장음표시 사용
621쪽
Lincolniensem quendam ejus spurium ob insicitiam i sed ejus Papae expilationibus restitit, An gliam deglubentis: fuitq; ideo ab illo excoma
nicatus. Quam excommunicationem tacita cona
stantia contempsit, ut & in ea mortuus sit. Disputabat ille, Papam nihil contra justitiam veritatem qc posse: imo cum id attentet, pejore esse Lucifero & Antichristo. Sic &Johannes A ngliae Rex cum Norvvicensem Episcopum Archiepiscopum Matth. Par. p. 2o6. elegi Tet Cantuati-lensem, Papa vero Stephanti de Langethune eo mendaret, noluit sententia suam Johannes mutare, sed scriptis ad Pontificem literis, beneficia ei in ledem Romanam exprobrat; quo uberiores Papaestu bproveniant de regno Angliae, quam de omnibus regionibus citra Alpes constitutis. Addit insiuper, quod pro libertate to rona suae abit,si necesseefuerit in se ad morte. Tandem negotisumma in hoc conclusit, quod fide praemissis non fuerit exauditin, omnibus Roma petentibus, maris simitas angustabit: nec terra sua diuιim evacuata, ipse minus ad hostes ab ea depellendos si fiat. Et eu Archie. pisicopi, F pisicopi, se alii Ecclesiarum Praelati'rude Regno Anglia, quam aliarum terrarum siuarum in omnium sitientiarum plenitudine Afficienter abundent i necessitass coegerit,ex-
622쪽
Sectio V. seu O ιβίβαας doctrinae. tra terras suas iustitiam vec iudicium ab alie
nigenis non emendicabit: Sed mox elicuit hae e Johannes m Mα flumen Papale, ut tota Anglia interdicto multata fuerit: Rex interim Tationis legem reprehensurus bona clericoru fisco addici iubet. Vide Par. p. 211.217. Secuta paulo post ipsa Regis excommunicatio, quam tamen clerus pro concione proponere detrectavit. Qui clam sententiam Papae aliis insinuasse deprehendebam tur,nunquam impune illud ferebant. Egit causa Regis Magister Alexander, Cementarius dictus, quem Pseudotheologum vocat Mart. Par. p. 1 I9.
qui a stirmavit, ad Papam non pertinere de Re gum, sive de quorumlibet potentum laica possessione vel subditorum regimine judicare: cum praecipue Principi Apostolorum Petro, nihil a
Domino, nisi Ecclesiae tantum ac rerum Ecclesiasticarum sit collata potestas, Id.Ib. Plura vide apud eundem pag. 3Io. 3Π csso.&66 9. quae summam Pontificis tyrannidem, contra quam miseris Anglis, sortem suam deplorantibus, mutire prohibuit,depingunt. Ipse Matth. Par. seu Parisius ad fanum Divi Albani Benedictini instituti Monachus, Romanorum quorundam PontifiLcum, a varitiabfraudes,mendacia, dolos,pompo, impudentiaN, tyrannides, blasphemias oartes pessimas ita depinxit, ut nulgin unquam
lesies. Bal. p.3as. 3. Galli, praesertim sab Ludo vico IX. a quo Pragmatica habemus sanctione;
623쪽
Calai Test. Verit Ib. r.p. st 6.eu Philippo Rege, ut videre licet apud plat. in Bonitae. VIII. & nos se
quenti seculo dicemus. An.Ch. a. s.cum vel t
DominusPapa quibusdam praebendis Lugdunensis Ecclesia vacantibin quosdam alienigenas consanguineos vel senes seuos, intonsasto Capitulo introducere. restiterunt ei in facie CanoniciLugdunensis, comminantes, es cum juramento obtestantes, quod si tales apud Lugdunum anarerent, nonposset eos vel Archis-ps opus vιl Canonici protegere, quin in Rho danum mergerentur. Nec ipsi qui beneficium fuerant a ccepturi, ultra inquam com ruerunt. Eisdemque diebus,dum quidam ostia-riin Domini Papa protervius euidam civium Lugdunensium,introitum civiliter se humili. ter postulanii, incivilius se frontosius, quam deceret, denegaret: idem eivis indignatus stratus manum praedicti ostiarispenitus amputa tat. Vnde idem mancus, cum coram Domino Papa gravem reponeret querimonia, brathium Dum ostendens mutilatum, Dominus Papa secundum legem Civitatis , vindictam
sibi postulavis exhiberi. Iuam Philippus dej Sabaudia , eustos pacis Erclesiasticae, procu- favit quasi qualimodo, ut honor Papalis, s
624쪽
Sectio V. seu Oμβίβα ne doctrinae
te vescialite alvaretur. Matth.Far. pag. 6 8. Nauci. Generat. 4. pag. 2 2. BonifaciuπHierosolymitanam expeditionem parans Ari
minensem Episcopum ad Philippum Regem
Francorum mittit, qui hominem adeam rem cohortaretur, is itaque eo profectuου cum precibus nihil obtinere potui fiet, minas addidit. Sed par fuis i ius arrogantia Regis levitab, hominem enim subito in earcerem conjicit, ex quo indignationem Papa acquisivit, urBlandus essequaces referunt. Alii tamen cau- μου invidia inter papam es Regem assignant, quod Rex Francorum quendam Episcopum in Francta capere fecit, opponens ei, quod esset Paterinin hareticus, eum privans Discopatus bonis sitis, maeantes Epistoparus diripiebat 'oliis, or investituras eorum facere volebat,
uamobrem Bonifacius,ut magnanimus, cepit contra eum agere, γnquam coptra inimicam Ecclesiae. Et ad secacius procedens vocavis omnes Epimpos s PraelatosFrancia,adurbem,ad celebrandum Concilium. Sed Rex nopermisit eis acce m. Vnderipa magis turba- tW cum inveni et ex quibusdam decretis Re- γρο Francia a sede Apostolica debere recognostere etiam in tempora bus: regnuidestinavit,
625쪽
isy Hist. Sae.N. T. Secutum,seu CAP. XIII. ArchidiaconumNarbonensem, mandansR egi recognitionem regni facer edi Apostolicae, alias eum execraretur,or terram siuam interdici unoneret. Postquam ergo ille applicuit Parisios, Rex non permisit bustas publicari , imo familiares Regis literas Apostilicas ei aby terunt, ipsium de civitate ejicientes er regno. Comes autem Artensis, qui adhuc in humanis fuerat literas in ignem projecit, exinde Rex custodire feeit omnes viaου, per quaου esstposse lingressus ad Regnum'a cia: opter hoc Papa lexecraim est Regem. Igitur RexFrancia congregari fecit Parisiis omnes Halatos Francialnec non Barones, orsa to Concilia prosivi iuss- lsratione appellavit ab illasenietiast excusan-ldo, or contra Bonifacium invehendo pluralsicelera sicia haeresis, Simoniae homicidiis adia. lrum illi improperando, ideos de iure depone ldum esse Papatu. Orta igitur maxima dissi n-Isione inter eos, Bonifacim utros gladio utebatur,execrationis, o alios procesus terribiles contra Regem fulminans, . quorum clerus Papae quartam partem redituum Ecclesiasticorum in s. annos, petenti,Herbipoli resistit: Cal.an.Ch I 187. puerunt hoc tempare in Suevia Halae praesertim Catrifan. Chr. I 248. l Praedicatores,qui co Romanum Pontificem
626쪽
Sectio v. seu O Mane doctrinaei
& Cardinales magna dicendi libertate veritate profitereni ur. Hi Friderici secundi, δc Coniadi causam iustificantes, au si sunt dicere,apud summum Pontificem, Cardinales,& Episcopos nullam residere authoritatemhquoniam omnes una ubeSimoniae maculati essent, nec quicquam tenere pote statis a Christo. Et quod sacerdotes inmortali peccato constituti, nec ligarent nec sol-
Uerent,nec consecrarent: quod nemo in orbe
Christiano divinis ossiciis interdicere pollet tquodque sine discrimine ea audirentur & cel bra i entur i m pune. Et in fine sisarum praedicationum : Indulgentiam linquiunt quam annunciamus,non a Papistis confictam, non a Praelatis compositam, sed ex DEo omnipotente vobis a nunciamus. Conradus Rex cum hos tueretur Romanae sedis adversarios & haereticos, in capitis pene periculum incidit. sal.Centur.IV. p.287. expunccio. Hinc sorte Antonini, Archiepiscopi, de sue viae Ducibus,excommunicationis vinculo irretitis,& ad tartara ruentibus querela, quam intermissam vellet mulierin Gener. 3. p. 218 .a. Sed videntur mihi omnes illi UUaldensis, qua vel solus vitodoranus conjecturam ratam reddere
queat. Confer p.18 . Quicquid sit, multi ubqi; ,& in Germania, & alibi fuerunt Fritiricales, teste Matth. Par. p. 738.8ih Gibellini vocabantur in Italia, teste Platina in Greg. IX. p.χχΙ. At vero
Imperatoriqui tum Pisis erat, cum non sati bi
627쪽
eonsaret, qui partes Jas, qui Pontifici sequerentur, civitates Baliae in dua actiones tum primum saliter tamen sensit mr noster: vide
bant Gues, qui Imperatori, tabellini spostea etiam Albimaucl.Gen . 4 .pag. 242. anesiai unt. Hac quidem teterrimarum factionum nomina adperniciem humani generis inventa, primum apud Pistorie es audita sunt, cum Can lcesiarii Panῆalieos Gibestinos ab urbe Vecfient, cum alteri factioni Gues alteri GibellTeutonici pratres λΜοι l)faverenounde ian-lia perniciei nomina indua Func Florentinii praeterea nobilesskos Pisanis Gibellinuru par-ltium faventes in exilium ejiciunt, pellunt or etfos vicissim ab urbes Aretini or Senenses, quorum exempla multa civitates Daliaest cuia besti plus quam civilia intersie commistere. Hinc multa civitates a Ponitie descivere tu in Vmbria, tum in Etruria, Racipue aurem Viserbiensis. Defecissent etiam Romani cives, ni Pontifex delaris per urbem fulicandos solorum coitibus populum ad commse rationem movisset. Plura de Oelphis & GI-
illinis habent Paralei p. Urst. p. 28. N. Γῆον. a. Lucia 33. s.7. qui in investiganda origine Fa. brum
628쪽
brum fere nostrum sequuntur. Ipse cumprimis lFtidericus Papae ε, &asseclis ejuIPiat. p. m. ma- sicule restitit. Repete, quae diximus supra p.38 s. Confer Matth. Par. p. ΑΤΑ. 478. 479. SO'. Fab. Epistolarum priderici lib. s. qui prodierunt an . Ch.is ς6. Nucleum suppeditet aut. Cal. Te'. VLrit. lib.is. p. 6Io. Arent. annal. Boj. p. 674.678. 683. Magna profecto Fridericalium,plerorumq; adeo pene Germanorum, in Papam fuit, meρ mel Exscribere omnia nimis longum foret. Eodem animo fuerunt filii Fridgri ei, qui qu3mvis in receptis illius talis dogmatibus acquieverint, e solo tamen & Polo Pontificio plane fuerunt proscripti. Nihil enim juvat sacrorum comunjo, ubi Pontificis periclitatur authoritas. Rem Urant autem, teribit Matth.Par. pag.799. in ex communicatione , qua involverat Papa ossa
Friderici;on: Gἡradus, ius ejus, qui ex dono Patris potiorem Imperii partum violenter occupaverat, o qui regna Sardiniae, Siciliae, A. puliae, o Calabriae violenter se sine Romanae
Ecelem in Ubi appropriaverat: Gerardus
insi/per Marsiliensis circivibus Marmia, Cremonenses se Papienses, cum eorum fautoribus, o multi alii quorum aliqui nominatim, aliqui in genere fuerunt die Caena Dominica
excommunicati, adhue mansierant involuti:
Multiplicati igitusnt hostesEcclesiae, semata P des malis
629쪽
98 'Hist. Saa. N.Τ. Seculum, seu CAP.MIII. malis addita succreverunt. Observat Antoninus in Entio, filio Friderici illigitimo,sinem habuisse progeniem vipeream Frideries. Ex subjungit: Hinc bene 4dvertant fideles universi, quemfaciant em persecutores Ecclesiae,Wis
miserrimum in anima ct corpore. Cum enim excommunicati morerentur,quomodo regnum caelorum ingredi meruerunt: Propter
quod es epultura Ecclesiastisa indigni iudica ii Funt. Et regno Sicilia se Imperio Romano
cum infinitis divitiis exterminati ad instros desienderunt. Friderisus II. cum patre fluo Henrico es cum siliis suis Gyrado. Mansredo, Ganradiso se ratio rebellibus, o persecutoribus, Ecclesia. Nonpossum vero, inquit Ni u. clar. Generat. 43. p. 228 a. hoc in loco iustum difsimulare dolorem , non quod cupiam male facta Ducum Sueviaprasarorum laudare , quos optarem in pace Ecclesia qμievisse. Sed quid sibi velit Antoninus, vir aboquin religiosus, doctus es Archiepistopus, quod tantopere invehitur in istos mortηos, ut siribat eos in Ex-eρmmunicatioηe decessisse, se perpetua morte damnatos,cum e rium Atis habeat*r, Mnricum Otholice mortμu, Christana sepultura functum, de Hiderico non ira constat. No δε-
630쪽
Sectio V. seu Συμβίζασις doctrinae. unt tamen, qut scribant eum in extremis laborantem a Capellano sevo fuisse absolutum, quod in necessitatis articulo cuilibetsacerdoti videtur permissum, extitit or in Ecclesiast ustin.
nradus Rex compos mentis, o cum samento legitur mo tu , o uti Princeps Catholicus in Ecclesia stepultus. Cunradisus quos idolscens, quid judicare in tam arduis negotiis potuit, o si peccavit, tamen cum paenitendi leuem seu ficiens babuerit, quis eum ιmm morem sua Falutis in extremis judicabit tius vero condemnare videtur frivolum,quem ipse Antoninus seribit post longam captivitatem in carcere mortuum, se a Bononiaensibus in Ecclesia S. Dominici Apultum. Patet hinc
I. vatinianum semper Italorum in Germanos fuisse odium. 1. Catholicismum Ecelesiae Pontificiae hinc multum labefactari. Quis enim numerum eorum ineat, qui cum excommunicati fuissent, Ecclesiis Romanae membra esse no poterant. Catalogum texuimus sup.p. . Sed simpliciter Papae per omnia subesse , eique intemporalibus&spiritualibus parere de salute erati Exprobrare tandem nobis desinant adve sarii Majores nostros, quasi non nisi per aer Ponti ficia salutem consequi potui fiant. Ita enim & de Tigurinu Friderisalibus actu fuisset in ipso Papatu,