec Gallorum cher , oborite quidquam probant , quum ii etiam ebair ex
earo forment, ehien ex eariis p ubi nemo umquam
de Latinis adspirandis cogitauit. Accedit , quod saepe numero in lapidibus legatur Κ A R I S S I-
20쪽
KARISSIMO. Κ autem expers est adspirationis ἔ atque ita etiam C , quando pro Κ Graecorum
est . Hac veteri seriptura confutantur , qui earus a tχαρις deducunt. Nihil enim commune κ & χ habent : udi de accentus diuersitate nihil dicam . Non ergo carus, dilectus , differt a carus, quod est pretiosus , nisi quod hoc proprie , illud μεν riam dictum est . Pretiosa enim sunt grata & dilecta . Stat ergo ν , eb, ρε , th litteras Graecas esse , Latinis vocibus non inserendas , nisi eb in paucissimis, ubi usus poscebat & euphonia. Bene Flauius Caper , vetustus grammaticus pag. 22 6. ed. Pulsch.
T litteram nulla vox nostra adsciscit . Et Priscianus lib. I. pag. 543. Υ oe Z Graeeorum ea sa nominum adsciu mtis . Et sic de ceteris Graecis censeatur .
Hactenus de T vocali Graeca aliisque Graeeis litteris et Latinae sequuntur litterae, & primum Vocates , non omnes; Α enim & o nihil difficultatis
habent, sed solae E , Ι , & V .E breve respondet Graeco ε , ut communis figura antiqua E confirmat: longum, Graeco η , ut D νus , scens ς aut etiam ω , ut Laodicea , Apamea , &Horatii AIexandrea : de quibas infra aliquid dicemus . E & I, ut cognatae vocales sunt , ita olim permutatae aliquando, etiam in diuersos usus coniunctat, diphthongorum more. Priscianus lib. VII. de accusativo plurali tertiae , ita tradit ; quorum primus & secundus casus singulari numero sint similes , eorum quartum plurali plerumque veteres in is longum , nou ia es, qui laetus exitus est,