장음표시 사용
611쪽
Hist. Sac. N. T. Seculum,seu CAP. XIII Nos suos adsidem Apostolicam mitteret quibus cum de De se unione tractare commode posM. Si vero etiam Concilium Oecumenicum
congregari posularet , istud quos Pontifici ad
omnia prompto renunciaret. Et ne forte plus nimium sibi de Concilio ejusmodi, quod avide Palaeologus arripuit, pollisere iuri quasi liberis utrinque votis causa cognoscenda esset , &l discutienda, disertis verbis dec Iaravit, non hac
disiussioni ac desinitioni esset subtemrm.
Sed ut potius in suas Graecos pertraheret partes. Haec nςmpe Conciliorum Papistieorum libertas est, quam Majorum etiam nostrorum tempo- te Tridenti novo specimi ne probarunt, in quibus non tam de doctrina examinanda,quam exinaminata per fas & nefas , igni & serio, at te MIMarte obtrudenda laboratur. Praevaluerunt nihilominus Romanorum tandem blanditiae,quibus Palaeologum situm secerunt proselytum, ut diximus lup. p.327. confer B P.an.Ch. nT . S. I. W74.S.I.&2. ubi in Concilio Lugdunensi Imperatoris Legati fidem suam ita ejurabant: Ego Gregorius Acropotita, s magniULogotheta, Nuncius Domini nostri Imperatoris Graecorum, Michaelis Angli,Ducas Comneni, Patio
612쪽
Sectio V. seu Oμβίβαm doctrinae.
mandatu, omneseisina prosus abjura . pub- scriptam Dei veritatem, prout plene lecta est, o deliter exposita, nomine dicti Domini πο- stra, veram anctam, Catholicam se Ortiade-xam sidem esse cognosco, eam accepto, or cordes ore profiteor: ipse . prout eam veraciter tenet, s deliter docet, o praedicatsacrosancta Romana Ecclesia, ipsum inviolab, liter observaturum, nec ab eo usio unquam tempore recessurum, quoquo modo deviasurum, velῶ- prepaturumpromitto. Primatum qum ipsi ι acrosancta Romana Ecclesia, prout in praemissa serie continerar ad ipsius Ecclesiae obedientiam, nomine inius, or meo, Pontaneuν --niens, pro ipso se pro me fateor, recognsco, ac
cepto, sessonte si cipio, o ipsum omnia pra-
missa tam circa Dei veritatem, quam circa ejusdemEcclesia primatum, o ipserum recognitionem , acceptationem, sineptionem, obstervantiamor perseverantia ervaturum ra-stito in animam ipsius, s meam corporaliter juramento promitto, o confirmo. Sic ipsemor me Deus adjuvet, se MesanctaEvangelia:
quam ver δ gratiam ad sitos reducesLegati illi repotiarint, tum a Patriarcha, tum ab Andronico,
613쪽
182. Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CAP. XIII.
tuor cap ta legationis fuerunt,ex decreto Concilii prae ita. Primu, ut in sacroru voluminiah mnodis, Pont. Rom. cum qu ruor Patriarchu mentio fieret. Alterum,ut uceret, cuivis Romam veterem, qua curra major, amperfectior, nee non prima esset, appellare Tertium, ut Fummo μηtifici Romano Principatus in omnibus deferretur. Suartum, ut pro ston Spiritu S.aeque a Fibo ac a Patre,una cum
reliquis miseriis ei, ais Iaeramentis Eccle- fae ex formula Ecclesia Romana crederent intque faterentur. Iam ad eum modum omnia pacata es tranquilla omnia fore sterabantur. verum tamen Gentis levitate atque laconstantia , se Iosephi Patriarchae Constanaino- positani protervia, o fallaciis nec non summo Andronici sicelere atque impietate omnium hominum nequissimi, natio ad ingenium versi, secra omnia foedera refigionis violavit , confudit ac perturbavis: se tenebris sempiterna noctu stest perpetuo involvit,imbuta inveterata pravita is erroribus, orsacrosanctam religionis necessitudinem floccipendens. Sane Patriarcha Iosephus ea coneordia repudiata,
e sua cessit: nec multo pos relicta urbe, si
614쪽
contulit,ubi reliquum atatis exigeret. Has rebus sacerdotum Colligium concisatum haud obseureferebat se non esse quieturum, plebem
que ab Imperatoria ista concordia revocabat, Martyrii se coronarum tempus esse mentiens, ira uι magnus inde tumultus excitaretur, atque in atrocem rempsalem erumperet. Haec BQOP. Conatus erat Imperator & blanditiis &suppliciis extorquere a subditis consensum, sed neutra via successit. Malebant multi vel sollim
vertere, vel vitam amittere, quam Imperatori gratificari. Perstitit interim Palaeologus, & ut periculum a Latinis imminens Βαον. a. Ch. I276.
XXI per legatos missae subscribit, erroresq; Ecclesiae Romanae approbat; quae omnia tamen ab A ndronico filio, & Josepho Patriarcha post Michaelis exeessum rescissa sunt ; Id. an. Ch.I263. S.io. Beci etiam Chartophylacis, Romanorum M sacra & patrocinium suscipientis. J sussicere possent, quae diximuS sirp.p. 4 8.& deinc. quia vero Oμβιβασεις ejusmodi, quo sent pleniores, eo magis jugulum petunt causae Pontificiae, non poenitebit hanc quoque alte ram ejus partem exemplis illustiasse. I. In loco de ScRIpetu RA habemus risumem
615쪽
Hist. Sac. N. T. Seculum, seu CA P . ΣΙΙΙ.
Bibliorum in linguas pernaculas. Jacobus de VoragineArchiepiscopus Genuensis utriusque in stria menti divina volumina primus omnium in Italicam linguam summa fide aς diligentia traDsfudit :Bαov. a.Ch. I 292.Sat. Eadem habet Sixt. Sonis Bibliot.sac.p. Is s. Alsonsus sapiens Praeter Astronomiae studium etiam sacra Biblia in Hispanicam Linguam tIaduci curavit: calν.a. h. I 283. quo idem mortuus est. Huic controversiae affinisestaltera illa de usu Lingua pernacula in administrationesacrorum, quam sibi adimi multi nolebant.
Per idem temporis Innocentiin Papa Legarum ad Regem Ruthenoetqm, ut eum ad unitatem Ecclesiae Romana istataret, delfisavis, atque istoposceriensi, circa usium cete ranae disna a temporibu ncti h tersumi, materno Idismate apud Sclavos introduuum, hunc in modum reseripsit: Petitio tua eontinebat, quodlin Selavoma est litera specialis,quam illius terrae clerici, se D. Hieronymo asserente s habere, observant in divinis ossiciis eelebrandis,unde & il-llis efficiaris conforrnis,&in terrae consuetudine, liniqua consistis, Episcopos imiteris, celebrando ldivina secundu dictam liter m humiliter postulasti. Nos igitur attendente , quod sermo rei &non resest sermoni subjecta,licentiam tibi, dun. taxat in illis partibus, i de consuetudine obse vantur praemissa, du modo sententia ex ipsius varietate literae non laedatur,authoritate praesentiu lconcedimus. Id. a. Ch. raso.S.6. II.SA-
616쪽
Sectio V. seu O αβίβαας doctrinae.
II. S A E E RDOT uM Conjugium defendebant hactenus Sueci& Gothi, idque Graecorum more. Βαον.a. Ch. I 24Ο.S.9. quae tamen iis libertas decretis suis ademta. Autor Catal. Test. Verit.
lib II. p. 7i3. Idem actum esse in nodo Coloniensia. Ch. I 26o. ex cuius Canone primo robligere liceat, sacerdotes Germanos non facile a legitimo cori uio fuisse divulsos. 'nodus enim declarat,quamplurimos repertos seisse, qui ab uxoribuspin nullo mandato veledicto divessi potuerint, ImbanomiaSynodus n extremu a
gentes, si quid de bonis Ecclesiasticis habuerint,
ea pueris μὰ legant o depurant. Facetum nobilit cujusdam Angli pro Sacerdotum conjugio
carmen, post Synodum Lateranensem a. Chr. I 2i . compositum, habet Pal.Cent. p. 262. III. IN vocANDI Sanctos conluetudo ubique fere in Papistico regno obtinui I. Rationestamen Christiano in hac vita erim αγωνισμ ω eas opposuerunt, quae longe melius ipsam desun- chorum invocationem convellunt. Rogavit
aliquando IEsidium t eomes fuit Francisci, cui
multa deseruntPontificii: vide BQον. a Ch.I23O
S. 8. frater quidam, ut pro ipse Domininm de precaretur. Cui I idius: Tu ver)ora,inquit, pro te ipso. Inidenim alium pro te mittis,orru interim desides um possis ipse iter congceret Ost i .. Illo
617쪽
186 s Hist. Sac. N . Seculum Geu CAP. XIII illa dicente, se peccatorem esse; AEgidium Dei
amicum, atque ea causa posse Dominum ρομbi, o aliis propitium reddere. I idus re θondi: Frater mi,pomnes omnium platearum amguli, auro argeutoque redundarent, ac proci
matum estii licere cuilibet pro voto istad auferre, alium ne pro te nuntium ablegaturus effles, quo tuo nomine id tolliret ' Puto equidem te ipsium iturum,neque satis cons Furum alteri. ita nimirum cum Deus omnes ad Je laviter, thesaurosque nullo unquam tempora deficien- res liberaliter promittat, neminem s ad se v
nientem sternat, quid es quod altam pro te mittaου' quin petius ipsium addito, causamque
ruam ei expotatio, ac multo fac istud per tς, qua per alium, quod desideras, obtinebis. I Iabeant
sibi hoe a Monacho responsum, quia sua se semiper excusare solent humilitate , quasi nonnisi per apparitores eoram Deo apparere sibi lieeat, quos tamen blanda Servatoris vox invitat Δα τε, Venite Matth. II. Papa praesertim cum reliquo clero vix suam ubique defendere poterat authoritatem. A. PAp a enim se opponebant I. Romani. Platin Greg.IX.p. 2os. Cum Gregorius ad omnia intentus Per inorum res ab exulibuspertur-
618쪽
um Romana tanta seditio orta est O barsi,
ruanta nunquam aηtea. FHannibale ex gente Annibala cum quibu dum sacerdotibur male sientiente: quo quidem auctorepopulo R Omanus Uus in Ecclesiam Dei conjuraverat. Matth. Par.p. 39 . Eodem I 2 4 .) anno exorra estRomae gravis dissenseo inter Dominum Papam scives Romanos, his de causis. usurpabant Hicives memorati ex antiquo jure, quod Roma-nin Pontifex non poἔes aliquem ex civibus excommunicare, Vel urbem pro quolibet excessu supponere Interdicto. Ad hoe dicis:mm-P- oifex,quod nor est Deo, sitaquolibet homine major, ergo major quolibet cive, vel etiam Rege, vel Imperatore. Et cum eorum sit Pater ostitualis,debet is de jure potes filios corrigere vel corripere desinquentes , ut sibi in fide Christisubjectos, etia deviare volentes invia dirigere veritatis: unde de iure potest ratio nubbus de causis eos excommunieare, se Ci- Utatem interdicere, Item potestates urbis se Sena/ores 4nnuum tributum exlum ab Ecclesia Romana, quod eis ram ex novo, quam aηtiquo jure Romani Pontifices persolvebant, de quo etiam semper usque ad istius Papa tem-
ρ ra -possesso fuerunt. i Ad hoc dicit Papa
619쪽
pa, quo iEcclesiu Romana temporibus perse tutionis pro defensionesua se pro bono pacis a liquando majores civitatis in donis gratuitis liberaliter resexit, non debet hoc in consuetudinem trahi: quia illa sola consuetudo renen-lda est,qua jure constat, o ratione subnixa est. lPraeterea comitatum suum; quod inauditum les, necante sectum, meris novis es amplis, tabente Senatore, voluerunt' sibi appropriare, lor propriatum intitulare Muisse a striptionibus. A d horresondit Dominus Papa , quod infra metas illas continentur quaedam raedia, s etiam civitates se cast, ut Mem
t misso assignare promunt : sed alienum sibi asiribare o vare iniussum est. Et quod
has omnibuη maius est. Christus in cruce βοJanguine ita liberam fecit illam quod nec porta infera Aramlebunt adve silia. His igitur His det auin inter Dominam Papam es cives Romanos lite contestara se praeventilata, ita Papus cum μὰ Cardinalibus exivit ab umbri se a durbem Peresiam moram facturin Avertit. At Romani contra eum invalescen- res, quadam ipsius aedificia in rivitaleprostra
620쪽
verunt. V nde a Papa excommunicabantur. Aperto deinceps diu pugnatu estMarte,&quam. vis majorem Romani passi fuerint cladem, iunihilominus hac inter eos duravit dissensio,
ut idem loquitur. PIatin. in Urbano IV. Eodem tempore, etsi ditionem Ecclesia nequaqua vexarent, non tamen Pontificis Imperio obtemperabant Magistratin in urbe suo nutu creantes,
Papae etiam ipsi saepe contradixerunt, Episcopi& Cardinales. Exemplum habet Matth Par. pag. 8 4. Noranda diligenter sunt Cardinalium verba: Consilium dederunt Domino Papa, at se, mnIa haec convenientibus oculis sub dissimulatione traνsire permitteret,ne Aper hoc rumu
tuo excitaretur. Maxime propter hoc, quia sci tur,quod quandoque discessio est ventura. Cujus discessionis periculum recitat p. 93. a. angli, quorum quida improbitati papalium exactorurestituerunt; Matth. Par. p. 92o. Querulas contra Pontifices voces & singulas ex imo pectore tra,ctos, repetere licet ex superioribus,p. i &deinc. quibus adde quae habet Bat p. 288. '4. o T. Caserest. Verit.LI6. p. 6i9. Cum Innocentio IV. quasdam contentiones habuit magnus tunc Do.ctorEcclesiae, Robertus Lincolniensis, cog mine Capito, ejus improbans teterrimos mores, avaritias,fastus, tyrannides,tam viva voce,quam scriptis. Noluit ille admittere ad Canonicatum Lin